আচেৰী

আচেৰী দক্ষিণ হিমালয়ৰ বিশেষকৈ কুমাওনৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলৰ লোককথাৰ একোগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ আত্মা। দিনত প্ৰায়ে পাহাৰৰ ওপৰত বাস কৰে আৰু গধূলিৰ সময়ত নামি আহি আপোনমনে উমলি-জামলি নৃত্য কৰে। তেওঁলোক শান্তিপূৰ্ণ নহয়, কিয়নো নৃত্য-গীত কৰি উদ্বাউল হৈ থকাৰ সময়ত কোনোবা তেওঁলোকৰ সম্মুখীন হ’লে মৃত্যু বা নিৰ্যাতিত হ’ব পাৰে। তেওঁলোকক প্ৰায়ে ৰোগৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, কিয়নো তেওঁলোকৰ ছাঁ শিশুৰ ওপৰত পৰিলে শিশুসকলৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। তেওঁলোকৰ নামত ডিঙিত ৰঙা ৰঙৰ সূতা মালাৰ দৰে পিন্ধিলে চৰ্দি আৰু জ্বৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব।

লোককথা

এজন আচেৰী হৈছে এগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ (আৰু বহু বিৱৰণীত মহিলাৰ) আত্মা যিয়ে নৃশংস মৃত্যুত মৃত্যুবৰণ কৰে। আচেৰীসকলক "পাহাৰীয়া পৰী", "ভুত", আৰু "পাহাৰীয়া দেৱতা" বুলিও কোৱা হয়।

কোৱা হয় যে দিনত ইহঁতে পাহাৰ বা পাহাৰৰ শিখৰত বাস কৰে আৰু গধূলিৰ সময়ত নামি আমোদ কৰে। বৰ্তমান আচেৰীসকল আছে নে নাই জনা নাযায়, কিন্তু সেই ঠাইবোৰলৈ যোৱাটো প্ৰায়ে বুদ্ধিমানৰ কাম নহয় বুলি ভবা হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ ছাঁৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা শিশু (আৰু কেতিয়াবা আন)ৰ বাবেও ইহঁতে ৰোগ আনে বুলি কোৱা হয়।

উইলিয়াম ক্ৰুক আৰু এডউইন থমাছ এটকিনছনৰ পৃথক পৃথক বিৱৰণী অনুসৰি যিজনে ডিঙিত ৰঙা ৰঙৰ সূতা পিন্ধে তেওঁ চৰ্দি আৰু জ্বৰৰ পৰা সুৰক্ষিত হ'ব। যদিও কিছুমান অবিশ্বাস্য বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে, কোনোবাই সুৰক্ষাৰ ৰূপত ৰঙা কাপোৰ বা মুকুতা পিন্ধিব পাৰে, তথাপিও বেছিভাগ বিৱৰণীয়ে ৰঙা কাপোৰক কেৱল আচেৰীৰ ক্ৰোধৰ লক্ষ্য হিচাপে কাম কৰা বুলি আঙুলিয়াই দিয়ে, কিয়নো উইলিয়াম ক্ৰুকে দাবী কৰিছে যে তেওঁলোকৰ ৰঙা ৰঙৰ প্ৰতি বিদ্বেষ আছে।

আচেৰীৰ আন এটা দিশক প্ৰায়ে আৰোপ কৰা হয় যে ওচৰৰ বহুতো পাহাৰত উপস্থিত হোৱা অসংখ্য আলোকীয় পৰিঘটনা। লোককথাত দিয়া একমাত্ৰ উদাহৰণটো হ'ল "হাতী, ঘোঁৰা আদি" অন্তৰ্ভুক্ত কৰা শোভাযাত্ৰাৰ ছাঁ।

উৎপত্তি

ৰেডিট আৰু ফেণ্ডমৰ দৰে প্লেটফৰ্মৰ ওপৰত মানুহে প্ৰায়ে আচেৰীৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বিতৰ্ক কৰে। এটা সাধাৰণ বিশ্বাস যে আচেৰীৰ উৎপত্তি আমেৰিকাৰ থলুৱা লোককথাৰ পৰা, যিটো মাইকেল পেজৰ এনচাইক্লোপিডিয়া অৱ থিংছ ডেট নেভাৰ ৱেৰৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। পেজৰ লেখাসমূহ অত্যধিক কল্পনাপ্ৰসূত হোৱাৰ বাবে বহু অনলাইন ব্যৱহাৰকাৰীৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে, বিশেষকৈ অইউৰোপীয় মিথৰ সৈতে।

আনহাতে, আচেৰীসকল দক্ষিণ এছিয়াৰ লোককথাৰ পৰা আহিছে বুলি ধাৰণাটোৱে যথেষ্ট বেছি প্ৰমাণ বহন কৰে। অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক'বলৈ গ'লে ১৮২৮ চনৰ এছিয়াটিক ৰিচাৰ্চ ভলিউম ১৬ য়ে আচেৰীৰ উৎপত্তি দক্ষিণ এছিয়া অঞ্চলৰ সৈতে সংযোগ কৰাত সহায় কৰে। ৰবাৰ্ট গৰ্ডন লেথামৰ ১৮৫৯ চনৰ ভাৰতীয় নৃতাত্ত্বিক গ্ৰন্থ, এডউইন থমাছ এটকিনছনৰ ১৮৮৩ চনৰ হিমালয়ৰ ধৰ্মৰ ওপৰত টোকা আৰু উইলিয়াম ক্ৰুক ১৯২৬ চনত উত্তৰ ভাৰতৰ ধৰ্ম আৰু লোককথা আদিয়ে আচেৰীৰ উৎপত্তি দক্ষিণ হিমালয়ৰ ওচৰত হোৱা বুলি নিৰ্ণয় কৰাত সহায় কৰে।

ৰবাৰ্ট গৰ্ডন লেথামে দক্ষিণ এছিয়াৰ লোককথাৰ বিৱৰণীত তেওঁ কৈছে যে কুমাওনৰ প্ৰতিখন গাঁৱৰ "নিজৰ বিশেষ দেৱতা" আছে, আৰু এই দেৱতাসকলৰ মন্দিৰ সমগ্ৰ দেশতে পোৱা যাব পাৰিছিল। তেওঁৰ বিৱৰণীয়ে আমাক বুজিবলৈ সহায় কৰে যে আচেৰী কেনেকৈ হ'ল, তেওঁ কয় যে "হিংস্ৰ মৃত্যুত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিয়ে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক খেদিবলৈ "ভুত" হিচাপে পৃথিৱীলৈ পুনৰ ঘূৰি আহিব পাৰে, কেৱল বলিদান আৰু প্ৰসাদৰ দ্বাৰা শান্ত হ'ব পাৰে।"