সমললৈ যাওক

অংগিৰস

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা

অংগিৰস (Sanskrit: अङ्गिरस्,একৱচনত Sanskrit: अङ्गिराः) হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক ঋষি আছিল। ঋগবেদত তেওঁক ঐশ্বৰিক জ্ঞানৰ গুৰু, আৰু মানুহ আৰু দেৱতাৰ মধ্যস্থতাকাৰী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু অন্যান্য গীতত তেওঁক অগ্নিদেৱ (অগ্নি দেৱতাসকলৰ ভিতৰত প্ৰথম বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।[1][2] কিছুমান গ্ৰন্থত তেওঁক সাতজন মহামুনি বা সপ্তৰ্ষিৰ ভিতৰত এজন বুলি ধৰা হয় যদিও আন কিছুমানত তেওঁৰ উল্লেখ আছে যদিও সপ্তৰ্ষিৰ তালিকাত তেওঁক ধৰা হোৱা নাই।[3] অথৰ্ববেদৰ কিছুমান পাণ্ডুলিপিত এই গ্ৰন্থ "অথৰ্বংগিৰাসহ" বুলি কোৱা হৈছে, যিটো অথৰ্বন আৰু অংগিৰস ঋষিৰ নাম একেলগ কৰি সৃষ্টি কৰা হৈছে।[4][5] অংগিৰসৰ শিষ্যসমাজক "অংগিৰা" বুলি কোৱা হয়,[1][6] আৰু ঋগবেদৰ প্ৰথম, দ্বিতীয়, পঞ্চম, অষ্টম, নৱম আৰু দশম গ্ৰন্থত তেওঁলোকক কিছুমান গীতৰ লেখক বুলি কোৱা হয়।[7] ঋগবেদ ৰচনাৰ সময়লৈকে অংগিৰস এটা পুৰণি ঋষি বংশ আছিল, আৰু কেইবাটাও অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয়।[8]

সাহিত্যত

[সম্পাদনা কৰক]

ঋগবেদৰ বহুতো গীতত অংগিৰাসসকলক লেখক হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে,[7] মূলতঃ বেদৰ প্ৰথম আৰু অষ্টম মণ্ডলত।[8] অংগিৰসৰ বিভিন্ন উপগোত্ৰ, যেনে শুনাহোত্ৰ, গৌতম আৰু ভৰদ্বাজকে ধৰি ক্ৰমে দ্বিতীয়, চতুৰ্থ আৰু ষষ্ঠ মণ্ডল ৰচনা কৰিছিল।[8][9]

ৰচকৰ কৃতিত্ব দিয়াৰ বাহিৰেও বৈদিক গ্ৰন্থত ঋষি অংগিৰসক অগ্নি পুৰোহিত বা গায়ক আদি বিভিন্ন ভূমিকাত উল্লেখ কৰা আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ঋগবেদৰ ৰূপক গীত ৩.৩১ত তেওঁক গায়ক বুলি কোৱা হৈছে:

বন্ধুত্বপূৰ্ণ মনোভাৱেৰে আটাইতকৈ উৎসাহীজন আহিল,
দয়াপৰৱশ হৈ কাম কৰাজনৰ বাবে শিলে(তাৰ) পকা ফল বনাইছিল,
যুৱনায়কে যুদ্ধৰ মনোভাৱ ধাৰণ কৰি যুৱাসকলৰ সৈতে(নিজৰ লক্ষ্য) পুৰণ কৰিলে,
আৰু ঠিক সেই সময়তে গায়ক অংগিৰসৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল।

The most inspired one came, assuming a friendly attitude,
The rock made ripe (its) fruit for the one who performs the kind deed,
The young hero attained (his aim) with the youths, assuming a warlike attitude,
And here right away, the singing Angiras appeared.

—ঋকবেদ ৩.৩১.৭, ইং অনুবাদক: তাতিয়ানা জে এলিজাৰেন্কোভা[10]

মেক্স মুলাৰৰ মতে—অক্সফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃত আৰু ভাৰতবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক—বৈদিক সাহিত্যত অংগিৰস ঋষি বহুবচন শব্দতকৈ পৃথক আৰু এই শব্দবোৰে বিভিন্ন মানুহক বুজায়। অথৰ্ববেদৰ অংগিৰস নামৰ যাদুকৰৰ দলটোৰ পৰা অংগিৰস ঋষি পৃথক আৰু মুলাৰৰ মতে ঐশ্বৰিক সত্ত্বাৰ বৈদিক ঋষিৰ এই শ্ৰেণীৰ পৰাও পৃথক, যিসকলকো বৈদিক গ্ৰন্থত অংগিৰস বুলি কোৱা হয় আৰু "এঙাৰৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা(অংগৰা)" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[11]

