গোসাঁনীমাৰী
গোসাঁনীমাৰী | |
|---|---|
গাঁও | |
  গোসাঁনীমাৰী Location in West Bengal  গোসাঁনীমাৰী Location in India | |
| স্থানাংক: 26°01′55″N 89°29′02″E / 26.032°N 89.484°Eস্থানাংক: 26°01′55″N 89°29′02″E / 26.032°N 89.484°E | |
| Country |  ভাৰত |
| State | West Bengal |
| District | Cooch Behar |
| জনসংখ্যা (2011) | |
• মুঠ |
৬,৪১০ |
গোসাঁনীমাৰী (খালিছা গোসাঁনীমাৰী বুলিও জনা যায়) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কোচবিহাৰ জিলাৰ দিনহাটা মহকুমাৰ দিনহাটা প্ৰথম চিডি ব্লকৰ এখন গাঁও আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান দুয়োটা। এই স্থানৰ নাম দিনহাটা মহকুমাৰ আধুনিক গ্ৰামাঞ্চ্যাত নামৰপৰা লোৱা হৈছে।
ভূগোল
[সম্পাদনা কৰক]স্থানংক
[সম্পাদনা কৰক]গোসাঁনীমাৰীৰ অৱস্থান এনেকুৱা: 26°01′55″N 89°29′02″E / 26.032°N 89.484°E
5miles
temple
Pratham
Khanda
চিটি: লোকপিয়ল চহৰ, এম: পৌৰসভা চহৰ, আৰ: গ্ৰাম্য/ নগৰীয়া কেন্দ্ৰ, এইচ: ঐতিহাসিক/ ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ
সৰু মানচিত্ৰখনত স্থানৰ অভাৱৰ বাবে ডাঙৰ মানচিত্ৰত প্ৰকৃত অৱস্থান সামান্য ভিন্ন হ’ব পাৰে
এলেকাৰ আভাস
[সম্পাদনা কৰক]কাষৰ মানচিত্ৰখনত জিলাখনৰ পূব অংশ দেখুওৱা হৈছে। টুফানগঞ্জ মহকুমাত ৬.৯৭% জনসংখ্যা চহৰ অঞ্চলত আৰু ৯৩.০২% গ্ৰাম্য অঞ্চলত বাস কৰে। দিনহাটা মহকুমাত ৫.৯৮% জনসংখ্যা চহৰ অঞ্চলত আৰু ৯৪.০২% লোক চহৰ অঞ্চলত বাস কৰে।[1] সমগ্ৰ জিলাখনেই প্ৰচণ্ড নদীৰ সমতল জলজ বানপানীৰ সমভূমি গঠন কৰে।[2]
বি:দ্ৰ: কাষৰ মানচিত্ৰখনত মহকুমাসমূহৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য স্থান উপস্থাপন কৰা হৈছে। মানচিত্ৰত চিহ্নিত কৰা সকলো ঠাই ডাঙৰ সম্পূৰ্ণ পৰ্দাৰ মানচিত্ৰত সংযুক্ত কৰা হৈছে।
খনন
[সম্পাদনা কৰক]
খননৰ স্থান
[সম্পাদনা কৰক]এই স্থানত ৰাজপাটৰ ধ্বংসাৱশেষ আছে যিয়ে কমতা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী হিচাপে কাম কৰিছিল,[3][4] প্ৰাচীন কামৰূপ আৰু ভাংগাৰ এক বৃহৎ অঞ্চল দখল কৰিছে।
খননৰ ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]১৮০৮ চনত ড° বুকানান হেমিল্টনে টিলা আৰু ঠাইখনৰ এটা স্কেচৰ সৈতে এক প্ৰাঞ্জল বৰ্ণনা এৰি থৈ গৈছিল যিবোৰ এতিয়াও উৎকৃষ্ট প্ৰামাণ্যতাৰ তথ্য। ড° আৰ ডি বেনাৰ্জীৰ মতে পঞ্চদশ শতিকাত কামৰূপ ৰাজ্য পশ্চিম কামৰূপ আৰু বংগ চুলতানীৰ মাজত বাফাৰ হিচাপে থিয় দিছিল। তেওঁৰ মতে খেনসকলে হয়তো গোসাঁনীমাৰী নিৰ্মাণ কৰিছিল, কিন্তু এইটোও সম্ভৱ যে এই মংগোলয়ড লোকসকলে কেৱল কেইবা শতিকাৰ আগতে নিৰ্মাণ কৰা দুৰ্গৰ ধ্বংসাৱশেষহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপে এই স্থানৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।[5]
তথ্য
[সম্পাদনা কৰক]বিশ্বাস কৰা হয় যে, প্ৰাচীন ৰাজ্যসমূহৰ কিছু অংশ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ আৰু অট্টালিকাসমূহ এতিয়া ঘাঁহেৰে আবৃত এটা বৃহৎ টিলাৰ তলত পুতি থোৱা হৈছে। এতিয়ালৈকে দুটা ডাঙৰ শিলৰ কুঁৱা খনন কৰা হৈছে, লগতে এখন ডাঙৰ শিলৰ দেৱাল আৰু কেইবাটাও মূৰ্তিও খনন কৰা হৈছে। মৃৎশিল্পৰ কামত ফুলদানি, বাটি, বেচিন, বাচন, বিকাৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। মুখ আৰু শাৰীৰিক চিত্ৰণে মূৰ্তিবোৰ আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় একাদশ আৰু দ্বাদশ শতিকা আৰু পালা-সেনা স্কুল অৱ আৰ্টৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত।[5]
শাসকসকল
[সম্পাদনা কৰক]১২৬০ চনত ই কমতাৰ শাসক সন্ধ্যাৰ ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে, যিয়ে আধুনিক অসমৰ দক্ষিণ-পূব সীমান্তৰ পৰা কছাৰীসকলৰ পৰা সঘনাই হোৱা সংঘৰ্ষৰ বাবে নিজৰ ৰাজধানী কামৰূপনগৰ (বৰ্তমানৰ উত্তৰ গুৱাহাটী)ৰ পৰা স্থানান্তৰিত কৰে।[6] পিছলৈ ১৪৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে ইয়াক খেন্ বংশৰ হাতত আছিল, তেতিয়া গৌড়ৰ হুছেইন শ্বাহে কমতাৰ নীলাম্বৰক পৰাস্ত কৰি ক্ষমতাৰ সূত্ৰপাত ঘটায়। ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই বিশ্ব সিংহই প্ৰতিষ্ঠা কৰা কোচ বংশই ইয়াত শাসন কৰিছিল।[7]
