লুইচ আবেমা
| লুইচ আবেমা | |
|---|---|
.jpg) ১৯১৪ চনত আবেমা | |
| জন্ম | ৩০ অক্টোবৰ, ১৮৫৩ এটাম্পিচ, এছোন্, ফ্ৰান্স |
| মৃত্যু | ১০ জুলাই, ১৯২৭ (৭৩ বছৰ) পেৰিছ, ফ্ৰান্স |
লুইচ আবেমা (ইংৰাজী: Louise Abbéma ; ৩০ অক্টোবৰ ১৮৫৩[1] – ২৯ জুলাই ১৯২৭)[2] আছিল এগৰাকী ফৰাচী চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যশিল্পী আৰু বেলে ইপ’কৰ ডিজাইনাৰ।
জীৱনী
[সম্পাদনা কৰক]আবেমাৰ জন্ম হৈছিল এচ’নৰ এটাম্পেছত। পেৰিছৰ জন্মগ্ৰহণ কৰা আবেমাৰ জন্ম হৈছিল স্থানীয় কলা-সংস্কৃতি সমাজৰ সৈতে ভালদৰে জড়িত এটা ধনী পৰিয়ালত।[3] তেওঁৰ প্ৰাক্তন আইতাক আছিল অভিনেত্ৰী লুইজ কণ্টাট।[4] কিশোৰ বয়সৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ চিত্ৰকলাৰ শিক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সেই সময়ৰ চাৰ্লছ জোছুয়া চেপলিন, জিন-জেক হেনাৰ আৰু কেৰ'লাছ-ডুৰানৰ দৰে উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল। ২৩ বছৰ বয়সত তেওঁ তেওঁৰ আজীৱন বন্ধু আৰু সম্ভৱতঃ তেওঁৰ প্ৰেমিক চাৰা বাৰ্নহাৰ্ডৰ প্ৰতিকৃতি অংকন কৰি তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ কামৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে।[5]
তেখেতে সমসাময়িক অন্যান্য উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলৰ প্ৰতিকৃতি অংকন কৰে আৰু পেৰিছ টাউন হল, পেৰিছ অপেৰা হাউচ, চেনেগালৰ ডাকাৰৰ "থিয়েটাৰ চাৰা বাৰ্নহাৰ্ড"কে ধৰি অসংখ্য থিয়েটাৰ আৰু "ঔপনিৱেশিক গৱৰ্ণৰৰ প্ৰাসাদ"ক শোভা বৰ্ধন কৰি পেনেল আৰু মিউৰেল আঁকিছিল। তেওঁৰ ছবিত শৈক্ষিক আৰু আৱেগবাদী শৈলী আছিল, পোহৰ আৰু দ্ৰুত ব্ৰাছষ্ট্ৰ'কৰ সহায়ত ছবি আঁকিছিল।[3]
১৮৮১ চনত পেৰিছ চেলুনত তেওঁ নিয়মীয়া প্ৰদৰ্শক হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ১৮৯৩ চনত চিকাগোত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব কলম্বিয়ান প্ৰদৰ্শনীত মহিলা বিল্ডিঙত প্ৰদৰ্শিত হোৱা মহিলা শিল্পীসকলৰ ভিতৰত আবেমাও আছিল।[6] প্ৰদৰ্শনীত আবেমাৰ ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণ কৰা চাৰা বাৰ্নহাৰ্ডে নিৰ্মাণ কৰা এটা আৱক্ষ মূৰ্তিও প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
আবেমাই তৈল প্ৰতিকৃতি আৰু জলৰঙত বিশেষজ্ঞ আছিল আৰু তেওঁৰ বহু কামত চীন আৰু জাপানী চিত্ৰকৰৰ লগতে এডৱাৰ্ড মেনেটৰ দৰে সমসাময়িক মাষ্টাৰৰ প্ৰভাৱ দেখা গৈছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহত সঘনাই ফুলৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল। তেওঁৰ বিখ্যাত ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত দ্য ছিজনছ, এপ্ৰিল মৰ্নিং, প্লেচ ডি লা কনকৰ্ড, আমং দ্য ফ্লাৱাৰ্ছ, উইণ্টাৰ আৰু অভিনেত্ৰী জিন চেমাৰী, ব্ৰাজিলৰ সম্ৰাট ডম পেড্ৰ' দ্বিতীয়, ফাৰ্ডিনাণ্ড ডি লেচেপছ আৰু চাৰ্লছ গাৰ্নিয়াৰৰ প্ৰতিকৃতি।[7]
