কোডামা

কোডামা জাপানী লোককথাত গছত বাস কৰা আত্মা। এই শব্দটো এনে গছক বুজাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য’ত কথিতভাৱে কোডামা বাস কৰে। ইয়ামাবিকো নামেৰে জনাজাত পৰিঘটনাটো, অৰ্থাৎ যেতিয়া শব্দই পাহাৰ আৰু উপত্যকাত পলমকৈ প্ৰতিধ্বনিত হয়, কেতিয়াবা এই ধৰণৰ আত্মাৰ বাবেই হয় আৰু ইয়াক "কোডামা" বুলিও কোৱা হয়।

সাৰাংশ

এই আত্মাবোৰে ইচ্ছামতে পাহাৰৰ বিষয়ে চঞ্চলভাৱে হুলস্থুল কৰা বুলি ধৰা হয়। কোডামাৰ বাহ্যিক ৰূপটো বহুত সাধাৰণ গছৰ দৰেই, কিন্তু যদি কোনোবাই ইয়াক কাটি পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে তেন্তে অভিশপ্ত হ’ব ইত্যাদি, আৰু এইদৰে ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ ৰহস্যময় অলৌকিক শক্তি থকা বুলি ধৰা হয়। যিবোৰ গছত কোডামা বাস কৰে সেইবোৰৰ জ্ঞান সেই অঞ্চলৰ বৃদ্ধসকলে একেৰাহে প্ৰজন্মৰ পৰা আগবঢ়াই লৈ যায় আৰু সেইবোৰ সুৰক্ষিত হয়, আৰু কোৱা হয় যে যিবোৰ গছত কোডামা বাস কৰে সেইবোৰ কিছুমান বিশেষ প্ৰজাতিৰ। পুৰণি গছ কাটিলে ইয়াৰ পৰা তেজ ওলাব পাৰে বুলিও এটা ধাৰণ প্ৰচলিত আছে।^[1] আত্মাই গছত বাস কৰিব পাৰে, দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰিলে দুৰ্ভাগ্য আনিব পাৰে আৰু গছ এৰি মানুহৰ ৰূপ ল'ব পাৰে।^[2]^[3]

কোডামাক পৰ্বতৰ দেৱতা বুলিও বুজিব পৰা বস্তু হিচাপে দেখা যায় আৰু ৭১২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ কোজিকিৰ এজন গছৰ দেৱতা কুকুনোচি নো কামিক কোডামা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে আৰু হেইয়ান যুগৰ অভিধান ৱাম্যো ৰুইজুশ্বোত গছৰ দেৱতাৰ ওপৰত জাপানী নাম "কোডামা" বুলি কোৱা হৈছে। দ্য টেল অৱ গেঞ্জীত "এয়া অনি, দেৱতা (কামি), শিয়াল (কিটছুনে), বা গছৰ আত্মা (কোডামা)" আৰু "কোডামাৰ অনি" আদি বক্তব্য আছে আৰু এইদৰে দেখা যায় যে কোডামাক ইয়োকাইৰ সমপৰ্যায়ৰ দেখা যায়।^[4] বায়ুমণ্ডলৰ ভূতৰ পোহৰ, জন্তুৰ আৰু মানুহৰ ৰূপ লয় বুলি কোৱা হয়, কিয়নো এটা কাহিনীও আছে য'ত এজন কোডামাই প্ৰেমত পৰা মানুহক লগ পাবলৈ নিজেই মানুহৰ ৰূপ লয়।^[5]

ইজু দ্বীপপুঞ্জৰ আওগাছিমাত পাহাৰৰ বৃহৎ ক্ৰিপ্টোমেৰিয়া গছৰ গুৰিতে মন্দিৰ সৃষ্টি কৰা হয় আৰু ইয়াক "কিদামা-ছামা" আৰু "কোডামা-ছামা" নামেৰে পূজা কৰা হয় আৰু এইদৰে গছৰ আত্মাৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ অৱশিষ্ট দেখা যায়।^[4] লগতে হাচিজো-জিমাৰ মিটছুনে গাঁৱত যেতিয়াই গছ কাটিব লাগে তেতিয়াই গছজোপাৰ আত্মা "কিদামা-ছামা"ক পূজা আগবঢ়াব লাগিব বুলি পৰম্পৰা আছিল।^[6]

অকিনাৱা দ্বীপত গছৰ আত্মাক "কিনুছি" বুলি কোৱা হয় আৰু যেতিয়াই গছ কাটিবলগীয়া হয় তেতিয়াই প্ৰথমে কিনুছিক প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত কাটি পেলোৱা হয়। লগতে, যেতিয়া ৰাতিৰ মৃত সময়ত সৰি পৰা গছৰ দৰে শব্দৰ প্ৰতিধ্বনিত শব্দ হয়, যদিও প্ৰকৃততে সৰি পৰা গছ নাথাকে, তেতিয়া ইয়াক কিনুছিৰ যন্ত্ৰণাদায়ক মাত বুলি কোৱা হয় আৰু কোৱা হয় যে এই ধৰণৰ সময়ত গছজোপা তেতিয়া কেইবাদিনো পিছত মৰহি যাব। অকিনাৱাৰ য়োকাই নামেৰে জনাজাত কিজিমুনাক কেতিয়াবা এক প্ৰকাৰৰ কিনুছি বা কিনুছিৰ ব্যক্তিত্ব বুলিও কোৱা হয়।^[4]^[7]

