ছিন্নমুণ্ডা

ছিন্নমুণ্ডা এগৰাকী বৌদ্ধ দেৱী।[1] তেওঁক বজ্ৰযোগিনী বা বজ্ৰৱৰাহীৰ এটা ৰূপ হিচাপে ধৰা হয়।[2]
চিত্ৰণ
[সম্পাদনা কৰক]তেওঁৰ বৈশিষ্ট্য আৰু প্ৰতিমূৰ্তি হিন্দু দেৱী ছিন্নমস্তাৰ সৈতে মিল আছে যদিও ডেভিদ কিন্সলীৰ মতে ছিন্নমুণ্ডা সম্ভৱতঃ তেওঁৰ হিন্দু দেৱী নিন্নমস্তাৰ পূৰ্বৰ। তেওঁলোকৰ মাজত মূল পাৰ্থক্যটো হ’ল ছিন্নমস্তাক প্ৰায়ে সংগমৰত দম্পতীৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা বুলি চিত্ৰিত কৰা হয়, আনহাতে ছিন্নমুণ্ডাক নহয়।[2]
ছিন্নমুণ্ডাক প্ৰায়ে মেখালা আৰু কনাখলাৰ কাষত চিত্ৰিত কৰা হয়, যি দুগৰাকী মূৰহীন ভগ্নী, ভাৰতীয় বৌদ্ধ তান্ত্ৰিক বিদ্যাত পাৰ্গত ৮৪জন মহাসিদ্ধৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত।
কাহিনী
[সম্পাদনা কৰক]এটা বৌদ্ধ কাহিনী অনুসৰি ছিন্নমুণ্ডা আছিল লক্ষ্মীংকাৰ নামৰ এগৰাকী ৰাজকুমাৰী যিয়ে এসময়ত পিতৃক অসন্তুষ্ট কৰিছিল। তেওঁ নিজ কন্যাক শাস্তি দিলে, কিন্তু তেওঁ উত্তৰ দিলে যে তেওঁ নিজকে শাস্তি দিব, আৰু সোণৰ ক্ষুৰেৰে নিজৰ মূৰটো কাটি পেলালে। তাৰ পিছত তেওঁৰ মূৰত ধৰি চহৰখনৰ চাৰিওফালে ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আগবাঢ়িল। ফলস্বৰূপে ৰাজ্যৰ নাগৰিকে তেওঁক ছিন্নমুণ্ডা বুলি মাতিবলৈ ধৰিলে। অৱশেষত পদ্মসম্ভৱৰ ভক্ত হিচাপে তেওঁৰ পুনৰ জন্ম হয়।[3]
তথ্য সূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- Kinsley, David (2023). Tantric Visions of the Divine Feminine: The Ten Mahavidyas. University of California Press. ISBN 0-520-91772-3.
- Shaw, Miranda Eberle (2006). Buddhist Goddesses of India. Princeton University Press. ISBN 0-691-12758-1.
- ↑ Shaw (2006), পৃষ্ঠা. 404–405.
- ↑ 2.0 2.1 Kinsley (2023), পৃষ্ঠা. 161.
- ↑ Kinsley (2023), পৃষ্ঠা. 161-162.