পেৰেয়াস্লাভ

পেৰেয়াস্লাভ Переяслав
চহৰ
ওপৰৰপৰা বাওঁৰপৰা সোঁলৈ: এচেঞ্চন মঠ, থ্ৰী হোলী হাইয়াৰাৰ্কছ চাৰ্চ (ৰুশ্বনিক সংগ্ৰহালয়), চেইণ্ট জৰ্জ চাৰ্চ, চাৰ্চ অৱ ৰিজাৰে্কচন, বোয়ানৰ প্ৰতিমূৰ্তি
পতাকা Coat of arms
দেশ	ইউক্ৰেইন
ওব্লাষ্ট	কিভ ওব্লাষ্ট
ৰায় (Raion)	বৰিস্পিল ৰায়
হ্ৰোমাডা (Hromada)	পেৰেয়াস্লাভ নগৰীয়া হ্ৰোমাডা
প্ৰতিষ্ঠা	৯০৭
মাগডেবাৰ্গ অধিকাৰ	১৫৮৫
কালি
• মুঠ	৩২ বৰ্গকিমি (১২ বৰ্গমাইল)
জনসংখ্যা  (2022)
• মুঠ	২৬,২৭৩
• ঘনত্ব	৮২০/বৰ্গকিমি (২,১০০/বৰ্গমাইল)

পেৰেয়াস্লাভ (ইংৰাজী: Pereiaslav) হৈছে মধ্য ইউক্ৰেইনৰ কিভ ওব্লাষ্টৰ অন্তৰ্গত বৰিস্পিল ৰায়ত থকা এখন ঐতিহাসিক চহৰ। ই ৰাজধানী কিইভৰপৰা প্ৰায় 95 km (৫৯.০৩ মাইল) দক্ষিণ-পূবত, আল্টা আৰু ত্ৰুবিজ নদীৰ সংগমস্থলৰ ওচৰত অৱস্থিত। ই মধ্যযুগত ক্ষমতাৰ এক অন্যতম প্ৰধান আঞ্চলিক কেন্দ্ৰ আছিল আৰু এখন প্ৰিন্সিপালিটিৰ ৰাজধানী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পেৰেয়াস্লাভে ইউক্ৰেইনৰ অন্যতম হ্ৰোমাডা—পেৰেয়াস্লাভ নগৰীয়া হ্ৰোমাডাৰ প্ৰশাসন পৰিচালনা কৰে। ২০২২ চনৰ অনুমাণিক হিচাপ অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ২৬,২৭৩ জন।

২০টাতকৈও অধিক সংগ্ৰহালয় থকাৰ বাবে পেৰেয়াস্লাভক প্ৰায়েই এটা "জীৱন্ত সংগ্ৰহালয়" বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। এই চহৰখনক চৰকাৰীভাৱে ঐতিহাসিক আৰু নৃতাত্ত্বিক সংৰক্ষিত ক্ষেত্ৰৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হৈছে।

ব্যুৎপত্তি

বৰ্তমান নাম

ঐতিহাসিক নামটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ২০১৯ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত ভেৰখোভ্না ৰাডা (ইউক্ৰেইনৰ সংসদ) - ই বৰ্তমানৰ পেৰেয়াস্লাভ নামটো কাৰ্যকৰী কৰে।

অন্যান্য ভাষাত পেৰেয়াস্লাভৰ নামসমূহ হ’ল:

• Ukrainian: Переяславcode: uk is deprecated , IPA: [pereˈjɑslɐu̯] ^ⓘ (ইয়াক Pereyaslav বুলিও লিখা হয়)
• Yiddish: פּרעיאַסלעוו, romanized: Preyaslevcode: yi is deprecated
• Russian: Переяслав, romanized: Pereyaslavcode: ru is deprecated
• Latin: Pereaslaviacode: la is deprecated
• Polish: Perejasławcode: pl is deprecated
• Lithuanian: Perejaslavascode: lt is deprecated