ইয়োকাই চিত্ৰৰ সংকলনত ট'ৰিয়ামা চেকিয়েনৰ গাজু হিয়াকি য়াগ্যো ("কোডামা") শিৰোনামেৰে গছৰ কাষত থিয় হৈ থকা এজন বৃদ্ধ পুৰুষ আৰু মহিলাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু ইয়াত কোৱা হৈছে যে যেতিয়া গছৰ বয়স এশ বছৰ পাৰ হ'ব, তেতিয়া ইয়াৰ ভিতৰত এটা ঐশ্বৰিক আত্মাই বাস কৰি ইয়াৰ ৰূপ দেখুৱাব।^[8] ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ ৰিয়াবু শ্বিণ্টোৰ হাতপুথি ৰেইকিকি অনুসৰি কোডামাক পাহাৰৰ ভিতৰৰ অংশত গোটত পোৱা যায়। ইহঁতে মাজে মাজে কথা কয় আৰু বিশেষকৈ মানুহৰ মৃত্যুৰ সময়ত শুনা যায়।^[9]

আধুনিক যুগত কোডামাৰ ঘৰ থকা গছ কাটিলে দুৰ্ভাগ্যৰ সৃষ্টি হয় বুলি ভবা হয় আৰু এনে গছবোৰত প্ৰায়ে শ্বিমেনৱা ৰছীৰে চিহ্নিত কৰা হয়।^[10]

তথ্যসূত্ৰ

↑ 草野巧 (1997). 幻想動物事典. 新紀元社. পৃষ্ঠা. 138. ISBN 978-4-88317-283-2.
↑ Shirane, Haruo (2012). Japan and the culture of the four seasons : nature, literature, and the arts. প্ৰকাশক New York: Columbia University Press. পৃষ্ঠা. 123-130. ISBN 978-0231152815. https://archive.org/details/japancultureoffo0000shir/page/n5/mode/2up?q=spirit। আহৰণ কৰা হৈছে: October 25, 2025.
↑ Atherton, Cassandra; Moore, Glenn (May 18, 2020). Eternal Forests: The Veneration of Old Trees in Japan. Arnold Arboretum, Harvard University.
↑ ^4.0 ^4.1 ^4.2 今野円輔編著 (1981). 日本怪談集妖怪篇. 現代教養文庫. 社会思想社. পৃষ্ঠা. 290–303. ISBN 978-4-390-11055-6.
↑ 多田克己 (1990). 幻想世界の住人たち. Truth in Fantasy. IV. 新紀元社. পৃষ্ঠা. 335. ISBN 978-4-915146-44-2.
↑ 萩原龍夫 (1977). 民俗学研究所編. ed. 綜合日本民俗語彙. 第1巻. 柳田國男監修 (改訂版 সম্পাদনা). 平凡社. পৃষ্ঠা. 457. ISBN 978-4-582-11400-3.
↑ 村上健司編著 (2005). 日本妖怪大事典. Kwai books. 角川書店. পৃষ্ঠা. 113–114. ISBN 978-4-04-883926-6.
↑ 稲田篤信・田中直日編 (1992). 鳥山石燕画図百鬼夜行. 高田衛監修. 国書刊行会. পৃষ্ঠা. 28–29. ISBN 978-4-336-03386-4.
↑ 叶精二 "「もののけ姫」を読み解く^[usurped]" Tokyo: Comic Box, 1997
↑ Mizuki, Shigeru (2003) (ja ভাষাত). Mujara 1: Kantō, Hokkaidō, Okinawa-hen. প্ৰকাশক Japan: Soft Garage. পৃষ্ঠা. 51. ISBN 978-4-86133-004-9.

[1] 草野巧 (1997). 幻想動物事典. 新紀元社. পৃষ্ঠা. 138. ISBN 978-4-88317-283-2.

[2] Shirane, Haruo (2012). Japan and the culture of the four seasons : nature, literature, and the arts. প্ৰকাশক New York: Columbia University Press. পৃষ্ঠা. 123-130. ISBN 978-0231152815. https://archive.org/details/japancultureoffo0000shir/page/n5/mode/2up?q=spirit। আহৰণ কৰা হৈছে: October 25, 2025.

[3] Atherton, Cassandra; Moore, Glenn (May 18, 2020). Eternal Forests: The Veneration of Old Trees in Japan. Arnold Arboretum, Harvard University.

[kaidanshu-4] 4.0 ^4.1 ^4.2 今野円輔編著 (1981). 日本怪談集妖怪篇. 現代教養文庫. 社会思想社. পৃষ্ঠা. 290–303. ISBN 978-4-390-11055-6.

[5] 多田克己 (1990). 幻想世界の住人たち. Truth in Fantasy. IV. 新紀元社. পৃষ্ঠা. 335. ISBN 978-4-915146-44-2.

[goi-6] 萩原龍夫 (1977). 民俗学研究所編. ed. 綜合日本民俗語彙. 第1巻. 柳田國男監修 (改訂版 সম্পাদনা). 平凡社. পৃষ্ঠা. 457. ISBN 978-4-582-11400-3.

[7] 村上健司編著 (2005). 日本妖怪大事典. Kwai books. 角川書店. পৃষ্ঠা. 113–114. ISBN 978-4-04-883926-6.

[8] 稲田篤信・田中直日編 (1992). 鳥山石燕画図百鬼夜行. 高田衛監修. 国書刊行会. পৃষ্ঠা. 28–29. ISBN 978-4-336-03386-4.

[9] 叶精二 "「もののけ姫」を読み解く^[usurped]" Tokyo: Comic Box, 1997

[10] Mizuki, Shigeru (2003) (ja ভাষাত). Mujara 1: Kantō, Hokkaidō, Okinawa-hen. প্ৰকাশক Japan: Soft Garage. পৃষ্ঠা. 51. ISBN 978-4-86133-004-9.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]