দৈত্যগুৰু শুক্ৰাচাৰ্য্য
শুক্ৰাচাৰ্য্য (সংস্কৃত: शुक्राचार्य) হৈছে হিন্দু পুৰাণৰ এজন অন্যতম প্ৰসিদ্ধ ঋষি আৰু দৈত্যগুৰু।[1] তেওঁ দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে প্ৰসিদ্ধ আৰু মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ অধিকাৰী বুলি কোৱা হয়।[2]
পৰিচয়
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰকৃত নাম উশনা।[3] তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগুৰ পুত্ৰ আৰু ভাৰ্গৱ বংশৰ অন্তৰ্ভুক্ত।[4] হিন্দু জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি দেৱতা।[5]
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্য ভৃগু মুনিৰ পুত্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।[6] তেওঁ শৈশৱৰে পৰা বেদ আৰু শাস্ত্ৰ অধ্যয়নত পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু জ্ঞানৰ বাবে তেওঁ 'কবি' উপাধি লাভ কৰিছিল।[7]
মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায় হৈছে মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন। তেওঁ মহাদেৱৰ তপস্যা কৰি এই বিদ্যা লাভ কৰিছিল।[8] এই বিদ্যাৰ দ্বাৰা তেওঁ মৃত ব্যক্তিক পুনৰ জীৱন দান কৰিব পাৰিছিল।
দৈত্যগুৰু হিচাপে কাৰ্য্যকাল
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্য দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল।[9] তেওঁ দৈত্যসকলক যুদ্ধবিদ্যা, ৰাজনীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ শিকাইছিল। দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ অসুৰসকলৰ পক্ষ লৈছিল।[10]
মুখ্য কাৰ্য্যাৱলী
[সম্পাদনা কৰক]দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত ভূমিকা
[সম্পাদনা কৰক]দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত শুক্ৰাচাৰ্য্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ কাৰণে অসুৰসকল যুদ্ধত মৃত্যু হ'লেও পুনৰ জীৱিত হৈ উঠিছিল।[11]
শুক্ৰনীতি ৰচনা
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যই 'শুক্ৰনীতি' নামৰ এখন প্ৰসিদ্ধ ৰাজনীতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল।[12] এই গ্ৰন্থত ৰাজধৰ্ম, প্ৰশাসন আৰু ৰাষ্ট্ৰনীতিৰ বিষয়ে বিস্তৃত আলোচনা আছে।
পৰিবাৰ
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ পত্নীৰ নাম আছিল উৰ্জস্বতী।[13] তেওঁৰ কইনা দেৱযানী মহাৰাজ যযাতিৰ পত্নী আছিল।[14]
শুক্ৰগ্ৰহৰ সৈতে সম্বন্ধ
[সম্পাদনা কৰক]হিন্দু জ্যোতিষ অনুসৰি শুক্ৰাচাৰ্য্য শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি।[15] শুক্ৰগ্ৰহক সৌন্দৰ্য্য, প্ৰেম আৰু শিল্পকলাৰ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয়। শুক্ৰবাৰে শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ দিন বুলি মানা হয়।[16]
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য
[সম্পাদনা কৰক]পূজা-অৰ্চনা
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যক বিশেষকৈ শুক্ৰবাৰে পূজা কৰা হয়।[17] তেওঁৰ আৰাধনাৰ দ্বাৰা সৌন্দৰ্য্য, ঐশ্বৰ্য্য আৰু বিদ্যা লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
মন্ত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰসিদ্ধ মন্ত্ৰ হৈছে: "ওঁ শুং শুক্ৰায় নমঃ"[18]
সাহিত্যত উপস্থিতি
[সম্পাদনা কৰক]শুক্ৰাচাৰ্য্য হিন্দু সাহিত্যৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থত উল্লেখিত হৈছে। মহাভাৰত, বিভিন্ন পুৰাণ আৰু উপপুৰাণত তেওঁৰ কাহিনী বৰ্ণিত আছে।[19]
আধুনিক প্ৰভাৱ
[সম্পাদনা কৰক]বৰ্তমান সময়তো শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ শিক্ষা আৰু নীতিৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। তেওঁৰ ৰাজনীতি আৰু প্ৰশাসনিক নীতিসমূহ আজিও প্ৰাসঙ্গিক।[20]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ বেদব্যাস। মহাভাৰত। আদি পৰ্ব। পৃষ্ঠা ১২৫।
- ↑ স্কন্দ পুৰাণ। কাশী খণ্ড। অধ্যায় ৩২।
- ↑ বিষ্ণু পুৰাণ। তৃতীয় অংশ। অধ্যায় ১।
- ↑ ভাগৱত পুৰাণ। নৱম স্কন্ধ। অধ্যায় ৩।
- ↑ বৃহৎ পৰাশৰ হোৰা শাস্ত্ৰ। দ্বিতীয় অধ্যায়।
- ↑ পদ্ম পুৰাণ। ভূমি খণ্ড। অধ্যায় ২৫।
- ↑ মহাভাৰত। উদ্যোগ পৰ্ব। অধ্যায় ৩৮।
- ↑ শিৱ পুৰাণ। ৰুদ্ৰ সংহিতা। অধ্যায় ১৫।
- ↑ মৎস্য পুৰাণ। অধ্যায় ৪৭।
- ↑ কূৰ্ম পুৰাণ। দ্বিতীয় বিভাগ। অধ্যায় ১২।
- ↑ ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ। দ্বিতীয় খণ্ড। অধ্যায় ২৮।
- ↑ শুক্ৰনীতিসাৰ। প্ৰথম অধ্যায়।
- ↑ ব্ৰহ্মৱৈৱৰ্ত পুৰাণ। প্ৰকৃতি খণ্ড। অধ্যায় ২১।
- ↑ মহাভাৰত। আদি পৰ্ব। অধ্যায় ৭৮।
- ↑ বৃহজ্জাতক। বৰাহমিহিৰ। দ্বিতীয় অধ্যায়।
- ↑ গৰুড় পুৰাণ। জ্যোতিষ খণ্ড। অধ্যায় ৪।
- ↑ কালিকা পুৰাণ। অধ্যায় ৬২।
- ↑ মন্ত্ৰমহোদধি। মহীধৰ। পঞ্চম তৰঙ্গ।
- ↑ অগ্নি পুৰাণ। অধ্যায় ২৭২।
- ↑ ভাৰতীয় ৰাজনীতি শাস্ত্ৰৰ ইতিহাস। ড° কৌশিক ৰয়। পৃষ্ঠা ৪৫।
বাহ্যিক সংযোগ
[সম্পাদনা কৰক]- [অসম চৰকাৰী পুথিভঁৰাল - পুৰাণ বিভাগ](https://assamlibrary.gov.in[সংযোগবিহীন উৎস])
- [কামৰূপ কামাখ্যা দেৱালয় - হিন্দু ঐতিহ্য](https://kamakhyatemple.org Archived 2025-06-17 at the Wayback Machine)