সমললৈ যাওক

উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ ৰচনাৱলীৰ তালিকা

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ পৰা
চান্দোছ প’ৰ্ট্ৰেইট, যাক শ্বেক্সপীয়েৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, নেশ্যনেল প’ৰ্ট্ৰেইট গেলেৰী, লণ্ডনত সংৰক্ষিত

উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰ (১৫৬৪–১৬১৬)[1] এগৰাকী ইংৰাজ কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল। তেওঁ প্ৰায় ৩৯খন (অৱশ্যে এই সংখ্যা ৩৮ বুলিও কিছুমানে ক’ব কয়) নাটক আৰু ১৫৪টা ছনেট, লগতে বিভিন্ন অন্যান্য কবিতা ৰচনা কৰিছিল।[note 1]

নাটকসমূহ

[সম্পাদনা কৰক]

ট্ৰেজেডী

[সম্পাদনা কৰক]
শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটক
শিৰোনাম ৰচনাৰ বছৰ প্ৰথম প্ৰকাশন প্ৰদৰ্শন লেখকত্বৰ টোকা
এণ্টনী আৰু ক্লিওপেট্ৰা ১৬০১–১৬০৮ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত ১৬০৬ আৰু ১৬০৮ৰ ভিতৰত প্ৰদৰ্শিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
সাৰাংশ জুলিয়াছ ছিজাৰৰ মৃত্যুৰ পাছত, মাৰ্ক এণ্টনী মিচৰৰ ৰাণী ক্লিওপেট্ৰাৰ প্ৰেমত পৰে। সম্ৰাট অক্টেভিয়াছৰ সৈতে তেওঁৰ বন্ধুত্ব ঘৃণালৈ পৰিণত হয় যেতিয়া এণ্টনীয়ে সম্ৰাটৰ ভগ্নী, তেওঁৰ পত্নীক ক্লিওপেট্ৰাৰ বাবে পৰিত্যাগ কৰে। এণ্টনীয়ে অক্টেভিয়াছৰ পৰা সিংহাসন দখল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু বিফল হয়, আৰু ক্লিওপেট্ৰাই আত্মহত্যা কৰে।
ক’ৰিঅ’লেনাছ ১৬০৫–১৬০৮ (বিশ্বাস কৰা হয়) প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত ৰিষ্ট’ৰেশ্যনৰ পূৰ্বে কোনো প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড নাই; প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬৮২ চনত নাহুম টেটৰ ৰক্তাক্ত অভিযোজন ড্ৰুৰী লেনত।
সাৰাংশ ৰোমান সামৰিক নেতা গাইয়াছ মাৰ্চিয়াছ, ভল্‌চিয়ানসকলৰ বিৰুদ্ধে কেইবাটাও জয়লাভৰ পিছত ক’ৰিঅ’লেছ নামেৰে যুদ্ধৰ নায়ক হৈ ঘৰলৈ উভতি আহে, যিটো নাম তেওঁ ক’ৰিঅ’লেছ নগৰ জয় কৰাৰ বাবে লাভ কৰিছিল। কিন্তু ৰাজনৈতিক পদৰ বাবে প্ৰচেষ্টা বিফল হোৱাৰ পিছত তেওঁক ৰোমৰ পৰা বিশ্বাসঘাতক হিচাপে নিৰ্বাসিত কৰা হয়। প্ৰতিশোধৰ বাবে ক্ৰোধিত হৈ ক’ৰিঅ’লেনাছে ভল্‌চিয়ান সৈন্যৰ নেতা হৈ ৰোমলৈ যাত্ৰা কৰে। তেওঁৰ মাতৃ, পত্নী আৰু পুত্ৰই তেওঁক আক্ৰমণ বন্ধ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। তেওঁ ৰোমান আৰু ভল্‌চিয়ানৰ মাজত শান্তি স্থাপন কৰে, কিন্তু শত্ৰু ভল্‌চিয়ানসকলে তেওঁক হত্যা কৰে।
হেমলেট ১৭শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সম্ভৱতঃ তথাকথিত "বেয়া" প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰথম প্ৰকাশিত, ১৬০৩ হেমলেটৰ প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন জুন ১৬০২ত, ৰিচাৰ্ড বাৰ্বেজ মুখ্য ভূমিকাত। কিছুমান পণ্ডিত, যেনে পিটাৰ আলেকজেণ্ডাৰ আৰু এৰিক চেমছ, বিশ্বাস কৰে যে আৰ-হেমলেট নামেৰে পৰিচিত উৎস গ্ৰন্থটো আচলতে শ্বেক্সপীয়েৰৰ নিজৰ লিখিত নাটকৰ প্ৰথম খচৰা আছিল, যিটো তেওঁ ১৫৮৯ৰ পূৰ্বে ৰচনা কৰিছিল।[2]
সাৰাংশ ৰাজকুমাৰ হেমলেটক তেওঁৰ পিতৃৰ ভূতে দৰ্শন দিয়ে আৰু তেওঁৰ পিতৃৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ তেওঁৰ ককা ৰজা ক্ল’ডিয়াছক হত্যা কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। ভূতৰ কথা সত্য হয় নে নহয় আৰু প্ৰতিশোধ লোৱাটো সঠিক হ’ব নে নহয়—এই প্ৰশ্নৰ সৈতে সংগ্ৰাম কৰাৰ পাছত, হেমলেট, আন প্ৰায় সকলো মুখ্য চৰিত্ৰৰ সৈতে, নিহত হয়।
জুলিয়াছ ছিজাৰ ১৫৯৯[3] প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত থমাছ প্লেটাৰ দ্য ইয়ংগাৰ, এগৰাকী ছুইছ ভ্ৰমণকাৰীয়ে ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৫৯৯ত বেংকছাইড থিয়েটাৰত জুলিয়াছ ছিজাৰৰ বিষয়ে এখন ট্ৰেজেডী দেখিছিল। এইটো সম্ভৱতঃ শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটক আছিল। প্লেটাৰৰ বৰ্ণনাৰ সৈতে শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটকৰ দৰে মিল থকা আন কোনো স্পষ্ট বিকল্প নাটক নাই।[4]
সাৰাংশ কেছিয়াছ তেওঁৰ বন্ধু ব্ৰুটাছক জুলিয়াছ ছিজাৰক হত্যা কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰত যোগদান কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰে, কাৰণ তেওঁৰ ক্ষমতা ৰোমৰ বাবে বৰ বেছি বুলি ভাবা হয়। ছিজাৰক হত্যাৰ পিছত, ব্ৰুটাছে জনসাধাৰণক তেওঁৰ কাৰণ ন্যায়সঙ্গত বুলি পতিয়ন নিয়াব নোৱাৰে। ব্ৰুটাছ আৰু কেছিয়াছে শেষত আত্মহত্যা কৰে কাৰণ ৰোমৰ বাবে তেওঁলোকৰ আশা হেৰাই যায়।
কিং লিয়াৰ ১৬০৩–১৬০৬[5][6] ১৬০৮ত কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত[7] প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন: ২৬ ডিচেম্বৰ ১৬০৬, ৰজা জেমছ প্ৰথমৰ সন্মুখত হোৱাইটহল পেলেচত।[7]
সাৰাংশ এজন বৃদ্ধ ৰজাই তেওঁৰ ৰাজ্য দুজনী জীয়েক, ৰেগান আৰু গ’নৰিলৰ মাজত ভাগ কৰি দিয়ে, আৰু সৰু জীয়েক কৰ্ডেলিয়াক অবাধ্যতাৰ অভিযোগত ৰাজ্যৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰে। পিছত তেওঁ বুজি পায় যে ৰেগান আৰু গ’নৰিলেই অবাধ্য, কিন্তু তেতিয়ালৈ তেওঁ ইতিমধ্যে ৰাজ্য তেওঁলোকক দি দিছিল। তেওঁ এজন দৰিদ্ৰ মানুহ হিচাপে দেশৰ মাজত বিচৰণ কৰে যেতিয়ালৈকে কৰ্ডেলিয়া তেওঁৰ স্বামী, ফ্ৰান্সৰ ৰজাৰ সৈতে তেওঁৰ পিতৃৰ ভূমি পুনৰ দখল কৰিবলৈ নাহে। ৰেগান আৰু গ’নৰিল পৰাজিত হয়, কিন্তু কৰ্ডেলিয়া বন্দী হৈ হত্যা হয়। কিং লিয়াৰ তাৰ পিছত শোকত মৃত্যুবৰণ কৰে।
মেকবেথ ১৬০৩–১৬০৬[8] প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত ১৬০৭ত নাটকখনৰ বিষয়ে "কিছু স্পষ্ট উল্লেখ" আছে।[9] নাটকখনৰ প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ বিৱৰণ এপ্ৰিল ১৬১১ত, যেতিয়া চাইমন ফ’ৰ্মানে গ্ল’ব থিয়েটাৰত ইয়াক দেখিছিল।[10] বৰ্তমানৰ মেকবেথৰ পাঠ্যখন পিছৰ হাতৰ দ্বাৰা স্পষ্টভাৱে পৰিৱৰ্তিত হৈছে। সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য হৈছে থমাছ মিডলটনৰ নাটক দ্য উইচ (১৬১৫)ৰ পৰা দুটা গীতৰ সংযোজন।[11]
