ছিয়াংফেং উ
ছিয়াংফেং উ (অৰ্থ: 'বতাহৰ ইংগিত দিয়া চৰাই')[1] আছিল প্ৰাচীন চীনত বতাহৰ দিশ সংগ্ৰহ আৰু জুখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বতাহৰ জৰীপ যন্ত্ৰ।[2]
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]ছিয়াংফেং উ আৱিষ্কাৰৰ আগতে প্ৰাচীন চীনাসকলে বতাহৰ দিশ জুখিবলৈ খুঁটাত ওলোমাই থোৱা ৰেচম বা কাপোৰৰ টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰিছিল।[2] এপিগ্ৰাফিক প্ৰমাণে ১৯৭২ চনত পূব হান বংশৰ সমাধিৰ দেৱাল চিত্ৰত বতৰৰ বিৱৰণ আৱিষ্কাৰৰ কাৰণ বুলি কয়।[2] ছানফু হুয়াংটু (ৰাজধানীৰ তিনিখন জিলাৰ বৰ্ণনা) নামৰ ৩য় শতিকাৰ মিয়াও চাংগিয়ানে চাং'আনৰ ৰাজপ্ৰসাদসমূহৰ বিষয়ে লিখা এখন গ্ৰন্থত বতাহৰ দিশ জোখাৰ বাবে টাৱাৰৰ চাদত অৱস্থিত তামৰ চৰাই আকৃতিৰ বতাহ জোখা পাখিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[1][2]
ছিয়াংফেং উ বতাহ এটা নিৰ্দিষ্ট দিশত বলিলে ঘূৰিব পৰাকৈ তামৰ টুকুৰাৰে গঠিত পাখিৰ দৰে সামগ্ৰী আৰু এইবোৰ খুঁটাৰ ওপৰত স্থাপন কৰা হৈছিল। ছিয়াংফেং উক প্ৰথমে বতৰ বিজ্ঞানৰ মানৱ নিৰীক্ষণ কেন্দ্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু পিছলৈ চৰকাৰী টাৱাৰ আৰু ব্যক্তিগত ঘৰত স্থাপন কৰা হৈছিল।[3]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- 1 2 Needham, Joseph; Ling, Wang (1959), Science and Civilisation in China: Mathematics and the Sciences of the Heavens and the Earth, 3, Cambridge University Press, p. 478
- 1 2 3 4 Chen, Joseph Cheng-yih (1987), Science And Technology In Chinese Civilisation - Proceedings Of The Workshop Held At The University Of California, World Scientific, p. 200
- ↑ Selin, Helaine (2008). Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures (2nd সম্পাদনা). Springer (published April 16, 2008). পৃষ্ঠা. 736. ISBN 978-1402045592.