বয়কোণ্ডা গংগামা
বয়কোণ্ডা গংগামা হ'ল অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বাংগালুৰুৰ পৰা ১৫০ কিলোমিটাৰ দূৰৈত থকা বয়কোণ্ডা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত এটা মন্দিৰ। ইয়াক গংগামা দেৱী (শক্তিৰ অৱতাৰ) বুলিও কোৱা হয়। ইয়াত হিন্দু তীৰ্থ কেন্দ্ৰও আছে।
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]বহু শতিকাৰ আগতে পৰ্বতৰ আশে-পাশে থকা বনাঞ্চলত বয়ছ আৰু য়েলিক জনগোষ্ঠীয়ে বাস কৰিছিল। থিয় হৈ নবাবৰ অত্যাচাৰী আৰু স্বয়ংক্ৰিয় শাসনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷ তেওঁলোকে মুছলমান সৈন্যৰ প্ৰতিশোধ লৈ খেদি পঠিয়াইছিল। গোলকণ্ডাৰ নবাবে বিদ্ৰোহক মষিমূৰ কৰিবলৈ আৰু সৈন্য পঠিয়াইছিল। বয়া জনজাতিসকলে মুছলমান সেনাৰ আক্ৰমণ সহ্য কৰিব নোৱাৰি হাবিলৈ পলাই পাহাৰৰ ওচৰত প্ৰণাম কৰি সৰ্বশক্তিমানক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে। পাহাৰৰ পৰা দেৱী শক্তিৰ আত্মা নামি, জনজাতীয় লোকসকলক আশ্ৰয় দিলে আৰু নবাবৰ সৈন্য থেতেলিয়াই পেলালে। বিজয়ৰ পিছত বয়ছে গংগা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যিয়ে তেওঁলোকক অশুভৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল আৰু যুগ যুগ ধৰি বিখ্যাত হৈছিল।
কিংবদন্তী
[সম্পাদনা কৰক]বিশ্বাস কৰা হয় যে ভক্তসকলক আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰা দেৱীগৰাকীক ইয়াত বয়ছ নামৰ প্ৰাচীন স্থানীয় লোকসকলে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁলোকে দেৱীৰ প্ৰতি নিজৰ ভক্তি আৰু প্ৰাৰ্থনা আগবঢ়াই আহিছে।
মন্দিৰ
[সম্পাদনা কৰক]পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত বহুতো প্ৰাচীন মন্দিৰৰ ভিতৰত গংগাম্মা দেৱীৰ মন্দিৰ অন্যতম। "বা-ই-কন-দা" বুলি উচ্চাৰণ কৰা "বাইকোণ্ডা" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে কুঁৱা থকা পাহাৰ। এই কুঁৱাৰ ঠিক কাষতে দেৱী বাস কৰে আৰু তেওঁ অতি শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই দেৱীয়ে সকলো অশুভ ধ্বংস কৰা বুলি জনা যায় আৰু আন্তৰিকতাৰে পূজা কৰা সকলে সফল হোৱাটো নিশ্চিত। তাইৰ মন্দিৰটো ভেংকটেশ্বৰৰ ভগ্নীৰ নামত উচৰ্গা কৰা হৈছে ৷
ভক্তসকলে ইয়ালৈ আহি নিজৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে আৰু এবাৰ ইচ্ছা পূৰণ হ’লে তেওঁলোকে পুনৰ আহে দেৱী গংগাম্মাক প্ৰসাদ দিবলৈ যিটো তেওঁলোকৰ ইচ্ছা সত্য হোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে সন্মতি দিলেহেঁতেন।
কুঁৱাৰ পানীয়ে ছালৰ বহু ৰোগ নিৰাময় কৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। স্থানীয় লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে পুষ্কৰিণী পানী অতি শক্তিশালী, আৰু পথাৰত ছটিয়াই দিলে ভাল শস্য পোৱা যাব। ভক্তসকলে দেৱতাৰ মূৰত এপাহ ফুল ৰাখি নিজৰ ইচ্ছা পূৰণ হ’ব নে নহয় পৰীক্ষা কৰিব পাৰে। স্থানীয় লোকৰ মতে ফুলটো সোঁফালে পৰিলে বাওঁফালে পৰিলে ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক হয়। ইয়ালৈ অহা ভক্তসকলে "থিৰথা" ল'ব লাগে, কুঁৱাৰ পবিত্ৰ পানী যিটোৱে বেয়াক নিৰাময় আৰু দূৰ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
দেৱীৰ বাবে প্ৰসাদ সাধাৰণতে কুকুৰা বা ভেড়া যিটো দেৱীৰ ওচৰত বলি দিয়া হ’ব আৰু মাংস একে ঠাইতে ৰান্ধিব আৰু লগত অহা পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই খাব।
বছৰত এবাৰ মন্দিৰ নৱত্ৰি উৎসৱত সমগ্ৰ ভাৰতৰ পৰা বিশেষকৈ দক্ষিণৰ পৰা লাখ লাখ লোক আহে।
ব্যৱস্থাপনা
[সম্পাদনা কৰক]১৯৯০ চনত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এনডাউমেণ্ট বিভাগে গংগাম্মা মন্দিৰটো দখল কৰে।তেতিয়াৰ পৰাই এজন কাৰ্যবাহী বিষয়াই মন্দিৰৰ প্ৰশাসনৰ দায়িত্বত থাকে আৰু মন্দিৰটোৰ উন্নয়নৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলোৱা হয় আৰু ভক্তসকলৰ বাবে সা-সুবিধা সৃষ্টি কৰা হয়।