আমেৰ দুৰ্গ

আমেৰ দুৰ্গ বা আম্বৰ দুৰ্গ ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ আমেৰত অৱস্থিত এটা দুৰ্গ। আমেৰ হৈছে ৰাজস্থানৰ ৰাজধানী জয়পুৰৰ পৰা ১১ কিলোমিটাৰ (৬.৮ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত ৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (১.৫ বৰ্গমাইল)।[1] পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত এইখন জয়পুৰৰ এক প্ৰধান পৰ্যটনস্থলী।[2][3] আমেৰ দুৰ্গ কলাত্মক শৈলীৰ উপাদানৰ বাবে জনাজাত। বিশাল প্ৰাচীৰ আৰু ধাৰাবাহিকভাৱে গেট আৰু শিলগুটিৰে নিৰ্মিত পথৰ সৈতে এই দুৰ্গটোৱে মাওটা হ্ৰদৰ ওপৰেৰে চাই থাকে,[3][4][5][6] যিটো আমেৰ প্ৰসাদৰ পানীৰ মূল উৎস।
আমেৰ পেলেচ ৰাজপুত স্থাপত্যৰ এক সুন্দৰ নিদৰ্শন। ইয়াৰ কিছুমান অট্টালিকা আৰু কৰ্মত মোগল স্থাপত্যৰ প্ৰভাৱ আছে।[7][8][9] ৰঙা বেলেগ বেলেগ বেলেগ শিল আৰু মাৰ্বলৰে নিৰ্মিত এই আকৰ্ষণীয়, ভয়ংকৰ ৰাজপ্ৰসাদটো চাৰিটা স্তৰত নিৰ্মিত, প্ৰতিটো স্তৰতে এটা চোতাল আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে দিৱান-ই-আম বা "ৰাজহুৱা দৰ্শকৰ হল", দিৱান-ই-খাছ বা "ব্যক্তিগত দৰ্শকৰ হল", শ্বীশ মহল (আইনা প্ৰাসাদ), বা জয় মন্দিৰ, আৰু সুখ নিৱাছ, য'ত ৰাজপ্ৰসাদৰ ভিতৰত পানীৰ ঢৌৰ ওপৰেৰে বতাহ বলি থকা বতাহৰ ফলত কৃত্ৰিমভাৱে শীতল বতৰৰ সৃষ্টি হয়। সেয়েহে আমেৰ দুৰ্গক সাধাৰণতে আমেৰ প্ৰসাদ বুলিও কোৱা হয়।[4] ৰাজপুত মহাৰাজ আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বাসগৃহ আছিল এই ৰাজপ্ৰসাদ। দুৰ্গৰ গণেশ গেটৰ ওচৰৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত চৈতন্য পন্থাৰ দেৱী শিলা দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে, যিটো মন্দিৰ ১৬০৪ চনত বংগত বংগত জেচোৰ ৰজাক পৰাস্ত কৰাৰ সময়ত ৰাজা মান সিংহক দিয়া হৈছিল (জেচোৰ বৰ্তমান বাংলাদেশত আছে)।[3][10][11] ৰজা মান সিঙৰ ১২ গৰাকী ৰাণী আছিল গতিকে তেওঁ ১২টা কোঠা সাজিছিল, প্ৰতিগৰাকী ৰাণীৰ বাবে এটাকৈ। প্ৰতিটো কোঠাতে ৰজাৰ কোঠাৰ লগত সংযুক্ত চিৰি আছিল যদিও ৰাণীসকলক ওপৰলৈ যাবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। ৰাজা জয় সিঙৰ মাত্ৰ এগৰাকী ৰাণী আছিল গতিকে তেওঁ আগৰ তিনিগৰাকী ৰাণীৰ কোঠাৰ সমান কোঠা এটা সাজিছিল।
২০১৩ চনত কম্বোডিয়াৰ ফ্নম পেনত অনুষ্ঠিত বিশ্ব ঐতিহ্য সমিতিৰ ৩৭ সংখ্যক অধিবেশনত ৰাজস্থানৰ আন পাঁচটা দুৰ্গৰ সৈতে আমেৰ দুৰ্গক ৰাজস্থানৰ পাহাৰীয়া দুৰ্গ গোটৰ অংশ হিচাপে ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়।[12]
ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
[সম্পাদনা কৰক]Cheel পাহাৰৰ ওপৰত নিৰ্মিত অম্বিকেশ্বৰ মন্দিৰৰ পৰাই আমেৰ বা আম্বাৰ নামটো লোৱা হৈছে। অম্বিকেশ্বৰ ভগৱান শিৱৰ স্থানীয় নাম। কিন্তু স্থানীয় লোককথা অনুসৰি দুৰ্গা দেৱীৰ মাতৃ আম্বাৰ পৰাই এই দুৰ্গৰ নাম লোৱা হৈছে।[13]
ভূগোল
[সম্পাদনা কৰক]ৰাজস্থানৰ ৰাজধানী জয়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ১১ কিলোমিটাৰ (৬.৮ মাইল) দূৰত্বত আমেৰ চহৰৰ ওচৰৰ মাওতা হ্ৰদত ওলাই থকা এটা বনাঞ্চল পাহাৰত আমেৰ প্ৰাসাদ অৱস্থিত। এই ৰাজপ্ৰসাদটো দিল্লীলৈ যোৱা ১১চি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ ওচৰত।[14] প্ৰৱেশদ্বাৰলৈ যোৱা ৪WD ৰ এটা সৰু পথ, যাক দুৰ্গৰ সুৰজ পল (ছান গেট) বুলি জনা যায়। এতিয়া পৰ্যটকসকলে হাতীত উঠাতকৈ জীপেৰে গড়লৈ যোৱাটো অধিক নৈতিক বুলি বিবেচিত হৈছে।
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]আৰম্ভণি ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]
আমেৰ আছিল সুসাৱত বংশৰ শাসিত মীনা ৰাজ্য। কাকিল দেৱাই সুসাৱতক পৰাস্ত কৰি খোহৰ পিছত আমেৰক ধূন্ধৰৰ ৰাজধানী কৰিলে। কাকিল দেৱ দুলহেৰাইৰ পুত্ৰ।[15][16]
তথ্য সংগ্ৰহ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ Outlook Publishing (2008). Outlook. Outlook Publishing. পৃষ্ঠা. 39. https://books.google.com/books?id=PTEEAAAAMBAJ&pg=PA39.
