কাথাভাৰায়ণ

কাথাভাৰায়ণ
তঞ্জাভুৰৰ ৰক্ষক দেৱতা আৰু প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ দেৱতা
মাচি পেৰিয়াচামী মন্দিৰত ভগৱান কাথাভাৰায়ণ আৰু তেওঁৰ দুই পত্নীৰ মূৰ্তি
অস্ত্ৰ	অৰুৱল, বৰ্শা, গদা, তৰোৱাল আৰু ঢাল
সঙ্গী	আৰিয়ামলা আৰু ওটানয়ী
আসন/বাহন	ঘোঁৰা

কাথাভাৰায়ণ (তামিল: காத்தவராய) দক্ষিণ ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত পূজিত এগৰাকী তামিল লোক-দেৱতা। বিশেষকৈ গ্ৰাম্য তামিলসকলৰ মাজত তেওঁৰ পূজা বেছিকৈ প্ৰচলিত। তেওঁৰ নামটো দুটা শব্দৰ সংমিশ্ৰণ: "কাথাভাৰ" (অৰ্থাৎ 'ৰক্ষক') আৰু "আয়ন" (অৰ্থাৎ 'ঈশ্বৰৰ উপহাৰ')। বিশ্বাস কৰা হয় যে তেওঁ এজন প্ৰকৃত মানুহ আছিল, যিহেতু তামিল লোক-দেৱতাসকল সাধাৰণতে সেইসকল ব্যক্তি যিয়ে নিজৰ সমাজ বা গাঁওখন ৰক্ষা কৰিবলৈ অলৌকিক কাম কৰিছিল।

মূৰ্তিতত্ত্ব

ভগৱান কাথাভাৰায়ণক সাধাৰণতে এক বিশেষ গোঁফ আৰু ভয়ংকৰ চেহেৰাৰদ্বাৰা চিনি পোৱা যায়। প্ৰাচীন দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিল যোদ্ধাসকলৰ দৰে তেওঁৰ হাতত প্ৰায়ে অৰুৱল, খাণ্ডা (তৰোৱাল), গদা বা ঢাল আদি অস্ত্ৰ দেখা যায়। তেওঁক প্ৰায়ে তেওঁৰ দুই পত্নী আৰিয়ামলা আৰু ওটানয়ীৰ লগতে চিন্নান নামৰ এজন পুৰুষ সহায়কৰ সৈতে থিয় হৈ থকা বা বহি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়।

ভাৰতীয় উপমহাদেশ আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ বাহিৰত

বেংককৰ শ্ৰী মহা মাৰিয়ামমান মন্দিৰৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে থাইলেণ্ডৰ হিন্দু ধৰ্মত কাথাভাৰায়ণ অতি শ্ৰদ্ধাৰ দেৱতা। তামিল আৰু থাই লোক-সংস্কৃতিৰ সুন্দৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবে থাই লোকসকলে এই মন্দিৰলৈ শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰিবলৈ আহে। প্ৰতি বছৰে বিজয়া দশমীৰ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ শোভাযাত্ৰাত কাথাভাৰায়ণৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰা হয়।

পূজা আৰু লোকবিশ্বাস

দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিল গ্ৰাম্য সমাজত কাথাভাৰায়ণক এজন শক্তিশালী ৰক্ষক দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বিশেষকৈ তামিলনাডুৰ তঞ্জাভুৰ, তিৰুচিৰাপল্লী, মাদুৰাই আৰু আশে-পাশে থকা গাঁওসমূহত তেওঁৰ মন্দিৰ আৰু পূজাস্থল দেখা যায়। বহু গাঁৱত তেওঁক গাঁওখনৰ ৰক্ষক দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয় আৰু লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ গাঁওখনক অশুভ শক্তি, ৰোগ আৰু বিপদৰপৰা ৰক্ষা কৰে।

কাথাভাৰায়ণৰ পূজাত সাধাৰণতে লোকসংগীত, নৃত্য আৰু নাট্যৰ উপাদানো জড়িত থাকে। তামিল লোকসংস্কৃতিত তেওঁৰ জীৱন আৰু বীৰত্বকেন্দ্ৰিক বহু লোকগাথা আৰু নাটক প্ৰচলিত আছে। কিছুমান অঞ্চলত উৎসৱৰ সময়ত কাথাভাৰায়ণৰ কাহিনী অভিনয় কৰি দেখুওৱা হয়, যাক স্থানীয়ভাৱে বিশেষ লোক-নাট্যৰ ৰূপত পৰিৱেশন কৰা হয়।

লোকবিশ্বাস অনুসাৰে কাথাভাৰায়ণ প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাসকলৰো ৰক্ষক দেৱতা। বহু লোক তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ সাফল্য বা বিবাহৰ বাবে এই দেৱতাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে। তামিল সমাজত বহু জায়গাত বিবাহৰ আগতে দম্পতীয়ে তেওঁৰ মন্দিৰত গৈ আশীৰ্বাদ লোৱাৰ পৰম্পৰাও আছে।

এইদৰে কাথাভাৰায়ণ কেৱল ধৰ্মীয় দেৱতা হিচাপেই নহয়, তামিল লোক-সংস্কৃতি, বিশ্বাস আৰু সামাজিক জীৱনৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ লোক-দেৱতা হিচাপে বিবেচিত।