সাৰাংশ মেকবেথ, এজন স্কটিছ অভিজাত, তেওঁৰ পত্নীৰ দ্বাৰা উৎসাহিত হৈ ৰজা ডানকানক হত্যা কৰি নিজৰ বাবে সিংহাসন দখল কৰে। তেওঁ ৰজাৰ প্ৰহৰীসকলক তেজেৰে ঢাকি দিয়ে যাতে তেওঁলোকক দোষী বুলি ফাঁচি দিয়া হয়, আৰু তেওঁক স্কটলেণ্ডৰ ৰজা হিচাপে নিযুক্ত কৰা হয়। কিন্তু, তেওঁৰ আকস্মিক ক্ষমতাৰ বিষয়ে মানুহে সন্দেহ কৰে, আৰু তেওঁ ক্ষমতা বজাই ৰাখিবলৈ অধিক হত্যাকাণ্ড কৰিবলৈ বাধ্য হয়, নিজকে অপৰাজেয় বুলি বিশ্বাস কৰি যেতিয়ালৈকে তেওঁ তেজেৰে ভৰি থাকে। শেষত, পুৰণি ৰজাৰ পুত্ৰ মেলকমে মেকবেথৰ দুৰ্গ অৱৰোধ কৰে, আৰু মেকডাফে সশস্ত্ৰ যুদ্ধত মেকবেথক হত্যা কৰে।
অথেলো ১৬০২–১৬০৪[12] (প্ৰায় ১৬০৩) ১৬২২ত কোৱাৰ্টো ফৰ্মেটত থমাছ ৱাকলীৰ দ্বাৰা প্ৰথম প্ৰকাশিত। পৰৱৰ্তী বছৰ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত অন্তৰ্ভুক্ত। সম্ভৱতঃ ১ নৱেম্বৰ ১৬০৪ত ৰজা জেমছ প্ৰথমৰ বাবে হোৱাইটহল পেলেচত প্ৰথম প্ৰদৰ্শিত।[12]
সাৰাংশ অথেলো, এজন মুৰ আৰু ভেনিছত বাস কৰা সামৰিক জেনেৰেল, এজন ছেনেটৰৰ জীয়েক ডেচডেম’নাৰ সৈতে পলায়ন কৰে। পিছত, চাইপ্ৰাছত, তেওঁৰ দাস ইয়াগোৰ দ্বাৰা পতিয়ন কৰা হয় যে তেওঁৰ পত্নী (ডেচডেম’না) তেওঁৰ লেফটেনেণ্ট মাইকেল কেছিঅ’ৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত আছে। ইয়াগোৰ কাহিনী এটা মিছা। ডেচডেম’না আৰু কেছিঅ’ তেওঁলোকৰ সততাৰ বিষয়ে অথেলোক পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু প্ৰত্যাখ্যান কৰা হয়। ইয়াগোৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি, অথেলোৱে কেছিঅ’ৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ বাবে হত্যাকাৰী পঠায়, যি আহত হয়, আনহাতে অথেলোৱে নিজে ডেচডেম’নাক বিচনাত শ্বাসৰুদ্ধ কৰি হত্যা কৰে। ইয়াগোৰ চক্ৰান্ত বহুত পলমকৈ প্ৰকাশ পায়, আৰু অথেলোৱে আত্মহত্যা কৰে।
ৰ’মিঅ’ আৰু জুলিয়েট ১৫৯৫–১৫৯৬, সম্ভৱতঃ ১৫৯১ত এটা প্ৰাৰম্ভিক খচৰাৰ সৈতে[13][14] ১৫৯৭ত Q1ত প্ৰথম প্ৰকাশিত[15] ১৫৯১ আৰু মাৰ্চ ১৫৯৭ৰ ভিতৰত কোনোবা সময়ত প্ৰথম প্ৰদৰ্শিত[16]
সাৰাংশ ইটালীৰ ভেৰ’নাত, দুটা পৰিয়াল, মণ্টেগু আৰু কেপুলেট, তীব্ৰ শত্ৰুতাৰ মাজত আছে। ৰ’মিঅ’, এজন মণ্টেগু, আৰু জুলিয়েট, এগৰাকী কেপুলেট, প্ৰেমত পৰে আৰু পৰিয়ালৰ ঘৃণাৰ মাজত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে। ৰ’মিঅ’ই জুলিয়েটৰ খুলশালীয়েক টাইবল্টক আবেগৰ আৱেগত হত্যা কৰাৰ পিছত, পৰিস্থিতি ভাঙি পৰে। দুয়োজন প্ৰেমিক শেষত আত্মহত্যা কৰে, আৰু শত্ৰুতাপূৰ্ণ পৰিয়াল দুটা তেওঁলোকৰ শেহতীয়া শোকৰ ওপৰত শান্তি স্থাপন কৰে।
টাইমন অৱ এথেন্স প্ৰায় ১৬০৭[17] প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত[18] শ্বেক্সপীয়েৰৰ জীৱনকালত কোনো প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড নাই।[17] ১৬৭৮ত থমাছ শ্বেডৱেলৰ দ্বাৰা এটা অভিযোজন মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল।[18] ব্ৰায়ান ভিকাৰ্ছ আৰু আন কিছুমানে যুক্তি দিয়ে যে টাইমন অৱ এথেন্স থমাছ মিডলটনৰ সৈতে সহ-ৰচিত আছিল, যদিও কিছুমান সমালোচকে এই কথাত অসন্মত।[19]
সাৰাংশ টাইমন অৱ এথেন্স তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ এজন স্পষ্টভাৱে ধনী ব্যক্তি যিয়ে তেওঁৰ প্ৰাচুৰ্য্য নিজৰ চৌপাশৰ লোকসকলক মুক্তভাৱে দান কৰে। শেষত, এইটো স্পষ্ট হয় যে তেওঁ ঋণৰ ওপৰত জীয়াই আছে, যেতিয়া তেওঁৰ সকলো ঋণদাতাই একেদিনাই পৰিশোধৰ দাবী জনায়। টাইমনে তেওঁৰ বন্ধুসকলৰ পৰা সহায় বিচাৰে, কিন্তু প্ৰত্যাখ্যান কৰা হয়। মানৱজাতিৰ দৈত স্বভাৱৰ ওপৰত ক্ষুব্ধ হৈ তেওঁ নগৰ ত্যাগ কৰি বনাঞ্চলত এটা গুহাত বাস কৰে। তেওঁৰ মন উৎফুল্ল কৰাৰ বাবে কেইবাজনো লোকৰ প্ৰচেষ্টাৰ পিছতো, তেওঁ মানৱজাতিৰ প্ৰতি ঘৃণাৰে ভৰা হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।
টাইটাছ এণ্ড্ৰ’নিকাছ সম্ভৱতঃ ১৫৯৩ৰ শেষৰ ফালে[20] ১৫৯৪ত কোৱাৰ্টোত প্ৰথম প্ৰকাশিত; দ্বিতীয় কোৱাৰ্টো ১৬০০ত, তৃতীয়টো ১৬১১ত।[20] প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন: ২৪ জানুৱাৰী ১৫৯৪ত ৰ’জত; পুনৰ প্ৰদৰ্শন ২৯ জানুৱাৰী আৰু ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত। নাটকখন এডমিৰেলছ মেন আৰু লৰ্ড চেম্বাৰলেইনছ মেনৰ দ্বাৰা একে বছৰৰ জুনত নিউইংটন বাটছত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। আন এটা প্ৰদৰ্শন, সম্ভৱতঃ লৰ্ড চেম্বাৰলেইনছ মেনৰ দ্বাৰা, ১ জানুৱাৰী ১৫৯৬ত, ছাৰ জন হেৰিংটনৰ পৰিয়ালত, বাৰ্লি-অন-দ্য-হিলত, ৰাটলেণ্ডত।[20] ব্ৰায়ান ভিকাৰ্ছৰ মতে টাইটাছ এণ্ড্ৰ’নিকাছ জৰ্জ পীলৰ সৈতে সহ-ৰচিত আছিল।[21]
সাৰাংশ ৰোমান যুদ্ধৰ নায়ক টাইটাছ এণ্ড্ৰ’নিকাছ গথসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত জয়ী হৈ উভতি আহে। তেওঁ গথৰ ৰাণীৰ এজন পুত্ৰক প্ৰতিশোধৰ ৰীতি হিচাপে হত্যা কৰে, তাইৰ অনুৰোধ সত্ত্বেও। যেতিয়া ৰাণী ৰোমৰ সম্ৰাজ্ঞী হয়, তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰৰ তেজৰ বাবে এণ্ড্ৰ’নিচিৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লয়। তাইৰ পুত্ৰসকলে টাইটাছৰ জীয়েক লেভিনিয়াক ধৰ্ষণ আৰু অঙ্গহানি কৰে তাইৰ স্বামীৰ হত্যা কৰা দেহৰ ওপৰত, আৰু টাইটাছৰ নিজৰ পুত্ৰসকলক হত্যাৰ বাবে ফাঁচি দিয়ে। লেভিনিয়াই যদিও তেওঁৰ পিতৃক প্ৰকৃত হত্যাকাৰী কোন আছিল তাক জনাবলৈ সক্ষম হয়, আৰু এণ্ড্ৰ’নিকাছে প্ৰতিশোধ লৈ ৰাণী আৰু তাইৰ দুই পুত্ৰক হত্যা কৰে, কিন্তু এই কাৰ্যত নিজেও নিহত হয়।
ট্ৰয়লাছ আৰু ক্ৰেছিডা ১৬০২ (বিশ্বাস কৰা হয়) ১৬০৯: দুটা পৃথক কোৱাৰ্টো সংস্কৰণ ১৬০৯ত প্ৰকাশিত সংস্কৰণত থকা বিপৰীতমুখীতাৰ বাবে নাটকৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অনিশ্চিত।
সাৰাংশ ট্ৰ’জানসকল এগামেমননৰ গ্ৰীচিয়ান সৈন্যৰ দ্বাৰা অৱৰোধৰ মুখত আছে। ট্ৰয়লাছ, এজন ট্ৰ’জান, গ্ৰীক বন্দী ক্ৰেছিডাৰ প্ৰেমত পৰে। যেতিয়া ক্ৰেছিডাক বন্দী বিনিময়ৰ অংশ হিচাপে গ্ৰীকসকলৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়া হয়, ট্ৰয়লাছে ভয় কৰে যে তাই তেওঁলোকৰ কোনোবা এজনৰ প্ৰেমত পৰিব। তেওঁৰ ভয় সত্য হয় যেতিয়া তেওঁ যুদ্ধবিৰতিৰ সময়ত শত্ৰুৰ ৰেখা পাৰ হৈ তাইক এজন গ্ৰীক পুৰুষৰ সৈতে একেলগে দেখে।

