অতীশ
অতীশ | |
|---|---|
 In this twelfth-century Tibetan depiction, Atiśa holds a long, thin palm-leaf manuscript with his left hand and making the gesture of teaching with his right hand. Produced in a Kadam monastery in Tibet, currently held in the Metropolitan Museum of Art.[1] | |
| ব্যক্তিগত | |
| জন্ম | প্ৰায় ৯৮২ খ্ৰীষ্টাব্দ বিক্ৰমপুৰ, বংগ |
| মৃত্যু | প্ৰায় ১০৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দ নিয়েতাং, তিব্বত |
| ধৰ্ম | বৌদ্ধ ধৰ্ম |
| শিক্ষা |
|
| শিক্ষক | জ্ঞানশ্ৰীমিত্ৰ |
| জ্যেষ্ঠ বিষয়বাব | |
বিদ্যাৰ্থী
| |
বৌদ্ধ ধৰ্ম
|
|---|
|
মুখ্য চৰিত্ৰবোৰ |
|
চতুৰাৰ্থ সত্য |
|
|
অতীশ দীপাংকৰ শ্ৰীজ্ঞান (সংস্কৃত লিপ্যন্তৰ: Atīśa Dīpaṅkara Śrījñāna) (অনুমাণিক ৯৮২–১০৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) এগৰাকী বঙালী বৌদ্ধ ধৰ্মীয় গুৰু আৰু নেতা আছিল।[2] তেওঁ সাধাৰণতে বৰ্তমানৰ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত বিক্ৰমশীলা মঠত ৰচনা কৰা তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বাবে জনাজাত।[3] এছিয়াত একাদশ শতিকাৰ মহাযান আৰু বজ্ৰযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত তেওঁ সুমাত্ৰা আৰু তিব্বত ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই মুখ্য শিষ্য ড্ৰমটনৰ সৈতে অতীশক তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অন্যতম নতুন অনুবাদ আশ্ৰম কদম আশ্ৰমৰ প্ৰতিষ্থাপক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।[4] চতুৰ্দশ শতিকাত কদম আশ্ৰমৰ ঠাই লয় গেলুগ পৰম্পৰাই, যিয়ে ইয়াৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ মঠসমূহ গ্ৰহণ কৰে।[5]
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]অনুমাণিক ৯৮২ খ্ৰীষ্টাব্দত, বিক্ৰমপুৰ চহৰৰ বংগৰ এটা শাসক পৰিয়ালত চন্দ্ৰগৰ্ভ নামেৰে অতীশৰ জন্ম হৈছিল।[6] পিতৃ-মাতৃৰ তিনিজন পুত্ৰৰ ভিতৰত তেওঁ দ্বিতীয় সন্তান আছিল। তেওঁৰ পিতৃ কল্যাণশ্ৰী নামেৰে পৰিচিত ৰজা আৰু মাতৃ প্ৰভাতি শ্ৰী আছিল।[7][8] তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়খিনি সেই সময়ৰ সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলৰ বাবে সাধাৰণ আছিল আৰু তেওঁ শিল্পকে ধৰি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল।[9] তেওঁৰ একবীৰসাধন আৰু বলবিধি নামৰ গ্ৰন্থ দুখনত তেওঁক "বাঙালী" বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।[10]
অধ্যয়ন
[সম্পাদনা কৰক]ডেকা অৱস্থাত তেওঁ বৰ্তমানৰ ৰাজগীৰত তন্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যʼত তেওঁক ৰাহুলাঘুহ্যবজ্ৰ নামৰ এজন সন্ন্যাসীয়ে শিক্ষা দিছিল। ৰাহুলাগুহ্যবজ্ৰৰ অধীনত অতিশক হেৱজ্ৰত দীক্ষা দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁ নিৰ্দিষ্ট ধ্যান-ধাৰণাৰ শিক্ষা দিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ অৱধূটিপা নামৰ এজন মাষ্টৰৰ অধীনত সাত বছৰ অধ্যয়ন কৰি যোগাসনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি গণচক্ৰ নামেৰে জনাজাত তান্ত্ৰিক ভোজত লিপ্ত হয়।[9]
