আও আও

ৰামন এলিয়াছৰ পৌৰাণিক সংগ্ৰহালয়ত আও আও মূৰ্তি

দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰপৰা অহা এটা দানৱীয় জীৱৰ নাম আও আও। টাউ আৰু কেৰানাৰ অন্যতম অভিশপ্ত পুত্ৰ হিচাপে ই গুয়াৰানি ভাষী সংস্কৃতিৰ ভিতৰত অন্যতম কেন্দ্ৰীয় পৌৰাণিক জীৱ। আও আওক প্ৰায়ে ভেড়াৰ দৰে ভোকাতুৰ জীৱ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ দাঁতৰ বিশাল গোট থাকে। নতুবা ইয়াক ডাঙৰ, মাংসভোজী বনৰীয়া গাহৰি বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ নামটো ই মুখেৰে কৰা শব্দ "আও আও আও" অনুসৰি হৈছে; এই মাত যেতিয়া ই নিজৰ চিকাৰক খেদি ফুৰে। মূল আও আওৰ প্ৰজনন ক্ষমতা গভীৰ বুলি কোৱা হয় আৰু সেয়েহে কেতিয়াবা ইয়াক উৰ্বৰতাৰ গুয়াৰানী আত্মা বুলি চিনাক্ত কৰা হয়। আও আওৱে একে ধৰণে অভিশপ্ত বহুতো সন্তান জন্ম দিছিল আৰু সামূহিকভাৱে তেওঁলোকে পাহাৰ আৰু পৰ্বতৰ প্ৰভু আৰু ৰক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।

আও আওৰ একমাত্ৰ খাদ্যৰ উৎস হিচাপে মানুহেই হয় বুলি কোৱা হয়। যদিও বৰ্ণনাত জীৱটো স্পষ্টভাৱে মানুহ নহয়, তথাপি জন্মগতভাৱে ই অন্ততঃ অৰ্ধমানৱ, যাৰ বাবে ইয়াৰ নৃশংস। মিথটোৰ বেছিভাগ সংস্কৰণ অনুসৰি আও আওৱে পৰৱৰ্তী আহাৰ গ্ৰহণৰ বাবে ভুক্তভোগীক বিচাৰি উলিয়ালে যিকোনো দূৰত্ব আৰু যিকোনো ভূ-খণ্ডৰ ওপৰেৰে দুৰ্ভগীয়া ব্যক্তিজনক খেদি ফুৰিব, খাদ্য গ্ৰহণ নকৰালৈকে ৰৈ নাথাকিব। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি কোনো ব্যক্তিয়ে গছত উঠি পলাবলৈ চেষ্টা কৰে, তেন্তে আও আওৱে গছজোপাৰ চাৰিওফালে ঘূৰি থাকিব, অবিৰতভাৱে হাউলি থাকিব আৰু গছজোপা নপৰালৈকে শিপাৰ গুৰিৰ মাটি খান্দিব। আচলতে মিথৰ মতে আও আওৰ পৰা সফলতাৰে পলায়নৰ একমাত্ৰ উপায় হ'ল তালগছত উঠি আশ্ৰয় লোৱা। গছজোপাত আও আওৰ বিৰুদ্ধে কিছু অজ্ঞাত শক্তি আছিল আৰু ই যদি চিকাৰ ধৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে তেনেকুৱা গছ এডালত উঠে, তেন্তে জীৱটোৱে পৰাজয়ত নতি স্বীকাৰ কৰিছিল আৰু আন এটা আহাৰ বিচাৰি গুচি গৈছিল। আও আও কাপোৰ খোৱাৰ বাবেও জনাজাত।

মিথটোৰ কিছুমান সংস্কৰণত আও আওৱে তেওঁৰ ভাতৃ জেছি জাটেৰে ইয়ালৈ অনা অবাধ্য শিশুৰ মঙহেৰে ভোজ খাইছিল। পেৰাগুৱেত প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে শিশুসকলক আও আও তেওঁলোকৰ পিছে পিছে আহিব বুলি ভয় খুৱায়।

গ্ৰন্থপঞ্জী

• COLMAN, Narciso R. (Rosicrán): Ñande Ypy Kuéra ("Nuestros antepasados"), 1929.
• Mauricio Cardozo Ocampo, MUNDO FOLKLORICO PARAGUAYO 2a Parte: De la tradición oral. Mitos Leyendas y Cuentos Paraguayos,1989, 215 pgs.