জুলিয়া গ্ৰেনান
| জুলিয়া গ্ৰেনান | |
|---|---|
| জন্ম | জুলিয়া গ্ৰেনান ০২ জুলাই, ১৮৮৩ ডাবলিন, আয়াৰলেণ্ড |
| মৃত্যু | ৬ জানুৱাৰী, ১৯৭২ (৮৮ বছৰ) ডাবলিন, আয়াৰলেণ্ড |
| ৰাষ্ট্ৰীয়তা | আইৰিছ |
| অন্য নাম | শীলা গ্ৰেনান |
| অংশীদাৰ | এলিজাবেথ অ’ফাৰেল |
জুলিয়া গ্ৰেনান (শীঘলে, শীলা; ২ জুলাই ১৮৮৩ – ৬ জানুৱাৰী ১৯৭২) এগৰাকী আইৰিছ জাতীয়তাবাদী, প্ৰজাতান্ত্ৰিক, মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ আন্দোলনৰ কৰ্মী আৰু সমাজবাদী আছিল আৰু গেইলিক ভাষাত কুমান না মবান নামৰ সংগঠনৰ সদস্যা আছিল। ১৯১৬ চনৰ ইষ্টাৰ বিদ্ৰোহৰ সময়ত ডাবলিনৰ সাধাৰণ ডাকঘৰস্থিত মুখ্য কাৰ্যালয় এৰি শেষত ওলাই অহা তিনিগৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত।
পটভূমি
[সম্পাদনা কৰক]জুলিয়া গ্ৰেনানৰ জন্ম ২ জুলাই ১৮৮৩ চনত ডাবলিনৰ লম্বাৰ্ড ষ্ট্ৰিটৰ কাঠমিস্ত্ৰী পেট্ৰিক গ্ৰেনানৰ ঘৰত হৈছিল। সেই অঞ্চলটোতেই এলিজাবেথ অ’ফাৰেল ডাঙৰ হৈছিল।[1] তেওঁৰ দুজন ভাতৃ আছিল আৰু তেওঁ ঘৰৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল। তেওঁৰ মাতৃ এলিজাবেথ কেনি, হিউ কেনিৰ কন্যা, যি ১৯০০ চনত দীঘলীয়া ব্ৰংকাইটিছ আদি ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁ ছিষ্টাৰছ অৱ মাৰ্চি বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত এজন পোছাক প্ৰস্তুতকাৰী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে।[2][3]
তেওঁৰ জীৱনৰ অধিকাংশ সময় এলিজাবেথ অ’ফাৰেলৰ সৈতে কটাইছিল; দুয়োগৰাকী ছোৱালী শৈশৱৰ বন্ধু আছিল আৰু একেলগে ডাঙৰ হৈছিল। ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁলোক শক্তিশালী জাতীয়তাবাদী হৈছিল, আইৰিছ ভাষা কৈছিল আৰু ডাবলিনত থকা বিভিন্ন সংগঠন যেনে গেইলিক লীগ, আইৰিছ উইমেনছ ফ্ৰেঞ্চাইজ লীগ আৰু আইৰিছ উইমেন ৱাৰ্কাৰ্ছ ইউনিয়নত যোগদান কৰিছিল। ১৯০৬ চনত তেওঁলোকে ইনঘিনিধে না হেৰোন সংগঠনত যোগদান কৰে আৰু ১৯১৪ চনত কুমান না মবান গঠন হোৱাৰ কিছুদিন পাছতেই তাৰ ইনঘিনিধে শাখাৰ সদস্যা হয়।[3]
১৯১৩ চনৰ ডাবলিন লক-আউটৰ সময়ত তেওঁলোকে শ্ৰমিকসকলক সমৰ্থন জনাইছিল। তেওঁলোকে কনষ্টান্স মাৰ্কিয়েভিছৰ সৈতে কাম কৰি ব্ৰিটিছ সশস্ত্ৰ বাহিনীত নিয়োগ ৰোধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ দুয়োগৰাকীক আগ্নেয়াস্ত্ৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰশিক্ষণো দিছিল।[3]
বিদ্ৰোহ