পূৰ্বৰ নামসমূহ

• পেৰেয়াস্লাভ্ল (৯০৭–১৯৪৩; ১১৫২ চনৰপৰা ই পেৰেয়াস্লাভ-ৰুস্কী বুলিও জনাজাত আছিল)
• পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী (১৯৪৩–২০১৯), ১৯৪৩ চনৰপৰা ২০১৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰলৈ।

১১৫২ চনত, ইউৰি ডলগৰুকীয়ে কিভান ৰুছৰ উত্তৰ-পূব দিশত পেৰেচ্লাভ-জালেস্কী চহৰখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই দুয়োখন চহৰৰ মাজত পাৰ্থক্য দেখুৱাবলৈ ১২শ আৰু ১৩শ শতিকাত পেৰেয়াস্লাভক কেতিয়াবা পেৰেয়াস্লাভ-ৰুস্কী বুলিও কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি ইয়াক পেৰেয়াস্লাভ্ল-য়ুঝনী (Russian: Переяславль-Южный, lit. 'দক্ষিণ পেৰেয়াস্লাভ্ল'code: ru is deprecated ) বুলিও জনা যায়।

ইতিহাস

কিভান ৰুছ

অঞ্চলটোৰ ইতিহাসত পেৰেয়াস্লাভে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ৯১১ চনত বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে হোৱা এক চুক্তিৰ পাঠ্যত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা গৈছিল, য’ত বুলগেৰিয়াৰ প্ৰেচ্লাভ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত জালেচিয়ে অঞ্চলত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা নতুন চহৰসমূহ, যেনে— পেৰেচ্লাভ-জালেস্কী আৰু পেৰেয়াস্লাভ্ল-ৰিয়াজান্স্কীৰপৰা ইয়াক পৃথক কৰিবলৈ Pereyaslav-Ruskyi বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল।

কিভৰ গ্ৰেণ্ড প্ৰিন্স ভ্লাদিমিৰ প্ৰথম (ভল’ডিমিল প্ৰথম)-এ বৰ্তমানৰ দক্ষিণ ইউক্ৰেইনৰ তৃণভূমি অঞ্চল (steppe)ৰপৰা অহা যাযাবৰীসকলৰ আক্ৰমণৰপৰা কিভান ৰুছৰ দক্ষিণ সীমান্ত সুৰক্ষিত কৰিবলৈ ৯৯২ চনত এটা ডাঙৰ দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১১শ শতিকাৰ মাজভাগৰপৰা ১২৩৯ চনত মংগোল আক্ৰমণৰ সময়ত তাতৰসকলৰদ্বাৰা ধ্বংস হোৱালৈকে এই চহৰখন পেৰেয়াস্লাভ্ল প্ৰিন্সিপালিটিৰ ৰাজধানী আছিল।

লিথুৱেনিয়া আৰু পোলেণ্ড

ৰাডজিউইল ক্ৰনিকলৰপৰা পোৱা পেচেনেগসকলৰ বিৰুদ্ধে নিকিতা দ্য টেনাৰৰ বিজয়ৰ ছবি

১৪শ শতিকাৰ সময়ছোৱাত পেৰেয়াস্লাভক লিথুৱেনিয়াৰ গ্ৰেণ্ড ডাচীৰ সৈতে সংলগ্ন কৰা হয়। তাৰ পিছৰেপৰা ই কিভ ভইভডশ্বিপৰ অংশ আছিল, যিটো ১৫৬৯ চনত পোলেণ্ড ৰাজ্যৰ মুকুট (Crown of the Kingdom of Poland)-ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ১৫৮৫ চনত পোলেণ্ডৰ ৰজা ষ্টিফেন বাথোৰীয়ে পেৰেয়াস্লাভক মাগডেবাৰ্গ চহৰৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰে। ই পোলেণ্ডৰ এখন ৰাজকীয় চহৰ আছিল।