কমেডী

[সম্পাদনা কৰক]
শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটক
শিৰোনাম ৰচনাৰ বছৰ প্ৰথম প্ৰকাশন প্ৰদৰ্শন লেখকত্বৰ টোকা
অল’ছ ৱেল দ্যাট এণ্ডছ ৱেল ১৬০১–১৬০৮ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত ১৬০৬ আৰু ১৬০৮ৰ ভিতৰত প্ৰদৰ্শিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰিষ্ট’ৰেশ্যনৰ পূৰ্বে কোনো প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড নাই। প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৭৪১ত গুডমেনছ ফিল্ডত, আৰু পৰৱৰ্তী বছৰ ড্ৰুৰী লেনত আন এটা।
সাৰাংশ হেলেনা, ৰাউচিলিয়নৰ কাউণ্টেছৰ ৱাৰ্ড, কাউণ্টেছৰ পুত্ৰ বাৰ্ট্ৰামৰ প্ৰেমত পৰে। এগৰাকী বিখ্যাত ডাক্তৰৰ জীয়েক আৰু নিজেও দক্ষ চিকিৎসক হেলেনাই ফ্ৰান্সৰ ৰজাক—যি ভাবিছিল তেওঁ মৃত্যুৰ মুখত—আৰোগ্য কৰে, আৰু তেওঁ তাইক পুৰস্কাৰ হিচাপে বাৰ্ট্ৰামৰ হাত প্ৰদান কৰে। বাৰ্ট্ৰামে, বিবাহৰ অসমতাৰ বাবে ক্ষুব্ধ হৈ, যুদ্ধলৈ যায়, শপত খাই যে তেওঁ তেওঁৰ পত্নীৰ সৈতে নাথাকিব যেতিয়ালৈকে তাই তেওঁক এটা পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ নিজৰ আঙঠি প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে—দুটা কাম যিবোৰ তেওঁ অসম্ভৱ বুলি ভাবে। কিন্তু, এটা বিচনাৰ কৌশলৰ সহায়ত, হেলেনাই তেওঁৰ কাম সম্পন্ন কৰে, বাৰ্ট্ৰামে তেওঁৰ ভুল বুজি পায়, আৰু তেওঁলোকৰ মিলন হয়।
এছ ইউ লাইক ইট ১৫৯৯–১৬০০ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত ৰিষ্ট’ৰেশ্যনৰ পূৰ্বে কোনো প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড নাই; প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬৮২ত নাহুম টেটৰ ৰক্তাক্ত অভিযোজন ড্ৰুৰী লেনত। ৱিল্টশ্বায়াৰৰ উইল্টন হাউছত সম্ভৱতঃ এটা প্ৰদৰ্শন হৈছিল; কিংছ মেনক ২ ডিচেম্বৰ ১৬০৩ত ৰজা আৰু ৰাজসভাৰ বাবে উইল্টন হাউছলৈ আহি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ৩০ পাউণ্ড পৰিশোধ কৰা হৈছিল (তেওঁলোক তাত বুবনিক প্লেগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ বাবে থাকিছিল)। হাৰ্বাৰ্ট পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা অনুসৰি নাটকখন আছিল এছ ইউ লাইক ইট।[22] কিংছ কোম্পানীক ১৬৬৯ত ৰয়েল ৱাৰেণ্টৰ দ্বাৰা নাটকখন নিযুক্ত কৰা হৈছিল, আৰু ইয়াক ১৭২৩ত ড্ৰুৰী লেনত লাভ ইন এ ফৰেষ্ট নামেৰে অভিযোজিত ৰূপত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।[23]
সাৰাংশ ই এটা নাটকীয় কমেডী, যি ইয়াৰ বিভ্ৰান্তিকৰ তথাপি আকৰ্ষণীয় কাহিনীৰ বাবে পৰিচিত, যি ১৬শ শতিকাৰ ভাষাৰ কলাত্মক বয়নৰ মাজত হাস্যৰস সৃষ্টি কৰে। ইয়াৰ ধৰণ আৰু যুগৰ বেছিভাগ নাটকৰ দৰে, ই ভুল পৰিচয় আৰু আবেগপূৰ্ণ প্ৰেমৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে।
দ্য কমেডী অৱ এৰৰ্ছ ১৫৯২–১৫৯৪ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন এটা "নীচ আৰু সাধাৰণ লোকৰ দল"ৰ দ্বাৰা আছিল, যি Gesta Grayorum ("দ্য ডীডছ অৱ গ্ৰে")ত উল্লেখ কৰা হৈছিল, ২৮ ডিচেম্বৰ ১৫৯৪ত গ্ৰে’জ ইন হলত সংঘটিত হৈছিল। দ্বিতীয়টো ইন’চেণ্টছ ডেত, কিন্তু দহ বছৰ পিছত—১৬০৪ত, ৰাজসভাত।[note 2]
সাৰাংশ ইজিয়ন, ইফেছাছত অবৈধভাৱে প্ৰৱেশৰ বাবে মৃত্যুদণ্ডৰ সন্মুখীন, তেওঁৰ যমজ পুত্ৰ আৰু পত্নীৰ সন্ধানৰ দুখজনক কাহিনী কয়। ড্যুকে তেওঁৰ পৰিয়াল বিচাৰি পোৱা হ’লে তেওঁক ক্ষমা কৰাৰ সন্মতি দিয়ে। ইতিমধ্যে, তেওঁৰ যমজ পুত্ৰসকল, দুয়োজনৰ নাম এণ্টিফ’লাছ, আৰু তেওঁলোকৰ দাস, দুয়োজনৰ নাম ড্ৰ’মিঅ’, আচলতে ইফেছাছত আছে, প্ৰত্যেকেই নাজানে যে তেওঁৰ এজন যমজ ভাই আছে। ভুল পৰিচয়ৰ ফলত হোৱা হাস্যকৰ ঘটনাৰ শৃংখলাৰ পিছত, যিবোৰ প্ৰায় বিপৰ্যয়ত শেষ হৈছিল, যমজ ভাইসকল তেওঁলোকৰ মাতৃ আৰু পিতৃৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয়, আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ সম্পৰ্ক উপলব্ধি কৰে।
চিম্বেলিন এই নাটকৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণ কৰাটো কঠিন, যদিও ব’মণ্ট আৰু ফ্লেচাৰৰ প্ৰায় ১৬০৯–১০ত ৰচিত এখন ট্ৰেজিকমেডীৰ সৈতে সম্পৰ্ক ১৬০৯ৰ আশে-পাশে এই তাৰিখৰ সমৰ্থন কৰে; যদিও কোন নাটকখন আগত আছিল স্পষ্ট নহয়।[24] প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত নিশ্চিতভাৱে কেৱল এটা প্ৰাৰম্ভিক প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড আছে,[note 3] যি ১ জানুৱাৰী ১৬৩৪ৰ বুধবাৰে ৰাতি, ৰাজসভাত সংঘটিত হৈছিল। সম্ভৱতঃ সহযোগিতা[note 4]
সাৰাংশ ৰাজকুমাৰী ইম’জেন সাধাৰণ নাগৰিক পোষ্টহুমাছৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তেওঁৰ সৈতে বিবাহ কৰে, কিন্তু তেওঁৰ পিতৃ, ৰজা চিম্বেলিনে এই বিবাহৰ অনুমোদন নকৰে আৰু পোষ্টহুমাছক নিৰ্বাসন দিয়ে। নিৰ্বাসনত, তেওঁ জাচিমো নামৰ এজন দুৰ্বৃত্তৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে—যিয়ে এটা বাজি জয় কৰিবলৈ পোষ্টহুমাছক ভুলকৈ পতিয়ন নিয়ায় যে তেওঁ (জাচিমো) ইম’জেনৰ সৈতে শুইছে। ক্ৰুদ্ধ হৈ পোষ্টহুমাছে তেওঁৰ দাস পিছানিঅ’ক ইম’জেনক হত্যা কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে, কিন্তু তেওঁ তেওঁৰ আদেশ পালন কৰিব নোৱাৰে, আৰু তাইৰ ঠাইত তাই পলিড’ৰ আৰু কেডৱালৰ সৈতে বন্ধুত্ব গঢ়ি তোলে—যিসকল তাইৰ নিজৰ ভাই, চিম্বেলিনৰ ৰাজকুমাৰ, যিসকলক শৈশৱত তেওঁৰ প্ৰাসাদৰ পৰা চুৰি কৰা হৈছিল। অনুতপ্ত পোষ্টহুমাছে পলিড’ৰ আৰু কেডৱালৰ সৈতে ৰোমানসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত যুঁজে, আৰু জুপিটাৰৰ দেৱতাৰ হস্তক্ষেপৰ পিছত, বিভিন্ন সত্য প্ৰকাশ পায়, আৰু সকলোৰে মিলন হয়।
