নীনা ছিবাল
| নীনা ছিবাল | |
|---|---|
 | |
| জন্ম | 1948 পুনে, বম্বে প্ৰদেশ, ভাৰত। |
| মৃত্যু | জুন ২০০০ (aged ৫১–৫২) নিউয়ৰ্ক চহৰ, আমেৰিকা |
| পেচা | ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱা |
| ৰাষ্ট্ৰীয়তা | ভাৰতীয় |
| মাতৃশিক্ষায়তন | দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় |
| দাম্পত্যসংগী | কপিল ছিবাল |
নীনা ছিবাল (ইংৰাজী: :Nina Sibal ; ১৯৪৮ – জুন ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ আৰু লেখিকা, তেওঁৰ বঁটা বিজয়ী উপন্যাস যাত্ৰা আৰু অন্যান্য ইংৰাজী ভাষাৰ কল্পকাহিনীৰ লগতে ভাৰতীয় বিদেশ সেৱাৰ কামৰ বাবেও পৰিচিত।
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]নীনা পুনেত [1] জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় আৰু মাতৃ গ্ৰীক কৰিছিল।[2] দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ত (মিৰাণ্ডা হাউচত) ইংৰাজীত এম. এ. কৰি, তেওঁ তাত তিনি বছৰৰ বাবে অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁ আইনৰ অৰ্হতা অৰ্জন কৰাৰ লগতে ফ্ৰেন্সো অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৭২ চনত, চিব্বালে ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগ দিয়ে আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘত কাম আৰম্ভ কৰে। পাছত, এজন সাংবাদিকক তেওঁ কৈছিল যে এই অভিজ্ঞতাৰ ফলত তেওঁ "অতি গভীৰ সংস্কৃতিৰ আৱৰ্ত্ত"ত সোমাই পৰে।[2] তেওঁৰ অন্য নিযুক্তি সমূহৰ ভিতৰত কাইৰো আৰু ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক পৰিষদৰ উপ-মহাসঞ্চালিকা হিচাপে তিনিবছৰীয়া কাৰ্যকাল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ পেৰিছস্থিত ইউনেস্ক'ত ভাৰতৰ স্থায়ী প্ৰতিনিধি হৈছিল আৰু ১৯৯৫ চনত নিউয়ৰ্কলৈ গৈ তাত থকা ইউনেস্ক’ৰ যোগাযোগ কাৰ্যালয়ৰ সঞ্চালিকা হৈছিল।[3]
বিবাহ
[সম্পাদনা কৰক]তেওঁ আইনজীবী আৰু ৰাজনীতিবিদ কপিল চিব্বলৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল, আৰু তেওঁ লোকৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান আছে। ৰাজনীতিবিদ, কূটনীতিজ্ঞ আৰু লেখক শশী থাৰুৰে উল্লেখ কৰিছিল যে দুয়োজনেই দাবীদাৰ কেৰিয়াৰ গঢ়ি তুলিছিল আৰু ব্যস্ত জীৱন ধাৰণ কৰাৰ ওপৰিও, তেওঁলোকৰ বিবাহ "আন্তঃমহাদেশীয়" আছিল।[4]
মৃত্যু
[সম্পাদনা কৰক]২০০০ চনৰ জুন মাহত নিউয়ৰ্কত স্তন কেন্সাৰত আক্ৰান্ত হৈ[4] in New York in June 2000.[5] নীনাৰ মৃত্যু হয়। স্বামীয়ে নীনা চিবাল স্মৃতি বঁটা প্ৰদান কৰে। নিখিল ভাৰত মহিলা শিক্ষা পুঁজি সংস্থাই প্ৰতি বছৰে এই বঁটা প্ৰদান কৰে। এই বঁটা এনে এজন ব্যক্তিক প্ৰদান কৰা হয় যিজনে প্ৰতিবন্ধী আৰু অৱহেলিত শিশুসকলক সহায় কৰিবলৈ উদ্ভাৱনী পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা সংস্থা এটাত অগ্ৰণী ভূমিকা পালন কৰে।[6]
সাহিত্যৰাজি
[সম্পাদনা কৰক]১৯৮৫ চনত ছিবালৰ কল্পকাহিনীয়ে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে তেতিয়া, যেতিয়া তেওঁৰ চুটিগল্প What a blaze of glory এ ''এছিয়াউইক'' চুটিগল্প প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয়।[1] পিছলৈ ইয়াক ১৯৯১ চনত প্ৰকাশিত প্ৰাইজ উইনিং এছিয়ান ফিকচন নামৰ এখন সংকলনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। [7]