তিব্বতীয় সূত্ৰ অনুসৰি আতিশাক বোধগয়াত মঠ শ্ৰীলক্ষিতৰদ্বাৰা আঠাইশ বছৰ বয়সত মহাসাংঘিক বংশত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁৰ সময়ৰ প্ৰায় সকলো বৌদ্ধ আৰু অবৌদ্ধ বিদ্যালয়ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল, য'ত বৈষ্ণৱ, শৈৱ ধৰ্ম, তান্ত্ৰিক হিন্দু ধৰ্ম আৰু অন্যান্য প্ৰথাৰ শিক্ষাও আছিল। চৌষষ্ঠিপ্ৰকাৰৰ শিল্প, সংগীত কলা আৰু যুক্তিৰ কলাও অধ্যয়ন কৰি বাইছ বছৰ বয়সলৈকে এই অধ্যয়নসমূহ সম্পন্ন কৰিছিল। তেওঁ অধ্যয়ন কৰা, অনুশীলন কৰা আৰু সংক্ৰমিত কৰা বহু বৌদ্ধ বংশৰ ভিতৰত আসংগ আৰু বসুবন্ধুৱে প্ৰেৰণ কৰা গভীৰ ক্ৰিয়াৰ বংশ, নাগাৰ্জুন আৰু চন্দ্ৰকীৰ্তিৰদ্বাৰা প্ৰেৰণ কৰা গভীৰ দৃষ্টিভংগীৰ বংশ আৰু তিলোপা আৰু নৰোপৰদ্বাৰা সংক্ৰমিত গভীৰ অভিজ্ঞতাৰ বংশ।[11][12] এই সময়ছোৱাত অতিতশাই ৰত্নাকৰশান্তি,[13] নৰোপ আৰু জিতাৰিকে ধৰি বহু উল্লেখযোগ্য শিক্ষকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। তেওঁ ওদান্তপুৰী মঠত ধৰ্মাক্ষিত অধ্যয়নও কৰিছিল।[9]
বিক্ৰমশিলা
[সম্পাদনা কৰক]বিক্ৰমশিলাৰ মঠত যি সময়ত এশজনতকৈ অধিক অভিযুক্ত সন্ন্যাসী উপস্থিত নাছিল, সেই সময়ত অতিশই জ্যেষ্ঠ পণ্ডিত হ’বলৈ উঠিছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত তিব্বতী হাজিঅ'গ্ৰাফীসমূহে তেওঁক বিক্ৰমশিলাত থাকিবলৈ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ পণ্ডিত হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ প্ৰৱণতা আছে, যি মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ নৈতিকতাৰ প্ৰতি কঠোৰ আনুগত্যৰ বাবে বিখ্যাত হ'ব। এই সময়ছোৱাতে গুগেৰ তিব্বতী ৰাজনীতিৰ ৰজা লা ব্লা মা য়ে শ্বেছ 'অডে বিক্ৰমশিলালৈ মিছন পঠিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰে যাতে পণ্ডিতসকলক গুগে ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায় যাতে তেওঁলোকে "বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিশুদ্ধ ৰূপ" শিকাব পাৰে।
অৱশেষত অতিশা ১০৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত বিক্ৰমশিলা এৰি যায়। তেতিয়াৰ বিক্ৰমশিলৰ মঠৰ মঠ ৰত্নকাৰে অতীশাক যাবলৈ অনুমতি দিছিল যদিও তিনি বছৰৰ পাছত ঘূৰি অহাৰ চৰ্তত।[9]
সুমাত্ৰা আৰু তিব্বতত শিক্ষা
[সম্পাদনা কৰক]
তিব্বতী সূত্ৰত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে যে আতিশাই শ্ৰীবিজয়া সাম্ৰাজ্যৰ সুমাত্ৰাত ১২ বছৰ কটায়, আৰু তেওঁ ১০২৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰতলৈ উভতি যায় যিটোও সেই বছৰতে চোল বংশৰ প্ৰথম ৰাজেন্দ্ৰ চোলাই সুমাত্ৰ আক্ৰমণ কৰিছিল।[14]
ঘূৰি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ শিক্ষা আৰু বিতৰ্ক আৰু দৰ্শনৰ দক্ষতাৰ বাবে তেওঁ বহুত মনোযোগ লাভ কৰিছিল। অবৌদ্ধ উগ্ৰপন্থীসকলক বিতৰ্কত পৰাস্ত কৰাৰ বাবে তিনিটা পৃথক পৃথক সময়ত অতিশাই প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] যেতিয়া তেওঁ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিপথে পৰিচালিত বা অৱনতি ঘটা ৰূপ বুলি ধৰাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিব, তেতিয়া তেওঁ দ্ৰুত আৰু ফলপ্ৰসূভাৱে সংস্কাৰ ৰূপায়ণ কৰিব। অতি সোনকালেই তেওঁক সম্ৰাট ধৰ্মপালে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বিক্ৰমশিলত ষ্টুয়াৰ্ড বা মঠৰ পদত নিযুক্তি দিয়া হয়।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] তেওঁ ওদান্তপুৰীকো "পুষ্টি" দিয়া বুলি কোৱা হয়।[15]
