ছিমিছাংগা

ছিমিনিগাগুৱা
সৰ্বময় কৰ্তা পৃথিৱীৰ সৃষ্টিকৰ্তা
মুইস্কা ধৰ্ম-ৰ সদস্য
সূৰ্য মন্দিৰ, ছিমিছাংগাৰ উপাসনা থলী
অন্য নাম	ছিমিনিচাগুৱা, ছিমিছাগুৱা
সম্পৰ্ক	বুছে, বুছিকা
সন্তান	ছিয়া, ছুয়ে, কুছাভিৰা
অঞ্চল	আলটিপ্লানো কুণ্ডিবোয়াচেন্স কলম্বিয়া
Ethnic group	মুইস্কা

কোলাত সন্তান লৈ মাতৃৰ টুঞ্জো, সোণত এই বস্তুবোৰ সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ছিমিছাংগাৰ অনুষ্ঠানত জলভাগত পেলাই দিয়া হৈছিল। গোল্ড মিউজিয়াম, বগোটা।

ছিমিছাংগা বা চিমিনিগাগুয়া বা চিমিস্কাভাই আছিল মুইস্কা ধৰ্মত পৰম সত্তা, সৰ্বশক্তিমান দেৱতা আৰু জগতৰ সৃষ্টিকৰ্তা। মুইস্কা আৰু তেওঁলোকৰ সংঘ আমেৰিকাৰ চাৰিটা উন্নত সভ্যতাৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু এণ্ডিজৰ আলটিপ্লানো কুণ্ডিব’য়াচেন্সত নিজৰ ধৰ্ম গঢ়ি তুলিছিল।

বৰ্ণনা

ছিমিনিগাগুয়া আছিল এক সৰ্বজনীনভাৱে ভাল দেৱতা আৰু ই ৰাতিৰ সময়ত থকা একমাত্ৰ পোহৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। যেতিয়া পৃথিৱীখন সৃষ্টি হৈছিল তেতিয়া কেৱল আন্ধাৰ আছিল আৰু একমাত্ৰ পোহৰ দিছিল ছিমিনিগাগুয়াই। যেতিয়া ছিমিনিগাগুয়াই সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত পোহৰ জিলিকাবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, তেতিয়া তেওঁ প্ৰথমে পোহৰ জিলিকি থকা ঠাইৰ পৰাই নিজৰ বিশাল পেটটো মুকলি কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ দুটা ডাঙৰ ক’লা চৰাই সৃষ্টি কৰি মহাকাশলৈ নিক্ষেপ কৰিলে। চৰাইবোৰে ঠোঁটৰ পৰা পোহৰ বিয়পাইছিল যিয়ে মহাবিশ্বত পোহৰ উৎপন্ন কৰিছিল। এইদৰে তেওঁ পোহৰ আৰু পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু সৃষ্টি কৰিলে। ছিমিনিগাগুয়াই তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা ছিয়া (চন্দ্ৰ), ছুয়ে (সূৰ্য্য) আৰু কুচাভিৰা (ৰামধেনু)ৰ গুৰুত্ব দেখুৱাইছিল। মুইস্কাৰ বাবে চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্যক পূজা কৰাটো চিমিনিগাগুয়াৰ প্ৰশংসা আছিল। সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ সৃষ্টিৰ ফলত মাতৃ দেৱী বাচুয়েৰ জন্ম হয়।

সৌৰ পূজা আৰু পৰম সত্তাৰ ওপৰত বিশ্বাস আমেৰিকা আৰু বিশ্বৰ অন্যান্য ঠাইৰ অন্যান্য খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ সৈতে তুলনাযোগ্য। টেজকাটলিপোকা এজটেকৰ বাবে একেধৰণৰ দেৱতা আছিল আৰু ভিৰাকোচা ইনকাসকলৰ বাবে তেওঁৰ সমকক্ষ আছিল। কুৱেটজালকোয়াটল আৰু হুইটজিলোপচ্টলিয়ে এজটেকৰ বাবে সূৰ্য্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু মায়াসকলে কিনিচ আহাউক প্ৰশংসা কৰিছিল, আনহাতে ইনকাসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে ইণ্টিয়ে সূৰ্য্যৰ প্ৰতীক আৰু ইংকা সভ্যতাৰ সৃষ্টি কৰে।

