ভীম সিংহ

মহাৰাণা ভীম সিংহ
মহাৰাণা ভীম সিংহ
	উদয়পুৰৰ শাসক
	মহাৰাণা ভীম সিংহ
	উদয়পুৰৰ প্ৰথম মহাৰাণা
ৰাজত্ব	১৮১৮ৰ পৰা ৩০ মাৰ্চ ১৮২৮লৈ
উত্তৰাধিকাৰী	জৱান সিংহ
	মেৱাৰৰ ২৬ সংখ্যক মহাৰাণা
ৰাজত্বকাল	৬ জানুৱাৰী ১৭৭৮-১৮১৮
পূৰ্বসূৰী	হাম্মীৰ সিংহ দ্বিতীয়
দাম্পত্য সঙ্গী	ইদাৰৰ ৰাথোৰজী অক্ষয় কানৱৰজী; গুজৰাটৰ ধ্ৰংগাধৰাৰ ঝালিজী ৰূপ কানৱৰজী; ৰাথৰজী ৰতন কানৱৰজী ৰাতলামৰ পৰা; ইদাৰৰ ৰাথৰজী গুলাব কানৱৰজী; গুজৰাটৰ গংগাদৰ বাঘেলিজী কুশল কানৱৰজী; গুজৰাটৰ ভাৰ্চোডাৰ চাউদিজী গুলাব কানৱৰজী; ভটিয়ানীজী মেৱাৰৰ মহীৰ জয়ত কানৱৰজী; ছিৰোহীৰ দেৱদীজী চৰ্দাৰ কানৱৰজী; ইদাৰৰ ৰাথৰজী উমৈদ কানৱৰজী; বিকানেৰৰ ৰাথৰজী পদম কানৱৰজী; ইদাৰৰ ৰাথৰজী চন্দ্ৰ কানৱৰজী; গুজৰাটৰ লখতাৰৰ ঝালিজী ব্ৰজ কানৱৰজী; মেৱাৰৰ তানাৰ ঝালিজী সৌভাগ কানৱৰজী; জয়ছaলমেৰৰ পৰা ভটিয়ানীজী সুৰজ কানৱৰজী; কোটাৰ হাদীজী কিশোৰ কানৱৰজী
সন্তান
	অমৰ সিং (সৰুতে মৃত্যু); জৱান সিংহ; উমাইদ সিং (আগতীয়াকৈ মৃত্যু); পৃথ্বী সিং (আগতীয়াকৈ মৃত্যু); কৃষ্ণ কুমাৰী (সৰুতে মৃত্যু); আজব কানৱৰজী বিকানেৰৰ মহাৰাজা ৰতন সিংহৰ মাতৃ; ৰূপ কানৱৰজী জয়ছলমেৰৰ মহাৰাৱাল গজ সিংহৰ মাতৃ}}
বাসগৃহ	ৰাণাৱট ছিছোদিয়া
মাতৃ	Jhaliji Sardar Kanwarji d.of Rana Kanha Singh of Gogunda in Mewar
পিতৃ	অৰি সিংহ দ্বিতীয়
ধৰ্ম	Hinduism

মহাৰাণা ভীম সিংহ (১০ মাৰ্চ ১৭৬৮ – ৩০ মাৰ্চ ১৮২৮) মেৱাৰ ৰাজ্যৰ ২৬ সংখ্যক ছিছোদিয়া ৰাজপুত শাসক (ৰাজত্ব ১৭৭৮–১৮২৮) আছিল, যি উদয়পুৰ ৰাজ্যৰ প্ৰথম মহাৰাণা হৈছিল। তেওঁ দ্বিতীয় মহাৰাণা আৰি সিংহৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ আৰু পূৰ্বৰ মহাৰাণা হাম্মীৰ সিংহ দ্বিতীয়ৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আছিল।^{[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]}