সংস্কৃতি
[সম্পাদনা কৰক]
১৬৬৫ চনত মহাৰাজ প্ৰাণ নাৰায়ণে নিৰ্মাণ কৰিছিল কমতেশ্বৰী মন্দিৰ।
জনগাঁথনি
[সম্পাদনা কৰক]ভাৰতৰ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি খালিছা গোসাঁনীমাৰীৰ মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৬,৪১০ জন। ৩,২৯৫ (৫১%) পুৰুষ আৰু ৩,১১৫ (৪৯%) মহিলা। ০ৰপৰা ৬ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত ৭৮৮ জন লোক আছিল। খালিছা গোসাঁনীমাৰীৰ মুঠ সাক্ষৰ লোকৰ সংখ্যা আছিল ৩,৯৯৩ জন (৬ বছৰৰ জনসংখ্যাৰ ৭১.০২%)।[8]
স্বাস্থ্যসেৱা
[সম্পাদনা কৰক]গোসাঁনীমাৰী ব্লক প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, গোসাঁনীমাৰীত ৩০খন বিছনা থকা, দিনহাটা I চিডি ব্লকৰ প্ৰধান চৰকাৰী চিকিৎসালয়।[9]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "District Statistical Handbook 2013 Cooch Behar". Tables 2.2, 2.4b. Department of Planning and Statistics, Government of West Bengal. Archived from the original on 21 January 2019. https://web.archive.org/web/20190121045803/http://www.wbpspm.gov.in/publications/District%20Statistical%20Handbook। আহৰণ কৰা হৈছে: 5 August 2020.
- ↑ "District Census Handbook, Koch Bihar, Series 20, Part XIIA". Census of India 2011, pages 17-21 Physical feafures. Directorate of Census Operations, West Bengal. https://censusindia.gov.in/2011census/dchb/DCHB_A/19/1903_PART_A_DCHB_KOCH%20BIHAR.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 5 August 2020.
- ↑ "Gosanimari". dooarstours.com. http://dooarstours.com/tdtt/index.php/destinations/gosanimari। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 November 2012.
- ↑ Excavation at Rajpat Mound, 1998-2000. Archaeological Survey of India. http://www.asikolkata.in/Publications_files/excavation_rajpat-98-2k.pdf.
- ↑ 5.0 5.1 Excavation at Rajpat mound. http://www.asikolkata.in/Publications_files/excavation_rajpat-98-2k.pdf.
- ↑ Capt. Nalini Ranjan Ray. Koch Rajbanshi And Kamatapur The Truth. Unveiled (2007). পৃষ্ঠা. 29. https://archive.org/details/KochRajbanshiAndKamatapurTheTruth.Unveiled2007। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 May 2019. "In the year 1260, Sandhya shifted his capital from present day Guwahati to Kamtapur in present day Cooch Behar. This change he made was to avoid frequent skirmishes created by the neighbouring Kacharis along the southeastern border and to facilitate the king to effectively engage the invading Muslim rulers from south-western states."
- ↑ "Traders cry for tourism tag". The Telegraph. 25 August 2008. http://www.telegraphindia.com/1080825/jsp/siliguri/story_9738679.jsp.
- ↑ "C.D. Block Wise Primary Abstract Data(PCA)". West Bengal – District-wise CD Blocks. Registrar General and Census Commissioner, India. http://censusindia.gov.in/pca/cdb_pca_census/Houselisting-housing-WB.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 9 August 2020.
- ↑ "Health & Family Welfare Department". Health Statistics – Rural Hospitals. Government of West Bengal. Archived from the original on 8 October 2022. https://web.archive.org/web/20221008143352/https://www.wbhealth.gov.in/other_files/RH.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 July 2020.