দেঝুৰ

জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সৈতে দেঝুৰ পৰিহিতা মাতৃ স্বৰূপ ৰাণী

দেঝুৰ (বা দেজি-হোৰ) হৈছে কাশ্মীৰী পণ্ডিত বিবাহিত মহিলাসকলে পিন্ধা একপ্ৰকাৰৰ ওলমি থকা কাণৰ অলংকাৰ। নিয়মানুসৰি বিয়া হোৱাৰ আগদিনাৰ পৰা এই অলংকাৰ পৰিধান কৰিব লাগে।

এই গহনাবিধ কাণৰ লতিৰ ফুটাত ৰঙা সূতা এডালৰে সংযুক্ত কৰি ৰখা হয় আৰু পিছলৈ এই সূতাৰ ঠাইত কণ্যা এগৰাকীয়ে শহুৰেকৰ ঘৰৰ পৰা দিয়া আথ নামেৰে জনাজাত সোণৰ শিকলি এডাল লগোৱা হয়। সূতা বা শিকলিডাল প্ৰায় ৮-১২ ইঞ্চিমান দীঘলীয়া হয়। তলৰ অংশটো হৈছে অথুৰ, যিটো সোণ, সোণ /ৰূপৰ চেইন বা মুকুতাৰ হ'ব পাৰে আৰু এয়া দেঝুৰৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে। এই অলংকাৰ মুছলমান কাশ্মীৰী বা আন কোনো হিন্দু সম্প্ৰদায়ে নিপিন্ধে।

১৯০০ চনত দেঝুৰ পৰিহিত এগৰাকী কাশ্মীৰী পণ্ডিত ভদ্ৰমহিলা

এই অলংকাৰবিধ দুটা কাশ্মীৰী পণ্ডিত পৰিয়ালৰ মাজত মিলনৰ প্ৰতীক। দেঝুৰ অলংকাৰবিধ সদায় ষড়ভুজ আকৃতিৰ আৰু ই শিৱ আৰু শক্তিক বুজোৱা এক য়ন্ত্ৰৰ প্ৰতীক।

দিজ শব্দটোৰ এটা ব্যাখ্যা হ'ল এই যে, ই "দ্বিজ"ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু এইদৰে ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ কোনো যজ্ঞপৱিতৰ নাৰী সমকক্ষ।

ইয়াৰ কাৰ্য্য ভাৰতৰ অন্যান্য অঞ্চলত ব্যৱহৃত অলংকাৰ মংগল-সূত্ৰ বা সেন্দুৰৰ দৰেই। অৱশ্যে ছোৱালীজনীৰ পৰিয়ালেও এটা দেঝুৰ যোগান ধৰে আৰু স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছতো পৰিধান কৰে।

লগতে চাওক

• কাশ্মীৰৰ সংস্কৃতি