ধৰ্মকীৰ্তীশ্ৰীৰ লগত অধ্যয়ন কৰি অহা সুৱৰ্ণভূমিৰপৰা আতিতিৰ উভতি অহা আৰু ভাৰতত তেওঁৰ প্ৰাধান্যৰ উত্থান বৌদ্ধ সংস্কৃতিৰ ফুলনি আৰু অঞ্চলটোত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ চৰ্চাৰ সৈতে মিল খাইছিল আৰু বহু দিশত আতিশাৰ প্ৰভাৱে এই বিকাশত অৰিহণা যোগাইছিল। ব্লু এনালছৰ মতে, গুগেৰ য়েছে-অ’ নামৰ এজন নতুন ৰজাই তেওঁৰ শৈক্ষিক অনুগামীসকলক সংস্কৃত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কিছুমান গ্ৰন্থ শিকিবলৈ আৰু অনুবাদ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল।[16] এই শিক্ষাবিদসকলৰ ভিতৰত নক্টোও আছিল, যাক অৱশেষত বিক্ৰমশিলালৈ পঠিওৱা হৈছিল সংস্কৃত অধ্যয়নৰ বাবে আৰু অতিশক নিজৰ গৃহভূমিত ধৰ্মৰ শিক্ষা দিবলৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰা হৈছিল।
নাক্টছ’ আৰু গ্যা ল’টছাৱাৰ সৈতে যাত্ৰা কৰি আতিশাই পুৰাং ৰাজ্যৰ ৰাজধানী টলুংলৈ যোৱাৰ পথত নেপালৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰে। (টলুং পোৱাৰ আগতেই গ্যা লোটছাৱাৰ মৃত্যু হৈছিল। ) বাটত তেওঁ মাৰ্পা ল’টছাৱাক লগ পাইছিল বুলি কোৱা হয়। তেওঁ তিনি বছৰ টোলুঙত কটায় আৰু তেওঁৰ শিক্ষাসমূহ সংকলন কৰি তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী পণ্ডিত গ্ৰন্থ বোধিপথপ্ৰদীপ বা আলোকপ্ৰাপ্তিৰ পথৰ বাবে লেম্পত পৰিণত কৰে। সাতষষ্ঠিটা পদৰ এই চুটি গ্ৰন্থখনে হিনায়ন, মহাযান আৰু বজ্ৰায়ণ নামৰ তিনিটা বাহনৰ ক্ষেত্ৰত সমগ্ৰ বৌদ্ধ পথটো দাঙি ধৰিছে আৰু লামৰিম বা পথৰ পৰ্যায়সমূহৰ ধাৰাটোৰ পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে আৰ্হি হৈ পৰিছিল আৰু বিশেষভাৱে ট্ছংখাপৰ লামৰিম লেখাৰ ভিত্তি আছিল।[17] ইয়াত আতিশাই ড্ৰমটন বা ড্ৰমটনপাক লগ পায়, যি তেওঁৰ প্ৰধান শিষ্য হ'ব, যাক পিছৰ প্ৰসাৰণৰ নৈতিক মানদণ্ডৰ বলবৎকাৰী আৰু আতিশাৰ তান্ত্ৰিক বংশৰ ধাৰী দুয়োটা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।[18]
জামগন কংট্ৰুলৰ মতে, যেতিয়া আতিশাই সম্যেৰ পুথিভঁৰাল পেকাৰ কৰ্ডজলিঙত সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ ভঁৰাল আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, তেতিয়া "তেওঁ কৈছিল যে তিব্বতত বজ্ৰায়ণ যিমানখিনি বিয়পি পৰিছে, সেয়া ভাৰততো অতুলনীয়। এই কথা কোৱাৰ পিছত তেওঁ শ্ৰদ্ধাৰে হাত ভাঁজ কৰি পূৰ্বৰ শতিকাৰ মহান ধৰ্মৰজা, অনুবাদক আৰু পণ্ডিতসকলৰ প্ৰশংসা কৰিছিল।" [19]
লিগেচি
[সম্পাদনা কৰক]২০০৪ চনত বিবিচিৰ সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ বঙালীৰ সমীক্ষাত আতিশাই ১৮ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছিল।[20][21][22]
ৰচনাৱলী
