সদস্য বাৰ্তা:গোবিন্দ সৎনামী
বিষয় যোগ কৰক
 |
নমস্কাৰ, গোবিন্দ সৎনামী
অসমীয়া ৱিকিপিডিয়ালৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ! আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব। নৱাগত সকলৰ বাবে তলত দিয়া পৃষ্ঠাকেইখন অতি উপযোগী, অনুগ্ৰহ কৰি পৃষ্ঠাকেইখন এবাৰ চকু ফুৰাই চাই যেন। ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনাৰ সহায়
আশা কৰোঁ ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিপিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।      |
 |
-অজয় দাস (বাৰ্তা) 04:27, 30 June 2018 (ইউ.টি.চি.)
অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ লুপ্ত কাহিনী হৈছে গোবিন্দ সতনামী ৰচিত এখন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনত ১৮৫৯ চনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতা লাভৰ সময়লৈকে অসমৰ চাহ বাগিচাসমূহলৈ অহা গিৰ্মিটিয়া শ্ৰমিকসকলৰ ইতিহাস, তেওঁলোকৰ সংগ্ৰাম আৰু বিশেষকৈ সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ অৱদানৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰা হৈছে।
পৰিচয়
[সম্পাদনা কৰক]অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী বা গিৰ্মিটিয়া শ্ৰমিকসকলৰ ইতিহাস কেৱল শোষণ আৰু যন্ত্ৰণাৰ কাহিনী নহয়, বৰঞ্চ ই মানৱীয় সাহস, অদম্য মনোবল আৰু অপৰিসীম জীৱনীশক্তিৰ এক মহাকাব্যিক আখ্যান। ব্ৰিটিছ শাসনকালত প্ৰতাৰণাৰ বলি হৈ চাহ বাগানলৈ অহা এইসকল লোকে কেনেকৈ নিজৰ সংস্কৃতি আৰু পৰিচয় ৰক্ষা কৰি অসমীয়া সমাজৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ হৈ পৰিল, তাৰ সবিস্তাৰ বৰ্ণনা ইয়াত আছে।
চাহ জনগোষ্ঠীৰ পৰিচয় আৰু নামকৰণ
[সম্পাদনা কৰক]গিৰ্মিটিয়া শব্দৰ উৎপত্তি
[সম্পাদনা কৰক]'গিৰ্মিট' শব্দটো ইংৰাজী 'Agreement' শব্দৰ অপভ্ৰংশ। বৃটিছসকলে শ্ৰমিকসকলক এক চুক্তিৰ অধীনত কাম কৰিবলৈ আনিছিল। এই চুক্তিক শ্ৰমিকসকলে 'গিৰ্মিট' বুলিছিল আৰু যিসকল শ্ৰমিকে এই চুক্তিত চহী বা টিপ চাব দিছিল, তেওঁলোকক 'গিৰ্মিটিয়া' বুলি জনা গৈছিল।
চাহ শ্ৰমিক, গিৰ্মিটিয়া মজদুৰ — একেই পৰিচয়
[সম্পাদনা কৰক]অসমৰ চাহ বাগিচাত কৰ্মৰত শ্ৰমিকসকলক বিভিন্ন সময়ত চাহ শ্ৰমিক বা মজদুৰ বুলি কোৱা হয়। কিন্তু ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোক গিৰ্মিটিয়া মজদুৰ হিচাপেই পৰিচিত আছিল, কিয়নো তেওঁলোকক এক নিৰ্দিষ্ট চৰ্তত অসমলৈ অনা হৈছিল।
ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট
[সম্পাদনা কৰক]ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক শাসন আৰু শ্ৰমিক নিয়োগ
[সম্পাদনা কৰক]১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ব্ৰিটিছে অসমত চাহ গছৰ সম্ভাৱনা দেখি চাহ উদ্যোগ গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰে। স্থানীয় শ্ৰমিকৰ অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈ তেওঁলোকে ভাৰতৰ মধ্য আৰু পূব প্ৰান্তৰ পৰা শ্ৰমিক নিয়োগ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে।
শ্ৰমিকৰ প্ৰয়োজনীয়তা কিয় হৈছিল
[সম্পাদনা কৰক]চাহ বাগিচাৰ বাবে অটব্য জংঘল পৰিষ্কাৰ কৰা আৰু ৰোপণ কাৰ্যৰ বাবে বৃহৎ পৰিমাণৰ সস্তীয়া আৰু কঠোৰ শ্ৰম কৰিব পৰা শ্ৰমিকৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। স্থানীয় অসমীয়া মানুহে স্বাধীনচেতিয়া স্বভাৱৰ বাবে বাগানৰ কঠোৰ নিয়ন্ত্ৰণত কাম কৰিবলৈ অমান্তি হৈছিল।
উৎপত্তিস্থল আৰু জনগোষ্ঠী
[সম্পাদনা কৰক]মূলতঃ ঝাৰখণ্ড, বিহাৰ, ওড়িশা, ছত্তীছগড় আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা সাঁওতাল, মুণ্ডা, ওৰাওঁ, সৎনামী, কুৰ্মী আদি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলক অসমলৈ অনা হৈছিল।