১৯৮৭ চনত প্ৰকাশিত যাত্ৰা নামৰ উপন্যাসখনে শিখ পৰিয়ালৰ জীৱনৰ এটা শতিকাৰো অধিক সময় সামৰি লৈছে। সময়ৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ গতিবিধিয়ে এই উপাধিটো প্ৰতিফলিত কৰে: "যাত্ৰা"ৰ অৰ্থ হৈছে যাত্ৰা বা তীৰ্থযাত্ৰা।[1] সমালোচকসকলে কিতাপখনৰ যাদুকৰী বাস্তৱবাদৰ ওপৰত মন্তব্য কৰে, বিশেষকৈ এটা চৰিত্ৰৰ পৰিৱৰ্তিত ছালৰ ৰংৰ প্ৰতি সন্মান জনাই আৰু ছলমান ৰুছদিৰ ''মিডনাইটছ চিলড্ৰেন''ৰ সৈতে তুলনা কৰে।[1] লেখিকাই তেওঁৰ গল্পত পৌৰাণিক উপাদান ব্যৱহাৰ কৰিছে।[8] চিপকো আন্দোলন, পঞ্জাৱৰ ইতিহাস, বাংলা দেশৰ উৎপত্তি আৰু নায়িকাৰ পিতৃৰ সন্ধান আদি বিষয়সমূহ ইয়াৰ ভিতৰত অন্তভুক্ত আছে।[9] উপন্যাসখন একাধিক বিষয়বস্তুৰে অত্যধিক কাহিনী যুক্ত বুলি সমালোচনা কৰিব পাৰি,[1] কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে উপন্যাসখনে জনসাধাৰণৰ মাজত ভাল সমাদৰ লাভ কৰিছিল। কিতাপ খনে ১৯৮৭ চনত আলজিয়াৰ্ছত সাহিত্যৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰেণ্ড প্ৰিক্স লাভ কৰে।[1]
ছিবালৰ চুটিগল্প সংকলন দ্য ছিক্ৰেট লাইফ অৱ গুজ্জাৰ মালৰ কাহিনীভাগ ১৯৯১ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। গল্পসমূহৰ পৰিৱেশ বিভিন্ন দেশৰ, কিছুমানৰ কাল্পনিক নামৰ ছদ্মবেশত: উদাহৰণস্বৰূপে শীতল যুদ্ধৰ সময়ত বুলগেৰিয়াৰ প্ৰতিধ্বনি মুলগাৰীয়ে।[2]এই পৰিৱেশসমূহ কেৱল ৰাজনৈতিক বা ৰঙীন পটভূমি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা নহয় বৰঞ্চ চৰিত্ৰসমূহৰ জীৱন আৰু আৱেগৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে।[2] শিৰোনাম কাহিনীৰ লগতে সংকলনটোত আন ছটা গল্প আছে: তেওঁৰ মৃত্যুৰ দ্বাৰা, সাঁতোৰ, দাদাৰাওৰ মুখ, ফাৰ বুট, অভয়াৰণ্য আৰু জ্ঞান বিচৰা মানুহজন।[10]
১৯৯৮ চনত লিখা তেওঁৰ উপন্যাস ‘দ্য ডগছ অৱ জাষ্টিছ’ কাশ্মীৰৰ পৰিৱেশত নিৰ্মিত আৰু ইয়াত এগৰাকী ধনী মুছলমান ছোৱালীৰ কাহিনী। ছিবালৰ পূৰ্বৰ দুখন গ্ৰন্থতকৈ ইয়াৰ সমাদৰ কম আছিল। এজন সমালোচকৰ মতে উক্ত উপন্যাস খনে পূৰ্বৰ গ্ৰন্থসমূহৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰা নাছিল।[1]
কৰ্ম
[সম্পাদনা কৰক]- যাত্ৰা: যাত্ৰা, মহিলা প্ৰেছ, ১৯৮৭, আই এছ বি এন ৯৭৮০৭০৪৩৫০০৯০
- গুজ্জাৰ মালৰ গোপন জীৱন আৰু অন্যান্য গল্প, মহিলা প্ৰেছ, ১৯৯১।আই এছ বি এন ৯৭৮০৭০৪৩৪২৭১২
- ন্যায়ৰ কুকুৰ। অৰিয়েণ্ট ব্লেকছৱান। ১৯৯৮ চন।পৃষ্ঠা ৩৩৪–। আই এছ বি এন ৯৭৮-৮১-৭৫৩০-০২১-৭।
লগতে চাওক
[সম্পাদনা কৰক]তথ্য সূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Shyamala A. Narayan, "Sibal, Nina" in Encyclopedia of Post-Colonial Literatures in English, eds Eugene Benson, L. W. Conolly, Routledge, 2004, p 1473.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Maya Jaggi in The Guardian, 22 October 1991: "Maya Jaggi finds out why diplomat-cum-writer Nina Sibal feels her worlds are not so far apart".
- ↑ "Miranda House obituary". http://www.mirandahouse.ac.in/MirandaHouse/UserSpace/UserName/admin/DynamicFolder/2006-2007/Alumnae/AlumniBioProfile_Ninasibal.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 7 August 2016.
- ↑ 4.0 4.1 Shashi Tharoor, The Elephant, the Tiger, and the Cell Phone: Reflections on India,, the Emerging 21st-century Power, Penguin, 2007, p. 254.
- ↑ "Nina Sibal dead"[সংযোগবিহীন উৎস], The Hindu, 1 July 2000.
- ↑ Nina Sibal Memorial Award, All India Women's Education Fund.
- ↑ Leon Comber (ed.), Prize Winning Asian Fiction, Times Books, 1991.
- ↑ Chandra Nisha Singh, Radical Feminism and Women's Writing: Only So Far and No Further, Atlantic, 2007,
- ↑ Ray and Kundu, Studies in Women Writers in English, Volume 3, Atlantic, 2005, p. 224.
- ↑ Stanford University Library.