ধামাৰ হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত তালৰ এটা প্ৰকাৰ। ই ধ্ৰুপদ শৈলীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু সাধাৰণতে পখৱাজ আৰু তবলাত বজোৱা হয়।
ধামাৰ তালত ১৪টা মাত্ৰা (মাত্ৰা) থাকে, যিবোৰ অসমমিত্ৰিকভাৱে ৫-২-৩-৪ ধৰণে বিভক্ত।
ধ্ৰুপদ শৈলীৰ এটা গীত যি ধামাৰ তালত ৰচিত হয়, তাকো ধামাৰ বোলা হয়। ধামাৰৰ পাঠ কৃষ্ণৰ কৰ্মৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, য’ত তেওঁ হোলী বসন্তৰ ৰঙৰ উৎসৱৰ সময়ত দুহৰীসকলক উত্যক্ত কৰে। ইয়াক তুলনামূলকভাৱে লঘু, কোমল আৰু প্ৰেমময় সংগীতৰ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
ধামাৰ তালৰ ঠেকা বা শব্দাংশৰ ধৰণটো হৈছে:[1]
১ ২ ৩ ৪ ৫ ৬ ৭ ৮ ৯ ১০ ১১ ১২ ১৩ ১৪
ক দ্ধি ট ধি ট ধা - গ ত্তি ট তি ট তা -
ka ddhi Ta dhi Ta dhaa - Ga Ti Ta Ti Ta taa -
মাত্ৰা গণনা কৰোঁতে, ১, ৬, আৰু ১১ নম্বৰ মাত্ৰাত তালি (তালি) দিয়া হয়, আৰু ৮ নম্বৰ মাত্ৰাত হাতৰ ইংগিত (খালি) দেখুওৱা হয়:
(১) তালি ২ ৩ ৪ ৫ |(১) তালি ২ |(১) ইংগিত ২ ৩ |(১) তালি ২ ৩ ৪ ||