[সম্পাদনা কৰক]বিদ্ৰোহৰ পৰিকল্পনা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত আৰু আৰম্ভ হোৱাৰ আগদিনাই কনষ্টান্স মাৰ্কিয়েভিছে তেওঁলোকক কাৰ্যকলাপৰ কেন্দ্ৰত ৰাখিবলৈ লিবাৰ্টি হললৈ পঠিয়াইছিল, যাতে তেওঁলোকক আইৰিছ চিটিজেন আৰ্মীৰ নেতা জেমছ কনলিৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়ে আৰু তেওঁ যেন জানে যে তেওঁলোক বিশ্বাসযোগ্য।[3]
গ্ৰেনানক ডাণ্ডক আৰু কেৰিকমেক্ৰছলৈ পঠোৱা হৈছিল, তাত থকা প্ৰজাতান্ত্ৰিক গোটসমূহলৈ বাৰ্তা পঠাবলৈ। অ’ফাৰেলক পশ্চিম দিশলৈ পঠোৱা হৈছিল। উভতি অহাৰ পাছত তেওঁলোকে ডাবলিনৰ সাধাৰণ ডাকঘৰত কুৰিয়াৰ আৰু সেৱিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁলোকে সাধাৰণ ডাকঘৰৰপৰা কলেজ অৱ ছাৰ্জনছত থকা গাৰিছনলৈ গোলাবাৰুদ পঠোৱাৰ ব্যৱস্থাও কৰিছিল, অস্ত্ৰসমূহ কাপোৰৰ তলত লুকুৱাই লৈ গৈ। নিজৰ বান্ধৱী এলিজাবেথ অ’ফাৰেল আৰু জেমছ কনলিৰ সহায়িকা উইনিফ্ৰেড কাৰ্নিৰ সৈতে মিলি তেওঁ আহতসকলৰ যত্ন লৈছিল, যাৰ ভিতৰত কনলিও আছিল; ২৭ তাৰিখে এটা গুলীয়ে তেওঁৰ গোঁড়ালিত গুৰুতৰ আঘাত কৰিছিল।[4][5]
আন আন মহিলাসকলক স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল যদিও এই তিনিগৰাকী মহিলাই এৰি যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। শেষত শুকুৰবাৰে নিশা নেতাসকলৰ সৈতে মূৰ ষ্ট্ৰিটলৈ পিছু হটে।[4] তাত গ্ৰেনান আৰু অ’ফাৰেলে চূড়ান্ত আত্মসমৰ্পণৰ সিদ্ধান্ত লোৱা পৰ্যন্ত আহতসকলৰ সেৱা আগবঢ়াইছিল।[6][7][8]
অ’ফাৰেলক ৰেড ক্ৰছৰ চিন আৰু এখন বগা পতাকা দিয়া হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছ সামৰিক বাহিনীৰ ওচৰলৈ আত্মসমৰ্পণৰ বাৰ্তা লৈ যাবলৈ কোৱা হৈছিল। অ’ফাৰেল গুলীবৃষ্টিৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি যোৱা সময়ত গ্ৰেনানে দুৱাৰৰপৰা চাই আছিল।[3][7][8]
পৰৱৰ্তী পৰিণতি
[সম্পাদনা কৰক]মুৰ ষ্ট্ৰিটৰপৰা গ্ৰেনানক পুৰুষসকলৰ সৈতে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু আৰম্ভণিতে ৰোটাণ্ডাৰ উদ্যানত এখন ৰাতি ৰখা হয়।[7] তাৰ পিছত তেওঁলোকক ৰিচমণ্ড বেৰেকছলৈ লৈ যোৱা হয় আৰু শেষত ৯ মে’লৈকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা আন মহিলাসকলৰ সৈতে কিলমেইনহাম জেলত বন্দী কৰি ৰখা হয়। যদিও তেওঁ গুলীচালনা শুনিছিল, আৰম্ভণিতে কাৰাগাৰৰ তত্ত্বাৱধায়িকাই বন্দীসকলক কৈছিল যে সেই শব্দ চলি থকা যুদ্ধৰ। গ্ৰেনানে নিজৰ বান্ধৱী অ’ফাৰেলৰ সৈতে কুমান না মবানৰ হৈ কাম অব্যাহত ৰাখে। আইৰিছ স্বাধীনতা যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁলোকে গোপন বাৰ্তা কঢ়িয়াই লৈ গৈছিল। ১৯২১ চনত এংলো-আইৰিছ চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ পিছতো তেওঁলোক চুক্তিবিৰোধী হৈ থাকে আৰু ফ্ৰী ষ্টেটৰ প্ৰতি বৈৰী মনোভাব ৰাখে।[3]
