মাধৱ তীৰ্থ
অৱয়ব
| মাধৱ তীৰ্থ | |
|---|---|
| জন্ম | উত্তৰ কৰ্ণাটক |
| মৃত্যু | ১৩৫০ চন মন্নুৰ, গুলবাৰ্গৰ ওচৰত |
| প্ৰকৃত নাম | বিষ্ণু শাস্ত্ৰী |
| গুৰু | মধ্বাচাৰ্য |
| দৰ্শন | দ্বৈত বেদান্ত |
মাধৱ তীৰ্থ আছিল এজন হিন্দু দাৰ্শনিক, পণ্ডিত আৰু ১৩৩৩ চনৰ পৰা ১৩৫০ চনলৈকে নৰহৰি তীৰ্থৰ পিছত মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ তৃতীয় পুৰোহিত।[1]
কৰ্ম
[সম্পাদনা কৰক]এছ কে আৰু গুৰুচৰ্যৰ মতে, তেওঁ পৰশৰ মাধৱ-বিজয় নামেৰে পৰশৰ স্মৃতিৰ টীকা লিখিছিল। ঋগ্বেদ, যজুৰ্বেদ আৰু সামবেদ আদি বিষয়তো তেওঁ টীকা কৰিছিল। তেওঁৰ শিষ্য শ্ৰী মাধুহৰী তীৰ্থই এটা মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যিটো মুলবাগালৰ ওচৰত "মজ্জিগেনহল্লী মঠ" নামেৰে বিদ্যমান।[2]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ Sharma 2008, পৃষ্ঠা. 228.
- ↑ Sharma 2008, পৃষ্ঠা. 229.