চৰ্দাৰ সিংহ
| মহাৰাণা চৰ্দাৰ সিংহ | |
|---|---|
| মেৱাৰৰ মহাৰাণা
| |
| |
| হাতীৰ ওপৰত মহাৰাণা চৰ্দাৰ সিংহ | |
উদয়পুৰৰ মহাৰাণা
| |
| ৰাজত্ব | ১৮৩৮-৪২ |
| পূৰ্বসূৰী | জৱান সিংহ |
| উত্তৰাধিকাৰী | স্বৰূপ সিংহ |
| দাম্পত্য সঙ্গী | বিকানেৰৰ ৰাথোৰজী (বিকাৱাটজী) গুলাব কানৱাৰজী
মেৱাৰৰ গোগুণ্ডাৰ ঝালিজী চন্দ্ৰ কানৱাৰজী মেৱাৰৰ ৰূপনগৰৰ সোলাংকিনিজী জয়পুৰৰ লাৱনৰ কাচৱাহিজী (বাংকাৱাটজী)। মেৱাৰৰ মুৰলীৰ ভটিয়ানিজী (ৰাৱালোটজী)। |
| সন্তান | |
| বৈজী লাল মেহতাব কানৱাৰজী বিকানেৰৰ মহাৰাজা চৰ্দাৰ সিংহৰ মাতৃ
বৈজী লাল ফুল কানৱাৰজী কোটাৰ মহাৰাও ৰাম সিং দ্বিতীয়ৰ মাতৃ বৈজী লাল সৌভাগ কানৱৰজী বাঘেলখণ্ডৰ ৰেৱাৰ মহাৰাজা ৰঘুৰাজ সিং জুদেৱৰ মাতৃ | |
| বাসগৃহ | ৰাণাৱত-ছিছোদিয়া বংশ |
| মাতৃ | মেৱাৰৰ আৰ্জিয়াৰ চৌদিজী গুলাব কানৱাৰজী |
| পিতৃ | বাগুৰৰ মহাৰাজ শিৱদান সিং |
মহাৰাণা চৰ্দাৰ সিংহ[1] (২৯ আগষ্ট ১৭৯৮ – ১৪ জুলাই ১৮৪২) আছিল মেৱাৰৰ ছিছোদিয়া ৰাজপুত শাসক(ৰাজ্য ১৮৩৮–১৮৪২)। তেওঁ দ্বিতীয় মহাৰাণা সংগ্ৰাম সিংহৰ প্ৰপৌত্ৰ আছিল,[2] বাগুৰৰ মহাৰাজ নাথ সিংহৰ নাতি, বাগুৰৰ মহাৰাজ শিৱদন সিংহৰ পুত্ৰ যি "থিকানেদাৰ" আছিল। অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ পিতৃ ৰাজ্য মেৱাৰৰ অধীনত থকা বংশগত ফিফ। তেওঁৰ নিঃসন্তান পূৰ্বপুৰুষে জৱান সিংহক তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে দত্তক লৈছিল। উত্তৰাধিকাৰীহীন হৈ মৃত্যু হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ স্বৰূপ সিংহই ৰাজত্ব কৰে।[2]