পি. কে. থ্ৰেছিয়া
| পি. কে. থ্ৰেছিয়া | |
|---|---|
| জন্ম | ১২ মাৰ্চ, ১৯২৪ কেৰেলা |
| মৃত্যু | ১৮ নৱেম্বৰ, ১৯৮১ (৫৭ বছৰ) |
| জনা যায় | ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য অভিযন্তা |
পি. কে. থ্ৰেছিয়া (ইংৰাজী: P. K. Thressia; ১২ মাৰ্চ ১৯২৪ - ১৮ নৱেম্বৰ ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰ আৰু ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য অভিযন্তা আছিল৷[1][2][3]
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
[সম্পাদনা কৰক]১৯২৪ চনৰ ১২ মাৰ্চত কেৰালাৰ ছিৰিয়াৰ এক ধাৰ্মিক কেথলিক পৰিয়ালত থ্ৰেছিয়াৰ জন্ম হয়।[1] কুঁচালিচি আৰু কক্কাপ্পান থ্ৰেছিয়াৰ ছয় সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল দ্বিতীয়। তেওঁৰ পিতৃয়ে কৃষক হিচাপে কাম কৰিছিল।[2]
তেওঁ কাট্টুৰৰ ছেইণ্ট মেৰী হাইস্কুলত পঢ়িছিল আৰু পিতৃৰ উৎসাহৰ ফলত সহযোগী মহিলা অভিযন্তা আয়ালাসোমায়াজুলা ললিতা আৰু লীলাম্মা কোছিৰ সৈতে কলেজ অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং, গুইণ্ডী (চিইজি)ত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়।[1][4] দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ বাবে ডিগ্ৰী ছাৰে তিনি বছৰলৈ সংকোচিত হোৱাৰ পিছত ১৯৪৪ চনত তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।[1][4]
অভিযান্ত্ৰিক কেৰিয়াৰ
[সম্পাদনা কৰক]স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত থ্ৰেছিয়াই ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত থকা কোচিন ৰাজ্যৰ (আধুনিক কেৰালাত) ৰাজহুৱা কৰ্ম আয়োগৰ ছেকচন অফিচাৰ হিচাপে কাম কৰে। অতি সোনকালেই তেওঁ টিবি চেনেটৰিয়াম, মুলকুন্নথুকাভুৰ সহকাৰী নিৰ্মাণ অভিযন্তা হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে।[5] ১৯৫৬ চনত তেওঁ কাৰ্যবাহী অভিযন্তা হয় আৰু তেওঁ এৰ্নাকুলামলৈ গুচি যাবলগীয়া হয়, য’ত তেওঁ ৯ বছৰ কাম কৰে। ১৯৬৬ চনত তেওঁক কোজিকোড ৰোডছ এণ্ড বিল্ডিঙৰ অধীক্ষক অভিযন্তা হিচাপে পদোন্নতি দিয়া হয়।[1]
১৯৭১ চনত তেওঁ কেৰালা ৰাজ্যৰ মুখ্য অভিযন্তা হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে।[1] এই ভূমিকাত তেওঁ উল্লেখযোগ্য পথ নিৰ্মাণ প্ৰকল্পত কাম কৰিছিল, পথৰ পৃষ্ঠৰ বাবে ৰবৰযুক্ত বিটুমিন ব্যৱহাৰৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল আৰু বছৰি ৩৫খনলৈকে নতুন দলং আৰম্ভ কৰিছিল। থ্ৰেছিয়াই চিকিৎসালয় নিৰ্মাণকে ধৰি আন্তঃগাঁথনি প্ৰকল্পতো কাম কৰিছিল।[2] শান্ত মোহনৰ ৰুটছ এণ্ড উইংছত তেওঁৰ উদ্ধৃতিৰে কোৱা হৈছে যে 'এজন অভিযন্তাৰ জীৱন বহু মহিলাই ভবাৰ দৰে কঠিন নহয়।'[1]
পি.কে. ১৯৭৯ চনত থ্ৰেছিয়াই কেৰালাৰ ৰাজহুৱা কৰ্ম বিভাগত ৩৪ বছৰ কাম কৰাৰ পিছত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু তাজ ইঞ্জিনিয়াৰ্ছ প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পৰামৰ্শদাতা হয়।[1]
তথ্য সংগ্ৰহ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Mohan, Shantha R. (2018). Roots and wings : inspiring stories of Indian women in engineering. প্ৰকাশক Chennai, India: Notion Press. ISBN 978-1-64429-132-0. OCLC 1054198087. https://www.worldcat.org/oclc/1054198087.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 "PK Thresia: The Forgotten Story of India’s First Woman Chief Engineer" (en-US ভাষাত). The Better India. 2019-09-10. https://www.thebetterindia.com/194588/kerala-pwd-pk-thresia-first-woman-chief-engineer-history-india/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-08-21.
- ↑ Ponvannan, Gayathri. Unstoppable : 75 stories of trailblazing Indian women. প্ৰকাশক Gurgaon. ISBN 978-93-88322-01-0. OCLC 1085964222. https://www.worldcat.org/oclc/1085964222.
- ↑ 4.0 4.1 "Women Engineers of CEG" (en-US ভাষাত). AACEG. Archived from the original on 2020-10-30. https://web.archive.org/web/20201030100445/https://www.aaceg.org/women-engineers-ceg/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-08-21.
- ↑ mbcet (2017-07-09). "P.K. Thressia: India’s First Woman Chief Engineer" (en ভাষাত). Engineering, Science & Technology Resources Portal. https://mbcet.wordpress.com/2017/07/09/p-k-thressia-indias-first-woman-chief-engineer/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-08-21.