ব্লেক এনিছ
ব্লেক এনিছ (ব্লেক এগনেছ বা ব্লেক আন্না বুলিও জনা যায়) ইংৰাজী লোককথাৰ এগৰাকী পিশাচ নাৰী। তাইক লোহাৰ নখ থকা নীলা মুখৰ ডাইনী আৰু মানুহৰ মাংসৰ (বিশেষকৈ শিশু)ৰ প্ৰতি ৰুচি থকা বুলি কল্পনা কৰা হয়।[1] তাই ডেন পাহাৰৰ এটা গুহাত বাস কৰে আৰু গুহাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত এডাল ডাঙৰ ওক গছ থাকে।[1][2]
কোৱা হয় যে তাই ৰাতি মুকলিকৈ ফুৰা শিশু আৰু ভেৰা পোৱালি খাবলৈ বিচাৰি ওলাই যায়, তাৰ পিছত সিহঁতৰ ছাল কঁকালত মেৰিয়াই লোৱাৰ আগতে গছত ওলোমাই ছাল টানি ছিঙি লয়।[2][3] মানুহ থপিয়াই নিবলৈ তাই মানুহৰ ঘৰৰ ভিতৰলৈ হাত আগবঢ়ায়। কিংবদন্তি অনুসৰি তাই নিজৰ লোহাৰ নখ ব্যৱহাৰ কৰি বেলেগ বেলেগ শিলৰ কাষৰপৰা নিজৰ গুহাটো খান্দি উলিয়াইছিল, তাত নিজকে এটা ঘৰ কৰি তুলিছিল যিটো ব্লেক এনিছৰ বাৱাৰ ক্ল’জ নামেৰে জনাজাত। এই কিংবদন্তিটোৰ ফলত পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক সকীয়াই দিছিল যে, যদি তেওঁলোকে সৎ আচৰণ নকৰে তেন্তে ব্লেক এনিছে তেওঁলোকক পাব।[1][2] মুকলিমূৰীয়া চিকাৰৰ ওপৰত জাঁপ মাৰিবলৈ অপেক্ষা কৰি তাইৰ ওক গছৰ ডালত লুকাই থকাৰ কথাও জনা গৈছিল।[1][4]
আন আন পৰম্পৰাত কোৱা হৈছিল যে, যেতিয়া তাই দাঁতবোৰ মাটিত লগায়, তেতিয়া মানুহে তাইৰ কথা শুনিব পাৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে দুৱাৰত খিলি লগাবলৈ আৰু খিৰিকীৰপৰা আঁতৰি থাকিবলৈ সময় পায়। কোৱা হয় যে লেষ্টাৰশ্বাৰৰ কটেজবোৰ ইচ্ছাকৃতভাৱে সৰু সৰু খিৰিকীৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যাতে ব্লেক এনিছে মাত্ৰ এটা বাহুহে ভিতৰলৈ সোমাব পাৰে। যেতিয়া তাই হাউৰি মাৰি উঠে, তেতিয়া তাইৰ মাত ৫ মাইল (৮.০ কিলোমিটাৰ) দূৰলৈ শুনা যায়, তাৰ পিছত কটেজাৰৰ মানুহে খিৰিকীৰ সিপাৰে ছাল বান্ধি লয় আৰু নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ তাৰ ওপৰত সুৰক্ষামূলক বনৌষধি ৰাখে।[1][টোকা 1]
বিশ্বাস আৰু ভিন্নতা
[সম্পাদনা কৰক]ব্লেক এনিছক দানৱীয় মেকুৰীৰ ৰূপতো প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল আৰু এই কিংবদন্তিটোৱে বসন্তৰ আৰম্ভণিতে স্থানীয় এক অনুষ্ঠানৰ সূচনা কৰিছিল যেতিয়া শীতকালৰ অন্ত উদ্যাপন কৰিবলৈ মৃত মেকুৰী এটাক তাইৰ বোৱাৰৰ সন্মুখত কুকুৰৰ দল এটাৰ আগত টানি অনা হৈছিল।[5] কেথাৰিন ব্ৰিগছৰ মতে, এই ড্ৰেগ হাণ্টটো ইষ্টাৰ সোমবাৰে (ব্লেক মণ্ডে বুলিও জনা যায়) অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু এনিছৰ বাৱাৰৰপৰা লেষ্টাৰৰ মেয়ৰৰ ঘৰলৈ লৈ গৈছিল। টানি অনা লোভনীয় সামগ্ৰীটো আছিল এনাইচিডত তিতি থকা মৰা মেকুৰী এটা। ১৮ শতিকাৰ শেষৰফালে এই প্ৰথাৰ মৃত্যু হয়।[1][6]
আন এটা পৰম্পৰাত কোৱা হৈছিল যে ব্লেক এনিছ (কেট আন্না ৰূপত) লেষ্টাৰ দুৰ্গৰ তলৰ কোঠাবোৰত বাস কৰিছিল আৰু চেলাৰবোৰৰপৰা ডেন পাহাৰলৈকে মাটিৰ তলৰ পথ এটা আছিল যাৰ মাজেৰে তাই দৌৰিছিল।[7]
১৮৩৭ চনত লেইচেষ্টাৰ থিয়েটাৰত ব্লেক আন্নাছ বাৱাৰ বা মেনিয়াক অৱ দ্য ডেন হিলছ নামৰ এখন নাটক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। এই কাহিনীভাগত ব্লু ব'ৰ ইনৰ এগৰাকী ঘৰৰ মালিকক হত্যা কৰা হৈছিল, য'ত ব্লেক আন্নাই মেকবেথৰ ডাইনীসকলৰ দৰেই ভূমিকা পালন কৰিছিল।[7]
টোকা
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ Briggs here quotes Ruth Tongue who records these traditions in Forgotten Folk-Tales of the English Counties (1970).
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Briggs, Katharine (1976). Encyclopedia of Fairies. Pantheon Books. pp. 24–25. আই.এচ.বি.এন. 978-0-394-73467-5.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 Alexander, Marc (2002). A Companion to the Folklore, Myths & Customs of Britain. BCA. p. 23.
- ↑ Billson, Charles James (1895). "Leicestershire and Rutland" in County Folk-Lore (Vol. 1). The Folklore Society. pp. 4–9.
- ↑ Billson (1895). p. 8.
- ↑ Turner, Patricia & Coulter, Charles Russell (2001). Dictionary of Ancient Deities. Oxford University Press. p. 102. আই.এচ.বি.এন. 978-0-19-514504-5.
- ↑ Billson (1895). pp. 76–77.
- ↑ 7.0 7.1 Billson (1895). p. 9.