[সম্পাদনা কৰক] | এই অংশটোত কোনো কোনো স্থানত তথ্যসূত্ৰ বা প্ৰসংগৰ উল্লেখ প্ৰয়োজন। অনুগ্ৰহ কৰি বিশ্বাসযোগ্য উৎস দেখুৱাই এই প্ৰবন্ধটো উন্নত কৰাত সহায় কৰক। বিশ্বাসযোগ্য তথ্য উৎসৰ উল্লেখ নথকা প্ৰবন্ধৰ বিশ্বাসযোগ্যতা কমে আৰু অনেক ক্ষেত্ৰত ই ইয়াক বিশ্বাস কৰি লোৱা পঢ়ুৱৈৰ ক্ষতি সাধনো কৰিব পাৰে। সেয়ে তথ্য-উৎসৰ উল্লেখ নথকা প্ৰবন্ধক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হ'ব পাৰে। আনহাতে পঢ়ুৱৈসকলেও প্ৰবন্ধটোত য’ত প্ৰয়োজন যেন দেখে সেই বাক্যৰ পাছত {{উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন}} বুলি লিখি ৰাখিও ৱিকিপিডিয়াত উৎসৰ উল্লেখৰ ক্ষেত্ৰত ৰাইজক সজাগ কৰিব পাৰে। |
তেওঁৰ লেখাসমূহৰ ভিতৰত আছে:
- বোধিপথপ্ৰদীপ (সাঁচ:Bo)
- বোধিপথপ্ৰদীপপঞ্জিকানামা (বোধিপথপ্ৰদীপৰ ওপৰত তেওঁৰ নিজা ধাৰাভাষ্য / byang chub lam gyi sgron ma)
- চৰ্যাসংগ্ৰহপ্ৰদীপত অতিশাৰদ্বাৰা ৰচিত কিছুমান কীৰ্তন শ্লোক আছে।
- সত্যদ্বৈৱতাৰা
- বোধিসত্ত্বমান্যাৱলী
- মধ্যমকৰত্নপ্ৰদীপ
- মহাযানপথসাধনসংগ্ৰহ
- শিক্ষাসমুচ্চায় অভিসাম্য
- প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাপিণ্ডাৰ্থপ্ৰদীপ
- একবীৰসাধনা
- বিমলৰত্নলেখা, গৌড়ৰ ৰজা নয়পাললৈ লিখা এখন সংস্কৃত পত্ৰ।
তথ্য উৎস
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "Portrait of Atiśa [Tibet (a Kadampa monastery) (1993.479)"]. Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. October 2006. http://www.metmuseum.org/toah/hd/tibu/ho_1993.479.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 January 2008.
- ↑ "Reincarnation". The Dalai LamaDalailama. Archived from the original on 14 May 2015. https://web.archive.org/web/20150514084334/http://www.dalailama.com/messages/statement-of-his-holiness-the-fourteenth-dalai-lama-tenzin-gyatso-on-the-issue-of-his-reincarnation। আহৰণ কৰা হৈছে: 20 May 2015.
- ↑ Jan Westerhoff (2018). The Golden Age of Indian Buddhist Philosophy. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 276. ISBN 978-0-19-873266-2. https://books.google.com/books?id=DYFZDwAAQBAJ.
- ↑ POV. "Tibetan Buddhism from A to Z - My Reincarnation - POV". PBS. Archived from the original on 24 September 2015. https://web.archive.org/web/20150924151141/http://www.pbs.org/pov/myreincarnation/tibetan-buddhism-glossary.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 August 2017.
- ↑ "Kadam - The Treasury of Lives: A Biographical Encyclopedia of Tibet, Inner Asia and the Himalayan Region" (en ভাষাত). The Treasury of Lives. https://treasuryoflives.org/en/tradition/Kadam। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 December 2018.
- ↑ Maha Bodhi Society, The Maha Bodhi, Volume 90, p. 238.
- ↑ "Atisa Dipamkara" (en ভাষাত). The Treasury of Lives. https://treasuryoflives.org/biographies/view/Atiśa-Dīpaṃkara/5717.
- ↑ "ATĪŚA ou ATĪSHA" (fr-FR ভাষাত). Encyclopædia Universalis. https://www.universalis.fr/encyclopedie/atisa-atisha/.
- 1 2 3 4 Roesler, Ulrike. "Atiśa and the Bka' gdams pa Masters". Brill's Encyclopedia of Buddhism Online. https://referenceworks.brill.com/display/entries/ENBO/COM-2181.xml.
