অট ৰন্ধনশৈলী
অট ৰন্ধনশৈলী (ফৰাচী: Haute cuisine; অৰ্থ: উচ্চ পৰ্যায়ৰ ৰন্ধন) বা গ্ৰাণ্ড ৰন্ধনশৈলী হৈছে ৰন্ধনৰ এক শৈলী যি সূক্ষ্ম প্ৰস্তুতি, বিশদ উপস্থাপন আৰু উচ্চ মানদণ্ডৰ সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ। সাধাৰণতে উচ্চ দক্ষতাসম্পন্ন ৰান্ধনীৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা এই শৈলীৰ ব্যঞ্জনসমূহ ইয়াৰ উচ্চ মানৰ বাবে জনাজাত আৰু প্ৰায়ে ইয়াৰ মূল্যও অধিক হয়।
প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]'অট ৰন্ধনশৈলী'য়ে বিশেষজ্ঞ ৰান্ধনীৰ দ্বাৰা সাধাৰণ আৰু প্ৰিমিয়াম সামগ্ৰীৰে অতি সাৱধানে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য আৰু ইয়াৰ ভোজন প্ৰক্ৰিয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।[1] ৰাজতন্ত্ৰ আৰু বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীৰ মাজত ইয়াৰ এক দীঘলীয়া বিৱৰ্তন ঘটিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে বিভিন্ন বিদেশী আৰু বৈচিত্ৰ্যময় স্বাদৰ লগতে স্থাপত্যৰ বিস্ময়ৰ দৰে দেখিবলৈ ব্যঞ্জনসমূহৰ সোৱাদ ল’বলৈ সক্ষম হৈছিল। 'অট ৰন্ধনশৈলী'য়ে ঋতুবিহীন ফল-মূলৰ দৰে প্ৰিমিয়াম সামগ্ৰী আৰু ফ্ৰান্সত সাধাৰণতে পোৱা নাযায় তেনে উপকৰণ ব্যৱহাৰ কৰি নিজকে সাধাৰণ ফৰাচী ৰন্ধনশৈলীৰ পৰা পৃথক কৰিছিল।[2]
ফ্ৰান্সত এই শৈলীৰ জন্মৰ বাবে প্ৰশিক্ষিত পাকঘৰৰ কৰ্মচাৰী অতি আৱশ্যক আছিল। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে অগষ্ট এস্কফিয়াৰে 'ব্ৰিগেড ডি কুইজিন'ৰ জৰিয়তে এই ব্যৱস্থা সংগঠিত কৰিছিল। পাকঘৰৰ পৰা ওলাই অহা অতিৰিক্ত উপস্থাপন আৰু জটিল কৌশলবোৰৰ বাবে উপকৰণ, সময়, সঁজুলি আৰু অৰ্থৰ প্ৰয়োজন আছিল। এই কাৰণেই প্ৰথম অৱস্থাত এই শৈলী কেৱল ধনী আৰু ক্ষমতাশালী ব্যক্তিৰ বাবেহে সুলভ আছিল। কেৱল পেছাদাৰী ৰান্ধনীসকলেই 'অট ৰন্ধনশৈলী' গঢ়ি তোলাৰ বাবে দায়ী নাছিল, বৰঞ্চ ৰন্ধনশৈলীটোত তেওঁলোকৰ ভূমিকাই ইয়াক সাধাৰণ ফৰাচী ৰন্ধনশৈলীৰ পৰা পৃথক কৰিছিল।[3]
ঐতিহাসিকভাৱে ইউৰোপৰ বৃহৎ ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰু হোটেলসমূহৰ ক্ৰমানুসাৰে সজোৱা পাকঘৰৰ কৰ্মচাৰীৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা এই ৰন্ধনশৈলী আছিল অতি চহকী। ইয়াত মাখন, ক্ৰীম আৰু ময়দাৰে তৈয়াৰী চচ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যিবোৰ আজিও ব্যৱহৃত বহুতো ফৰাচী চচৰ আধাৰ।[4] সপ্তদশ শতিকাৰ ৰান্ধনী আৰু লেখক লা ভাৰেনে (১৬১৫–১৬৭৮) মধ্যযুগৰ ৰন্ধনশৈলীৰ পৰা কিছু পাতল ব্যঞ্জন আৰু অধিক মিতব্যয়ী উপস্থাপনৰ দিশত পৰিৱৰ্তন আনিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এণ্টনিন কেৰেমেই (১৭৮৪–১৮৩৩) ৰন্ধনৰ ওপৰত পুথি প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁ পূৰ্বৰ জটিল ৰন্ধনশৈলীটোক সৰলীকৃত তথা সংহিতাবদ্ধ কৰে। ঊনবিংশ শতিকাৰ ফৰাচী 'অট ৰন্ধনশৈলী'য়ে ব্ৰিটেইনৰ 'ফাইন ডাইনিং'ৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।[5] ফৰাচী মাষ্টাৰ চেফ জাছিণ্টুৰ ৰোজেয়া (১৭২১-১৭৮৩) এই শৈলীৰ ওপৰত কেইবাখনো ৰন্ধনপুথি লিখিছিল আৰু তেওঁ লণ্ডন তথা এডিনবাৰ্গৰ বহুতো আঢ্যৱন্ত পৰিয়ালৰ ভোজ-মেলৰ বাবে বিখ্যাত আছিল।
প্ৰচলিত জনবিশ্বাসৰ বিপৰীতে কেথেৰিন ডি মেডিচিয়ে 'অট ৰন্ধনশৈলী' সৃষ্টি কৰিবলৈ ফৰাচী ৰাজসভাত ইটালীয় খাদ্যৰ পৰিচয় দিয়া নাছিল।[6]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "What is Haute Cuisine?". 6 December 2021. https://escoffieronline.com.
- ↑ Sidney W. Mintz (1996). "Cuisine: High, Low, and Not at All". Tasting Food, Tasting Freedom: Excursions into Eating, Culture, and the Past. প্ৰকাশক Boston: Beacon Press. পৃষ্ঠা. 92–134. ISBN 978-0-8070-4629-6. https://archive.org/details/tastingfoodtasti0000mint.
- ↑ Amy B. Trubek (2000). Haute Cuisine: How the French Invented the Culinary Profession. প্ৰকাশক Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-1776-6. https://archive.org/details/hautecuisinehowf0000trub.
- ↑ Allen S. Weiss (2001). French Food: On the Table, on the Page, and in French Culture. প্ৰকাশক New York: Routledge. পৃষ্ঠা. 229–241. ISBN 978-0-415-93628-6. https://archive.org/details/frenchfoodontabl0000unse.
- ↑ Trubek, Amy B. (4 December 2000). "The British". Haute Cuisine: How the French Invented the Culinary Profession (reprint সম্পাদনা). প্ৰকাশক Philadelphia: University of Pennsylvania Press (published 2000). পৃষ্ঠা. 46. ISBN 978-0-8122-1776-6. https://google.com। আহৰণ কৰা হৈছে: 9 August 2021. "The Reform Club's stellar culinary reputation reveals the profound interconnection between fine dining and French haute cuisine that consolidated in Britain during the 1800s."
- ↑ Wheaton, Barbara (1996). Savoring the Past: The French Kitchen and Table from 1300 to 1789. Simon and Schuster. পৃষ্ঠা. 43–51. https://archive.org/details/unset0000unse_d5z8.