- ↑ Mancini, Marc (2009). Selling Destinations: Geography for the Travel Professional. Cengage Learning. পৃষ্ঠা. 539. ISBN 978-1-4283-2142-7. https://books.google.com/books?id=Kp6ceVRUg8UC&pg=PA539.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 Abram, David (2003). Rough guide to India. Rough Guides. পৃষ্ঠা. 161. ISBN 978-1-84353-089-3. https://books.google.com/books?id=kAMik_6LbwUC&pg=PA161.
- ↑ 4.0 4.1 Pippa de Bruyn; Keith Bain; David Allardice; Shonar Joshi (2010). Frommer's India. Frommer's. পৃষ্ঠা. 521–522. ISBN 978-0-470-55610-8. https://books.google.com/books?id=HlqM2CR4vfUC&pg=PA521.
- ↑ "Amer Fort - Jaipur" (en-US ভাষাত). https://www.hoteldekho.com/blog/amber-fort-jaipur/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2017-11-17.
- ↑ "Maota Sarover -Amer-jaipur". Agam pareek. Archived from the original on 2018-06-30. https://web.archive.org/web/20180630105210/http://amerjaipur.in/Amer-monuments-description.php?mid=4&name=Maota। আহৰণ কৰা হৈছে: 2015-09-25.
- ↑ "Amer | India" (en ভাষাত). Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/place/Amer-India। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-06-21.
- ↑ DK (2009-11-02) (en ভাষাত). Great Monuments of India. Dorling Kindersley Limited. ISBN 9781405347822. https://books.google.com/books?id=oXa60HtlNOYC&pg=PA195.
- ↑ Bhargava, Visheshwar Sarup (1979) (en ভাষাত). Rise of the Kachhawas in Dhundhār (Jaipur): From the Earliest Times to the Death of Sawai Jai Singh (1743 A.D.). Shabd Sanchar. https://books.google.com/books?id=p0NJAAAAIAAJ&q=amer+fort+mughal+influence.
- ↑ Rajiva Nain Prasad (1966). Raja Mān Singh of Amer. World Press. ISBN 9780842614733. https://books.google.com/books?id=FsA5AQAAIAAJ.
- ↑ Lawrence A. Babb (2004). Alchemies of violence: myths of identity and the life of trade in western India. SAGE. পৃষ্ঠা. 230–231. ISBN 978-0-7619-3223-9. https://books.google.com/books?id=74tUY0le33UC&pg=PA230.
- ↑ Singh, Mahim Pratap (22 June 2013). "Unesco declares 6 Rajasthan forts World Heritage Sites". The Hindu. http://www.thehindu.com/news/national/other-states/unesco-declares-6-rajasthan-forts-world-heritage-sites/article4838107.ece.
- ↑ Trudy Ring, Noelle Watson, Paul Schellinger (2012). [Asia and Oceania: International Dictionary of Historic Places]. আই.এচ.বি.এন. 1-136-63979-9. pp. 24.
- ↑ "Amer Palace". Rajasthan Tourism: Government of India. http://www.tourism.rajasthan.gov.in/amber-palace.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 March 2011.
- ↑ Jaigarh, the Invincible Fort of Amber. RBSA Publishers, 1990. 1990. পৃষ্ঠা. 18. ISBN 9788185176482. https://books.google.com/books?id=hkBuAAAAMAAJ&q=Khoh.
- ↑ Jaipur: Gem of India. IntegralDMS, 2016. 7 July 2016. পৃষ্ঠা. 24. ISBN 9781942322054. https://books.google.com/books?id=5tCeDAAAQBAJ&q=khoh.