দহ বছৰ বয়সত মহাৰাণা ভীম সিঙে তেওঁৰ ভাতৃ মহাৰাণা হাম্মীৰ সিংহ দ্বিতীয়ৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়, যিজনৰ হাতত ৰাইফলৰ গুলী ফুটি ১৬ বছৰ বয়সত অকাল মৃত্যু হৈছিল। মহাৰাজ হাম্মীৰ সিংহই বাগ সিং আৰু অৰ্জুন সিঙে তেওঁৰ খুৰা-ককাক আৰু বিধৱা মাতৃ ঝলিজী চৰ্দাৰ কানৱৰজীৰ ৰিজেন্সিৰ অধীনত খালী কোষাগাৰেৰে এখন অস্থিৰ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। মহাৰাণা ভীম সিঙে এই অস্থিৰ অৱস্থা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল, তাৰ অবৈতনিক মাৰাঠা সৈন্যই মেৱাৰৰ পূৰ্বৰ ৰাজধানী চিত্তোৰ লুটপাত কৰাৰ পিছত। ভীম সিংহৰ শাসনকালত সৈন্যসকলৰ লুণ্ঠন চলি থাকিল আৰু অধিক ভূখণ্ড হেৰুৱাই পেলালে।^[1] তেওঁৰ ৰাজত্বকালৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য পৰিঘটনা হ’ল ১৮১০ চনত তেওঁৰ বংশক বচাবলৈ আৰু ৰাজপুতনাৰ ৰাজপুত ঘৰসমূহৰ মাজত হোৱা ব্যাপক গৃহযুদ্ধ ৰোধ কৰিবলৈ তেওঁৰ কন্যা কৃষ্ণ কুমাৰীয়ে ১৬ বছৰ বয়সত বিষ পান কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে।^[2]

মহাৰাণা ভীম সিংহই নিজৰ বিখ্যাত আৰু ফলপ্ৰসূ পূৰ্বপুৰুষৰ দৰে ৰাজপুতনাত ৰাজনৈতিক শক্তি হিচাপে নিজৰ ঘৰ মেৱাৰক নেতৃত্ব দিব পৰা নাছিল। বিদেশী সম্ৰাটসকলৰ বিৰুদ্ধে দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰতিৰোধৰ বাবে মেৱাৰক এসময়ত আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰাজপুত ঘৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যদিও ১৮১৮ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীলৈকে মহাৰাণা ভীম সিংহই ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক তেওঁলোকৰ সুৰক্ষা গ্ৰহণ কৰি চুক্তিবদ্ধ হ'বলগীয়া হৈছিল।^[3]^[4]^[5]

ৰাণী ৰাথোৰজী গুলাব কানৱৰজীয়ে উত্তৰাধিকাৰী যুৱৰাজ অমৰ সিংহৰ জন্মৰ লগে লগে ভীম সিঙে তেওঁৰ সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলৰ সৈতে খোজকাঢ়ি একলিংগজী মন্দিৰ দৰ্শন কৰে। তেওঁ মন্দিৰত এটা শিলালিপি খোদিত কৰিছিল, য'ত চাৰণ আৰু ব্ৰাহ্মণৰ পৰা কিছুমান কৰ বিলুপ্ত কৰাৰ নিৰ্দেশ জাৰি কৰা হৈছিল।^[6]

১৮২৮ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ চাৰিগৰাকী ৰাণী আৰু চাৰিগৰাকী উপপত্নীয়ে প্ৰচলিত ৰাজপুত পৰম্পৰাৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি সতী গমন কৰে।^[7]