দীঘ্ঘ নিকায়ৰ দৰে বৌদ্ধ পালি কেননিক গ্ৰন্থত তেবিজ্জা সুত্তই তেওঁৰ সময়ৰ বুদ্ধ আৰু বৈদিক পণ্ডিতসকলৰ মাজত হোৱা আলোচনাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। বুদ্ধই দহজন ঋষিৰ নাম উল্লেখ কৰিছে, তেওঁলোকক "আদি ঋষি" আৰু তেওঁৰ যুগত সংগ্ৰহ আৰু জপ কৰা প্ৰাচীন শ্লোক নিৰ্মাতা বুলি কয় আৰু সেই দহজন ঋষিৰ ভিতৰত অংগিৰসো আছে।[12][টোকা 1]

পুৰাণত

[সম্পাদনা কৰক]

অংগিৰস নামটো সাধাৰণভাৱে কেইবাজনো পৌৰাণিক ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও বৈদিক ঋষি অংগিৰস মধ্যযুগীয় হিন্দু গ্ৰন্থসমূহত পৰস্পৰ বিৰোধী ভূমিকাৰ লগতে তেওঁৰ জন্ম, বিবাহ আৰু জীৱনীৰ বহুতো ভিন্নতা বিভিন্ন সংস্কৰণত দেখা যায়।[2] কোনো কোনোত তেওঁক ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, কোনো কোনোত তেওঁ বহু প্ৰজাপতিৰ ভিতৰৰ এজন। কিংবদন্তি অনুসৰি তেওঁৰ এগৰাকী, দুগৰাকী বা চাৰিগৰাকী পত্নী আছে।[2] এটা কাহিনীত তেওঁৰ পত্নীক সুৰূপ আৰু পুত্ৰ উতাথ্য, সংৱৰ্তন আৰু বৃহস্পতি বুলি কোৱা হৈছে।[13] আন কিছুমান বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে তেওঁ দক্ষৰ কন্যা স্মৃতি (স্মৃতি)ক বিয়া কৰাইছিল আৰু পিছলৈ স্বধা (বলি)ক বিয়া কৰাইছিল।[6] তদুপৰি আন আন পৌৰাণিক বিৱৰণীত উল্লেখ আছে যে, তেওঁ শুভাক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ সাতগৰাকী কন্যাৰ নাম "জুই"ৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্যৰ নামেৰে ৰখা হৈছিল আৰু বৃহস্পতি নামৰ এজন পুত্ৰৰ জন্ম হৈছিল।[1] কিছুমান কিংবদন্তিত ঋষি বৃহস্পতি তেওঁৰ পুত্ৰ।[2]

এটা কিংবদন্তি অনুসৰি অংগৰসে নিজৰ ইন্দ্ৰিয়বোৰ নিজৰ ভিতৰতে নিয়ন্ত্ৰণ কৰি কেইবাবছৰ ধৰি সৃষ্টিকৰ্তাৰ সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাক ধ্যান কৰিছিল। জন্মতে পোৱা মহান শক্তি(তেজ)বোৰ তেওঁৰ তপস্যাত অসীমভাৱে বৃদ্ধি পাইছিল। তেওঁ বহুতো ঐশ্বৰিক গুণ, শক্তি আৰু ধন-সম্পত্তি লাভ কৰিছিল আৰু বহু জগতৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ সকলো লৌকিক প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতি অৱহেলিত আছিল আৰু তপস্যা বন্ধ কৰা নাছিল। এই তপস্যাৰ বাবেই তেওঁ পৰমব্ৰহ্মৰ সৈতে স্থান লাভ কৰিছিল আৰু এইদৰে “ব্ৰহ্মৰ্ষি” অৱস্থা লাভ কৰিছিল। তেওঁ বহুতো বৈদিক মন্ত্ৰৰ দৰ্শন পাইছিল আৰু সেইবোৰ এই পাৰ্থিৱ জগতলৈ লৈ আহিছিল। তেওঁক বহু সংখ্যক বৈদিক গীত আৰু মন্ত্ৰৰ উৎস বুলি কোৱা হয় আৰু ভৃগু ঋষিৰ সৈতে অগ্নি-পূজাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়।[6]

তেওঁ পুৰাণত সপ্তৰ্ষিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম।[14]

অংগিৰস পৰিয়ালৰ ঘোৰাক কিছুমান পণ্ডিতে জৈন ধৰ্মৰ বাইশতম তীৰ্থংকৰ নেমিনাথ বুলি চিনাক্ত কৰিছে।[15]

টোকা

[সম্পাদনা কৰক]
  1. ↑ The Buddha names the following as "early sages" of Vedic verses, "Atthaka (either Ashtavakra or Atri), Vamaka, Vamadeva, Vessamitta (Visvamitra), Yamataggi, Angirasa, Bharadvaja, Vasettha (Vashistha), Kassapa (Kashyapa) and Bhagu (Bhrigu)".[12]