নিৰ্দিষ্ট সময়কাল (১৮৫৯–১৯২০)
[সম্পাদনা কৰক]১৮৫৯ চনত 'Workmen's Breach of Contract Act' প্ৰৱৰ্তনৰ পাছত শ্ৰমিক আমদানিৰ প্ৰক্ৰিয়া তীব্ৰতৰ হয় আৰু ১৯২০ চনলৈকে এই ব্যৱস্থা ব্যাপক হাৰত চলি থাকে।
আৰ্কাটিয়া আৰু প্ৰতাৰণা
[সম্পাদনা কৰক]আৰ্কাটিয়াৰ ভূমিকা আৰু প্ৰতাৰণামূলক কৌশল
[সম্পাদনা কৰক]আৰ্কাটিয়াসকল আছিল ব্ৰিটিছৰ দৰমহাভুক্ত শ্ৰমিক সংগ্ৰহকাৰী। তেওঁলোকে গাঁৱে গাঁৱে গৈ সহজ-সৰল মানুহবোৰক ফুচুলাইছিল।
মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু অগ্ৰিম ধনৰ ফান্দ
[সম্পাদনা কৰক]আৰ্কাটিয়াই শ্ৰমিকসকলক মিছা কথা কৈছিল যে অসমত গছ জোকাৰিলেই টকা পৰে। যাত্ৰাৰ নামত অলপ ধন অগ্ৰিম দি তেওঁলোকক একপ্ৰকাৰ ক্ৰয় কৰি লৈছিল।
পৰিবহন
[সম্পাদনা কৰক]পৰিবহন প্ৰক্ৰিয়া — এক জীৱন্ত দুঃস্বপ্ন
[সম্পাদনা কৰক]শ্ৰমিকসকলক গৰু-মহৰ দৰে জাহাজ আৰু ৰে’লত ভৰাই অনা হৈছিল। অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশৰ বাবে বহু শ্ৰমিকৰ বাটতে মৃত্যু হৈছিল।
অসমৰ প্ৰমুখ ঘাটসমূহ
[সম্পাদনা কৰক]কলকাতাৰ পৰা জলপথেৰে ধুবুৰী, গোৱালপাৰা, পলাশবাৰী আৰু তেজপুৰৰ জাহাজ ঘাটসমূহ আছিল শ্ৰমিক কঢ়িওৱা মূল কেন্দ্ৰ।
অসমত জীৱনযাত্ৰা
[সম্পাদনা কৰক]চাহ বাগিছাত জীৱনযাত্ৰা
[সম্পাদনা কৰক]বাগিচাৰ জীৱন আছিল অত্যন্ত যন্ত্ৰণাদায়ক। পুৱাৰে পৰা সন্ধিয়ালৈকে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিছিল আৰু যিকোনো ভুলৰ বাবে কঠোৰ শাস্তি দিয়া হৈছিল।
বাসস্থান — কুলি লাইনৰ দুৰ্দশা
[সম্পাদনা কৰক]শ্ৰমিকসকলক 'কুলি লাইন' নামৰ অতি সৰু আৰু অপৰিষ্কাৰ চালি ঘৰত ৰখা হৈছিল, য’ত নূন্যতম মানৱীয় সুবিধাসমূহো নাছিল।
শিক্ষাৰ অৱস্থা — এক অন্ধকাৰ অধ্যায়
[সম্পাদনা কৰক]ব্ৰিটিছ চৰকাৰে শ্ৰমিকৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে শিক্ষাৰ কোনো ব্যৱস্থা কৰা নাছিল। শিক্ষিত হ’লে শ্ৰমিকসকলে বিদ্ৰোহ কৰিব পাৰে বুলি বাগান মালিকসকলে ভয় কৰিছিল।
সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ শিক্ষা প্ৰসাৰত অৱদান
[সম্পাদনা কৰক]গোবৰ্ধন মাহাজন আৰু কুনুৱা মাহাজনৰ দৰে সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে নিজৰ গাঁঠিৰ ধন ভাঙি আৰু মাটি দান কৰি চাহ শ্ৰমিকৰ সন্তানৰ বাবে স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছি।
স্বাধীনতা আন্দোলনত চাহ শ্ৰমিকৰ অৱদান
[সম্পাদনা কৰক]১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলন আৰু ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত চাহ শ্ৰমিকসকলে সক্ৰিয়ভাৱে অংশ লৈছিল।
সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ সহায়-সহযোগিতা
[সম্পাদনা কৰক]স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক আশ্ৰয় দিয়া আৰু খাদ্য যোগান ধৰাত সৎনামী সম্প্ৰদায়ৰ ভূমিকা আছিল অগ্ৰণী। কানিয়া সৎনামীৰ দৰে বহু লোকে এই সংগ্ৰামত শ্বহীদ বৰণ কৰিছিল।
চাহ জনগোষ্ঠীৰ উত্তৰাধিকাৰ আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰত্যাহ্বান
[সম্পাদনা কৰক]আজি চাহ জনগোষ্ঠী অসমৰ এক বৃহৎ শক্তি। তেওঁলোকৰ নিজস্ব ভাষা (সাদৰি), ঝুমুৰ নৃত্য আৰু কৰমা পূজাই অসমীয়া সংস্কৃতি সমৃদ্ধ কৰিছে। তথাপিও জনজাতীয় মৰ্যাদা (ST status) আৰু মজুৰী বৃদ্ধিৰ দৰে সমস্যাসমূহ আজিও প্ৰত্যাহ্বান হৈ আছে।
লেখক
[সম্পাদনা কৰক]গোবিন্দ সতনামী (এজন গৱেষক আৰু লেখক যিয়ে চাহ জনগোষ্ঠীয় সমাজৰ হেৰুৱা ইতিহাস পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে কাম কৰি আছে)।
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- Satnami, Gobinda. অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ লুপ্ত কাহিনী (2026)
- অসমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ ইতিহাস সম্পৰ্কীয় চৰকাৰী নথি।