তথ্যসূত্ৰ

↑ Bhawan Singh Rana, Maharana Pratap, Udaipur, Diamond Pocket Books (2004), pp. 139–140. আই.এচ.বি.এন. 81-288-0825-7
↑ Joshi, Varsha (1995) (en ভাষাত). Polygamy and Purdah: Women and Society Among Rajputs. Rawat Publications. ISBN 978-81-7033-275-6. https://books.google.com/books?id=2j1uAAAAMAAJ. "Krishna Kumari was the daughter of Maharana Bhim Singh of Mewar . She was betrothed to Maharaja Bhim Singh of Jodhpur but he died before the marriage could take place . Her father then wanted her to be married to Maharaja Jagat Singh of Jaipur : this was in 1806. Man Singh, who succeeded Bhim Singh at Jodhpur, expressed his desire to marry her . His argument was that Krishna Kumari was the mang of Jodhpur and therefore she should be betrothed to him . Daulat Rao Scindhia also opposed her marriage to the ruler of Jaipur. Man Singh collected about sixty thousand soldiers at Merta. He compelled the Maharana to call back his representatives going to Jaipur to perform the betrothal ceremony. Scindhia also attacked Udaipur and defeated the Mewar forces. On the other side Jagat Singh attacked Marwar. Krishna Kumari thus became the bone of contention between Jaipur, Jodhpur and Mewar. To avoid future calamities to Mewar and for the establishment of peace in Rajasthan, Krishna Kumari was given poison on 21 July 1810. She took this in order to save Mewar from further troubles ."
↑ The Essential Guide, Art Institute of Chicago (2009), p. 14.
↑ Treaties, Engagements and Sanads of Indian States: A Contribution in Indian Jurisprudence, p. 59.
↑ The Law of the Indian Constitution: Being a Legal Interpretation of the Government of India Act, 1935 (26 Geo. V. C. 2) and a Study of the Structure of the Indian Constitution, Before and After the Federation, p. 66.
↑ (en ভাষাত) Sources of Socio-economic History of Rajasthan and Malwa, 1700 C. to 1900 C. A.D.. Maharaja Man Singh Pustak Bhandar. 1988. https://books.google.com/books?id=M9PsAAAAMAAJ.
↑ Gaur, Meena (1989) (en ভাষাত). Sati and Social Reforms in India. Publication Scheme. পৃষ্ঠা. 51. ISBN 978-81-85263-57-1. https://books.google.com/books?id=0CmCAAAAMAAJ.

[1] Bhawan Singh Rana, Maharana Pratap, Udaipur, Diamond Pocket Books (2004), pp. 139–140. আই.এচ.বি.এন. 81-288-0825-7

[2] Joshi, Varsha (1995) (en ভাষাত). Polygamy and Purdah: Women and Society Among Rajputs. Rawat Publications. ISBN 978-81-7033-275-6. https://books.google.com/books?id=2j1uAAAAMAAJ. "Krishna Kumari was the daughter of Maharana Bhim Singh of Mewar . She was betrothed to Maharaja Bhim Singh of Jodhpur but he died before the marriage could take place . Her father then wanted her to be married to Maharaja Jagat Singh of Jaipur : this was in 1806. Man Singh, who succeeded Bhim Singh at Jodhpur, expressed his desire to marry her . His argument was that Krishna Kumari was the mang of Jodhpur and therefore she should be betrothed to him . Daulat Rao Scindhia also opposed her marriage to the ruler of Jaipur. Man Singh collected about sixty thousand soldiers at Merta. He compelled the Maharana to call back his representatives going to Jaipur to perform the betrothal ceremony. Scindhia also attacked Udaipur and defeated the Mewar forces. On the other side Jagat Singh attacked Marwar. Krishna Kumari thus became the bone of contention between Jaipur, Jodhpur and Mewar. To avoid future calamities to Mewar and for the establishment of peace in Rajasthan, Krishna Kumari was given poison on 21 July 1810. She took this in order to save Mewar from further troubles ."

[3] The Essential Guide, Art Institute of Chicago (2009), p. 14.

[4] Treaties, Engagements and Sanads of Indian States: A Contribution in Indian Jurisprudence, p. 59.

[5] The Law of the Indian Constitution: Being a Legal Interpretation of the Government of India Act, 1935 (26 Geo. V. C. 2) and a Study of the Structure of the Indian Constitution, Before and After the Federation, p. 66.

[6] (en ভাষাত) Sources of Socio-economic History of Rajasthan and Malwa, 1700 C. to 1900 C. A.D.. Maharaja Man Singh Pustak Bhandar. 1988. https://books.google.com/books?id=M9PsAAAAMAAJ.

[7] Gaur, Meena (1989) (en ভাষাত). Sati and Social Reforms in India. Publication Scheme. পৃষ্ঠা. 51. ISBN 978-81-85263-57-1. https://books.google.com/books?id=0CmCAAAAMAAJ.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]