মেৰী এন্নে এ’ বেকেট
মেৰী এন্নে এ’ বেকেট (ইংৰাজী: Mary Anne à Beckett; ২৯ এপ্ৰিল ১৮১৫ – ১১ ডিচেম্বৰ ১৮৬৩)[1] এগৰাকী ইংৰাজ সুৰকাৰ আছিল, প্ৰধানকৈ অপেৰাৰ বাবে পৰিচিত। লেখক গিলবাৰ্ট এ বেকেটৰ পত্নী আছিল, যিয়ে তেওঁৰ দুখন অপেৰাৰ লিব্ৰেট্টি যোগান ধৰিছিল। তেওঁলোকৰ সন্তানসকলৰ ভিতৰত আছিল লেখক গিলবাৰ্ট আৰ্থাৰ এ বেকেট আৰু আৰ্থাৰ উইলিয়াম এ বেকেট। তেওঁৰ নাট্য সংযোগৰ ভিতৰত আছিল তেওঁৰ ভাতৃ অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক ইম্প্ৰেছৰিয়া অগাষ্টাছ গ্লছপ হেৰিছ আৰু তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ, যিজনো ইম্প্ৰেছৰিয়াও ছাৰ অগাষ্টাছ হেৰিছ।
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]লণ্ডনত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেৰী এন্নে এ’ বেকেটৰ জন্ম হৈছিল জোচেফ গ্লছপ আৰু তেওঁৰ পত্নী এলিজাবেথ, উপনাম ফেৰনৰ ঘৰত। তেওঁলোকৰ আন সন্তানসকলৰ ভিতৰত আছিল ভৱিষ্যত অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক অগাষ্টাছ গ্লছপ হেৰিছ, যাৰ ডাঙৰ পুত্ৰ আছিল ইম্প্ৰেছাৰিয়া ছাৰ অগাষ্টাছ হেৰিছ।[2] সন্দেহজনক আৰ্থিক সামৰ্থ্যৰ গ্লছপ বিভিন্ন সময়ত ৰয়েল ক'বাৰ্গ থিয়েটাৰৰ (বৰ্তমান পুৰণি ভিক বুলি কোৱা হয়) পট্টাধাৰী আৰু মিলানৰ লা স্কালা আৰু নেপলছৰ টিয়েট্ৰ' ছান কাৰ্লোৰ পৰিচালক আছিল।[2] ফৰাচী বিপ্লৱৰ পৰা অহা এজন প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ কন্যা তেওঁৰ পত্নীয়ে[3] তেওঁৰ কুমাৰীকালৰ নাম "মেডাম ফেৰন"ৰে পেছাদাৰীভাৱে গান গাইছিল।[4]
১৮৩৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মেৰী এন্নে এজন লেখক আৰু দণ্ডাধীশ গিলবাৰ্ট এ বেকেটক বিয়া কৰায়।[3] তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা আৰু চাৰিজন পুত্ৰ আছিল, য'ত গিলবাৰ্ট আৰ্থাৰ এ বেকেট আৰু আৰ্থাৰ উইলিয়াম এ বেকেট আছিল।[5]
মেৰী এন্নে এ’ বেকেটে গীত, পিয়ানোৰ সুৰ, আকস্মিক সংগীত আৰু তিনিখন অপেৰা ৰচনা কৰিছিল: এগনেছ ছ'ৰেল (১৮৩৫), লিটিল ৰেড ৰাইডিং হুড (১৮৪২) আৰু দ্য ইয়ং প্ৰিটেণ্ডাৰ (১৮৪৬)। ইয়াৰে আটাইতকৈ সফল আছিল প্ৰথমটো, যাক "এটা অপেৰা প্ৰহসন" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, যিটো ফ্ৰান্সৰ সপ্তম চাৰ্লছৰ মিষ্ট্ৰেছ এগনেছ ছ'ৰেলৰ জীৱনৰ ওপৰত শিথিলভাৱে আধাৰিত। সুৰকাৰৰ স্বামীৰ শব্দৰে এইটো ১৮৩৫ চনত লণ্ডনৰ জন ব্ৰাহামৰ ছেইণ্ট জেমছ থিয়েটাৰত প্ৰথম প্ৰযোজনা আছিল। দ্য টাইমছৰ বেনামী পৰ্যালোচকে লিব্ৰেট্টোটোক "ঠাণ্ডা, নিস্তেজ আৰু আৰামহীন" বুলি উলাই কৰিছিল যদিও সংগীতৰ কিছুমানক "ৰুচি আৰু দক্ষতাৰ কোনো অবিবেচক অংশ প্ৰমাণ কৰা নাই" বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল।[6] সুৰকাৰগৰাকীয়ে ৰাজহুৱাভাৱে উপস্থিত হ'বলৈ অস্বীকাৰ কৰি তেওঁ নিজেই পৰিবেশনসমূহ পৰিচালনা কৰিব লাগে বুলি দিয়া পৰামৰ্শ নাকচ কৰে,[7] কিন্তু তেওঁৰ ভগ্নী এমিলি গ্লছপে এই প্ৰডাকচনত অভিষেক ঘটায়, অতি সফলতাৰে।[6] গিলবাৰ্ট এ বেকেটৰ লিব্ৰেট্টোৰ সৈতে লিটিল ৰেড ৰাইডিং হুড ১৮৪২ চনৰ আগষ্ট মাহত চাৰে থিয়েটাৰত মুকলি কৰা হয়।