আইৰিছ গৃহ-যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁলোকে চুক্তিবিৰোধী বন্দীসকলৰ পৰিয়ালৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু প্ৰজাতান্ত্ৰিক অনুষ্ঠানসমূহত অংশ লৈ থাকিছিল। অৱশেষত ১৯৩৩ চনত তেওঁলোকে অনুভৱ কৰে যে সংগঠনটো তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰপৰা আঁতৰি গৈছে আৰু সেয়ে কুমানৰপৰা পদত্যাগ কৰে। দুয়োগৰাকী মহিলাই ১৯৫৬–৬২ চনৰ আইআৰএ সীমান্ত অভিযানকো সমৰ্থন জনায়।[3]
আত্মসমৰ্পণৰ বাৰ্তা প্ৰদান কৰা মূল ব্যক্তি অ’ফাৰেল হোৱাৰ বাবে সাধাৰণতে তেওঁ অধিক স্মৰণীয়। বিদ্ৰোহ আৰু যুদ্ধসমূহৰ পিছৰ বছৰবোৰত গ্ৰেনানে বলছব্ৰিজস্থিত আইৰিছ হস্পিটেল সুইপষ্টেকছ কাৰ্যালয়ত কাম কৰিছিল আৰু ডাবলিনত পশম ব্যৱসায়তো জড়িত আছিল। দুয়োগৰাকী মহিলাই ডাবলিনৰ ল’ৱাৰ মাউণ্ট ষ্ট্ৰিটৰ ২৭ নম্বৰ ঘৰতে একেলগে বাস কৰিছিল।[3][8]
জুলিয়া গ্ৰেনানৰ মৃত্যু ৬ জানুৱাৰী ১৯৭২ চনত ডাবলিনত হয়। তেওঁক ১৯৫৭ চনত মৃত্যুবৰণ কৰা এলিজাবেথ অ’ফাৰেলৰ কাষতেই ডাবলিনৰ গ্লাছনেভিন সমাধিক্ষেত্ৰৰ প্ৰজাতান্ত্ৰিক অংশত সমাধিস্থ কৰা হয়।[3] বৰ্তমান বহুলভাৱে ধৰা হয় যে এলিজাবেথ আৰু জুলিয়া ৰোমাণ্টিক সংগী আছিল।[9][10][11][12]
তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক, ৩০ বছৰ একেলগে বাস কৰা, কেতিয়াও পুৰুষক বিয়া নকৰা আৰু একেলগে সমাধিস্থ হোৱা — এই সকলোবোৰে অধিক অন্তৰংগ সম্পৰ্কৰ ইংগিত বুলি ধৰা হয়। অনুৰূপভাৱে ১৯১৬ চনৰ বিদ্ৰোহৰ আন সহযোদ্ধা কেথলিন লিন আৰু মাডেলিন ফ্ৰেঞ্চ-মালেন, লগতে মাৰ্গাৰেট স্কিনিডাৰ আৰু নোৰা অ’কিফকো “অঘোষিত” যুগল হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁলোকৰ সৈতে ইভা গ’ৰ-বুথ আদি ব্যক্তিসকলক লৈ ২০২৩ চনত প্ৰচাৰিত “আইৰিছ বিপ্লৱৰ কেন্দ্ৰত থকা ৰেডিকেল কুইৰ মহিলা” বিষয়ক টিজি৪ তথ্যচিত্ৰ ‘ক্ৰোথে ৰেডাকাখা’ (ৰেডিকেল হাৰ্টছ) প্ৰস্তুত কৰা হয়।[11][12]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "Irish Genealogy". civilrecords.irishgenealogy.ie. Archived from the original on 2021-10-04. https://web.archive.org/web/20211004120412/https://civilrecords.irishgenealogy.ie/churchrecords/captcha.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে: 2022-11-22.
