পইজন (খেল)

পইজন শিশুৰ পৰম্পৰাগত খেল, ই টেগ বা লুকাভাকু খেলৰ এটা ভিন্ন ৰূপ। ১৯০৯ চনত জেচি এইচ বেনক্ৰফ্টৰ গেমছ ফৰ দ্য প্লেগ্ৰাউণ্ড... নামৰ কিতাপখনত ইয়াৰ বৰ্ণনা এনেদৰে কৰা হৈছে।

খেলত শিশোৱে মজিয়া বা মাটিত অংকন কৰা বহুত সৰু "বিষ" নাম দিয়া এটা বৃত্তৰ চাৰিওফালে হাত দুখন জোকাৰি জোকাৰি এটা আঙুঠি গঠন কৰে। খেলুৱৈয়ে "বিষ"ত ভৰি দিবলৈ ইজনে সিজনক ঠেলি বা টানিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিছুমান খেলুৱৈয়ে "বিষ" বৃত্তটো স্পৰ্শ কৰাৰ লগে লগে আনজনে চিঞৰি উঠে "বিহযুক্ত!" অৰ্থাৎ তেওঁ বিষাক্ত হৈ গ’ল আৰু বাকীসকলে নিৰাপত্তাৰ বাবে দৌৰিব। নিৰাপত্তাটো হ’ল মৰা কাঠৰ টুকুৰা এটা বিচাৰি উলিওৱা আৰু তাৰ ওপৰত ভৰি দিয়া। নিৰাপদ শিশোৱে চিঞৰে "মই কাঠৰ ওপৰত থিয় হৈ আছোঁ! তুমি মোক চুব নোৱাৰা!" মজাৰ এটা অংশ হ’ল এটা নিৰাপদ ঠাইৰ পৰা আন এটা ঠাইলৈ দৌৰিবলৈ চেষ্টা কৰা। কাঠৰ পৰা ধৰা পৰাৰ সময়ত টেগ কৰা খেলুৱৈসকল নিজেই বিষাক্ত হৈ পৰে আৰু কেঁচাৰৰ লগত যোগ দিয়ে। খেলৰ অন্ত পৰে তেতিয়া, যেতিয়া যিমান পাৰি সিমান লোক বিষাক্ত হৈ পৰে।

ইয়াৰ এটা সহজ সংস্কৰণ, কেতিয়াবা স্কাউটসকলে খেলা, যে যিয়েই "বিষ" স্পৰ্শ কৰে, তেওঁ মাত্ৰ দুজন খেলুৱৈ বাকী থকালৈকে বৃত্তৰ পৰা ওলাই যায়।