[8] দ্য মিউজিকেল ৱৰ্ল্ডৰ এজন পৰ্যালোচকে এই সংগীতৰ প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু মন্তব্য কৰিছিল যে যদিও ই স্পষ্টভাৱে মৌলিক নহয়, ইয়াক "নিপুণভাৱে একেলগে ৰখা হৈছে, আৰু ... ফলস্বৰূপে ইয়াক উচ্চ ঠাইত কৰা কিছুমান উচ্চ কামতকৈ পছন্দ কৰা হৈছে, যিবোৰ অতি মৌলিক হোৱাৰ লক্ষ্যত, ইয়াৰ সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত বহুত কম আনন্দদায়ক আৰু বহুত বেছি অনাড়ম্বৰভাৱে ড'ভেটেইলযুক্ত।"[9]
তেওঁৰ তিনিখন অপেৰাৰ ভিতৰত শেষৰখন অপেৰা দ্য ইয়ং প্ৰিটেণ্ডাৰৰ সংগীতো ১৮৩৫ চনৰ পূৰ্বৰ অপেৰাখনৰ দৰেই লিব্ৰেট্টো (যিটো মাৰ্ক লেমনৰ আছিল)তকৈ বেছি গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। টাইমছে "পাতল ইটালীয় শৈলীত কণ্ঠ সংগীতৰ কিছুমান সুন্দৰ টুকুৰা" প্ৰশংসা কৰিছিল; দ্য অব্জাৰ্ভাৰৰ পৰ্যালোচকে স্কোৰটোক "ইয়াৰ সুৰত মৌলিক বা ইয়াৰ নিৰ্মাণত বৈজ্ঞানিক নহয়" বুলি বিবেচনা কৰিছিল, কিন্তু লেমনৰ লিব্ৰেট্টোৰ বাবে তেওঁৰ কঠোৰ নিন্দা সংৰক্ষিত কৰিছিল: "যিমান নিস্তব্ধ প্ৰডাকচন যিটো নাটক বুলি কোৱা যিকোনো ৰচনাত কল্পনা কৰাটো সম্ভৱ"।[10] পিছৰ বছৰত তেওঁ দ্য মিউজিক বুক প্ৰকাশ কৰে, যিটো তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ সমসাময়িক পুৰুষ ব্ৰিটিছসকলৰ বিশটা মৌলিক গীত, কোৱাড্ৰিল আৰু ৱাল্টজৰ সংকলন।[11]
১৮৫৬ চনত গিলবাৰ্ট এ বেকেটৰ মৃত্যু হয় আৰু ১৮৫৭ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁৰ বিধৱাক স্বামীয়ে দণ্ডাধীশ আৰু লেখক হিচাপে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১০০ পাউণ্ডৰ চিভিল লিষ্ট পেঞ্চন দিয়া হয়। লেমন পেঞ্চনৰ অন্যতম ট্ৰাষ্টী আছিল।[12]
তথ্য সূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ Cheke, p. 46
- ↑ 2.0 2.1 Knight, Joseph "Harris, Augustus Frederick Glossop (1826–1873)", rev. Nilanjana Banerji, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004, retrieved 21 April 2014
- ↑ 3.0 3.1 à Beckett, p. 54
- ↑ The London Literary Gazette and Journal of Belles Lettres, Volume 11, 1827, p. 780
- ↑ Schlicke, Paul. "À Beckett, Gilbert Abbott (1811–1856)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edition, May 2009, retrieved 21 April 2014
- ↑ 6.0 6.1 "The St James's Theatre", The Times, 15 December 1835, p. 5
- ↑ à Beckett, p. 55
- ↑ à Beckett, pp. 56–57
- ↑ The Musical World, 11 August 1842, p. 254, quoted at "Mary Anne A'Beckett", Musik und Gender im Internet (in German), retrieved 21 April 2014
- ↑ "Haymarket Theatre", The Observer, 30 November 1846, p. 4
- ↑ "The Music Book"[সংযোগবিহীন উৎস], British Library, retrieved 21 April 2014
- ↑ "Mary Ann à Beckett" Archived 2017-04-06 at the Wayback Machine Victorian English Opera, retrieved 21 April 2014