জুলু পৌৰাণিক কাহিনী

জুলু পৰম্পৰাগত ধৰ্ম দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জুলু জনগোষ্ঠীৰ বিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিক আচাৰ-ব্যৱহাৰেৰে গঠিত। ইয়াত সাধাৰণতে প্ৰাণী বা সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ সৈতে জড়িত অসংখ্য দেৱতা থাকে। উংকুলংকুলুক পৰম সৃষ্টিকৰ্তা বুলি জনা যায়।

বিশ্বাস

সৃষ্টিকৰ্তা আৰু পূৰ্বপুৰুষ

আন বাণ্টু ধৰ্মৰ দৰেই জুলু পৰম্পৰাগত ধৰ্মৰ অনুগামীসকলেও পূৰ্বপুৰুষ আৰু ঈশ্বৰক সন্মান কৰাত বিশ্বাস কৰে। এই বিশ্বাসসমূহ প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি কাহিনীৰ জৰিয়তে মৌখিকভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ থাকে। এই কাহিনীবোৰৰ বিৱৰণ বেলেগ বেলেগ হ'ব পাৰে যদিও সাধাৰণতে ইয়াৰ বিষয়বস্তু একে, যেনে মানৱ জগত আৰু আত্মা জগতখন আন্তঃসংযোগী, এই ক্ষেত্ৰসমূহৰ সেতুবন্ধন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ভৱিষ্যদ্বাণীৰ পদ্ধতিৰ সৈতে। বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ দেৱতা আৰু সৃষ্টিকৰ্তা সৃষ্টিকৰ্তাৰ ভূমিকা আৰু সম্পৰ্ক প্ৰায়ে সলনি হয়।

উমখুলৌমখুলু ("শ্ৰেষ্ঠজন") পৃথিৱীলৈ অহাৰ আগতে উহলাংগাত, নলৰ বিশাল জলাশয়ত সৃষ্টি হৈছিল। ব্যক্তিসকলে নিজৰ নৈতিকতা বা আচৰণৰ নৈতিকতা তেওঁৰ বিচাৰ বা “চূড়ান্ত বাস্তৱতাৰ আশংকা”ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লয়। উংকুলুংকুলুক কেতিয়াবা আকাশ দেৱতা উমভেলিনকাংগি (অৰ্থাৎ "যিজন আৰম্ভণিতে আছিল")ৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়, যিজন বজ্ৰপাত, ভূমিকম্পৰ দেৱতা যাৰ আনটো নাম উনছণ্ডো আৰু ই উংকুলুংকুলু, পিতৃ আৰু মাতৃ নোমখুবুলৱানেৰ পুত্ৰ।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]}

নোমখুবুলৱানে শব্দৰ অৰ্থ হ’ল যিজনে কোনো ধৰণৰ প্ৰাণীলৈ আকৃতি সলনি কৰে। পৰম সত্ত্বা উমখুলুৱোমখুলুৰ আন এটা নাম হ’ল উসোমাণ্ডলা, সৰ্ব অস্তিত্বৰ চূড়ান্ত উৎস। ইউৰোপীয় বসতিপ্ৰধান লোকসকলে জুলুলেণ্ডৰ লোকসকলক বাইবেলৰ ঈশ্বৰৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বিষয়ে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ উংকুলকুলু শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]}

ইৰভিন হেক্সহামৰ মতে (১৯৮১) "ইউৰোপীয়সকলৰ আগমনৰ আগতে জুলু ধৰ্মত কোনো স্বৰ্গীয় দেৱতা বা আকাশ দেৱতাক বিশ্বাস কৰাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই"। কিন্তু আন আন পণ্ডিত যেনে আইলিন জেনচেন ক্ৰিগে, আইজাক শ্বেপেৰা, এক্সেল-ইভাৰ বাৰ্গলুণ্ড (১৯৭৬), হামণ্ড-টুক, জন ম্বিটি আদিয়ে হেক্সহামৰ বিশ্লেষণৰ সৈতে একমত নহয়। তেওঁলোকে যুক্তি আগবঢ়ায় যে, পৰম্পৰাগত জুলু বিশ্বাস ব্যৱস্থাত "স্বৰ্গৰ প্ৰভু" বা জুলু আকাশ দেৱতা সদায় আছিল, যিজন দেৱতাক- তেওঁলোকে যুক্তি আগবঢ়ায় যে, তেওঁ "আৰ্কিটাইপাল পূৰ্বপুৰুষ আৰু সৃষ্টিকৰ্তা, উংকুলুংকুলু"তকৈও ডাঙৰ।