কছাক হেটমেনেট

১৬২০ চনত গ্ৰহণ কৰা পেৰেয়াস্লাভৰ ৰাজকীয় প্ৰতীক

১৬শ শতিকাৰ দ্বিতীয় অৰ্ধাংশত পেৰেয়াস্লাভ জাপোৰ’ঝিয়ান হ’ষ্টৰ এখন ৰেজিমেণ্টেল চহৰ হৈ পৰে। ইয়াতেই ১৬৫৪ চনত বোহডান খমেলনিটস্কীয়ে "পেৰেয়াস্লাভ পৰিষদ (Pereiaslav Convent)" অনুষ্ঠিত কৰিছিল, য’ত জাপোৰ’ঝিয়ান কছাকসকলে ৰাছিয়াৰ জাৰতন্ত্ৰৰ সৈতে সামৰিক মিত্ৰতাৰ সপক্ষে ভোট দিছিল আৰু পেৰেয়াস্লাভ চুক্তি গ্ৰহণ কৰি তেওঁলোকৰ ভূমিক ৰাছিয়াৰ শাসনৰ অধীনলৈ আনিছিল। এই চুক্তিৰ ফলত ৰাছিয়াৰ জাৰতন্ত্ৰৰ অধীনত বাওঁ-পাৰৰ ইউক্ৰেইন (left-bank Ukraine)-ত কছাক হেটমেনেট প্ৰতিষ্ঠা হয়, আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ৰুছ-পোলিশ যুদ্ধ (১৬৫৪-১৬৬৭) সংঘটিত হয়। সেই সময়ত এই চহৰখন Pereiaslav নামেৰে জনাজাত আছিল, আৰু পিছলৈ ই Pereiaslav-Poltavskyi নামেৰে পৰিচিত হয়।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]} ১৬৬৭ চনৰ আন্দ্ৰুচ’ভ’ৰ সন্ধি (Truce of Andrusovo) অনুসৰি পেৰেয়াস্লাভ ৰাছিয়াৰ অংশ হৈ পৰে।

ছোভিয়েট সংগ্ৰহালয় কেন্দ্ৰ

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত (যাৰ এটা অংশ ছোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু ৰাছিয়াত মহান দেশপ্ৰেমমূলক যুদ্ধ বুলি জনাজাত), ছোভিয়েট চৰকাৰে ৰাছিয়াৰ সৈতে ইউক্ৰেইনৰ একত্ৰীকৰণৰ ভিত্তি হিচাপে পেৰেয়াস্লাভ চুক্তিক গৌৰৱান্বিত কৰিবলৈ ব্যাকুল হৈ পৰিছিল। সেইবাবে এই ঘটনাত বোহডান খমেলনিটস্কীৰ ভূমিক গুৰুত্ব দিবলৈ ১৯৪৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত পেৰেয়াস্লাভৰ নাম সলাই Pereiaslav-Khmelnytskyi কৰা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত, এই সাধাৰণ চহৰখনক এক উৎসৰ্গিত সংগ্ৰহালয় আৰু পৰ্যটন কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তোলা হয়। পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী চহৰ পৰিষদৰ অনুৰোধ মৰ্মে, ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ইউক্ৰেইনৰ সংসদে চহৰখনক ইয়াৰ ঐতিহাসিক নাম পেৰেয়াস্লাভলৈ পুনৰ ঘূৰাই আনে।

২০২০ চনৰ ১৮ জুলাইলৈকে, পেৰেয়াস্লাভক ওব্লাষ্ট গুৰুত্বৰ চহৰ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু ই পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী ৰায়ৰ প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, যদিও ই নিজেই সেই ৰায়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিল। ২০২০ চনৰ জুলাই মাহত ইউক্ৰেইনৰ প্ৰশাসনিক সংস্কাৰৰ অংশ হিচাপে, যিয়ে কিভ ওব্লাষ্টৰ ৰায়ৰ সংখ্যা সাতখনলৈ হ্ৰাস কৰিছিল, পেৰেয়াস্লাভ চহৰখনক বৰিস্পিল ৰায়ৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা হয়।

জনসংখ্যা

জনগোষ্ঠীসমূহ

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জনগোষ্ঠী ভিত্তিত জনসংখ্যাৰ বিভাজন:

পেৰেয়াস্লাভৰ জনগোষ্ঠীসমূহ percent ইউক্ৰেনীয়ানানসকল    ৯৪.৯৫% ৰাছিয়ানসকল    ৩.৯১% বেলাৰুছীয়ানসকল    ০.৪১% আৰ্মেনীয়ানসকল    ০.১৮% পোলসকল    ০.০৮% মোলডোভীয়ানসকল    ০.০৭% আজেৰবাইজানীসকল    ০.০৫% ইহুদীসকল    ০.০৫%

ভাষা

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি মাতৃভাষা ভিত্তিত জনসংখ্যাৰ বিভাজন:

ভাষা	শতাংশ
ইউক্ৰেনীয়ানান	95.89%
ৰাছিয়ান	3.61%
অন্যান্য/অনিৰ্ধাৰিত	0.5%

ইহুদী সম্প্ৰদায়

পেৰেয়াস্লাভৰ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰথম উল্লেখ ১৬২০ চনৰ হয়, যেতিয়া চহৰবাসীয়ে ৰজা ছিগিস্মুণ্ডৰ ওচৰত পেৰেয়াস্লাভত ইহুদীসকলৰ ক্ৰমবৰ্ধমান সংখ্যা আৰু প্ৰভাৱৰ বিৰুদ্ধে আপত্তি দৰ্শাইছিল। ইহুদীসকলক কৃষি কাৰ্যত নিয়োজিত হোৱাত ইতিপূৰ্বে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ পাছত, ৰজাই তেওঁলোকৰ সুৰা কাৰখানা, মল্ট-হাউচ আৰু ডিষ্টিলাৰী ৰখাৰ অধিকাৰ অস্বীকাৰ কৰি কমিছনাৰসকলক ইহুদীসকলৰ অন্যান্য অধিকাৰসমূহ বিবেচনা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তিনি বছৰৰ পাছত, এটা চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয় যাৰদ্বাৰা ইহুদীসকলক নগৰীয়া নাগৰিকৰ সকলো অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা ভোগ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হয়। এই চুক্তিখন ৰজা ছিগিস্মুণ্ডে অনুমোদন জনাইছিল।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]}

প্ৰথম খমেলনিটস্কী বিদ্ৰোহৰ সময়ত প্ৰাণ হেৰুওৱা প্ৰথমসকলৰ ভিতৰত পেৰেয়াস্লাভৰ ইহুদীসকল অন্যতম আছিল। বুৰঞ্জীবিদ নাথান হেনোভাৰে লিখিছে, "আৰু যুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা বেছি আঁতৰত নোহোৱা আৰু পলাই যাবলৈ অপাৰগ বহুতো পৱিত্ৰ সম্প্ৰদায়, যেনে— পেৰেয়াস্লাভ, বাৰীশিভ্কা, পিৰিয়াটিন, বৰিস্পিল, লুবনি, লোখভিটচা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা পৱিত্ৰ সম্প্ৰদায়সমূহ বিভিন্ন নিষ্ঠুৰ আৰু জঘন্য ধৰণৰ হত্যাকাণ্ডৰ শ্বহীদ হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে..." («Yeven metsula», পৃষ্ঠা ৯৪)। আন এজন বুৰঞ্জীবিদ ৰব্বী মেইৰ অৱ শ্চেব্ৰজেচিনাই এটা বিতং বিৱৰণ দিছে: «পেৰেয়াস্লাভৰ পৱিত্ৰ সম্প্ৰদায়ে কেইবাবাৰো তিক্ততাৰ সোৱাদ লৈছিল; বিতত ইহুদীসকলে বৰীচোভ্কা (সম্ভৱতঃ বাৰীশিভ্কা)ৰ পৱিত্ৰ সম্প্ৰদায়লৈ পলাই গৈছিল। কিন্তু বিদ্ৰোহীসকলে তাতো গৈ উপস্থিত হয় আৰু কেঁচুৱাকে ধৰি বহু ইহুদীক হত্যা কৰে। স্থানীয় অ-ইহুদীসকলে জীৱিত থকাসকলক দয়া কৰি পেৰেয়াস্লাভলৈ ঘূৰাই আনে, য’ত তেওঁলোক নিজৰ ঘৰতে বন্দীৰ দৰে আবদ্ধ হৈ আছিল, কাৰণ তেওঁলোকে বিদ্ৰোহীসকলৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’বলৈ ভয় কৰিছিল। নিশা তেওঁলোকে জনা নাছিল যে পুৱাই কি কঢ়িয়াই আনিব, আৰু পুৱা জনা নাছিল যে গধূলিয়ে কি প্ৰতিশ্ৰুতি দিব»।