লাভছ লেবাৰছ লষ্ট ১৫৯৪–১৫৯৫ (বিশ্বাস কৰা হয়) ১৫৯৮ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৫৯৭ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ নাভাৰৰ ৰজা ফাৰ্ডিনাণ্ড আৰু তেওঁৰ তিনিজন সঙ্গী শপত খায় যে তেওঁলোকে তিনি বছৰ ধৰি অধ্যয়নত মনোনিৱেশ কৰিব আৰু নাৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক এৰাই চলিব। ফ্ৰান্সৰ ৰাজকুমাৰী আৰু তাইৰ সঙ্গিনীসকলৰ আগমনৰ পিছত এই শপত ভাঙি যায়, কাৰণ প্ৰত্যেক পুৰুষে এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰেমত পৰে। তেওঁলোকে ছদ্মবেশ আৰু কৌতুকৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু পৰিকল্পনা ভুল বুজাবুজিৰ ফলত বিফল হয়। শেষত, ৰাজকুমাৰীৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ খবৰে নাটকখনৰ হাস্যৰসৰ মেজাজক বিঘ্নিত কৰে, আৰু নাৰীসকলে পুৰুষসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ পৰীক্ষাৰ বাবে এবছৰ অপেক্ষা কৰিবলৈ কয়।
মেজাৰ ফৰ মেজাৰ ১৬০৩–১৬০৪ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ২৬ ডিচেম্বৰ ১৬০৪ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ ভিয়েনাৰ ড্যুক ভিনচেণ্টিঅ’ নগৰৰ নৈতিক আইন কঠোৰভাৱে প্ৰয়োগ কৰাৰ দায়িত্ব এঞ্জেলোক দি ছদ্মবেশত নগৰ এৰি যায়। এঞ্জেলোৰ কঠোৰ শাসনৰ অধীনত ক্ল’ডিঅ’ক তেওঁৰ প্ৰেমিকা জুলিয়েটৰ সৈতে বিবাহৰ বাহিৰৰ সম্পৰ্কৰ বাবে মৃত্যুদণ্ডৰ সন্মুখীন কৰা হয়। ক্ল’ডিঅ’ৰ ভগ্নী ইছাবেলা, এগৰাকী নান, এঞ্জেলোৰ ওচৰত তেওঁৰ ভাইৰ জীৱনৰ বাবে অনুৰোধ জনায়। এঞ্জেলো তাইক তেওঁৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ বিনিময়ত ক্ল’ডিঅ’ৰ জীৱন ৰক্ষাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ড্যুকে, ছদ্মবেশত, এটা কৌশলৰ জৰিয়তে পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, য’ত এঞ্জেলোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকা মাৰিয়ানা তাইৰ ঠাই লয়। শেষত, ড্যুকে তেওঁৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে, এঞ্জেলোৰ অপৰাধৰ শাস্তি দিয়ে, আৰু ক্ল’ডিঅ’ক মুক্তি দিয়ে।
দ্য মাৰ্চেণ্ট অৱ ভেনিছ ১৫৯৬–১৫৯৮ ১৬০০ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০৫ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ এণ্টনিঅ’ই তেওঁৰ বন্ধু বাচানিঅ’ক ধাৰলৈ দিবলৈ এজন ইহুদী ঋণদাতা শ্বাইলকৰ পৰা ধন ধাৰ লয়। বাচানিঅ’ই এই ধনেৰে পোৰ্টিয়া, এগৰাকী ধনী আৰু বুদ্ধিমতী মহিলাৰ প্ৰেম জয় কৰে। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে, এটা ট্ৰেজিক দুৰ্ঘটনাৰ ফলত এণ্টনিঅ’ শ্বাইলকৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰে, আৰু তেওঁৰ দেহৰ এপাউণ্ড মাংস ঋণদাতালৈ দিবলৈ হয় বুলি চুক্তি অনুসৰি শাস্তি পাব লাগিব। পোৰ্টিয়া ছদ্মবেশত আদালতলৈ যায় আৰু উল্লেখ কৰে যে শ্বাইলকে কেৱল মাংস ল’ব পাৰে, তেজ নহয়। শ্বাইলকৰ পৰিকল্পনা বিফল হয়, পোৰ্টিয়াই তেওঁৰ পৰিচয় প্ৰকাশ কৰে, আৰু এণ্টনিঅ’ৰ সম্পত্তি পুনৰ ঘূৰাই দিয়া হয়।
দ্য মেৰী ৱাইভছ অৱ উইণ্ডচৰ ১৫৯৭–১৬০১ ১৬০২ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০৪ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ ছাৰ জন ফালষ্টাফ, এজন দুষ্ট আৰু ঋণগ্ৰস্ত নাইট, উইণ্ডচৰৰ দুগৰাকী ধনী গৃহিণী, মিষ্ট্ৰেছ ফৰ্ড আৰু মিষ্ট্ৰেছ পেজক প্ৰতাৰণা কৰি তেওঁলোকৰ স্বামীৰ ধন লাভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। মহিলা দুগৰাকীয়ে তেওঁৰ উদ্দেশ্য বুজি পায় আৰু তেওঁক হাস্যকৰ পৰিস্থিতিত ফাঁচি দি প্ৰতাৰণা কৰে। ফালষ্টাফক একাধিকবাৰ লজ্জিত কৰাৰ পিছত, তেওঁৰ পৰিকল্পনা বিফল হয়, আৰু মহিলাসকলে তেওঁৰ ষড়যন্ত্ৰ প্ৰকাশ কৰে। ইতিমধ্যে, মিষ্ট্ৰেছ পেজৰ জীয়েক এনৰ প্ৰেমৰ প্ৰতিযোগিতাৰ মাজতো এটা সুখৰ সমাধান হয়, আৰু ফালষ্টাফক শিক্ষা দিয়া হয়।
এ মিডচামাৰ নাইটছ ড্ৰীম ১৫৯৫–১৬০০ ১৬০০ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত; সম্ভৱতঃ ১৬০৫ত ৰাজসভাত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল
সাৰাংশ এথেন্সৰ ওচৰৰ এখন জংঘলত, চাৰিজন প্ৰেমিক—হাৰ্মিয়া, লাইচাণ্ডাৰ, ডেমেট্ৰিয়াছ, আৰু হেলেনা—ভুল পৰিচয় আৰু যাদুৰ ফলত জটিল প্ৰেমৰ ত্ৰিভুজত লিপ্ত হয়। পাক, এজন দুষ্টু পৰী, এজন প্ৰেমৰ ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰেমিকসকলৰ মাজত বিভ্ৰান্তি সৃষ্টি কৰে, যাৰ ফলত হাস্যকৰ ভুল বুজাবুজিৰ সৃষ্টি হয়। ইতিমধ্যে, অবেৰন আৰু টাইটেনিয়া, পৰীৰ ৰজা আৰু ৰাণী, নিজৰ বিবাদত লিপ্ত, আৰু এটা স্থানীয় শ্ৰমিকৰ দল এখন নাটকৰ ৰিহাৰ্চলৰ সময়ত পৰীৰ কৌতুকৰ শিকাৰ হয়। শেষত, যাদুৰ প্ৰভাৱ আঁতৰোৱা হয়, প্ৰেমিকসকলৰ সম্পৰ্ক স্থিৰ হয়, আৰু সকলোৰে মিলন উদযাপনৰ মাজত নাটকখনৰ সমাপ্তি হয়।
মাচ এডু এবাউট নাথিং ১৫৯৮–১৫৯৯ ১৬০০ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত; সম্ভৱতঃ ১৬১২–১৬১৩ত ৰাজসভাত প্ৰদৰ্শিত
সাৰাংশ মেছিনাত, ক্ল’ডিঅ’ আৰু হিৰো প্ৰেমত পৰে আৰু বিবাহৰ পৰিকল্পনা কৰে, কিন্তু ডন জনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ ফলত হিৰোৰ সতীত্বৰ ওপৰত মিছা অভিযোগ উত্থাপিত হয়, যাৰ ফলত ক্ল’ডিঅ’ই তাইক বিবাহৰ দিনা প্ৰত্যাখ্যান কৰে। ইতিমধ্যে, বেনেডিক আৰু বিয়েট্ৰিছ, দুজন তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ ব্যক্তি, তেওঁলোকৰ বন্ধুসকলৰ কৌশলৰ দ্বাৰা প্ৰেমত পৰে। হিৰোৰ মৃত্যুৰ ভুৱা খবৰ আৰু ডন জনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ পৰ্দাফাঁচৰ পিছত, ক্ল’ডিঅ’ই তেওঁৰ ভুলৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰে, আৰু দুয়োখন প্ৰেমৰ কাহিনী সুখৰ মিলনৰ মাজত শেষ হয়।
