মাৰিয়া উইটনাৰ
মাৰিয়া উইটনাৰ | |
|---|---|
| হাংগেৰীৰ নেচনেল এচেম্লীৰ সদস্য Assembly]] | |
| কাৰ্যকাল ১৬ মে ২০০৬ – ৫ মে ২০১৪ | |
| ব্যক্তিগত তথ্য | |
| জন্ম | ৯ জুন, ১৯৩৭ বুদাপেষ্ট, হাংগেৰী |
| মৃত্যু | ১৪ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২২ (৮৫ বছৰ) বুদাপেষ্ট, হাংগেৰী |
| ৰাজনৈতিক দল | ফিডেছ |
| জীৱিকা | ষ্টেনোগ্ৰাফাৰ, ৰাজনীতিক |
মাৰিয়া উইটনাৰ (গাজদাগ-উইটনাৰ; ৯ জুন ১৯৩৭ – ১৪ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২)[1][2] ১৯৫৬ চনৰ হাংগেৰিয়ান বিপ্লৱত অংশগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী হাংগেৰী বিপ্লৱী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল।
প্ৰাথমিক জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]উইটনাৰে ১৯৩৭ চনৰ ৯ জুনত বুডাপেষ্টত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ দেউতাকক দেখা নাপালে আৰু মাকে তেওঁক নানসকলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। দুবছৰ বয়সত তেওঁক কাৰ্মেলাইট ক্লষ্টাৰলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত মাকক লগ পায় আৰু অতি সোনকালেই তেওঁক ৰাজ্যিক যত্নলৈ পঠিয়াই দিয়ে। মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পঢ়া-শুনা বন্ধ কৰি শ্ব'লনকত আৰু কিস্কুনহেগেছ জিলাৰ কাউন্সিলৰ বাবে টাইপিষ্ট আৰু চৰ্টহেণ্ড লেখক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৫ চনত তেওঁ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে আৰু ডেৰ বছৰৰ পাছত বুডাপেষ্টলৈ গুচি যায়। ইতিমধ্যে তেওঁ অদ্ভুত কাম হাতত লৈছিল।[1]
১৯৫৬ চনৰ বিপ্লৱ আৰু তাৰ পিছৰ পৰিণতি
[সম্পাদনা কৰক]১৯৫৬ চনৰ ২৩ অক্টোবৰত উইটনাৰে এই বিক্ষোভত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু মাগিয়াৰ ৰাডিঅ’ ভৱন ঘেৰাও কৰাৰ সময়ত বিপ্লৱীসকলৰ সৈতে যোগদান কৰে। তেওঁ কাটালিন হাভ্ৰিলাক লগ পাইছিল আৰু পিছৰ দিনবোৰত তেওঁলোকে একেলগে আহতসকলৰ যোগান ধৰাত সহায় কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ বাজদাহুনিয়াদ ষ্ট্ৰীট প্ৰতিৰোধ গোটৰ সদস্য হয় আৰু তেওঁৰ সংগীৰ সৈতে তেওঁলোকে ১৯৫৬ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ বিচাৰি দশম জিলাৰ থানা দখল কৰে। ৪ নৱেম্বৰত ছোভিয়েট আক্ৰমণৰ সময়ত Üllői út ত শ্ব্ৰেপনেলৰদ্বাৰা আহত হয়।[1]
উইটনাৰৰ চিকিৎসা কৰা হৈছিল পেটাৰ্ফি চেণ্ডাৰ ষ্টেট হাস্পতালত। দখল কৰা দেশৰপৰা পলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও গ্ৰেপ্তাৰ হয়। তেওঁক সোধা-পোছা কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত মুক্ত কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত আকৌ এবাৰ দেশ এৰি পলায়ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আৰু অষ্ট্ৰিয়াত কেইসপ্তাহমান কটায়। তাৰ পিছত, হাংগেৰীলৈ উভতি আহি তেওঁ অদক্ষ শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। ১৯৫৭ চনৰ ১৬ জুলাইত উইটনাৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু ১৯৫৮ চনৰ ২৩ জুলাইত মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৫৯ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত দ্বিতীয়খন আপীল আদালতে এই শাস্তি যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডলৈ পৰিৱৰ্তন কৰে। ১৯৭০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত কাৰাগাৰৰপৰা মুক্তি পায়।[1]
প্ৰথমে তেওঁ ড্ৰেছমেকাৰৰ কোঠাত কাম কৰিছিল আৰু পিছলৈ চাফাই কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৮০ চনৰপৰা তেওঁ অক্ষম পেঞ্চনাৰ। সাম্যবাদৰ অন্ত পৰাৰ পাছত ১৯৫৬ চনৰ বিপ্লৱৰ বিভিন্ন প্ৰবীণ সংগঠনৰ কামত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ আছে। ১৯৯১ চনত হাংগেৰী ৰিপাব্লিকৰ গ্ৰেণ্ড ক্ৰছ অৰ্ডাৰ অৱ মেৰিটৰ সন্মান লাভ কৰে।[1]
ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ
[সম্পাদনা কৰক]২০০৬ আৰু ২০১০ চনৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত উইটনাৰে ফিডেছ ৰাষ্ট্ৰীয় তালিকাৰপৰা সংসদৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৬ চনৰ ৩০ মে’ৰপৰা ২০১০ চনৰ ১৩ মে’ৰ ভিতৰত নিয়োগ আৰু শ্ৰম সমিতিৰ সদস্য আছিল। ২০১০ চনৰ ১৪ মে'ত তেওঁক মানৱ অধিকাৰ, সংখ্যালঘু, নাগৰিক আৰু ধৰ্মীয় পৰিক্ৰমা সমিতিৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।[3]