বিখ্যাত য়িদ্দিচ লেখক শ্বলম আলেইচেম ১৮৫৯ চনত পেৰেয়াস্লাভত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ শৈশৱ কাল ভোৰোনকিভ চহৰত কটাইছিল, কিন্তু পৰিয়ালটো দৰিদ্ৰ হৈ পৰাত তেওঁ পেৰেয়াস্লাভলৈ ঘূৰি আহে আৰু ১৮৭৬ চনলৈকে ৰাছিয়ান জিমনেচিয়ামত অধ্যয়ন কৰে। ১৮৭৯ চনত তেওঁ কেইবছৰমানৰ বাবে পুনৰ পেৰেয়াস্লাভলৈ ঘূৰি আহে। চহৰখনৰ কথা তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক গদ্যত বহলাই বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চহৰখনৰ 'নৃতাত্ত্বিক সংৰক্ষিত ক্ষেত্ৰ'ত তেওঁৰ নামত উৎসৰ্গিত এটা সংগ্ৰহালয় আছে।

১৬৫৪ চনৰ পেৰেয়াস্লাভ পৰিষদৰ পিছত, পেৰেয়াস্লাভ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ অৱশিষ্ট অংশই ৰাছিয়াৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰে। বাৰী-পাৰৰ ইহুদীসকলক তেওঁলোকৰ ঘৰত থকাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল, কিন্তু পেৰেয়াস্লাভৰ চহৰবাসীয়ে জাৰ আলেক্সেই মিখাইলোভিচৰ ওচৰত ইহুদীসকলৰ অধিকাৰ সীমিত কৰা ১৬২০ চনৰ আইনখন দাঙি ধৰে, যাক জাৰে অনুমোদন জনায়। সেই একে ১৬৫৪ চনৰেপৰা পেৰেয়াস্লাভৰ ইহুদীসকলৰ বিষয়ে তথ্য নোহোৱা হৈ পৰে।

১৮ শতিকাৰ শেষৰফালে এটা নতুন সম্প্ৰদায় গঢ়ি উঠে। ১৮০১ চনৰ কৰ বহী অনুসৰি তাত ৫ জন খ্ৰীষ্টান ব্যৱসায়ী আছিল, কোনো ইহুদী ব্যৱসায়ী নাছিল; ৮৪৪ জন খ্ৰীষ্টান চহৰবাসী আৰু ৬৬ জন ইহুদী চহৰবাসী আছিল। ১৮৪৭ চনৰ অডিট অনুসৰি, জিলাখনত কেৱল এটাই 'পেৰেয়াস্লাভস্কোৱে' ইহুদী সম্প্ৰদায় আছিল, যি ১,৫১৯ জন লোকক লৈ গঠিত আছিল। ১৮৯৭ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনত ১,৮৫,০০০ জন বাসিন্দা আছিল, যাৰ ভিতৰত ৯,৮৫৭ জন ইহুদী আছিল; ইয়াৰে পেৰেয়াস্লাভত ১৪,৬১৪ জন বাসিন্দা আছিল, যাৰ ভিতৰত ৫,৭৫৪ জন ইহুদী আছিল। ১৯১০ চনত পেৰেয়াস্লাভত তিনিখন ইহুদী বিদ্যালয় চলি আছিল: প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰাথমিক ল’ৰাৰ বিদ্যালয়, এখন ব্যক্তিগত ল’ৰাৰ বিদ্যালয় আৰু এখন তালমুদ-তৰাহ। ১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে ছিনাগগ (synagogue) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, ই যুদ্ধৰপৰা বাচি গৈছিল আৰু এতিয়ালৈকে সুৰক্ষিত হৈ আছে— বৰ্তমান তাত বি. খমেলনিটস্কীৰ নামত নামকৰণ কৰা বোৱা সামগ্ৰীৰ কাৰখানা চলি আছে।

