ইংগেলা গাথেনহেম

ইংগেলা অল্ফছডটাৰ গাথেনহেম (জন্ম নাম, হামাৰ; ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৬৯২ – ২৯ এপ্ৰিল ১৭২৯) গ্ৰেট নৰ্ডাৰ্ন যুদ্ধৰ সময়ত ছুইডেনৰ ৰজা দ্বাদশ চাৰ্লছৰ সেৱাত থকা এগৰাকী ছুইডেনৰ জাহাজৰ মালিক আৰু ব্যক্তিগত জাহাজ মালিক আছিল।[1]
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]ইংগেলা গাথেনহিেমৰ জন্ম হৈছিল অনছালাত। তেওঁৰ পিতৃ জাহাজৰ মালিক অল্ফ হামাৰ আৰু মাতৃ গুনিলা মাৰ্টেনছডটাৰ। ১৭১১ চনত ইংগেলাই লাৰ্ছ গাথেনহেমৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ইংগেলা আৰু লাৰ্ছ সৰুতে কাষৰীয়া ফাৰ্মত বাস কৰিছিল আৰু সৰুতে লগ পাইছিল। বিয়াৰ পিছত তেওঁলোকে গোটেনবাৰ্গত বসতি স্থাপন কৰে। প্ৰথম বিবাহৰ ফলত ইংগেলা সঘনাই গৰ্ভৱতী হৈছিল আৰু মাত্ৰ পাঁচ বছৰতে পাঁচটা সন্তান জন্ম দিছিল; মাত্ৰ দুজনহে প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱালৈকে জীয়াই থাকে, পুত্ৰ এণ্ডাৰছ (১৭১৪–১৭৬৮) আৰু লাৰ্ছ (১৭১৭–১৭৬৮)।
ব্যক্তিগত জাহাজৰ কাম
[সম্পাদনা কৰক]দুয়োজনেই অনছালাৰ ব্যক্তিগত জাহাজৰ কাৰ্য্যকলাপৰ সৈতে জড়িত পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।[1]
১৭১০ চনত গ্ৰেট নৰ্ডিক যুদ্ধৰ সময়ত ছুইডেনৰ শত্ৰুৰ অন্তৰ্গত সকলো জাতিৰ জাহাজ আক্ৰমণ আৰু লুণ্ঠন কৰাৰ ৰাজকীয় অনুমতি লাভ কৰে লাৰ্ছ গাথেনহিয়েলে। খবৰ অনুসৰি, কাৰ্যক্ষেত্ৰত তেওঁ প্ৰকৃততে অশত্ৰু ৰাষ্ট্ৰৰ জাহাজতো আক্ৰমণ কৰিছিল, যাৰ ফলত এই কাৰ্যকলাপ অবৈধ জলদস্যুগিৰি হৈ পৰিছিল। উত্তৰ ফ্ৰান্সৰ ডানকাৰ্ক (বা ডানকাৰ্ক)ত এই লুটপাতৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিছিল। লাৰ্ছে ধন ঘটে, ১৭১৫ চনত গোটেনবাৰ্গ চহৰৰ গিল্ডত অন্তৰ্ভুক্ত হয় আৰু তেওঁৰ ভাতৃ খ্ৰীষ্টিয়ান ৰজাৰ সেৱাৰ বাবে উন্নত হয়।
ইংগেলা গাথেনহেমৰ বিষয়ে বহু কাহিনী আৰু কিংবদন্তি কোৱা হৈছে। লাৰ্ছৰ ব্যৱসায়িক সংগী, উপদেষ্টা আৰু বহু কামৰ মাষ্টাৰমাইণ্ড হিচাপে লাৰ্ছৰ নাৱিক যাত্ৰাৰ লগত তেওঁ গভীৰভাৱে জড়িত বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁ নিজেও এগৰাকী ব্যক্তিগত জাহাজৰ মালিক আছিল, যিটো ১৮ শতিকাৰ ছুইডেনত অদ্ভুত নাছিল, য’ত বিবাহিত মহিলাসকলে স্বামীক ব্যৱসায়ত সহায় কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। ১৭১৮ চনত লাৰ্ছৰ মৃত্যুৰ সময়ত ইংগেলাই তেওঁৰ ৰাজকীয় ব্যক্তিগতকৰণৰ অনুমতি পত্ৰ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মহল (আৰু তেওঁৰ কথিত পাইৰেট সাম্ৰাজ্য) পৰিচালনা কৰি গৈছিল।[1] সেই সময়ৰ প্ৰচলিত ব্যৱস্থা অনুসৰি এইটো বিতৰ্কিত বুলি গণ্য কৰা নহৈছিল, যেতিয়া আইন অনুসৰি বিধৱাসকলে নিজৰ প্ৰয়াত স্বামীৰ ব্যৱসায় উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল, যদিও ব্যৱসায়টো, এই ক্ষেত্ৰত, অগতানুগতিক আছিল; তেওঁৰ সমসাময়িক মাৰ্গাৰেটা ভন আচেবাৰ্গেও একে কাৰণতে যুদ্ধৰ কাৰ্যালয় উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল। তেওঁ কাপাৰড্ৰটনিংগেন (‘প্ৰাইভেটিৰিং কুইন’) বুলি কোৱা হৈছিল।
