কামৰূপী ব্ৰাহ্মণ
কামৰূপী ব্ৰাহ্মণ, যাক কামৰূপীয়া বামুণ বুলিও কোৱা হয়, সেইসকল ব্ৰাহ্মণ যিয়ে কামৰূপত (বৰ্তমানৰ অসম) বসতি স্থাপন কৰে আৰু কনৌজী ব্ৰাহ্মণ আৰু মৈথিল ব্ৰাহ্মণৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰে।[1][2] তেওঁলোকে নিজৰ লগত বিভিন্ন হিন্দু মহাকাব্য লৈ আহিছিল আৰু এই অঞ্চলৰ ইন্দো-আৰ্য্য সংস্কৃতিৰ ধ্বজাবাহী হৈ পৰিছিল।[1][3]
পটভূমি
[সম্পাদনা কৰক]কামৰূপী ব্ৰাহ্মণ হ’ল সেই ব্ৰাহ্মণ, যিসকলে নিজকে অতি প্ৰাচীন কালৰ মিথিলাৰ কনৌজৰপৰা অহা কনৌজী ব্ৰাহ্মণ আৰু মৈথিল ব্ৰাহ্মণৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল। কামৰূপ অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰি পিছলৈ বিভিন্ন স্থানত বিয়পি পৰে।[2]
ৰীতি-নীতি আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰ
[সম্পাদনা কৰক]কামৰূপী ব্ৰাহ্মণসকলে পালন কৰা বহুতো ৰীতি-নীতি তেওঁলোকৰ সমাজৰ বাবে অনন্য। আমতী নামৰ এক অনুষ্ঠানৰ সময়ত পৃথিৱী মাতৃ ঋতুস্ৰাৱৰ মাজত থাকে আৰু এই সময়খিনিত অশুচি অৱস্থাত থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সেয়েহে সেই দিনবোৰত কৃষকসকলে মাটি খেতি নকৰে বা কোনো বীজ ৰোপণ নকৰিছিল। ৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ বিধৱা আৰু ব্ৰাহ্মণসকলে ফলৰ বাহিৰে আন কোনো খাদ্যৰ নাখাইছিল। হিন্দু অভিজাত পৰিয়ালৰ দুৰ্গা আৰু জনজাতীয় নাৰী দেৱতা উভয়ৰে বিশেষ সংশ্লেষিত ৰূপ দেৱীক আজিও কোচবিহাৰত পূজা চলি আছে। সাধাৰণতে উত্তৰ বংগৰ এজন কামৰূপী ব্ৰাহ্মণে দেৱীৰ পূজা কৰে।[3]
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]কামৰূপী ব্ৰাহ্মণ বৰ্মণ বংশৰ ৰাজত্বকালত কামৰূপত সমৃদ্ধিশালী আছিল। ভাস্কৰ বৰ্মন কামৰূপী ৰজাই কামৰূপী ব্ৰাহ্মণক নিয়মিতভাৱে ভূমি অনুদান দিছিল। এই ভূমি অনুদানৰ সহায়ত তেওঁলোকক তামৰ ফলিও দিয়া হৈছিল।[4] ভাস্কৰ বৰ্মনৰ তাম্ৰলিপিৰ এটা অংশত কোৱা হৈছে: ভাস্কৰবৰ্মনৰ সময়ৰ আগতে কামৰূপত ঋগ্বেদিক, সামবেদিক আৰু যজুৰ্বেদিক ব্ৰাহ্মণ বাস কৰিছিল।[5]
এই তিনি শ্ৰেণীৰ ব্ৰাহ্মণৰ ভিতৰত ঋকবেদৰ বাহব্ৰিচ্য শাখাৰ অনুগামীসকলক গোত্ৰত বিভক্ত কৰা হৈছিল: *কাশ্যপ, *কৌশিক, *গৌতম, *পৰসাৰ্য, *ভৰদ্বাজ, *বৰাহ, *বৎস্য, *বৃহস্পত্য আৰু *সৌণক; সামবেদৰ চান্দোগ্য শাখাৰ অনুগামীসকলৰ ভিতৰত : *পস্কল্য; যজুৰ্বেদৰ তৈত্তিৰিয়া শাখাৰ অনুগামীসকল এই গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল: *কাশ্যপ আৰু চৰক শাখাৰ গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল: *কাত্যায়ন; বাজসনেয় শাখাৰ অনুগামীসকল পূৰ্বে উল্লেখ কৰা ছয়টা গোত্ৰৰ উপৰি : *অংগিৰস, *আলম্বায়ন, *গাৰ্গ্য, *গৌতম, *ভৰদ্বাজ, *য়স্ক, *শাক্যায়ন, আৰু *সলংকায়ণ আদি গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল।[5] এই তিনিওটা ব্ৰাহ্মণ গোটতে কামৰূপত বাস কৰা ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বোচ্চ শক্তি আৰু অৱস্থানৰ সময়ত ২৬টা গোত্ৰ আছিল। পৰৱৰ্তী যুগত সামবেদিক আৰু ঋগ্বেদিক ব্ৰাহ্মণৰ যিকোনো লেখ-জোখ নোহোৱা হৈ গৈছিল। সম্ভৱতঃ তেওঁলোকে নিজৰ বাসস্থান সলনি কৰিছিল বা তেওঁলোকৰ বংশাৱলীৰ ধাৰাবাহিকতাৰ অন্ত পৰিছিল।[5] ৰাজা হৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণৰ ৰাজা বংশাৱলী -[5] ত তলৰ শাৰীকেইটা দেখা যায়।
লৌহিত্যৰ উত্তৰ পাৰত বসবাস কৰা ব্ৰাহ্মণসকল সকলো যজুৰ্বেদৰ অনুগামী আছিল। তেওঁলোক আটাইকেইজন সদ্চাৰী আৰু ঋতবিজ (বৈদিক যজ্ঞ) আছিল।
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 Mani L. Bose, Social History of Assam: Being a Study of the Origins of Ethnic Identity, 1989, p. 40 when the Aryans entered Assam from the west is uncertain. It seems probably that the Aryan penetration into Assam began from the time of the Brahmanas and the Epics and by the 3rd century A.D. Aryan culture became the predominant.
- ↑ 2.0 2.1 The Journal of the Institute of Bangladesh Studies(1994),Institute of Bangladesh Studies, University of Rajshahi "Kamrupi brahmins are those brahmins who claimed their descent from the Kanauji immigrant brahmins of very early period. They settled in Kamrupa and later on spread out"
- ↑ 3.0 3.1 Barman,R.K (June 2014). "State Formation, Legitimization and Cultural Change A Study of Koch Kingdom". The NEHU Journal খণ্ড 12 (1): 17–35.
- ↑ Rup Kumar Barman (2007), Contested regionalism: a new look on the history, cultural change, and regionalism of North Bengal and Lower Assam, Abhijeet Publications, p.200 The Copper Plate Grants of Bargaon and Sualkuchi Grant of Ratnapal prove the land grants to the Brahmins at the banks of the Lohita and the Kalang,respectively.
- ↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 Vasu, N.N, The Social History of Kamarupa, Vol.1 (1922), p.p 5-6