কেট্ৰিন মেকে
| কেট্ৰিন মেকে | |
|---|---|
 মেকে, প্ৰায় 1914 | |
| জন্ম | কেথেৰিণ জুলিয়া বিলষ্টন ১২ নৱেম্বৰ, ১৮৬৪ মেৰিনো , ভিক্টোৰিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া |
| মৃত্যু | ২৮ মাৰ্চ, ১৯৪৪ (৭৯ বছৰ) খ্ৰাইষ্টচাৰ্চ, নিউ জিলেণ্ড |
| ছদ্মনাম | কেট্ৰিন |
| পেচা |
|
| দাম্পত্যসংগী | জন উইলিয়াম মেকে (বি. ১৮৯০; মৃ. ১৯১৯) |
| সন্তান |
|
কেথেৰিন জুলিয়া মেকে (জন্ম বিলষ্টন; ১২ নৱেম্বৰ ১৮৬৪ – ২৮ মাৰ্চ ১৯৪৪), তেওঁৰ পোছাকী নাম কেটৰিনে নামেৰে জনাজাত আছিল, অষ্ট্ৰেলিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা নিউজিলেণ্ডৰ এগৰাকী সাংবাদিক, ঔপন্যাসিক আৰু ৰান্ধনী। তেওঁৰ মাৰ্জিত সামাজিক স্তম্ভ আৰু বেষ্টচেলাৰ কিতাপ প্ৰেকটিকেল হোম কুকাৰী চেটছ এণ্ড ৰেচিপিছ (১৯২৯)ৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত আছিল। নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথমগৰাকী মহান খাদ্য লেখিকা হিচাপে তেওঁক বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[1]
প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
[সম্পাদনা কৰক]১৮৬৪ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ভিক্টোৰিয়াৰ মেৰিনোত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মেকে। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল এলেন অগাষ্টিন মেকএলিগট আৰু তেওঁৰ স্বামী জৰ্জ ইয়াৰা বিলষ্টন, এজন থানাৰ মালিক আৰু চৰণীয়া পথাৰ আৰু তেওঁলোকৰ নটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল পঞ্চমজন। মেকে ভেড়াৰ ষ্টেচনত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু ১০ বছৰ বয়সলৈকে স্কুলত পঢ়িছিল।[2]
মেকে কিশোৰ অৱস্থাত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৭ বছৰ বয়সলৈকে ইভছ ছেক্ৰিফাইচ নামৰ এখন ধাৰাবাহিক উপন্যাস দ্য অষ্ট্ৰেলিয়ান জাৰ্নেলত প্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতৰ উপন্যাস আৰু চুটিগল্প দ্য অষ্ট্ৰেলিয়ান, হেমিল্টন স্পেক্টেটৰ আৰু ছিডনী বুলেটিনত প্ৰকাশ পাইছিল।[2]
১৮৯০ চনৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ জন উইলিয়াম মেকেৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ কন্যা মোনা ইনিছ (পিছলৈ শিশু ঔপন্যাসিক)ৰ জন্ম হয় ১৮৯২ চনত এডিলেইডত। ইয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁলোকে নিউজিলেণ্ডৰ ৱাংগাৰেইলৈ গুচি যায় আৰু ১৮৯৪ চনত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ চাইৰিল অগাষ্টিন (ইয়ান নামেৰে পৰিচিত)ৰ জন্ম হয়। মেকে আৰু তেওঁৰ স্বামী দুয়োজনে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ফলৰ ফাৰ্মত কাম কৰিছিল আৰু তিনি বছৰৰ পাছত অকলেণ্ডলৈ আৰু তাৰ পিছত ১৯০০ চনত পেৰ'য়ালৈ গুচি যায়, য'ত তেওঁৰ স্বামীয়ে নিলামকাৰী হিচাপে কাম কৰে।[2]
সাংবাদিকতাৰ কেৰিয়াৰ
[সম্পাদনা কৰক]১৯০২ চনৰ আশে-পাশে মেকেৰ স্বামীয়ে পৰিয়ালটো এৰি থৈ যায় আৰু তেওঁ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ সৈতে অকলেণ্ডলৈ উভতি যায়, য’ত তেওঁ অকলেণ্ড উইকলী নিউজৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰি পৰিয়ালটোক পোহপাল দিয়ে। পিছলৈ তেওঁ কাকতখনৰ প্ৰকাশক উইলছন এণ্ড হৰ্টনৰ কৰ্মচাৰীৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী মহিলা বুলি দাবী কৰে, যিয়ে নিউজিলেণ্ড হেৰাল্ডো প্ৰকাশ কৰে। ১৯০৪ চনত তেওঁ "কেট্ৰিন" নামেৰে কাকতখনৰ বাবে সামাজিক স্তম্ভ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।[2] তেওঁৰ লেখাটো ইয়াৰ মাৰ্জিত গদ্যৰ বাবে আৰু অকলেণ্ডৰ সামাজিক পৰ্বতাৰোহীসকলক পেণ্ডাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে জনাজাত আছিল।[1] ১৯০৮ চনত কাকতখনৰপৰা আঁতৰি যোৱাৰ সময়ত তেওঁক এটা "সুদৰ্শন ড্ৰেছিং কেছ" উপহাৰ দিয়া হয়।[3]
