ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি
| ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি | |
|---|---|
 | |
 | |
| সাধাৰণ তথ্যসমূহ | |
| ধৰণ | সমাধি |
| অৱস্থান | তহচিল অফিচ, পানীপথ, হাৰিয়ানা, ভাৰত |
| স্থানাংক | 29°23′N 76°58′E / 29.39°N 76.97°Eস্থানাংক: 29°23′N 76°58′E / 29.39°N 76.97°E |
| Height | |
| Architectural | Indo-Islamic architecture |
ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি ভাৰতৰ হাৰিয়ানাৰ পানীপথত আছে আৰু ই হৈছে লোডী বংশৰ শেষ চুলতান ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি।
সমাধিস্থল
[সম্পাদনা কৰক]ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি দিল্লীৰ লোডী গাৰ্ডেনৰ ভিতৰত থকা শ্বিশ গুম্বাদ বুলি প্ৰায়ে ভুল কৰা হয়। বৰঞ্চ ইব্ৰাহিম লোডীৰ সমাধি আচলতে পানীপথৰ তহচিল কাৰ্যালয়ৰ ওচৰত, চুফী সন্ত বু আলী শ্বাহ কালাণ্ডাৰৰ দৰগাহৰ ওচৰত অৱস্থিত।[1][2][3] ই এটা উচ্চ বেদীত থকা এটা সৰল আয়তাকাৰ গঠন।[1][2][3]
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]পিতৃ ছিকন্দৰৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৫১৭ চনত ইব্ৰাহিম লোডী দিল্লীৰ চুলতান হয়। তেওঁ লোডী বংশৰ শেষ শাসক আছিল, ১৫১৭ চনৰ ভিতৰত ৯ বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু ১৫২৬ চনত বাবৰৰ ৰক্তপিপাসু সৈন্যৰ হাতত পানীপথৰ যুদ্ধত পৰাস্ত হৈ নিহত হৈছিল আৰু ভাৰতত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ উত্থানৰ পথ মুকলি কৰিছিল।[4][5]
ইব্ৰাহিম আছিল এজন জনগোষ্ঠীয় পাষ্টুন। পিতৃ চিকন্দৰৰ মৃত্যুৰ লগে লগে তেওঁ সিংহাসন লাভ কৰিছিল যদিও একে পিতৃৰ দৰে শান্তিৰে শাসন কৰিবলৈ পোৱা নাছিল। তেওঁ কেইবাটাও বিদ্ৰোহৰ সম্মুখীন হৈছিল। মেৱাৰৰ শাসক সংগ্ৰাম সিঙে পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশলৈকে নিজৰ সাম্ৰাজ্য সম্প্ৰসাৰণ কৰি আগ্ৰা আক্ৰমণ কৰাৰ ভাবুকি দিছিল। পূবতো বিদ্ৰোহ হৈছিল। ইব্ৰাহিম লোডীয়েও পূৰ্বৰ বয়োজ্যেষ্ঠ্য বিষয়াসকলক অসন্তুষ্ট কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ বৃদ্ধ আৰু জ্যেষ্ঠ সেনাপতিৰ ঠাইত তেওঁৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল কনিষ্ঠ সেনাপতিসকলক নিযুক্তি দিছিল। তেওঁৰ আফগান পাৰিষদে অৱশেষত বাবৰক ভাৰত আক্ৰমণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায় আৰু ৰাণা সংগাইয়ো বাবৰক ভাৰত আক্ৰমণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়, যাতে ৰংগা সংগাই দিল্লীত শাসন কৰিব পাৰে।
১৫২৬ চনত কাবুলিষ্টান (কাবুল, আফগানিস্তান)ৰ ৰজা বাবৰৰ মোগল বাহিনীয়ে ইব্ৰাহিমৰ বহু বৃহৎ সৈন্যবাহিনীক পানীপথ যুদ্ধত পৰাস্ত কৰে। পানীপথৰ যুদ্ধৰ সময়ত ইব্ৰাহিমক হত্যা কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ সমাধি এতিয়া তাতেই আছে। অনুমান কৰা হৈছে যে বাবৰৰ বাহিনীৰ সংখ্যা আছিল প্ৰায় ২৫,০০০–৩০,০০০ জন আৰু তাত ২০ৰপৰা ২৪ টা পদাতিক সৈন্যবাহিনী আছিল। ইব্ৰাহিম লোডীৰ প্ৰায় ৩০,০০০–৪০,০০০ পুৰুষৰ লগতে কমেও ১০০টা হাতী আছিল। লোডী বংশৰ অন্ত পৰাৰ পাছত মোগল শাসনৰ যুগ আৰম্ভ হয়।[6]
পুনৰুদ্ধাৰ আৰু স্থানান্তৰ
[সম্পাদনা কৰক]১৮৬৬ চনত গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড নিৰ্মাণৰ সময়ত ব্ৰিটিছে সমাধিস্থলটো স্থানান্তৰিত কৰি পানীপথ যুদ্ধত ইব্ৰাহিম লোডীৰ মৃত্যুৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা এটা শিলালিপিৰে সংস্কাৰ কৰে।[1][2][3]
গোৱালিয়ৰৰ পুৰণি বংশৰ শেষৰজন ৰজা বিক্ৰমাদিত্য একে যুদ্ধতে পতিত হোৱাৰ পিছৰেপৰা গোৱালিয়ৰৰ জনসাধাৰণৰ বাবে তীৰ্থস্থান গঠন কৰা আন এটা কোনো ধৰণৰ স্মৃতিসৌধ অৱশ্যে থকা যেন লাগে। আলেকজেণ্ডাৰ কানিংহামৰ মতে এই স্মৃতিসৌধটো গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড নিৰ্মাণ কৰাৰ সময়ত ধ্বংস হৈছিল।
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- 1 2 3 Tomb of Ibrahim Lodi[usurped]
- 1 2 3 Ibrahim Lodi's Tomb
- 1 2 3 The tale of the missing Lodi tomb The Hindu, Jul 04, 2005.
- ↑ "SULṬĀN ĪBRAHĪM BIN SULṬĀN SIKANDAR LODĪ". The Muntakhabu-’rūkh by ‘Abdu-’l-Qādir Ibn-i-Mulūk Shāh, known as Al-Badāoni, translated from the original Persian and edited by George S. A. Ranking, Sir Wolseley Haig and W. H. Lowe. Packard Humanities Institute 1884–1925. http://persian.packhum.org/persian/pf?file=03601021&ct=98। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-11-18.
- ↑ Sen, Sailendra (2013). A Textbook of Medieval Indian History. Primus Books. পৃষ্ঠা. 122–125. ISBN 978-9-38060-734-4.
- ↑ Davis, Paul K. (1999), 100 Decisive Battles: From Ancient Times to the Present, Oxford University Press, p181.