বায়াজিদ
| বায়াজিদ কাৰাণী | |
|---|---|
২৮ সংখ্যক বংগৰ চুলতান
| |
| ৰাজত্ব | ১১ অক্টোবৰ ১৫৭২-১৫৭২ (কেইমাহমান) |
| পূৰ্বসূৰী | চুলেইমান খান কাৰাণী |
| উত্তৰাধিকাৰী | দাউদ খান কাৰাণী |
| বাসগৃহ | কাৰাণী বংশ |
| পিতৃ | চুলেইমান খান কাৰাণী |
| ধৰ্ম | চুন্নী মুছলমান |
বায়াজিদ খান কাৰাণী আছিল বংগ চুলতানীৰ কাৰাণী বংশৰ তৃতীয় চুলতান।
জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]পিতৃ চুলেইমান খান কাৰাণীৰ ৰাজত্বকালত ১৫৬৭ চনত উৰিষ্যালৈ অভিযান চলাই এটা বাহিনীৰ কমাণ্ড দিছিল। এই অভিযান সফল হয় আৰু ১৫৫০ চনত উৰিষ্যা জয় কৰা অন্ধ্ৰৰ পূব চালুক্য ৰজাই পৰাস্ত হয়। লগতে তেওঁ পীৰ বাইজিনক জীৱনত চিনি পাইছিল।[1]
১৫৭২ চনৰ ১১ অক্টোবৰত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। ক্ষমতা দখল কৰি তেওঁ পিতৃয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতি আনুগত্য আৰু বাহ্যিক আধিপত্য ভংগ কৰে আৰু স্বাধীনতা ঘোষণা কৰে।[2] তেওঁ জুম্মাৰ নামাজত খুতবাহৰ সময়ত নিজৰ নাম পঢ়িবলৈ দিছিল আৰু নিজৰ নামেৰে মুদ্ৰা জাৰি কৰিছিল।[3] এই কাৰ্যই তেওঁৰ পিতৃৰ আফগান মুখীয়াল আৰু সম্ভ্ৰান্তসকলক, বায়াজিদৰ বিৰুদ্ধে যাবলৈ বাধ্য কৰিলে - যাৰ ফলত তেওঁ এজন অ-জনপ্ৰিয় শাসক হৈ পৰিল। বায়াজিদে আফগান সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলক বহিষ্কাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰে আৰু শেষত তেওঁলোকে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰে।[4]
মৃত্যু
[সম্পাদনা কৰক]মাত্ৰ কেইমাহমানহে শাসন কৰিছিল তাৰ পিছত তেওঁৰ ভতিজা ভায়েক আৰু ভনীয়েকৰ স্বামী হান্সুৱে তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰি হত্যা কৰিছিল। পিছলৈ ৱাজিৰ লুদি খানৰ নেতৃত্বত চুলেমান খানৰ বিশ্বাসযোগ্য সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে হান্সুক সিংহাসনৰপৰা নমাই হত্যা কৰে। অৱশেষত বায়াজিদৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ দাউদ খান কাৰাণীয়ে ক্ষমতা দখল কৰে।[2]
আধুনিক কিশোৰগঞ্জ জিলাৰ বায়াজিদপুৰ, বৰ্তমানৰ বাজিতপুৰ, তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা বুলি কোৱা হয়।[5]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ Tara Boland-Crewe; David Lea (2 Sep 2003). "States (Orissa)". The Territories and States of India. Routledge. পৃষ্ঠা. 195.
- ↑ 2.0 2.1 Ahmed, ABM Shamsuddin (2012). "Bayazid Karrani". In ছিৰাজুল ইছলাম; মিয়া, শ্বাহজাহান; খানম, মাহফুজা; আহমেদ, শ্বব্বীৰ. বাংলাপিডিয়া: বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্বকোষ (অনলাইন ed.). ঢাকা, বাংলাদেশ: বাংলাপিডিয়া ট্ৰাষ্ট, এছিয়াটিক চচাইটি অফ বাংলাদেশ. ISBN 984-32-0576-6. OCLC 52727562. Retrieved 10 November 2025.
- ↑ Ahmed, ABM Shamsuddin (2012). "Karrani Rule". In ছিৰাজুল ইছলাম; মিয়া, শ্বাহজাহান; খানম, মাহফুজা; আহমেদ, শ্বব্বীৰ. বাংলাপিডিয়া: বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্বকোষ (অনলাইন ed.). ঢাকা, বাংলাদেশ: বাংলাপিডিয়া ট্ৰাষ্ট, এছিয়াটিক চচাইটি অফ বাংলাদেশ. ISBN 984-32-0576-6. OCLC 52727562. Retrieved 10 November 2025.
- ↑ Roy, Atul Chandra (1968). History of Bengal: Mughal Period, 1526-1765 A.D.. Nababharat Publishers. পৃষ্ঠা. 21. https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.532589/page/n35/mode/2up.
- ↑ Ali, Syed Murtaza (July 1964). "The Origin of Place Names in Bengal". Oriental Geographer খণ্ড 8 (2): 121.