জুও ফেন
| জুও ফেন 左芬 | |
|---|---|
| দাম্পত্য সঙ্গী | জিনৰ সম্ৰাট উ |
| পিতৃ | জুও ছি (左熹, সৌজন্য নাম ইয়ানইয়ং (彥雍)) |
জুও ফেন (চীনা: 左芬, আন ৰূপত "左棻"); প্ৰায়২৫৫ – ২৩ এপ্ৰিল ৩০০[1]), সৌজন্য নাম লানঝি (兰芝), আছিল পশ্চিম জিন ৰাজবংশৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চীনা কবি। তেওঁ আছিল জিনৰ সম্ৰাট উৰ দাম্পত্য সংগী।
জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]জুও ফেন লিঞ্জি প্ৰদেশত এক কনফুচিয়াচ পণ্ডিত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ সৰুতে মাতৃক হেৰুৱায়, কিন্তু তেওঁৰ পিতা জুও ছি ৰাজদৰবাৰৰ সংৰক্ষণাগাৰৰ দায়িত্বত থকা এজন সাম্ৰাজ্যিক বিষয়াই আছিল। পিতাৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ উন্নত সাহিত্যিক শিক্ষা লাভ কৰে[2] আৰু ভাতৃ জুও ছিৰ সৈতে প্ৰায়ে শব্দখেল খেলিছিল; পিছলৈ জুও ছিও এজন খ্যাতনামা সাহিত্যিক হিচাপে পৰিচিত হয়।
২৭২ চনত তেওঁ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ প্ৰৱেশ কৰি জিনৰ সম্ৰাট উৰ উপপত্নী হিচাপে নিযুক্ত হয়। প্ৰাসাদত থাকোতে তেওঁ বিচ্ছেদৰ চিন্তাৰ গাথা (Rhapsody of Thoughts on Separation) ৰচনা কৰে, য’ত তেওঁ পৰিয়াল আৰু বহিঃজগতৰপৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ বেদনাৰ প্ৰকাশ কৰে। প্ৰাসাদীয় জীৱনৰ প্ৰতি অসন্তুষ্টি স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰা সেই সময়ত অস্বাভাৱিক আছিল, তথাপি তেওঁ সম্ৰাটৰ কৃপা হেৰুৱাব লগা নহ’ল আৰু পিছলৈ “উচ্চ উপপত্নী” (noble concubine) পদবীত উন্নীত কৰা হয়।[3]
সম্ৰাটে প্ৰায়ে তেওঁৰপৰা সাহিত্যিক ৰচনা আদেশ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ সঘনাই অসুস্থ হৈ থকাৰ বাবে ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা নাছিল।[4] সম্ৰাজ্ঞী ইয়াং ইয়ানৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ শোকগীত ৰচনা কৰি সম্ৰাজ্ঞীৰ সন্মান জনায়।
জুও ফেনৰ মৃত্যু ৩০০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত হয়।
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]উৎস
[সম্পাদনা কৰক]- Kang-i Sun Chang; Haun Saussy; Charles Yim-tze Kwong (1999). Women writers of traditional China: an anthology of poetry and criticism. Stanford University Press.
- Fusheng Wu (2008). Written at imperial command: panegyric poetry in early medieval China. State University of New York Press.