তথ্যসূত্ৰ

[সম্পাদনা কৰক]
  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 Roshen Dalal (2010). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books. পৃষ্ঠা. 29–30. ISBN 978-0-14-341421-6. https://books.google.com/books?id=DH0vmD8ghdMC. 
  2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 George M. Williams (2008). Handbook of Hindu Mythology. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 55–56. ISBN 978-0-19-533261-2. https://books.google.com/books?id=N7LOZfwCDpEC&pg=PA55. 
  3. ↑ John Brough (2013). The Early Brahmanical System of Gotra and Pravara: A Translation of the Gotra-Pravara-Manjari of Purusottama-Pandita. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 66. ISBN 978-1-107-62398-9. https://books.google.com/books?id=QZhtAAAAQBAJ&pg=PA66. 
  4. ↑ Maurice Bloomfield (1899). Atharvaveda. K.J. Trübner. পৃষ্ঠা. 7–11. https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.180555. 
  5. ↑ Moriz Winternitz; V. Srinivasa Sarma (1996). A History of Indian Literature. Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 109–111. ISBN 978-81-208-0264-3. https://books.google.com/books?id=JRfuJFRV_O8C&pg=PA109. 
  6. ↑ 6.0 6.1 6.2 Wilkins, W.J. (2003). Hindu Mythology. প্ৰকাশক New Delhi: D.K. Printworld (P) Limited. পৃষ্ঠা. 369–70. ISBN 81-246-0234-4. 
  7. ↑ 7.0 7.1 Stephanie Jamison; Joel Brereton (2014). The Rigveda: 3-Volume Set. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 1673, 1675, 1679, 1684, 1689–1693. ISBN 978-0-19-972078-1. https://books.google.com/books?id=fgzVAwAAQBAJ. 
  8. ↑ 8.0 8.1 8.2 Witzel, Michael (2012). "Ṛṣis". Brill’s Encyclopedia of Hinduism Online. Brill. 
  9. ↑ Mahadevan, Thennilapuram P. (2011). "The Ṛṣi index of the Vedic Anukramaṇī system and the Pravara lists: Toward a Pre-history of the Brahmans". Electronic Journal of Vedic Studies খণ্ড 18: 137. Archived from the original on 24 June 2021. https://web.archive.org/web/20210624204132/https://crossasia-journals.ub.uni-heidelberg.de/index.php/ejvs/article/view/320/309। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 June 2021. 
  10. ↑ Tatyana J. Elizarenkova (1995). Language and Style of the Vedic Rsis. State University of New York Press. পৃষ্ঠা. 238. ISBN 978-0-7914-1668-6. https://books.google.com/books?id=j-B0Y-IwTQAC. 
  11. ↑ F. Max Muller (2004). The Sacred Books of the East: Index, Volume 50. Routledge. পৃষ্ঠা. 45–46. ISBN 1-135-79045-0. https://books.google.com/books?id=c8SRAgAAQBAJ&pg=PA46. 
  12. ↑ 12.0 12.1 Maurice Walshe (2005). The Long Discourses of the Buddha: A Translation of the Digha Nikaya. Simon and Schuster. পৃষ্ঠা. 188–189. ISBN 978-0-86171-979-2. https://books.google.com/books?id=Uj86AwAAQBAJ. 
  13. ↑ Gopal, Madan (1990). K.S. Gautam. ed. India through the ages. Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. পৃষ্ঠা. 67. https://archive.org/details/indiathroughages00mada. 
  14. ↑ Inhabitants of the Worlds Mahanirvana Tantra, translated by Arthur Avalon, (Sir John Woodroffe), 1913, Introduction and Preface. The Rishi are seers who know, and by their knowledge are the makers of shastra and "see" all mantras. The word comes from the root rish Rishati-prapnoti sarvvang mantrang jnanena pashyati sangsaraparangva, etc. The seven great Rishi or saptarshi of the first manvantara are Marichi, Atri, Angiras, Pulaha, Kratu, Pulastya, and Vashishtha. In other manvantara there are other sapta-rishi. In the present manvantara the seven are Kashyapa, Atri, Vashishtha, Vishvamitra, Gautama, Jamadagni, Bharadvaja. To the Rishi the Vedas were revealed. Vyasa taught the Rigveda so revealed to Paila, the Yajurveda to Vaishampayana, the Samaveda to Jaimini, Atharvaveda to Samantu, and Itihasa and Purana to Suta. The three chief classes of Rishi are the Brah-marshi, born of the mind of Brahma, the Devarshi of lower rank, and Rajarshi or Kings who became Rishis through their knowledge and austerities, such as Janaka, Ritaparna, etc. Thc Shrutarshi is makers of Shastras, as Sushruta. The Kandarshi are of the Karmakanda, such as Jaimini.
  15. ↑ Natubhai Shah 2004, পৃষ্ঠা. 23.
"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অংগিৰস&oldid=538471"ৰ পৰা অনা হৈছে