১৯০৮ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ ৱেলিংটনত দ্য নিউজিলেণ্ড টাইমছৰ "লেডী এডিটৰ" হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, প্ৰায় দুগুণ দৰমহাৰ বাবে,[2][3] আৰু ১৯০৯ চনত মহিলাৰ বাবে এটা সামাজিক ক্লাব পাইয়নিয়াৰ ক্লাবৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য।[4] কিন্তু টাইমছত দীঘলীয়া সময় আৰু পুত্ৰৰ স্কুলৰ মাচুল দিবলগীয়া মানসিক চাপত তাই ক্লান্ত হৈ পৰিছিল। ১৯০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁৰ স্নায়ু বিকল হৈ পদত্যাগ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ পুনৰ অকলেণ্ডত থাকিবলৈ লয়। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ পাৰ্নেলৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত এটা চাহৰ কিয়স্ক চলাইছিল। ১৯১৯ চনত যেতিয়া তেওঁৰ বিচ্ছিন্ন স্বামীৰ মৃত্যু হয় তেতিয়া তেওঁ অকলেণ্ড এৰি কেণ্টাৰবেৰীলৈ গুচি যায় য'ত তেওঁৰ ছোৱালীজনী এতিয়া বাস কৰে, য'ত তেওঁ বহু বছৰ ধৰি কেইবাটাও ভেড়াৰ ষ্টেচনত ৰান্ধনী হিচাপে কাম কৰে।[2]
১৯২৬ চনত মেকে সাংবাদিকতালৈ ঘূৰি আহে আৰু ১৯২৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰকাশ বন্ধ নোহোৱালৈকে ১৮ মাহ ধৰি দ্য প্ৰেছৰ সাপ্তাহিক সংস্কৰণ উইকলি প্ৰেছৰ মহিলাগৰাকীৰ সম্পাদিকা আছিল। ১৯২৯ চনত প্ৰেকটিকেল হোম কুকাৰী চেটছ এণ্ড ৰেচিপিছ (১৯২৯) নামৰ এখন বেষ্ট চেলাৰ কিতাপ প্ৰকাশ কৰে আৰু নিউজিলেণ্ড লাইফ এণ্ড হোম মেগাজিনত চমুকৈ কাম কৰে। লেখক ডেভিদ ভেয়াৰ্টে ২০০৯ চনত কৈছিল যে তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথমগৰাকী খাদ্য লেখিকা যিয়ে "ভূমধ্যসাগৰীয় ৰন্ধন আৰু এছিয়ান উপাদানসমূহৰ নিউজিলেণ্ডৰ জলবায়ু আৰু জীৱন-শৈলীৰ সৈতে ধূসৰ পুৰণি [ইংলেণ্ড]ৰ গধুৰ খাদ্যতকৈ অধিক আত্মীয়তা আছে বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল।"[1][5]তেওঁ নিয়মিতভাৱে বিভিন্ন বিষয়ত লিখি থাকিল, প্ৰায় ২০টা ভিন্ন ছদ্মনাম ব্যৱহাৰ কৰি, অষ্ট্ৰেলিয়া, অটাগো উইটনেছ আৰু দ্য ছানৰ দৰে প্ৰকাশনৰ বাবে।[2]
১৯৩০ চনৰ মাজভাগত তেওঁ কেইবাটাও ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰত সাংবাদিকতাৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে কয়, য'ত আছিল গধুৰ কামৰ বোজা আৰু মহিলা সাংবাদিক হোৱাৰ বিশেষ অসুবিধা, যেনে আৰক্ষী আৰু জনসাধাৰণৰদ্বাৰা গভীৰ নিশাৰ কামত হাৰাশাস্তি কৰা।[2] ১৯৩৭ চনত নিউজিলেণ্ড ৰেলৱেজ মেগাজিনে তেওঁক "নিউজিলেণ্ডৰ মহিলা সাংবাদিকসকলৰ প্ৰবীণ" বুলি উল্লেখ কৰে আৰু লক্ষ্য কৰে যে যেতিয়া তেওঁ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সাংবাদিকতা গ্ৰহণ কৰিছিল, তেতিয়া "ক্ষমতাসমূহে এগৰাকী মহিলা সাংবাদিকৰ 'উদ্ভাৱন'ক লৈ অতি সন্দেহ কৰিছিল।"[6]
১৯৪৪ চনৰ ২৮ মাৰ্চত ক্ৰাইষ্টচাৰ্চত মেকেৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ কাকতৰ সম্পাদক হয় আৰু কন্যা নিজেই মোনা ট্ৰেচি নামেৰে এগৰাকী প্ৰচুৰ সাংবাদিক আৰু লেখিকা হয়।[2]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- 1 2 3 Veart, David (2013). First, Catch Your Weka: a Story of New Zealand Cooking. Auckland University Press. ISBN 978-1-8694-0570-0. https://books.google.com/books?id=BtxaAwAAQBAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 January 2021.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 সাঁচ:DNZB
- 1 2 "Pars About People". Observer. 22 August 1908. https://paperspast.natlib.govt.nz/newspapers/TO19080822.2.8.
- ↑ Lalage (7 August 1909). "Some Notes for Women: A Woman's Club". Manawatu Times. https://paperspast.natlib.govt.nz/newspapers/MT19090807.2.35.
- ↑ Collett, Geoff (1 September 2009). "Recipes peek at culinary past". Nelson Mail. https://www.stuff.co.nz/nelson-mail/lifestyle-entertainment/lifestyle/619797/Recipes-peek-at-culinary-past.
- ↑ Bagarag, Shibli (1 November 1937). "Among the Books: A Literary Page or Two". The New Zealand Railways Magazine (Wellington: New Zealand Government Railways Department) খণ্ড 12 (8): 47. http://nzetc.victoria.ac.nz/tm/scholarly/tei-Gov12_08Rail-t1-body-d16-d1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 January 2021.