চাই নেনেচি
চাই নেনেচি পানীত থকা তুৰ্কী আত্মা, যি সাধাৰণতে খালৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰা এটা নাম। জলাশয় আৰু হ্ৰদত[1] মানুহক চুহি খোৱাৰ লগতে নিস্তব্ধ পানীৰ ওচৰত থিয় হৈ থকা জীৱ-জন্তুবোৰক হত্যা কৰাৰ কৰ্তৃত্বও তেওঁৰ।
তেওঁক বেণী বান্ধি থকা বগা নগ্ন মহিলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু তেওঁ মানুহক হাৰাশাস্তি কৰা আৰু মদ্যপায়ীৰ বাবে দুৰ্ভাগ্য কঢ়িয়াই অনা বুলি জনা যায়। বেছিভাগ সংস্কৰণতে চাই নেনেচি হৈছে এটা অশান্ত সত্তা, যিটো "অশুদ্ধ শক্তি"ৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ সাধাৰণতে ৰাতি পানীৰ পৰা ওলাই আহি গছত উঠি গীত গায় বা পাৰত বহি চুলি ফণীয়ায়।
আন সংস্কৃতিত
[সম্পাদনা কৰক]কোমি জনগোষ্ঠীৰ পৌৰাণিক কাহিনীতো একেটা জীৱৰ গুৰুত্ব আছে।[2] কামা নদীত বাস কৰা বুলি ধাৰণা কৰা আত্মাটোৱে প্ৰায়ে পাৰলৈ গৈ চুলি ফণীয়ায়। তেওঁক দেখা প্ৰতিজনেই অতি হয় অতি সোনকালে পানীত ডুব যায় বা আন কাৰণত মৃত্যুবৰণ কৰে।
স্লাভিক পৌৰাণিক কাহিনীত ইয়াৰ নাম ৰুছালকা। ৰুছালকা হৈছে জলপথত বাস কৰা মাইকী ভূত, জল অপেশ্বৰী, চুকুবাছ বা জলপৰীৰ দৰে দানৱ। যদিও মিথৰ কিছুমান সংস্কৰণত তেওঁলোকৰ চকু দুটা সেউজীয়া জুইৰ দৰে জিলিকি উঠে, আন কিছুমানে অতি শেঁতা আৰু অৰ্ধস্বচ্ছ ছালৰ সৈতে বৰ্ণনা কৰে, আৰু কোনো দৃশ্যমান ছানি নাই। তাইৰ চুলিখিনি কেতিয়াবা সেউজীয়া বা সোণালী ৰঙৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়, আৰু প্ৰায়ে চিৰদিনৰ বাবে তিতি থাকে। শুকান মাটিত ৰুছালকাই বেছি দিন জীয়াই থাকিব নোৱাৰিলে, কিন্তু তাইৰ কম্বলৰ সহায়ত তাই সদায় নিৰাপদ আছিল, কাৰণ ই তাইক প্ৰয়োজনৰ সময়ত পানীক জাদু কৰাৰ শক্তি দিছিল। কিছুমান কিংবদন্তি অনুসৰি যেতিয়া ৰুছালকাৰ চুলি শুকাই যাব তেতিয়া তাইৰ মৃত্যু হ’ব।