পেৰিক্লিছ, প্ৰিন্স অৱ টায়াৰ ১৬০৭–১৬০৮ ১৬০৯ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০৮ত গ্ল’ব থিয়েটাৰত জৰ্জ উইলকিন্সৰ সৈতে সহ-ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।[25]
সাৰাংশ পেৰিক্লিছ, টায়াৰৰ ৰাজকুমাৰ, এন্টিঅকৰ ৰজাৰ অপৰাধমূলক গোপনীয়তা জানিব পাৰে আৰু জীৱন ৰক্ষাৰ বাবে পলায়ন কৰে। তেওঁৰ সমুদ্ৰযাত্ৰাৰ সময়ত, তেওঁ পেন্টাপলিছৰ ৰাজকুমাৰী থাইছাক বিবাহ কৰে, কিন্তু তাইৰ মৃত্যুৰ ভুৱা খবৰ পায়। তেওঁৰ জীয়েক মেৰিনাক এটা পতিতালয়ত এৰি দিয়া হয়, কিন্তু তাই তাইৰ সতীত্ব ৰক্ষা কৰে। বছৰ বছৰ ধৰি বিচ্ছেদৰ পিছত, পেৰিক্লিছ তেওঁৰ পত্নী আৰু জীয়েকৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয়, আৰু পৰিয়ালৰ পুনৰ মিলনৰ মাজত নাটকখনৰ সমাপ্তি হয়।
দ্য টেমিং অৱ দ্য শ্ৰু ১৫৯০–১৫৯৪ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৫৯৪ত নিউইংটন বাটছত
সাৰাংশ পেডুয়াত, কেথাৰিনা, এগৰাকী তীক্ষ্ণ জিভাৰ আৰু স্বাধীন মহিলা, তাইৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে বিবাহৰ বাবে অযোগ্য বুলি গণ্য হয়। পেট্ৰুচিঅ’, এজন সাহসী আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ পুৰুষ, তাইক বিবাহ কৰাৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰে আৰু তাইক “শান্ত” কৰাৰ কৌশল অৱলম্বন কৰে। ইতিমধ্যে, কেথাৰিনাৰ সৰু ভনীয়েক বিয়াংকাৰ প্ৰেমৰ বাবে কেইবাজনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী প্ৰেমিকৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা চলে। শেষত, পেট্ৰুচিঅ’ৰ পদ্ধতিৰ জৰিয়তে কেথাৰিনা এগৰাকী “আদৰ্শ” পত্নী হয়, আৰু বিয়াংকাৰ প্ৰেমৰ কাহিনীও সুখৰ মিলনৰ মাজত শেষ হয়।
দ্য টেম্পেষ্ট ১৬১০–১৬১১ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১ নৱেম্বৰ ১৬১১ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ প্ৰছপেৰ’, মিলানৰ নিৰ্বাসিত ড্যুক, এটা যাদুকৰী দ্বীপত তেওঁৰ জীয়েক মিৰাণ্ডাৰ সৈতে বাস কৰে। তেওঁৰ যাদুৰ শক্তিৰে, তেওঁ এটা ঝড়ৰ সৃষ্টি কৰে যিয়ে তেওঁৰ ভাই এণ্টনিঅ’ আৰু নেপলছৰ ৰজা আলনচোৰ জাহাজখন দ্বীপত ভিৰায়। দ্বীপত, মিৰাণ্ডা আৰু আলনচোৰ পুত্ৰ ফাৰ্ডিনাণ্ড প্ৰেমত পৰে। প্ৰছপেৰ’ই তেওঁৰ শত্ৰুসকলক পৰীক্ষা কৰে, তেওঁৰ দাস এৰিয়েল আৰু কেলিবানৰ সহায়ত। শেষত, তেওঁ সকলোকে ক্ষমা কৰে, তেওঁৰ ড্যুকৰ পদ পুনৰ লাভ কৰে, আৰু মিৰাণ্ডা আৰু ফাৰ্ডিনাণ্ডৰ বিবাহৰ পৰিকল্পনাৰ মাজত নাটকখনৰ সমাপ্তি হয়।
টুৱেলফথ নাইট ১৬০১–১৬০২ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৬০২ত মিডল টেম্পল হলত
সাৰাংশ ইলিৰিয়াত, ভায়’লা, এগৰাকী জাহাজ ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা মহিলা, পুৰুষৰ ছদ্মবেশত ড্যুক অৰ্চিন’ৰ সেৱাত যোগ দিয়ে। তাই অৰ্চিন’ৰ প্ৰেমৰ বাৰ্তা কাউণ্টেছ অলিভিয়াৰ ওচৰলৈ লৈ যায়, কিন্তু অলিভিয়া ভায়’লাৰ ছদ্মবেশী ৰূপৰ প্ৰেমত পৰে। ইতিমধ্যে, ভায়’লাৰ যমজ ভাই ছেবাষ্টিয়ান, যাক তাই মৃত বুলি ভাবিছিল, ইলিৰিয়াত উপস্থিত হয়। ভুল পৰিচয়ৰ ফলত হাস্যকৰ জটিলতাৰ সৃষ্টি হয়, কিন্তু শেষত ভাই-ভনীৰ পৰিচয় প্ৰকাশ পায়, অৰ্চিন’ ভায়’লাৰ সৈতে আৰু অলিভিয়া ছেবাষ্টিয়ানৰ সৈতে বিবাহৰ পৰিকল্পনা কৰে।
দ্য টু জেন্টলমেন অৱ ভেৰ’না ১৫৯০–১৫৯৪ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত; সম্ভৱতঃ ১৭৬২ত ড্ৰুৰী লেনত
সাৰাংশ ভেলেণ্টাইন আৰু প্ৰ’টিয়াছ, ভেৰ’নাৰ দুজন বন্ধু, প্ৰেমৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাত লিপ্ত হয়। ভেলেণ্টাইন মিলানত ছিলভিয়াৰ প্ৰেমত পৰে, কিন্তু প্ৰ’টিয়াছ, যি ভেৰ’নাত জুলিয়াৰ প্ৰেমত আছিল, ছিলভিয়াক বিবাহ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। প্ৰ’টিয়াছৰ বিশ্বাসঘাটকতাৰ ফলত ভেলেণ্টাইনক নিৰ্বাসিত কৰা হয়, কিন্তু জুলিয়া, পুৰুষৰ ছদ্মবেশত, তেওঁৰ পিছত মিলানলৈ যায়। শেষত, প্ৰ’টিয়াছৰ ভুল প্ৰকাশ পায়, তেওঁ জুলিয়াৰ প্ৰতি ঘূৰি আহে, আৰু ভেলেণ্টাইন ছিলভিয়াৰ সৈতে মিলিত হয়।
দ্য টু ন’বল কিন্সমেন ১৬১৩–১৬১৪ ১৬৩৪ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত; সম্ভৱতঃ ১৬১৯–১৬২০ত ৰাজসভাত জন ফ্লেচাৰৰ সৈতে সহ-ৰচিত।[26]
সাৰাংশ পেলেমন আৰু আৰ্চাইট, থিবছৰ দুজন বন্ধু, এথেন্সৰ বন্দী হয়। তেওঁলোকে ৰাজকুমাৰী ইমিলিয়াৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তাইৰ হাতৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। এথেন্সৰ ড্যুক থিচিয়াছ এটা প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰে, য’ত জয়ীয়ে ইমিলিয়াক লাভ কৰিব আৰু পৰাজিতজনক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হ’ব। আৰ্চাইট জয়ী হয়, কিন্তু এটা দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়, আৰু পেলেমন ইমিলিয়াৰ সৈতে বিবাহ কৰে।
দ্য উইণ্টাৰছ টেল ১৬০৯–১৬১১ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৫ মে’ ১৬১১ত গ্ল’ব থিয়েটাৰত
সাৰাংশ চিচিলিৰ ৰজা লিয়ণ্টিছ তেওঁৰ পত্নী হাৰ্মিঅ’নৰ ওপৰত তেওঁৰ বন্ধু ব’হিমিয়াৰ ৰজা পলিক্সেনিছৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ মিছা সন্দেহ কৰে। তেওঁ হাৰ্মিঅ’নক বন্দী কৰে, আৰু তেওঁৰ নৱজাত জীয়েক পাৰ্ডিটাক ত্যাগ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। হাৰ্মিঅ’নৰ মৃত্যুৰ খবৰ আহে, আৰু পাৰ্ডিটা ব’হিমিয়াত এজন মেষপালকৰ দ্বাৰা ডাঙৰ-দীঘল হয়। বছৰৰ পিছত, পাৰ্ডিটা আৰু পলিক্সেনিছৰ পুত্ৰ ফ্ল’ৰিজেল প্ৰেমত পৰে। লিয়ণ্টিছৰ আদালতত, পাৰ্ডিটাৰ পৰিচয় প্ৰকাশ পায়, হাৰ্মিঅ’ন জীৱিত বুলি জানা যায়, আৰু পৰিয়ালৰ পুনৰ মিলনৰ মাজত নাটকখনৰ সমাপ্তি হয়।