১৮৮১ চনৰ ৩০ জুন – ২ জুলাইত পেৰেয়াস্লাভত ইহুদীসকলৰ বিৰুদ্ধে এক হত্যাকাণ্ড (pogrom) সংঘটিত হৈছিল। ভুক্তভোগীসকলৰ ভিতৰত কিভ হত্যাকাণ্ডৰ পিছত ইয়ালৈ পলাই অহা ইহুদীসকলো আছিল। পেৰেয়াস্লাভৰপৰা এই অশান্তি আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহলৈ বিয়পি পৰিছিল। ১৯১৯ চনৰ জুন মাহত আটামান জেলেনীয়ে পেৰেয়াস্লাভত এক হত্যাকাণ্ডৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু ২০ জন লোক নিহত হয়। ১৯২১ চনলৈ পেৰেয়াস্লাভত এটা ইহুদী 'আত্মৰক্ষা' সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯২৬ চনত নিৰ্যাতনৰ পিছতো ইহুদী সম্প্ৰদায়টো বিকশিত হৈছিল আৰু পেৰেয়াস্লাভত ৩,৫৯০ জন ইহুদী আছিল। এই সময়ছোৱাত তাত ৮খন অধ্যয়ন গৃহ (বেথ মিড্ৰাছ (batei midrash)), ৩খন বিভিন্ন ইহুদী বিদ্যালয় আৰু ২৬টা কোশ্বেৰ কছাইখানা আছিল। ১৯৪১ চনৰ শৰৎকালত চহৰখনৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত (বৰ্তমানৰ আলটিটস্কি কবৰস্থানৰ এলেকা) পেৰেয়াস্লাভৰ ৮০০ জন ইহুদী বাসিন্দাক গুলীয়াই হত্যা কৰা হয়। জ্যেষ্ঠ বাসিন্দা খলৰ মতে, গুলীচালনাৰ প্ৰকৃত তাৰিখ আছিল ৪–৫ নৱেম্বৰ, অৱশ্যে স্মৃতিফলকত অন্য এটা তাৰিখ ৬–৮ অক্টোবৰ বুলি উল্লেখ আছে। ১৯৪৩ চনৰ ১৯ মে’ত এক আক্ৰমণৰ পিছত আৰু ৭ গৰাকী ইহুদী মহিলা আৰু ১ জন পুৰুষক গুলীয়াই হত্যা কৰা হয় আৰু আলটিটস্কি কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।

বৰ্তমান পেৰেয়াস্লাভৰ ইহুদী জনসংখ্যা ১০০ জনতকৈও কম।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]} সম্প্ৰদায়ৰ কাৰ্যালয়টো পূৰ্বৰ সিনাগগৰ ভৱনটোতে অৱস্থিত।

অৰ্থনীতি

চহৰখনত এটা ডাঙৰ নদী বন্দৰ আছে, যি কিভ নদী বন্দৰৰ অংশ হিচাপে কাম কৰে।

শিক্ষা

বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ

১৯৮৬ চনত কিভ ৰাজ্যিক শিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানৰ পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী শাখা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এইচ.এছ.ইউ.পি. (HSUP)-য়ে পেৰেয়াস্লাভৰ প্ৰাচীন শিক্ষাগত পৰম্পৰাক ধৰি ৰাখিছে।

বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ শিপা ১৮ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধলৈ, অৰ্থাৎ ২ অক্টোবৰ ১৭৩৮ চনলৈ বিস্তৃত, যেতিয়া পেৰেয়াস্লাভত এখন কলেজিয়াম প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৮০৮ চনত ধৰ্মীয় শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সংস্কাৰৰ পিছত, পেৰেয়াস্লাভ কলেজিয়ামক এখন চেমিনাৰী হিচাপে পুনৰ গঠিত কৰা হয়, যিয়ে অঞ্চলটোৰ শিক্ষক প্ৰশিক্ষণকে ধৰি শিক্ষাগত পৰম্পৰা ধৰি ৰাখিছিল।

ইউক্ৰেইনৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীসভাৰ ১৯৯৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰৰ ৯৪৯ নং প্ৰস্তাৱ অনুসৰি, ড্ৰাহোমানভ ইউক্ৰেনীয়ান ৰাজ্যিক শিক্ষণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী শাখাৰ ভিত্তিত ৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী ৰাজ্যিক শিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৯৪ চনত ইয়াৰ নাম এইছ. এছ. স্কোভোৰোডাৰ নামত নামকৰণ কৰা হয় আৰু ২০০০ চনত ৰাজ্যিক স্বীকৃতি আয়োগৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি ইয়াক তৃতীয় স্তৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

২০০২ চনত ইউক্ৰেইনৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীসভাৰ এক ডিক্ৰীৰ জৰিয়তে এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ ভিত্তিত পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী হ্ৰীহৰী স্কোভোৰোডা ৰাজ্যিক শিক্ষণ বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।

২০০৪ আৰু ২০১০ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খনে চতুৰ্থ স্তৰৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে, ২০০৫ চনত ইয়াৰ নাম সলাই এছ.এইছ.ই.আই. “পেৰেয়াস্লাভ-খমেলনিটস্কী হ্ৰীহৰী স্কোভোৰোডা ৰাজ্যিক শিক্ষণ বিশ্ববিদ্যালয়” (SHEI “Pereiaslav-Khmelnytskyi Hryhorii Skovoroda State Pedagogical University”) কৰা হয়। ২০২১ চনৰ ১৪ জুলাইত, চহৰখনৰ পূৰ্বৰ নাম সলনি হোৱাৰ বাবে আৰু উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ নাম নামকৰণৰ প্ৰতিষ্ঠিত ইউৰোপীয় পৰম্পৰা অনুসৰি প্ৰতিষ্ঠানটোৰ নাম সৰল কৰাৰ উদ্দেশ্যে, ই এক নতুন চৰকাৰী নাম লাভ কৰে— পেৰেয়াস্লাভৰ হ্ৰীহৰী স্কোভোৰোডা বিশ্ববিদ্যালয় (Hryhorii Skovoroda University in Pereiaslav)।

ঐতিহাসিক স্থানসমূহ

পেৰেয়াস্লাভৰ বোহডান খমেলনিটস্কী বৰচ’ক

পেৰেয়াস্লাভৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য ঐতিহাসিক স্থানসমূহ হ’ল:

• মধ্য ডনিপাৰ ইউক্ৰেইনৰ লোক স্থাপত্য আৰু ঘৰুৱা পৰম্পৰাৰ সংগ্ৰহালয়, য’ত প্ৰাচীন কালৰপৰা ১৯ শতিকালৈকে ইউক্ৰেনীয়ানানসকলৰ স্থাপত্য আৰু পৰম্পৰা প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত কেইবাটাও উপ-সংগ্ৰহালয় অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে: ৰুটী সংগ্ৰহালয়, স্থল পৰিবহণ সংগ্ৰহালয়, ৰুশ্বনিক সংগ্ৰহালয় (ইউক্ৰেইনৰ আলংকাৰিক টাৱেল), মহাকাশ গৱেষণা সংগ্ৰহালয়, ডাক সেৱা সংগ্ৰহালয়, মৌপালন সংগ্ৰহালয়, প্ৰয়োগিক আৰু আলংকাৰিক কলা সংগ্ৰহালয়, ইউক্ৰেইনৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি সংগ্ৰহালয়, প্ৰত্নতত্ত্ব সংগ্ৰহালয়, কছাক গৌৰৱ সংগ্ৰহালয়, ত্ৰিপিলিয়া সংস্কৃতি সংগ্ৰহালয়, ইউক্ৰেইনৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰ সংগ্ৰহালয় আদি।
• ১০-১১ শতিকাৰ অট্টালিকাসমূহৰ খননকাৰ্যৰ জৰিয়তে উদ্ধাৰ হোৱা ধ্বংসাৱশেষ।
• চেইণ্ট মাইকেলৰ গীৰ্জা (১৬৪৬-৬৬)।
• এচেঞ্চন মঠ (১৬৯৫-১৭০০ চনত নিৰ্মিত কেথেড্ৰেলৰ সৈতে)।

