বুদ্ধদত্ত

বুদ্ধদত্ত থেৰা দক্ষিণ ভাৰতৰ চোলা ৰাজ্যৰ উৰাগাপুৰা চহৰৰ পঞ্চম শতিকাৰ থেৰাবাদ বৌদ্ধ সাহিত্যিক। তেওঁৰ বহুতো গ্ৰন্থ ভূতমংগলগাম মঠত ৰচনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল কলম্ব বংশৰ অক্কুটাবিক্কান্ত (কলম্ভকুলবংশ জাতে আক্কুটাভিক্কমনামে কোলাৰাজিনি কলৰাথম সমানুসন্তে)। বুদ্ধদত্তই শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰৰ মহাবিহাৰলৈ গৈ বুদ্ধৰ শিক্ষাৰ টীকাসমূহ সিংহলীৰ পৰা পালিলৈ অধ্যয়ন আৰু অনুবাদ কৰে। ভাৰতলৈ উভতি আহোঁতে তেওঁ বুদ্ধঘোষক সাগৰত লগ পাইছিল, তেওঁৰ কাম আধৰুৱা হোৱা বুলি কোৱা হয়। বুদ্ধদত্তই বুদ্ধঘোষক তেওঁৰ অনুবাদ আৰু টীকা পঠিয়াবলৈ কয় আৰু সেইবোৰ তেওঁৰ অভিধম্মাৱতৰ ৰচনাত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বুদ্ধদত্তৰ আন আন গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত বিনয়-বিনিচয় (“বিনয়ৰ বিশ্লেষণ”), উত্তৰ-বিনিচয়, ৰূপৰূপ-বিভাগা আদি

অভিধম্মাৱতাৰ (পালি: “অভিধম্মাৰ আগমন”) হৈছে আদিম আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিধম্মা হাতপুথিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ই অভিধম্ম পিটকৰ মতবাদসমূহৰ পদ্ধতিগত আভাস, যিটো বহুলাংশে ২৪টা পদ অধ্যায়ত লিখা হৈছে। অভিধম্মত্ত-সংগহই মূলতঃ ইয়াক অতিক্ৰম কৰিছে।