ঐতিহাসিক নাটক

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ ঐতিহাসিক নাটকসমূহ প্ৰধানকৈ ইংলেণ্ডৰ মধ্যযুগীয় ৰজাসকলৰ জীৱন আৰু ৰাজনৈতিক সংগ্ৰামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰচিত। এই নাটকসমূহে ঐতিহাসিক ঘটনাৰ সৈতে নাটকীয় স্বাধীনতা গ্ৰহণ কৰে, প্ৰায়ে ৰাফেল হলিনশ্বেডৰ Chroniclesৰ পৰা প্ৰভাৱিত।[27]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটক
শিৰোনাম ৰচনাৰ বছৰ প্ৰথম প্ৰকাশন প্ৰদৰ্শন লেখকত্বৰ টোকা
কিং জন ১৫৯৫–১৫৯৭ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৭৩৭ত ড্ৰুৰী লেনত
সাৰাংশ ইংলেণ্ডৰ ৰজা জনৰ শাসনকালত, তেওঁ ফ্ৰান্সৰ সৈতে সংঘৰ্ষত লিপ্ত হয় আৰু তেওঁৰ ভতিজা আৰ্থাৰৰ সিংহাসনৰ দাবীৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰে। জনৰ কাৰ্যই অভিজাতসকলৰ মাজত বিদ্ৰোহৰ সৃষ্টি কৰে, আৰু ফ্ৰান্সৰ আক্ৰমণৰ ভাবুকিৰ সৃষ্টি হয়। আৰ্থাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত, জনৰ শাসন দুৰ্বল হয়, আৰু তেওঁ বিষক্ৰিয়াৰ ফলত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেওঁৰ পুত্ৰ হেনৰীক সিংহাসনত উত্তৰাধিকাৰী কৰি থৈ যায়।
ৰিচাৰ্ড দ্বিতীয় ১৫৯৫ ১৫৯৭ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৫৯৫ত ছাৰ এডৱাৰ্ড হ’বিৰ ঘৰত
সাৰাংশ ৰজা ৰিচাৰ্ড দ্বিতীয়ৰ অদক্ষ শাসনে অভিজাতসকলৰ মাজত অসন্তোষৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁ তেওঁৰ খুলশালীয়েক হেনৰী ব’লিংব্ৰ’কক নিৰ্বাসন দিয়ে, কিন্তু ব’লিংব্ৰ’ক ঘূৰি আহি বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়ে। ৰিচাৰ্ডক কাৰাগাৰত বন্দী কৰা হয়, আৰু তেওঁ সিংহাসন ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ব’লিংব্ৰ’ক হেনৰী চতুৰ্থ হিচাপে ৰজা হয়, আৰু ৰিচাৰ্ডক কাৰাগাৰত হত্যা কৰা হয়।
হেনৰী চতুৰ্থ, প্ৰথম খণ্ড ১৫৯৬–১৫৯৭ ১৫৯৮ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০০ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ ৰজা হেনৰী চতুৰ্থই হেনৰী পাৰ্চি (হট্স্পাৰ)ৰ নেতৃত্বত বিদ্ৰোহৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ হেল (পিছলৈ হেনৰী পঞ্চম) ছাৰ জন ফালষ্টাফৰ সৈতে সময় অপচয় কৰে। শ্ৰুৱ্ছবেৰীৰ যুদ্ধত, হেল পাৰ্চিক হত্যা কৰে, আৰু ৰজাৰ সৈন্যই বিদ্ৰোহ দমন কৰে, কিন্তু আন বিদ্ৰোহৰ ভাবুকি অব্যাহত থাকে।
হেনৰী চতুৰ্থ, দ্বিতীয় খণ্ড ১৫৯৭–১৫৯৮ ১৬০০ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০০ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ হেনৰী চতুৰ্থ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু নতুন বিদ্ৰোহৰ সন্মুখীন হয়। ৰাজকুমাৰ হেল ফালষ্টাফৰ সৈতে সময় কটায়, কিন্তু ধীৰে ধীৰে তেওঁৰ ৰাজকীয় দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। বিদ্ৰোহীসকলক পৰাজিত কৰা হয়, আৰু হেনৰী চতুৰ্থৰ মৃত্যুৰ পিছত, হেল হেনৰী পঞ্চম হিচাপে ৰজা হয়, ফালষ্টাফক প্ৰত্যাখ্যান কৰি তেওঁৰ পূৰ্বৰ জীৱন ত্যাগ কৰে।
হেনৰী পঞ্চম ১৫৯৯ ১৬০০ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬০০ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ ৰজা হেনৰী পঞ্চম ফ্ৰান্সৰ ওপৰত দাবী জনায় আৰু আগিনকৰ্টৰ যুদ্ধত জয়লাভ কৰে। তেওঁ ফ্ৰান্সৰ ৰাজকুমাৰী কেথাৰিনক বিবাহ কৰে, যাৰ ফলত ইংলেণ্ড আৰু ফ্ৰান্সৰ মাজত শান্তি স্থাপনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হয়। নাটকখনে হেনৰীৰ নেতৃত্ব আৰু বীৰত্বক উদযাপন কৰে, যদিও যুদ্ধৰ পৰিণতিও প্ৰতিফলিত কৰে।
হেনৰী ষষ্ঠ, প্ৰথম খণ্ড ১৫৮৯–১৫৯২ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৫৯২ত ৰ’জ থিয়েটাৰত সম্ভৱতঃ ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্ল’ বা আনৰ সৈতে সহ-ৰচিত।[28]
সাৰাংশ হেনৰী পঞ্চমৰ মৃত্যুৰ পিছত, তেওঁৰ শিশু পুত্ৰ হেনৰী ষষ্ঠ ৰজা হয়। ইংলেণ্ড ফ্ৰান্সৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত, য’ত জ’ন অৱ আৰ্ক নেতৃত্ব দিয়ে। ইংলেণ্ডত, লেংকাষ্টাৰ আৰু ইয়ৰ্ক পৰিয়ালৰ মাজত বিবাদে গৃহযুদ্ধৰ ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰে। জ’নক ধৰি হত্যা কৰা হয়, আৰু ইংলেণ্ডৰ শক্তি দুৰ্বল হয়।
হেনৰী ষষ্ঠ, দ্বিতীয় খণ্ড ১৫৯০–১৫৯১ ১৫৯৪ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত
সাৰাংশ হেনৰী ষষ্ঠৰ দুৰ্বল শাসনে ইংলেণ্ডত বিশৃংখলাৰ সৃষ্টি কৰে। ইয়ৰ্কৰ ড্যুক ৰিচাৰ্ড সিংহাসনৰ দাবী জনায়, আৰু ৰ’জৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। জেক কেডৰ নেতৃত্বত জনতাৰ বিদ্ৰোহ দমন কৰা হয়, কিন্তু ইয়ৰ্ক আৰু লেংকাষ্টাৰৰ মাজত সংঘৰ্ষ তীব্ৰতৰ হয়।
হেনৰী ষষ্ঠ, তৃতীয় খণ্ড ১৫৯১–১৫৯২ ১৫৯৫ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শনৰ তাৰিখ অজ্ঞাত
সাৰাংশ ৰ’জৰ যুদ্ধ তীব্ৰ হয়, আৰু হেনৰী ষষ্ঠক সিংহাসনৰ পৰা উৎখাত কৰা হয়। ইয়ৰ্কৰ এডৱাৰ্ড চতুৰ্থ ৰজা হয়, কিন্তু হেনৰীৰ পত্নী মাৰ্গাৰেট বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়ে। ইয়ৰ্কৰ ৰিচাৰ্ড (পিছলৈ ৰিচাৰ্ড তৃতীয়) ক্ষমতাৰ বাবে ষড়যন্ত্ৰ কৰে। হেনৰীক ধৰি হত্যা কৰা হয়, আৰু এডৱাৰ্ডৰ শাসন স্থিৰ হয়।
ৰিচাৰ্ড তৃতীয় ১৫৯২–১৫৯৩ ১৫৯৭ত প্ৰথম কোৱাৰ্টোত প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬৩৩ত ৰাজসভাত
সাৰাংশ ৰিচাৰ্ড, ইয়ৰ্কৰ ড্যুক, সিংহাসন দখলৰ বাবে হত্যা আৰু ষড়যন্ত্ৰৰ পথ বাছি লয়। তেওঁ তেওঁৰ ভাই এডৱাৰ্ড চতুৰ্থৰ পুত্ৰসকলক (টাৱাৰৰ ৰাজকুমাৰ) হত্যা কৰে আৰু ৰিচাৰ্ড তৃতীয় হিচাপে ৰজা হয়। তেওঁৰ অত্যাচাৰী শাসনে বিদ্ৰোহৰ সৃষ্টি কৰে, আৰু হেনৰী টিউডৰ (পিছলৈ হেনৰী সপ্তম) তেওঁক বছৱৰ্থৰ যুদ্ধত পৰাজিত কৰি হত্যা কৰে।
হেনৰী অষ্টম ১৬১২–১৬১৩ প্ৰথম ফ’লিঅ’ত প্ৰথম প্ৰকাশিত প্ৰথম ৰেকৰ্ড কৰা প্ৰদৰ্শন ১৬১৩ত গ্ল’ব থিয়েটাৰত জন ফ্লেচাৰৰ সৈতে সহ-ৰচিত।[29]
সাৰাংশ ৰজা হেনৰী অষ্টম তেওঁৰ পত্নী কেথাৰিন অৱ এৰাগনৰ পৰা বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে চেষ্টা কৰে আৰু এন ব’লিনক বিবাহ কৰে। নাটকখনে কাৰ্ডিনেল ৱলচিৰ পতন, ক্ৰেনমাৰৰ উত্থান, আৰু এনৰ ৰাণী হিচাপে অভিষেকৰ বৰ্ণনা কৰে। ইয়াত এলিজাবেথৰ জন্মৰ উদযাপনৰ মাজত নাটকখনৰ সমাপ্তি হয়, যি ভৱিষ্যতৰ শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক।