প্ৰাক-কলম্বিয়ান কলম্বিয়াত স্থাপিত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অভয়াৰণ্যসমূহ চুগামুক্সি, (বৰ্তমানৰ ছ’গামোছ’), গুয়াটাভিটা, বাকাটা (বৰ্তমান কলম্বিয়াৰ ৰাজধানী বগোটা) আৰু গুয়াচেটাত স্থাপন কৰা হৈছিল। জেকে গ’ৰাঞ্চাচাই হুঞ্জাত এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যিটো আজি টুঞ্জা নামেৰে জনাজাত আৰু তেওঁক সন্মান জনাই মানুহে তাত একেটা শিলৰ পৰা নিৰ্মিত দুটা বৃত্তাকাৰ শিল কোজিনেছ ডেল জাক ("জেক গাৰু") ৰাখিছিল। প্ৰত্নতাত্ত্বিক বা নৃতত্ত্ববিদ্যাৰ প্ৰমাণ নথকা কিংবদন্তি আৰু মৌখিক বিৱৰণী অনুসৰি, অনুষ্ঠানবোৰ প্ৰতিদিনে সূৰ্য উদয়ৰ আগতেই হৈছিল: জেকে তেওঁৰ পুৰোহিত আৰু কিছুমান খিলঞ্জীয়া লোকৰ সৈতে গোট খাই পূব দিশত সূৰ্য উদয় হ’বলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত সূৰ্যগ্ৰহণৰ সময়ত কৃষকৰ ওপৰত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী শ্ৰেণীৰ ক্ষমতা লাভ কৰিছিল। মুইস্কাৰ শাসকে গাৰুৰ ওপৰত আঁঠু লৈছিল আৰু মানুহে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, গান গাইছিল আৰু নাচিছিল।

ছ'গামোছ'ক কলম্বিয়াৰ এণ্ডিজৰ পূব ৰেঞ্জৰ এখন পবিত্ৰ চহৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক "সূৰ্য্যৰ চহৰ" বুলি জনা গৈছিল, যাৰ আশীৰ্বাদ আছিল বচিকাই। ইয়াতেই তীৰ্থযাত্ৰীসকলে ছিমিনিগাগুয়াক আৰাধনা কৰিবলৈ গোট খাইছিল। যেতিয়া গঞ্জালো জিমেনেজ ডি কুৱেছাডাৰ নেতৃত্বত স্পেনিছ কনকিষ্টাডোৰসকলে মুইস্কাৰ অঞ্চলত উপস্থিত হয় তেতিয়া তেওঁলোকে সোণ আৰু কিংবদন্তি এল ড'ৰাডোৰ সন্ধান কৰিছিল। তেওঁলোকৰ হাতত থকা জোৰবোৰে পবিত্ৰ সূৰ্য মন্দিৰটো জ্বলাই দিয়ে আৰু মুইস্কাৰ অন্যতম বিশদ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ধ্বংস কৰে। ছ’গামোছ’ৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়ত সূৰ্য্য মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, ছবিখন চাওক।

ষোড়শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে স্পেনিছ বুৰঞ্জীবিদ পেড্ৰ' ছিমন আৰু জুয়ান ডি কেষ্টেলানোছে চিমিনিগাগুয়াৰ বৰ্ণনা কৰিছে।

মুইস্কাৰ পৰম সত্তা আছিল শৰীৰহীন স্থিৰ দেৱতা যিয়ে আন সকলো দেৱতাৰ ওপৰত শাসন কৰিছিল। তেওঁক অৱশ্যে কেতিয়াও প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰশংসা কৰা হোৱা নাছিল, তথাপিও তেওঁ সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ আৰু উৰ্বৰতাৰ ক্ষুদ্ৰ দেৱতাৰ জৰিয়তে সন্তান লাভ কৰিছিল, চিয়া, ছুয়ে আৰু চাকুৱেন। ছিমিনিগাগুয়াৰ দূত দেৱতা আছিল বচিকা। যেতিয়া স্পেনিছসকলে মুইস্কা ভূখণ্ডত উপস্থিত হয় তেতিয়া তেওঁলোকক "সূৰ্য্যৰ সন্তান" বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।