লেডী ইন-ৱেইটিং
লেডী-ইন-ৱেইটিং বা ক’ৰ্ট লেডী হৈছে দৰবাৰত এগৰাকী মহিলা ব্যক্তিগত সহায়িকা, যিয়ে কোনো ৰাজকীয় মহিলা বা উচ্চ পদস্থ সম্ভ্ৰান্ত মহিলাক সহায় কৰে।[1] ঐতিহাসিকভাৱে ইউৰোপত এগৰাকী লেডী-ইন-ৱেটিং প্ৰায়ে এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত মহিলা আছিল যদিও তেওঁ যিগৰাকী মহিলাৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেওঁতকৈ পদবী নিম্ন আছিল। যদিও তাইৰ সেৱাৰ বাবে আৰ্থিক বা অন্যান্য ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰিব পাৰে, বা নাপাবও পাৰে, তথাপি এগৰাকী লেডী-ইন-ৱেইটিঙক চাকৰতকৈ বেছি সচিব, দৰবাৰী বা মিষ্ট্ৰেছৰ সংগী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
পৃথিৱীৰ আন কিছুমান ঠাইত প্ৰায়ে ৰাজপ্ৰাসাদৰ মহিলা বুলি কোৱা লেডী-ইন-ৱেটিংগৰাকী কাৰ্যক্ষেত্ৰত উচ্চ পদস্থ মহিলা নহয়, দাস বা পৰিচাৰক আছিল যদিও তথাপি একে ভূমিকা পালন কৰিছিল, তেওঁৰ মিষ্ট্ৰেছৰ সংগী বা সচিব হিচাপে কাম কৰিছিল। বহুবিবাহ কৰা দৰবাৰত হয়তো এগৰাকী দৰবাৰী ভদ্ৰমহিলা ৰজাৰ বাবে আনুষ্ঠানিকভাৱে যৌন সেৱাৰ বাবে উপলভ্য হ’লহেঁতেন আৰু তেওঁ তেওঁৰ পত্নী, পত্নী, কৰ্টেছন বা উপপত্নী হ’ব পাৰিলেহেঁতেন।
লেডী-ইন-ৱেইটিং বা ক'ৰ্ট লেডী প্ৰায়ে এনে মহিলাৰ বাবে এটা সাধাৰণ শব্দ, যাৰ আপেক্ষিক পদবী, উপাধি আৰু চৰকাৰী কাম-কাজৰ ভিন্নতা আছিল যদিও এনে পাৰ্থক্যও প্ৰায়ে সন্মানীয় আছিল। ৰাজকীয় মহিলাই নিজৰ লেডিজ নিৰ্বাচন কৰিবলৈ স্বাধীন হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে, আৰু, আনকি যেতিয়া তেওঁৰ এনে স্বাধীনতা থাকে, তেতিয়াও তেওঁৰ পছন্দ সাধাৰণতে ৰাষ্ট্ৰপতি, পিতৃ-মাতৃ, স্বামী বা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ মন্ত্ৰীৰদ্বাৰা (উদাহৰণস্বৰূপে, বেডচেম্বাৰ সংকটত) বহু পৰিমাণে প্ৰভাবিত হয়।
ইতিহাস
[সম্পাদনা কৰক]ইউৰোপত লেডী-ইন-ৱেইটিঙৰ কাৰ্যালয়ৰ উন্নয়ন ৰজাৰ দৰবাৰৰ বিকাশৰ সৈতে জড়িত। কেৰ’লিঞ্জিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত, নৱম শতিকাত, হিংকমাৰে ৮৮২ চনৰপৰা ডি অৰ্ডিন পালাটিত চাৰ্লছ দ্য বাল্ডৰ ৰাজকীয় ঘৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে, য’ত তেওঁ কৈছে যে দৰবাৰৰ বিষয়াসকলে ৰাণীৰ লগতে ৰজাৰপৰাও আদেশ লৈছিল। মেৰ’ভিঞ্জিয়ান ৰাণীসকলৰ ব্যক্তিগত দাস আছিল বুলি ধৰা হয় আৰু নৱম শতিকাত নিশ্চিত কৰা হয় যে কেৰ’লিঞ্জিয়ান ৰাণীসকলৰ পদবীৰ চিন হিচাপে আভিজাত্যৰপৰা অহা প্ৰহৰীৰ দল আছিল আৰু কিছুমান বিষয়াক ৰজাৰ নহয় ৰাণীৰ বুলি কোৱা হয়।[2]
দ্বাদশ শতিকাৰ শেষৰফালে ফ্ৰান্সৰ ৰাণীসকলৰ নিজা ঘৰ আছিল বুলি নিশ্চিত কৰা হৈছে আৰু সম্ভ্ৰান্ত মহিলাসকলক লেডিজ-ইন-ৱেইটিং বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।[2] মধ্যযুগত অৱশ্যে ইউৰোপীয় ৰাণী পত্নীৰ ঘৰখন সাধাৰণতে কম আছিল আৰু স্বামীৰ লগত দৰবাৰলৈ যোৱা সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ পত্নীতকৈ প্ৰকৃততে নিয়োজিত লেডিজ-ইন-ৱেইটিঙৰ সংখ্যা অতি কম আছিল: ১২৮৬ চনত ফ্ৰান্সৰ ৰাণীৰ কৰ্মসংস্থাপনত মাত্ৰ পাঁচগৰাকী লেডিজ-ইন-ৱেইটিং আছিল আৰু ১৩১৬ চনতহে তেওঁৰ ঘৰখন ৰাজকীয় সন্তানৰ ঘৰৰপৰা পৃথক হৈছিল।[2]