কবিতা

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰে তেওঁৰ নাটকৰ উপৰিও কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য কবিতা ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ প্ৰায়ে তেওঁৰ নাটকৰ দৰেই সাহিত্যিক গুৰুত্ব লাভ কৰিছে। তেওঁৰ কবিতাসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক পৰিচিত হৈছে তেওঁৰ ছনেটৰ সংকলন, তথাপিও তেওঁৰ আখ্যানমূলক কবিতাসমূহেও পাঠক আৰু সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল।

শ্বেক্সপীয়েৰৰ কবিতা
শিৰোনাম ৰচনাৰ বছৰ প্ৰথম প্ৰকাশন টোকা
ভিনাছ আৰু এড’নিছ ১৫৯২–১৫৯৩ ১৫৯৩ত প্ৰকাশিত এই আখ্যানমূলক কবিতাখন শ্বেক্সপীয়েৰৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত ৰচনা আছিল, যিটো তেওঁ হেনৰী ৰিঅ’থেছলী, চাউথএম্পটনৰ তৃতীয় আৰ্লক উৎসৰ্গা কৰিছিল। ই অভিডৰ Metamorphosesৰ পৰা প্ৰভাৱিত, আৰু ইয়াত ভিনাছৰ এড’নিছৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু তেওঁৰ ত্ৰাসদায়ক মৃত্যুৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
সাৰাংশ দেবী ভিনাছ যুৱক এড’নিছৰ প্ৰেমত পৰে, কিন্তু তেওঁ তাইৰ প্ৰেম প্ৰত্যাখ্যান কৰি শিকাৰলৈ যায়। তেওঁৰ সতৰ্কবাণী সত্ত্বেও, এড’নিছ এটা বনৰীয়া শুয়ৰৰ আক্ৰমণত নিহত হয়, আৰু তেওঁৰ দেহৰ পৰা এটা ফুল গজে, যিটো ভিনাছৰ শোকৰ প্ৰতীক হৈ থাকে।
দ্য ৰেপ অৱ লুক্ৰিছ ১৫৯৩–১৫৯৪ ১৫৯৪ত প্ৰকাশিত এই আখ্যানমূলক কবিতাও চাউথএম্পটনক উৎসৰ্গা কৰা হৈছিল। ই ৰোমান ইতিহাসৰ পৰা প্ৰভাৱিত, আৰু লুক্ৰিছৰ ধৰ্ষণ আৰু তাৰ পৰিণতিৰ ট্ৰেজিক কাহিনী বৰ্ণনা কৰে।
সাৰাংশ ৰোমান অভিজাত তাৰ্কুইনে লুক্ৰিছক, তেওঁৰ বন্ধুৰ পত্নীক, ধৰ্ষণ কৰে। লজ্জা আৰু শোকত লুক্ৰিছে তেওঁৰ পতি আৰু পিতৃক ঘটনাৰ বিষয়ে জনায় আৰু প্ৰতিশোধৰ আহ্বান জনাই আত্মহত্যা কৰে। তাৰ্কুইনৰ পৰিয়ালক ৰোমৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰা হয়, আৰু এই ঘটনাই ৰোমান ৰিপাব্লিকৰ জন্মৰ পথ প্ৰশস্ত কৰে।
দ্য পেশ্বনেট পিলগ্ৰিম ১৫৯৮–১৫৯৯ ১৫৯৯ত প্ৰকাশিত এই সংকলনত শ্বেক্সপীয়েৰৰ কেইটামান কবিতাৰ লগতে আন লেখকৰ ৰচনাও অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ কিছুমান কবিতা শ্বেক্সপীয়েৰৰ ছনেটৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণ হ’ব পাৰে।
সাৰাংশ এইটো এটা বিভিন্ন ধৰণৰ কবিতাৰ সংকলন, য’ত প্ৰেম, সৌন্দৰ্য্য, আৰু ইচ্ছাৰ বিষয়বস্তু অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান কবিতা শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটকৰ পৰা উদ্ধৃত, যেনে লাভছ লেবাৰছ লষ্টৰ পৰা।
দ্য ফিনিক্স এণ্ড দ্য টাৰ্টল ১৬০১ ১৬০১ত ৰবাৰ্ট চেষ্টাৰৰ Love's Martyrত প্ৰকাশিত এই গূঢ় আৰু দাৰ্শনিক কবিতাটো শ্বেক্সপীয়েৰৰ অন্যতম অস্বাভাৱিক ৰচনা, য’ত প্ৰেম আৰু ঐক্যৰ বিষয়বস্তু প্ৰতীকীভাৱে প্ৰকাশ কৰা হৈছে।
সাৰাংশ কবিতাটোত ফিনিক্স আৰু টাৰ্টল (কপৌ)ৰ আধ্যাত্মিক প্ৰেমৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিবোৰে পৰস্পৰৰ সৈতে এনেকৈ মিলিত হয় যে তেওঁলোকৰ পৰিচয় এক হৈ যায়। তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছত, তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ আদৰ্শই পাঠকক সত্য আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰতি চিন্তা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।
শ্বেক্সপীয়েৰৰ ছনেট ১৫৯২–১৬০৯ ১৬০৯ত প্ৰকাশিত ১৫৪টা ছনেটৰ এই সংকলনত প্ৰেম, সময়, সৌন্দৰ্য্য, আৰু মৃত্যুৰ বিষয়বস্তু অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান ছনেট এজন যুৱকৰ প্ৰতি আৰু আন কিছুমান এগৰাকী “ডাৰ্ক লেডী”ৰ প্ৰতি উৎসৰ্গা কৰা।[30]
সাৰাংশ ছনেটসমূহে প্ৰেমৰ জটিলতা, ঈৰ্ষা, আৰু সময়ৰ ক্ষণস্থায়িত্বৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে। কিছুমান ছনেটত এজন যুৱকৰ সৌন্দৰ্য্যৰ প্ৰশংসা কৰা হৈছে, আনহাতে আন কিছুমানে এগৰাকী ৰহস্যময়ী মহিলাৰ সৈতে জটিল সম্পৰ্কৰ বৰ্ণনা কৰে। সংকলনত “এ কমপ্লেইণ্ট” নামৰ এটা দীঘলীয়া কবিতাও অন্তৰ্ভুক্ত।

হেৰুৱা নাটক

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ কিছুমান নাটকৰ অস্তিত্বৰ কথা জনা যায়, কিন্তু সেইবোৰৰ পাঠ্য হেৰাই গৈছে বা কেতিয়াও প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। এইবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য হৈছে:

  • লাভছ লেবাৰছ ৱন: এটা নাটকৰ শিৰোনাম যিটোৰ উল্লেখ সমসাময়িক দলিলত পোৱা যায়, কিন্তু কোনো পাঠ্য বা প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড অৱশিষ্ট নাই। কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে এইটো হয়তো লাভছ লেবাৰছ লষ্টৰ এটা বিকল্প শিৰোনাম বা এটা হেৰুৱা সিকুৱেল হ’ব পাৰে।[31]
  • কাৰ্ডেনিঅ’: জন ফ্লেচাৰৰ সৈতে সহ-ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা এখন নাটক, যিটো মিগেল ডি চাৰ্ভেন্টেছৰ Don Quixoteৰ পৰা প্ৰভাৱিত। ১৬১৩ত ৰাজসভাত প্ৰদৰ্শনৰ ৰেকৰ্ড আছে, কিন্তু পাঠ্যটো হেৰাই গৈছে।[32]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ লেখকত্বৰ প্ৰশ্ন

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটক আৰু কবিতাৰ লেখকত্বৰ বিষয়ে বিতৰ্ক শতিকাজুৰি চলি আহিছে। মূল তৰ্ক হৈছে যে ষ্ট্ৰেটফৰ্ড-আপন-এভনৰ উইলিয়াম শ্বেক্সপীয়েৰৰ শিক্ষা আৰু পটভূমিৰ অভাৱৰ বাবে তেওঁ এনে জটিল ৰচনাৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰিলে। বিকল্প প্ৰাৰ্থীৰ ভিতৰত আছে ফ্ৰান্সিছ বেকন, এডৱাৰ্ড ডি ভেৰ, অক্সফৰ্ডৰ ১৭শ আৰ্ল, আৰু ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্ল’।[33] অৱশ্যে, প্ৰধান পণ্ডিতসকলে এই তত্ত্বসমূহক অপ্ৰমাণিত আৰু জল্পনা-কল্পনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰা বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰে, শ্বেক্সপীয়েৰৰ লেখকত্বৰ সমৰ্থনত সমসাময়িক দলিলৰ প্ৰমাণৰ উল্লেখ কৰি।[34]

শৈলী

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ লিখন শৈলী তেওঁৰ ভাষাৰ দক্ষতা, কাব্যিক ছন্দ, আৰু নাটকীয় গঠনৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ প্ৰায়ে আয়াম্বিক পেণ্টামিটাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যদিও তেওঁ প্ৰকাশৰ বাবে গদ্যও ব্যৱহাৰ কৰিছিল, বিশেষকৈ নিম্ন শ্ৰেণীৰ চৰিত্ৰৰ বাবে। তেওঁৰ ৰচনাত উপমা, ৰূপক, আৰু শব্দৰ খেলৰ ব্যৱহাৰে তেওঁৰ কামৰ গভীৰতা আৰু সমৃদ্ধি বৃদ্ধি কৰিছিল। তেওঁৰ নাটকসমূহে প্ৰায়ে জটিল চৰিত্ৰ, দ্বৈত বিষয়বস্তু, আৰু নৈতিক দ্বিধাৰ অন্বেষণ কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক সমসাময়িক আৰু ভৱিষ্যতৰ দৰ্শকৰ বাবে প্ৰাসংগিক কৰি তুলিছিল।[35]

