সমললৈ যাওক

ইম্ৰা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা

ইম্ৰা বা ইম্ৰো আছিল ইছলাম গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে নুৰিস্তানিসকলৰ সৰ্বপ্ৰধান স্ৰষ্টা দেৱতা[1] ইম্ৰাক পৃথিৱীৰ স্ৰষ্টা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। বিশ্বাস অনুসাৰে, নিজৰ নিশ্বাসৰ জৰিয়তে তেওঁ প্যান্থিয়নৰ আন তিনিজন মুখ্য দেৱতা — মোন, গিশ আৰু বাগিষ্ট — সৃষ্টি কৰিছিল।[2]

শব্দমূল

[সম্পাদনা কৰক]

এই দেৱতাৰ নামটো ইণ্ডো-ইৰাণীয় যম দেৱতাৰ নামৰ পৰা উদ্ভূত বুলি গণ্য কৰা হয়। কামকাটা-ভাৰী ভাষাত ব্যৱহৃত ইম্ৰো বা যুম নামটো সংস্কৃত যম-ৰাজ (“যমৰাজ”) শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ধৰা হয়, যি মধ্য ইণ্ডো-আৰ্য ৰূপ *Yam(a)rāy(a)ৰ জৰিয়তে আহিছে। ইয়াত উত্তৰ-পশ্চিমীয়া ধ্বনি পৰিৱৰ্তন অনুসাৰে j ধ্বনি yত পৰিণত হৈছে।[3][4][5][6]

এই নামটো বাঙ্গানি ভাষাজিম ৰাজা (“মৃতকৰ দেৱতা”) উপাধিৰ সৈতে সমগোত্ৰীয় (cognate) বুলি ধৰা হয়।[7] ইম্ৰাক প্ৰাসুন ভাষাৰ পৰা আহৰণ কৰা মাৰা (“হত্যাকাৰী”, “মৃত্যু”) নামেও জনা যায়।[8][9]

কামকাটা-ভাৰী ইম্ৰো শব্দৰ সমগোত্ৰীয় ৰূপসমূহ কাষৰীয়া ভাষাসমূহতো পোৱা যায়— ৱাইগালি যামৰাই,[10] কালাশ (উৰ্ত্সুন) ইম্ব্ৰো,[11] আস্কুন ভাষা ইম্ৰা আৰু প্ৰাসুন ভাষা যুম্ৰা — এই সকলো নামেই “স্ৰষ্টা দেৱতা”ক বুজায়।[12][13]

ধৰ্মীয় ভূমিকা

[সম্পাদনা কৰক]

এই দেৱতাই পাতাল লোকত অৱস্থিত নৰকৰ দুৱাৰৰ ৰক্ষক হিচাপেও কাম কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যিয়ে মৃত আত্মাসকলক জীৱিত জগতলৈ উভতি আহিবলৈ বাধা দিয়ে। এই ধাৰণাটো পাতালৰ ৰজা হিচাপে যমৰ ভূমিকাৰ সৈতে মিল খায়।[14]

জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

[সম্পাদনা কৰক]

জন আপডাইকৰ ১৯৬৫ চনৰ চুটিগল্প “God Speaks” (Museums and Women সংকলনত অন্তৰ্ভুক্ত)ত গিশ ইম্ৰা হৈছে এটা চৰিত্ৰৰ নাম। তেওঁ হৈছে নুৰিস্তান নামৰ এখন মধ্য এছীয় ৰাজ্যৰ হত্যা কৰা নেতা এজনৰ পুত্ৰ।

তথ্যসূত্ৰ

[সম্পাদনা কৰক]
  1. Klimburg, Max. "The Arts and Culture of Parun, Kafiristan's «Sacred Valley»". In: Arts asiatiques, tome 57, 2002. pp. 51–68.
  2. Lurker, Manfred. The Routledge Dictionary Of Gods Goddesses Devils And Demons. Routledge, 2004. p. 87.
  3. Allen, Nicholas Justin. "Some gods of Pre-Islamic Nuristan". In: Revue de l'histoire des religions, 1991. pp. 141–168.
  4. Cacopardo, A. S. (2016). "A World In-between. The Pre-Islamic Cultures of the Hindu Kush". In: Borders. Itineraries on the Edges of Iran. p. 250.
  5. Halfmann, Jakob. "Nuristani Theonyms in Light of Historical Phonology". 2022.
  6. Halfmann, Jakob. "Nuristani Theonyms in Light of Historical Phonology". 2023. p. 322.
  7. Zoller, Claus Peter. Acta Orientalia, 2018. pp. 217, 232.
  8. Parpola, Asko. The Roots of Hinduism. Oxford University Press, 2015. pp. 143, 264.
  9. Cacopardo, A. S. (2016). pp. 251–253.
  10. Klimburg, Max. 2002.
  11. Parkes, Peter. Bulletin of the School of Oriental and African Studies, 1991. p. 85.
  12. Zoller, Claus Peter. Acta Orientalia, 2018. p. 232.
  13. Minahan, James B. (2014) (en ভাষাত). Ethnic Groups of North, East, and Central Asia: An Encyclopedia. ABC-CLIO. পৃষ্ঠা. 205. ISBN 9781610690188. 
  14. Boyce, Mary. "The Pre-Zoroastrian Religion of the Medes and the Persians". 1982. pp. 18–19.