প্ৰখ্যাত ব্যক্তি

হান্না ক্নিয়াজেভা-মিনেনকো

• পাভলো টেটেৰিয়া (১৬২০-১৬৭০), ইউক্ৰেইনৰ হেটমেন
• ওলেহ বাবীশ্বকিন (১৯১৮-১৯৯১), ইউক্ৰেনীয়ানান সাহিত্যিক আৰু কলা ইতিহাসবিদ, ফিল’লজীৰ ডক্টৰেট
• শ্বলম আলেইচেম (১৮৫৯–১৯১৬), ইহুদী-ইউক্ৰেনীয়ানান য়িদ্দিচ লেখক আৰু নাট্যকাৰ
• মেকিল ব্লিংকেন (১৮৭৯–১৯১৫), ইহুদী-আমেৰিকান লেখক
• লিউডমিলা মেখ (জন্ম ১৯৫১), ইউক্ৰেনীয়ানান সাংবাদিক
• পেট্ৰ’ খলোডনয়ী (১৮৭৫–১৯৩০), ইউক্ৰেনীয়ানান ৰাজনীতিবিদ, ৰাজহুৱা ব্যক্তি, ইউক্ৰেনীয়ান কেন্দ্ৰীয় ৰাডাৰ সদস্য, ইউক্ৰেনীয়ান গণপ্ৰজাতন্ত্ৰৰ জনশিক্ষা মন্ত্ৰী, শিল্পী আৰু ৰসায়নবিদ।
• হান্না ক্নিয়াজেভা-মিনেনকো (জন্ম ১৯৮৯), ইউক্ৰেনীয়ান আৰু ইজৰাইলী ত্ৰি-জাম্প আৰু লং জাম্প খেলুৱৈ
• লুইছ নেভেলচন (১৮৯৯–১৯৮৮), আমেৰিকান ভাস্কৰ্যশিল্পী

চিত্ৰভঁৰাল

• 
  কলেজিয়াম (Collegium)
• 
  কোবজাৰ শিল্পৰ সংগ্ৰহালয়
• 
  চেইণ্ট জৰ্জৰ গীৰ্জা
• 
  লোক স্থাপত্য আৰু ঘৰুৱা পৰম্পৰাৰ সংগ্ৰহালয়ত থকা ১১শ শতিকাৰ এক কিভান ৰুছৰ ঘৰৰ প্ৰতিৰূপ
• 
  লোক স্থাপত্য আৰু ঘৰুৱা পৰম্পৰাৰ সংগ্ৰহালয়ত থকা এটা পুৰণি ডাকঘৰ
• 
  লোক স্থাপত্য আৰু ঘৰুৱা পৰম্পৰাৰ সংগ্ৰহালয়ত থকা ৰুশ্বনিক সংগ্ৰহালয়
• 
  এচেঞ্চন কেথেড্ৰেল (Ascension Cathedral)
• 
  পেৰেয়াস্লাভৰ পুৰণি চহৰৰ এটা গীৰ্জা
• 
  চাৰ্চ অৱ দ্য ইণ্টাৰচেশ্বন (পক্ৰোভস্কা গীৰ্জা)