আবেমা আছিল এজন নিপুণ প্ৰিণ্টমেকাৰ, ভাস্কৰ্য্যশিল্পী আৰু ডিজাইনাৰ, লগতে এজন লেখক যিয়ে গেজেট ডেছ ব'ছ-আৰ্টছ আৰু ল'আৰ্ট আলোচনীলৈ নিয়মীয়াকৈ অৱদান আগবঢ়াইছিল।[7] তেওঁ কেইবাখনো কিতাপৰ চিত্ৰকল্পও কৰিছিল, য'ত আছিল লা মেৰ, ৰেনে মেইজেৰয় আছিল।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]
আবেমাক প্ৰদান কৰা বহুতো সন্মানৰ ভিতৰত আছিল পালমে একাডেমিক, ১৮৮৭[8] আৰু "তৃতীয় গণৰাজ্যৰ অফিচিয়েল পেইণ্টাৰ" হিচাপে মনোনয়ন। ১৯০০ চনৰ এক্সপ’জিচন ইউনিভাৰ্চেলতো ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ১৯০৬ চনত তেওঁক অৰ্ডাৰ অৱ দ্য লিজিয়ন ডি অনাৰৰ চেভালিয়াৰ হিচাপে সজাই তোলা হয়।
তেওঁ কেতিয়াও বিয়া কৰা নাছিল আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি মানুহৰ মাজত তেওঁক লেচবিয়ান বুলি জল্পনা-কল্পনা চলি আহিছে।[9]
১৯২৭ চনত পেৰিছত আবেমাৰ মৃত্যু হয়।[2] ২০ শতিকাৰ শেষৰফালে বিগত শতিকাবোৰত কলাক্ষেত্ৰলৈ মহিলাসকলৰ অৱদানে অধিক সমালোচনাত্মক আৰু ঐতিহাসিক মনোযোগ লাভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁৰ ৰচনাসমূহে নৱীকৃত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি আহিছে। ২০১৮ চনৰ পেৰিছত মহিলা ১৮৫০-১৯০০ চনৰ প্ৰদৰ্শনীত আবেমাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।[10]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "Ville d'Etampes: Acte de naissance de Louise Abbéma (31 octobre 1853)". www.corpusetampois.com. http://www.corpusetampois.com/che-19-18531031abbema.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2022-11-25.
- ↑ 2.0 2.1 Aurora: The Journal of the History of Art. Aurora. 2002. পৃষ্ঠা. 62. https://books.google.com/books?id=1RhIAQAAIAAJ.
- ↑ 3.0 3.1 "Louise Abbéma | National Museum of Women in the Arts" (en ভাষাত). nmwa.org. https://nmwa.org/explore/artist-profiles/louise-abb%C3%A9ma। আহৰণ কৰা হৈছে: 2017-02-06.
- ↑ Taranow, Gerda (1996). The Bernhardt Hamlet: Culture and Context. P. Lang. পৃষ্ঠা. 94. ISBN 978-0-8204-2335-7. https://books.google.com/books?id=5XdlAAAAMAAJ.
- ↑ Taranow, Gerda (1996). The Bernhardt Hamlet: culture and context. P. Lang. ISBN 0-8204-2335-1.
- ↑ Summers, Clude J. (2004). The Queer Encyclopedia of the Visual Arts. প্ৰকাশক San Francisco, CA: Cleis. পৃষ্ঠা. 2. ISBN 1573441910.
- ↑ 7.0 7.1 Geyer, Andrea. "Revolt, They Said". www.andreageyer.info. http://www.andreageyer.info/revolttheysaid/a.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2017-06-05.
- ↑ "Dictionary of Women Artists" Edited by Gaze, Delia. Fitzroy Dearborn Publishers 1997, pp161-165.
- ↑ "Louise Abbéma, Quaint Flower of the Belle Époque". https://blog.imagesmusicales.be/louise-abbema-quaint-flower-of-the-belle-epoque/.
- ↑ Madeline, Laurence (2017). Women artists in Paris, 1850-1900. Yale University Press. ISBN 978-0300223934.