ধাতা
অৱয়ব
| ধাতা | |
|---|---|
| সম্পৰ্ক | আদিত্য |
| বৰণ | হালধীয়া |
| সঙ্গী | |
| সহোদৰ | আদিত্য |
| সন্তান |
|
| হিন্দু পাঠ্য | বেদ, মহাভাৰত, ৰামায়ণ, পুৰাণ |
হিন্দু ধৰ্মত ধাতা (সংস্কৃত: ধাতা) বা ধত্ৰ আদিত্যৰ ভিতৰত অন্যতম সৌৰ দেৱতাৰ নাম।[1][2][3] তেওঁ স্বাস্থ্য আৰু যাদুৰ দেৱতাও। তন্ত্ৰ অংকন আৰু বৈদিক গীত গাই তেওঁক তন্ত্ৰত আমন্ত্ৰণ কৰা হয়। প্ৰায়ে অশ্বমেধ যজ্ঞৰ দৰে প্ৰধান যজ্ঞৰ সময়ত আমন্ত্ৰণ কৰা হয়।
হিন্দু মহাকাব্য - মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণ দুয়োখন মহাকাব্যতে ধাতাক আদিত্য হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছে।[4] মহাভাৰত মহাকাব্যত তেওঁ খাণ্ডৱ বন দাহত অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণৰ সৈতে যুঁজিছিল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।[2] ভাগৱত পুৰাণতো ধাতাক অদিতি আৰু কাশ্যপৰ সপ্তম পুত্ৰ বুলি উল্লেখ আছে। এই গ্ৰন্থত তেওঁৰ চাৰিগৰাকী পত্নী আছে — কুহু, সিনীবালী, ৰাকা আৰু অনুমতি — যিয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ — ক্ৰমে সয়ম, দৰ্শ, প্ৰতাৰ আৰু পূৰ্ণামাসক জন্ম দিয়ে।[5] অগ্নি পুৰাণত তেওঁক হালধীয়া ৰং আৰু কৰ্কট ৰাশিৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে।[6]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ John Muir. Original Sanskrit Texts on the Origin and History of the People of India, Their Religion and Institutions, Volume 2. পৃষ্ঠা. 106.
- ↑ 2.0 2.1 Mani p. 232
- ↑ Lochtefeld, James G. (2001l) (en ভাষাত). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Volume 1. The Rosen Publishing Group, Inc. পৃষ্ঠা. 10. ISBN 978-0-8239-3179-8.
- ↑ Mani p. 265
- ↑ Bhagavata Purana, Book 6 - Sixth Skandha, Chapter 18
- ↑ Mani p. 265