ৰেনেছাঁৰ যুগত ইউৰোপত লেডিজ-ইন-ৱেইটিঙৰ ভূমিকা বহু পৰিমাণে সলনি হয়, যেতিয়া ইটালীৰ আদালতত ক্ষমতাৰ প্ৰতিনিধিত্ব হিচাপে নাৰীয়ে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰা এক নতুন আনুষ্ঠানিক দৰবাৰী জীৱন বিকশিত হয় আৰু বুৰ্গাণ্ডীলৈ, বুৰ্গাণ্ডীৰপৰা ফ্ৰান্সলৈকে আৰু ইউৰোপৰ বাকী আদালতসমূহলৈ বিয়পি পৰে।[2] ১৫ শতিকাৰ শেষৰফালে ফৰাচী ৰজাৰ দৰবাৰে সম্প্ৰসাৰণ কৰি পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে বাবে নতুন কাৰ্যালয়ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰি নতুন নৱ-জাগৰণৰ আদৰ্শৰ উত্তৰ দিব পৰাকৈ ফ্ৰান্সৰ বাবে ই এক আদৰ্শ হৈ পৰিছিল।[2]
মধ্যযুগৰ সময়ত পটভূমিত তুলনামূলকভাৱে নম্ৰ স্থান লাভ কৰা বিবাহিত ফেমছ আৰু অবিবাহিত ফিলেছৰ সৰু বৃত্তৰপৰা ফৰাচী লেডিজ-ইন-ৱেইটিঙৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছিল, কেইবাটাও কাৰ্যালয় থকা উন্নত স্তৰত বিভক্ত হৈছিল আৰু ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ফ্ৰান্সৰ নতুন আনুষ্ঠানিক দৰবাৰী জীৱনত গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ৰাজহুৱা ভূমিকা পালন কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল।[2] এই উদাহৰণ ইউৰোপৰ আন আদালতসমূহেও অনুসৰণ কৰে, যেতিয়া ষোড়শ শতিকাৰ সময়ছোৱাত আদালতসমূহৰ সম্প্ৰসাৰণ আৰু অধিক আনুষ্ঠানিক হৈ পৰে আৰু আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে মহিলাসকলৰ কাৰ্যালয়, সংখ্যা আৰু দৃশ্যমানতা সম্প্ৰসাৰিত হয়।[2]
১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে অৱশ্যে ইউৰোপৰ বেছিভাগ আদালতে আদালতৰ কৰ্মচাৰী হ্ৰাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, প্ৰায়ে নতুন অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ বাবে যিয়ে আদালতৰ প্ৰতিনিধিত্বক অধিক প্ৰশ্নবোধক কৰি তুলিছিল।
কৰ্তব্য
[সম্পাদনা কৰক]লেডিজ-ইন-ৱেইটিঙৰ কৰ্তব্য দৰবাৰৰপৰা দৰবাৰলৈ ভিন্ন আছিল যদিও লেডিজ-ইন-ৱেইটিঙে ঐতিহাসিকভাৱে পালন কৰা কামসমূহৰ ভিতৰত আছিল দৰবাৰত প্ৰচলিত শিষ্টাচাৰ, ভাষা, নৃত্য, ঘোঁৰা চলোৱা, সংগীত নিৰ্মাণ, আৰু চিত্ৰকলাৰ দক্ষতা; দৰবাৰতৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰু ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে তেওঁৰ মিষ্ট্ৰেছক অৱগত কৰা; তেওঁৰ মিষ্ট্ৰেছৰ কোঠা আৰু ৱাৰ্ডৰবৰ যত্ন; সচিবালয়ৰ কাম; চাকৰ, বাজেট আৰু ক্ৰয়ৰ তত্ত্বাৱধান; তেওঁৰ মিষ্ট্ৰেছৰ লগত চিঠি-পত্ৰ পঢ়া আৰু তেওঁৰ হৈ লিখা; আৰু আদেশ অনুসৰি বাৰ্তাসমূহ বিবেচনাপূৰ্ণভাৱে প্ৰেৰণ কৰা।[1]