ঋতুপৰ্ণ

ঋতুপৰ্ণ (সংস্কৃত: ऋतुपर्ण) হিন্দু সাহিত্যত অযোধ্যাৰ এজন ৰজা। সূৰ্যবংশৰ অন্তৰ্গত তেওঁক মহাভাৰতত নল আৰু দময়ন্তীৰ কিংবদন্তিত দেখা যায়। তেওঁ নলক বহুক নামেৰে গোহালি আৰু পাকঘৰত নিয়োগ কৰে।

কিম্বদন্তি

সৰ্প-ৰজা কৰ্কোটকে নলক বহুক নামেৰে ৰজাৰ প্ৰাথমিক ৰথী হিচাপে নিয়োজিত অযোধ্যাৰ ৰজা ঋতুপৰ্ণৰ দৰবাৰলৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। নলৰ পত্নী দময়ন্তীয়ে অনুমান কৰিছিল যে তেওঁৰ স্বামী এতিয়া অযোধ্যাৰ দৰবাৰত বাস কৰে। তেওঁ সুদেৱ নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণক ঋতুপৰ্ণৰ ওচৰলৈ নিজৰ দূত হিচাপে পঠিয়াইছিল, তাৰ পিছৰ সূৰ্য উদয় হোৱাৰ পিছত হ’বলগীয়া দ্বিতীয় স্বয়ম্বৰলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ঋতুপৰ্ণই নলক ৰথী হিচাপে লৈ লগে লগে বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ দিশে ঘোঁৰাত উঠিল। যাত্ৰাৰ এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত যেতিয়া তেওঁৰ বস্ত্ৰখন মাটিত পৰিল, তেতিয়া তেওঁ নলক ৰৈ থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে যাতে তেওঁ সেই পোছাকটো উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে; কিন্তু আচৰিত কথা যে নলই সেই মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে তেওঁৰ পোছাক সৰি পৰা ঠাইৰ পৰা এক যোজন দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিছিল। হাবিত এজোপা গছ পৰ্যবেক্ষণ কৰি ঋতুপৰ্ণই তাৰ ওপৰত থকা পাত আৰু ফলৰ সংখ্যাৰ নিৰ্দিষ্ট হিচাপ দিবলৈ সক্ষম হ’ল। জুৱাৰ কৌশল আয়ত্তৰ প্ৰস্তাৱেৰে নলক অক্ষহৃদয় মন্ত্ৰ শিকোৱাৰ বিনিময়ত তেওঁ অশ্বহৃদয় মন্ত্ৰ শিকিছিল, যিয়ে তেওঁক ঘোঁৰাচালনাৰ ওপৰত কৌশল আয়ত্তৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে বিদৰ্ভ পোৱাৰ পিছত ধাৰাবাহিক পৰীক্ষাৰ অন্তত তেওঁ উপলব্ধি কৰিলে যে দ্বিতীয় স্বয়ংম্বৰটো নলৰ সৈতে মিলন ঘটাবলৈ দময়ন্তীৰ পৰিকল্পনা আছিল। কোনো ক্ষোভ নকৰাকৈ ঋতুপৰ্ণই দম্পতীহালৰ পুনৰ মিলনত আনন্দিত হৈছিল আৰু নিজৰ ৰাজ্যলৈ উভতি আহিছিল।