- ↑ Shastri, Haraprasad (1916) (Bengali ভাষাত). Charjacharjo Binishchay, Sarojbajrer Dohakosh, Kanhopader Dohakosh O Dakarnab. পৃষ্ঠা. 22.
- ↑ Great Kagyu Masters: The Golden Lineage Treasury by Khenpo Konchog Gyaltsen, Snow Lion Publications, pages 154-186
- ↑ Buswell 2014, পৃষ্ঠা. 247.
- ↑ "Ratnākaraśānti". Encyclopedia of Buddhism Online. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopedia-of-buddhism/ratnakarasanti-COM_2051.
- ↑ Atisa and Tibet: Life and Works of Dipamkara Srijnana by Alaka Chattopadhyaya p.91
- ↑ Chattopadhyaya, Alaka; Atīśa (1981) (en ভাষাত). Atīśa and Tibet: Life and Works of Dīpaṃkara Śrījñāna in Relation to the History and Religion of Tibet. Motilal Banarsidass Publ.. পৃষ্ঠা. 126. ISBN 978-81-208-0928-4. https://books.google.com/books?id=H8Ssa5r7MZkC&dq=%22Atisa+also+%22nourished%22+Odantapuri%22&pg=PA126.
- ↑ bstan pa'i mgon po (1974). Blue Annals. Lokesh Chandra. https://books.google.com/books?id=3DuVrgEACAAJ.
- ↑ "Atisa Dipamkara" (en ভাষাত). The Treasury of Lives. http://treasuryoflives.org/biographies/view/Atisa-Dipamkara/5717। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 December 2018.
- ↑ "Dromton Gyelwa Jungne" (en ভাষাত). The Treasury of Lives. http://treasuryoflives.org/biographies/view/Dromton-Gyelwa-Jungne/4267। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 December 2018.
- ↑ Tulku & Helm 2006, পৃষ্ঠা. 74.
- ↑ "Listeners name 'greatest Bengali'" (en-GB ভাষাত). 14 April 2004. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/3623345.stm.
- ↑ "International : Mujib, Tagore, Bose among 'greatest Bengalis of all time'". The Hindu. 17 April 2004. http://www.thehindu.com/2004/04/17/stories/2004041703001700.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 February 2018.
- ↑ "The Daily Star Web Edition Vol. 4 Num 313". The Daily Star. Archived from the original on 25 December 2018. https://web.archive.org/web/20181225011711/http://archive.thedailystar.net/2004/04/16/d4041601066.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 February 2018.
গ্ৰন্থপঞ্জী
[সম্পাদনা কৰক]- Buswell, Robert Jr. (2014). Princeton Dictionary of Buddhism. প্ৰকাশক Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 9780691157863.
- Khenpo Konchog Gyaltsen, Great Kagyu Masters: The Golden Lineage Treasury, Snow Lion Publications
- Geshe Sonam Rinchen, Atiśa's Lamp for the Path to Enlightenment, Snow Lion Publications
- Khyentse, Dilgo (1993). 'Enlightened Courage. প্ৰকাশক Ithaca, New York: Snow Lion Publications. ISBN 1-55939-023-9. https://archive.org/details/enlightenedcoura00rabg.
- Tulku, Ringu; Helm, Ann (2006). The Ri-Me Philosophy of Jamgon Kongtrul the Great: A Study of the Buddhist Lineages of Tibet. প্ৰকাশক Boston: Shambhala Publications. ISBN 1-59030-286-9.
- Apple, James B. (2019). Atisa Dipamkara: Illuminator of the Awakened Mind. প্ৰকাশক Boston: Shambhala Publications. ISBN 978-1611806472.
বাহ্যিক সংযোগ
[সম্পাদনা কৰক] |
ৱিকিমিডিয়া কমন্সত অতীশ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে। |
- Works by or about Atiśa at Internet Archive
- Works by or about Atisha at Internet Archive
- Bibliography of Atisha's works, Item 596 Archived 13 November 2021 at the Wayback Machine, Karl Potter, University of Washington
- Advice from Atiśa's Heart
- Atiśa Dipamkara on Banglapedia
- English Translation of Lamp to the Path of Enlightenment (by Dr. Alexander Berzin)
| সাধাৰণ | |
|---|---|
| ৰাষ্ট্ৰীয় পুথিভঁৰাল | |
| বৈজ্ঞানিক ডাটাবেচ | |
| অন্যান্য |
|
