চেতনা প্ৰৱাহ

চেতনা প্ৰৱাহ কথাষাৰ পোন প্ৰথম উইলিয়াম জেমছে তেওঁৰ Prniciples of psychology নামৰ গ্ৰন্থখনত প্ৰয়োগ কৰে। চেতন মনৰ ভাৱ, চিন্তা, আৰু উপলব্ধিৰ অবিছিন্নতা বুজাবলৈ তেওঁ ইয়াক প্ৰয়োগ কৰিছিল। আজিকালি ঘাইকৈ চেতনা প্ৰৱাহ বুলিলে উপন্যাসত ব্যৱহৃত এটা বিৱৰণ কৌশলকহে বুজোৱা হয়।

চেতনা প্ৰৱাহধৰ্মী ৰচনাত চৰিত্ৰ বিশেষৰ অৱধাৰণা আৰু চিন্তা এনেদৰে উপস্থাপন কৰা হয়, যেন সেইবোৰ কোনো বিশেষ উদ্দেশ্যে প্ৰণোদিতন হয়  বা সেইবোৰৰ কোনো বিশেষ লক্ষ্য নাই বা সেইবোৰ দেখাত যুক্তিসিদ্ধও নহয়। আচলতে ই এক বিৱৰণাত্মক কৌশলহে আৰু ইয়াত ভাব আৰু ইন্দ্ৰিয়ানুভূতি এনেদৰে প্ৰকাশ কৰা হয় যে তাত কোনো যুক্তিসিদ্ধ ধাৰাবাহিকতা বিচাৰি পোৱা টান। বাস্তৱৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ  (যেনে চেতন, অৱস্থা, নিদ্ৰিত অৱস্থা) মাজত পাৰ্থক্য কি দেখুওৱা নহয় বা বাক্যবিন্যাসো সকলো সময়তে ঠিক ব্যাকৰণসিদ্ধ নহয়। এই কৌশলে চৰিত্ৰবিশেষৰ অন্তঃস্থ ভাৱ আৰু চিন্তাক প্ৰাত্যাহিক জগতৰ আপাতবিশৃংখল ধৰণৰ অনুগামীকৈ উপস্থাপন কৰিব খোজে।

কেইজনমান চেতনাপ্ৰবাহধৰ্মী লেখক হ'ল: ৱ'লফ, ডৰথি ৰিছাৰ্ডছন, উইলিয়াম ফকনাৰ।