১৭২০ চনত ডেনমাৰ্ক আৰু ১৭২১ চনত ৰাছিয়াৰ মাজত হোৱা শান্তি চুক্তিৰ পিছত ছুইডেনৰ ব্যক্তিগত জাহাজ চালনাৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰা হয়। শান্তিৰ পিছত ইংগেলাই ৰজাৰ সেৱাত ব্যক্তিগত জাহাজৰ মালিক হিচাপে কৰা খৰচৰ আৰ্থিক ক্ষতিপূৰণৰ বাবে ৰহাৰ বিৰুদ্ধে কেইবাটাও দীঘলীয়া গোচৰ তৰে, যিয়ে প্ৰকৃততে তেওঁক এক প্ৰকাৰৰ সামৰিক মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল; এই গোচৰ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছলৈকে চলি আছিল আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় স্বামীয়ে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল।[1]
পিছৰ জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]ব্যক্তিগত ব্যৱসায়ী হিচাপে কৰা কাৰ্যকলাপৰ বাহিৰেও ইংগেলাই গোটেনবাৰ্গত আন কেইবাটাও ব্যৱসায় পৰিচালনা কৰিছিল। ৰ’পৱাক ফেক্টৰী আৰু জাহাজ চলোৱা ব্যৱসায়টো তেওঁ স্বামীৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পাইছিল। বেকাৰী, ফৰ্জ, ডিষ্টিলেৰী আৰু চেইলমেকাৰ কাৰখানা আদি আন বহুতো ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠা কৰি তেওঁ ইয়াক সম্প্ৰসাৰণ কৰিছিল। এই ব্যৱসায়সমূহত তেওঁ সফল হৈছিল, বিশেষকৈ ৰ'পৱাক কাৰখানাত, যিয়ে গোটেনবাৰ্গৰ জাহাজসমূহৰ এটা বৃহৎ অংশ সজ্জিত কৰা বুলি কোৱা হয়।[1]
১৭২২ চনত ইংগেলাই লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল ইছাক ব্ৰ’ৱাল্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দ্বিতীয় বিবাহৰ সময়তো তাই সঘনাই গৰ্ভৱতী হৈছিল, মাত্ৰ পাঁচ বছৰতে চাৰিটা সন্তান জন্ম দিছিল যদিও আকৌ মাত্ৰ দুটা সন্তানহে প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱালৈকে জীয়াই আছিল।
১৭২৯ চনত ইংগেলাৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক প্ৰথম স্বামীৰ কাষত ছুইডেনৰ অনছালাৰ গাথেনহিয়েলম পৰিয়ালৰ সমাধিস্থলত গীৰ্জাৰ টাৱাৰৰ তলত সমাধিস্থ কৰা হয়।
তথ্য সংগ্ৰহ
[সম্পাদনা কৰক]- https://web.archive.org/web/20100812142016/http://www.ericsonwolke.se/las_mer_lasse_i_gatan.htm
- http://www.geocaching.com/seek/cache_details.aspx?guid=97619594-9250-4e8b-bd79-18262a683f31
- Göteborg - handbok för resande, Octavia Carlén 1869 s.125-130
- Berättelser ur Göteborgs Historia under envåldstiden, H.Fröding 1922 s.300-315
- Majornas Kyrkokrönika, Per Pehrsson 1926
- Det forna Majorna, Axel Rosén 1940
- Kronologiska anteckningar om viktigare händelser i Göteborg 1619–1982, Göteborgs Hembygdsförbund 1982
- Göteborg berättar, Bengt A. Öhnander 1991
- Göteborgs gatunamn, Greta Baum 2001
- Lasse i Gatan - Kaparkriget och det svenska stormaktsväldets fall, Militärhistoriker Lars Ericson/Historiska Media 1997 s.77-87