উত্তৰাধিকাৰ

[সম্পাদনা কৰক]

শ্বেক্সপীয়েৰৰ ৰচনাই বিশ্ব সাহিত্য, থিয়েটাৰ, আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। তেওঁৰ নাটক আৰু কবিতাসমূহ বিশ্বৰ বিভিন্ন ভাষাত অনুবাদিত আৰু প্ৰদৰ্শিত হৈছে, আৰু তেওঁৰ শব্দ আৰু বাক্যাংশসমূহে ইংৰাজী ভাষাত স্থায়ী চিহ্ন এৰি গৈছে। তেওঁৰ কামৰ বিষয়বস্তু—প্ৰেম, ক্ষমতা, বিশ্বাসঘাটকতা, আৰু মানৱ স্বভাৱ—আজিও প্ৰাসংগিক। শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটকসমূহে আধুনিক চলচ্চিত্ৰ, সাহিত্য, আৰু পপ সংস্কৃতিৰ ওপৰতো প্ৰভাৱ পেলাইছে।[36]

টোকা

[সম্পাদনা কৰক]
  1. ↑ সঠিক সংখ্যা জানিব নোৱাৰি। অধিক বিশদৰ বাবে শ্বেক্সপীয়েৰৰ লেখকত্বৰ প্ৰশ্ন, শ্বেক্সপীয়েৰৰ সহযোগিতা আৰু শ্বেক্সপীয়েৰ এপ’ক্ৰিফা চাওক।
  2. ↑ একেটা তাৰিখৰ মিল সম্ভৱতঃ কাকতলীয়া নহয়; নাটকৰ পলিনীয় আৰু ইফেছিয়ান দিশ, উৎসৰ অধীনত উল্লেখিত, হয়তো দ্য কমেডী অৱ এৰৰ্ছক ছুটীৰ মৌসুমৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল—অনেকটা টুৱেলফথ নাইটৰ দৰে, যি পৃষ্ঠত ধৰ্মনিৰপেক্ষ কিন্তু খ্ৰীষ্টমাছৰ ছুটীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
  3. ↑ চাইমন ফ’ৰ্মানৰ Book of Playsত এটা প্ৰদৰ্শনৰ উল্লেখ আছে; যদিও ই খাঁটি হয়, তথাপিও Book of Playsৰ উল্লেখ তাৰিখবিহীন আৰু নিৰ্দিষ্ট তথ্যৰ অভাৱ।
  4. ↑ যেল শ্বেক্সপীয়েৰ সংস্কৰণে পৰামৰ্শ দিয়ে যে এইটো এটা সহযোগী কাম আছিল; কিছুমান দৃশ্য (তৃতীয় খণ্ড, দৃশ্য ৭ আৰু পঞ্চম খণ্ড, দৃশ্য ২) নাটকৰ বাকী অংশতকৈ শ্বেক্সপীয়েৰৰ বৈশিষ্ট্যৰ কম যেন লাগিব পাৰে।

তথ্যসূত্ৰ

[সম্পাদনা কৰক]
  1. ↑ Schoenbaum, Samuel (1975). William Shakespeare: A Compact Documentary Life. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 24–26, 296. ISBN 0-19-505161-0. 
  2. ↑ * Bloom, Harold,Shakespeare: The Invention of the Human. New York, 1998.
  3. ↑ F. E. Halliday, Shakespeare Companion, pp. 159, 260, 524, 533.
  4. ↑ ৰিচাৰ্ড এডেছৰ লেটিন নাটক Caesar Interfectus (১৫৮২?) উপযুক্ত নহয়। এডমিৰেলছ মেনৰ ১৫৯৪–৯৫ত এখন বেনামী Caesar and Pompey আছিল, আৰু আন এখন নাটক, Caesar's Fall, or the Two Shapes, থমাছ ডেকাৰ, মাইকেল ড্ৰেইটন, থমাছ মিডলটন, এণ্টনী মাণ্ডে, আৰু জন ৱেবষ্টাৰৰ দ্বাৰা ১৬০১–০২ত ৰচিত, প্লেটাৰৰ উল্লেখৰ বাবে বহুত পলম। এই নাটক দুখনৰ কোনোখনৰ অস্তিত্ব নাই। বেনামী Caesar's Revenge ১৬০৬ৰ, আৰু জৰ্জ চেপমেনৰ Caesar and Pompey প্ৰায় ১৬১৩ৰ। E. K. Chambers, Elizabethan Stage, Vol. 2, p. 179; Vol. 3, pp. 259, 309; Vol. 4, p. 4.
  5. ↑ Frank Kermode, 'King Lear', The Riverside Shakespeare (Boston: Houghton Mifflin, 1974), 1249.
  6. ↑ R.A. Foakes, ed. King Lear. London: Arden, 1997), 89–90.
  7. ↑ 7.0 7.1 "King Lear". http://cummingsstudyguides.net/xKingLear.html#Dates. 
  8. ↑ A.R. Braunmuller, ed. Macbeth (CUP, 1997), 5–8.
  9. ↑ Kermode, Riverside Shakespeare, p. 1308.
  10. ↑ যদি ফ’ৰ্মানৰ দলিলখন খাঁটি; চাইমন ফ’ৰ্মানৰ প্ৰবন্ধত Book of Playsৰ খাঁটিত্বৰ প্ৰশ্ন চাওক।
  11. ↑ Brooke, Nicholas, (ed.) (1998). The Tragedy of Macbeth. Oxford: Oxford University Press, 57. আই.এচ.বি.এন. 0-19-283417-7.
  12. ↑ 12.0 12.1 "Othello". http://www.cummingsstudyguides.net/xOthello.html#Dates. 
  13. ↑ Draper, John W. "The Date of Romeo and Juliet." The Review of English Studies (Jan 1949) 25.97 pp. 55–57
  14. ↑ Gibbons, pp. 26–31
  15. ↑ Halio, Jay. Romeo and Juliet. Westport: Greenwood Press, 1998. p. 1 আই.এচ.বি.এন. 0-313-30089-5
  16. ↑ Gibbons, Brian. Romeo and Juliet. London: Methuen, 1980. p. 26. আই.এচ.বি.এন. 0-416-17850-2
  17. ↑ 17.0 17.1 "Fools of Fortune". The New Yorker. 30 July 2012. http://www.newyorker.com/arts/critics/theatre/2012/08/06/120806crth_theatre_lahr. 
  18. ↑ 18.0 18.1 "Timon of Athens". http://www.cummingsstudyguides.net/xTimon.html#Dates. 
  19. ↑ Vickers, 8; Dominik, 16; Farley-Hills, David (1990). Shakespeare and the Rival Playwrights, 1600–06. Routledge, 171–172. আই.এচ.বি.এন. 0-415-04050-7.
  20. ↑ 20.0 20.1 20.2 "Titus Andronicus – Shakespeare in quarto". Archived from the original on 18 May 2022. https://web.archive.org/web/20220518042254/https://www.bl.uk/treasures/shakespeare/titus.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2025. 
  21. ↑ Vickers, Brian (2002). Shakespeare, Co-Author: A Historical Study of Five Collaborative Plays. Oxford University Press. 8. আই.এচ.বি.এন. 0-19-925653-5; Dillon, Janette (2007).
  22. ↑ F. E. Halliday, A Shakespeare Companion 1564–1964, Baltimore, Penguin, 1964; p. 531.
  23. ↑ Halliday, Shakespeare Companion, p. 40.
  24. ↑ Halliday, p. 366.
  25. ↑ Vickers, Brian. Shakespeare, Co-Author. Oxford University Press, 2002.
  26. ↑ Vickers, Brian. Shakespeare, Co-Author. Oxford University Press, 2002.
  27. ↑ Holinshed, Raphael. Chronicles of England, Scotland, and Ireland. 1587.
  28. ↑ Hattaway, Michael. The First Part of King Henry VI. Cambridge University Press, 1990.
  29. ↑ Vickers, Brian. Shakespeare, Co-Author. Oxford University Press, 2002.
  30. ↑ Duncan-Jones, Katherine. Shakespeare’s Sonnets. Arden Shakespeare, 1997.
  31. ↑ Halliday, F.E. A Shakespeare Companion 1564–1964. Penguin, 1964.
  32. ↑ Vickers, Brian. Shakespeare, Co-Author. Oxford University Press, 2002.
  33. ↑ McCrea, Scott. The Case for Shakespeare. Praeger, 2005.
  34. ↑ Shapiro, James. Contested Will: Who Wrote Shakespeare?. Simon & Schuster, 2010.
  35. ↑ Bloom, Harold. Shakespeare: The Invention of the Human. Riverhead Books, 1998.
  36. ↑ Crystal, David. Shakespeare’s Words. Penguin, 2002.

বাহ্যিক সংযোগ

[সম্পাদনা কৰক]
"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উইলিয়াম_শ্বেইকছপীয়েৰৰ_ৰচনাৱলীৰ_তালিকা&oldid=523382"ৰ পৰা অনা হৈছে