- ↑ "National Archives: Census of Ireland 1911". National Archives of Ireland. Archived from the original on 14 May 2020. https://web.archive.org/web/20200514134924/http://www.census.nationalarchives.ie/pages/1911/Dublin/Pembroke_West/Hasting_s_Street/44090/। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 July 2019.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Frances Clarke and James Quinn (2015). "O'Farrell, Elizabeth". Dictionary of Irish Biography. http://centenaries.ucd.ie/wp-content/uploads/2015/04/OFarrell-Elizabeth.pdf.
- 1 2 Matthews, Ann (2010). Renegades, Irish Republican Women 1900–1922. প্ৰকাশক Dublin: Mercier History. পৃষ্ঠা. 124–158. ISBN 978-1-85635-684-8.
- ↑ Eight Women of the Easter Rising The New York Times, 16 March 2016
- ↑ Gene Kerrigan (22 October 2015). The Scrap. Transworld. পৃষ্ঠা. 152–. ISBN 978-1-4735-4040-8. https://books.google.com/books?id=JR_zCQAAQBAJ&pg=PT152.
- 1 2 3 "Miss Elizabeth O'Farrell's Story of the Surrender". 1916 Rebellion Museum. Archived from the original on 18 March 2016. https://web.archive.org/web/20160318223104/http://1916rebellionmuseum.com/1916-easter-rising/elizabeth-ofarrell/। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 March 2016.
- 1 2 3 Celine Naughton (10 December 2015). "Sisters in arms during the Rising". Irish Independent. http://www.independent.ie/irish-news/sisters-in-arms-during-the-rising-34271183.html.
- ↑ Archer, Bimpe (2019-07-16). "Ireland's hidden lesbian figures who fought for revolution" (en ভাষাত). The Irish News. http://www.irishnews.com/news/northernirelandnews/2019/07/16/news/falls-road-lunchtime-talk-to-explore-hidden-history-of-ireland-s-revolution-through-the-lives-of-lesbian-activists-1663502/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2023-03-21.
- ↑ Kelleher, Patrick (10 April 2020). "New book shines a light on the incredible role queer women played in the Easter Uprising". PinkNews. https://www.thepinknews.com/2020/04/10/easter-rising-1916-ireland-irish-independence-niall-odowd-elizabeth-ofarrell/.
- 1 2 McAuliffe, Mary (22 Jun 2023). "Who were Ireland's queer revolutionaries?". Brainstorm (RTÉ). https://www.rte.ie/brainstorm/2023/0621/1390422-irelands-queer-revolutionaries-kathleen-lynn-madeleine-ffrench-mullen-elizabeth-ofarrell-julia-grenan-eva-gore-booth/.
- 1 2 Tiernan, Han (27 November 2023). "Queer rebel women of Irish Revolution highlighted in new TG4 documentary". Gay Community News. https://gcn.ie/queer-women-irish-revolution-tg4-documentary/.