সুশীলা ৰাণী পেটেল
| সুশীলা ৰাণী পেটেল | |
|---|---|
| চিত্ৰ:SushilaRani Patel-jpg.gif | |
| জন্ম | 1918 বম্বে, বম্বে ৰাষ্ট্ৰপতি, ব্ৰিটিছ ভাৰত (বৰ্তমান দিন মুম্বাই, মহাৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত) |
| মৃত্যু | ২০১৪ (বয়স ৯৫–৯৬) |
| ৰাষ্ট্ৰীয়তা | ভাৰতীয় |
| পেচা | গায়িকা |
| দাম্পত্যসঙ্গী | বাবুৰাও পেটেল |
সুশীলা ৰাণী পেটেল ( ইংৰাজী: : Sushila Rani Patel ; ১৯১৮–২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় গায়িকা, অভিনেত্ৰী, কণ্ঠশিল্পী, চিকিৎসক, আৰু সাংবাদিক। শিৱ সংগীতাঞ্জলি নামৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
সঙ্গীত জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]১৯৪২ চনত হিজ মাষ্টাৰছ ভইচ মিউজিক কোম্পানীৰ সৈতে ৰেকৰ্ডিং চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰি সুশিলা ৰাণী পেটেলে সঙ্গীত জীৱন আৰম্ভ কৰে। কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম বছৰবোৰত বাবুৰাও পেটেলে তেওঁক সহায় কৰিছিল।[1] ১৯৪৬ চনত ৰাণীয়ে দুখন ছবিত অভিনয় কৰে, গোৱালন , য'ত তেওঁ ত্ৰিলোক কাপুৰৰ বিপৰীতে আছিল, আৰু দ্ৰৌপদী, য'ত তেওঁ মুখ্য অভিনেত্রী আৰু গায়িকা আছিল। [1][2] দুয়োখন ছবিয়ে বক্স অফিচত বেয়া ফলাফল লাভ কৰিছিল। [1] এই চলচ্চিত্ৰ দুখন বাবুৰাও পাটেলে প্ৰযোজনা কৰিছিল, যাৰ সৈতে তেওঁ পাছত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল।
গায়িকা জীৱন অব্যাহত ৰাখি ৰাণীয়ে মোগুবাই কুৰ্দিকাৰৰ দৰে প্ৰখ্যাত শাস্ত্ৰীয় গায়ক আৰু পিছলৈ সুন্দৰবাই জাধৱৰ ওচৰত প্ৰশিক্ষণ লয়। ১৯৬১ চনত ৰাণী আৰু তেওঁৰ স্বামী বাবুৰাও পেটেলে শিৱ সংগীতাঞ্জলি নামৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে।[1] শাস্ত্ৰীয় সংগীতক উৎসাহিত কৰাৰ লগতে নতুন প্ৰতিভা আৱিষ্কাৰৰ বাবেও ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ কিছুমান ছাত্ৰ আছিল প্ৰদীপ বৰদ, ৰনু মজুমদাৰ, সদানন্দ নয়ম্পল্লী, ধনশ্ৰী পণ্ডিত ৰায় আৰু নিত্যানন্দ হালদিপুৰ।[1] শিৱ সংগীতাঞ্জলিক পিছলৈ সুশিলাৰাণী বাবুৰাও পেটেল ট্ৰাষ্টত একত্ৰিত কৰিছিল।[1]
ৰাণী আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে ফিল্মিণ্ডিয়া নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ ব্যৱসায় সম্পৰ্কীয় আলোচনীও চলাইছিল, পিছলৈ ই অধিক ৰাজনৈতিক ভাৰত মাতৃলৈ বিকশিত হৈছিল। ৰাণী আৰু বাবুৰাও পেটেলে "জুডাছ" আৰু "হায়াচিন্থ" ছদ্মনামেৰে লিখিছিল। তেওঁলোকৰ স্তম্ভটোৰ নাম আছিল বম্বে কলিং।[3] আলোচনীখনৰ প্ৰায় সমগ্ৰ বিষয়বস্তু তেওঁলোকৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। ৰাণীয়ে ব্যক্তিগতভাৱে চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ লৈছিল। সৰুৰে পৰা অভিনয় আৰম্ভ কৰা অভিনেত্ৰী মধুবালাৰ ঘনিষ্ঠ আছিল আৰু ইংৰাজী ক'বলৈ, পঢ়া আৰু লিখিবলৈ শিকাইছিল।[4][3]
পিছৰ জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]পিছৰ বছৰবোৰত ৰাণীয়ে প্ৰয়াত স্বামীৰ দ্বিতীয় পত্নীৰ সন্তান আৰু নাতি-নাতিনীৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ মালিকীস্বত্বক লৈ সম্পত্তিৰ বিবাদত লিপ্ত হয়।[5] ২০১৪ চনত ৯৬ বছৰ বয়সত মৃত্যুৰ আগলৈকে ৰাণীয়ে নিজৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত বিদ্যালয় চলাই গৈছিল।[1]
বঁটা
[সম্পাদনা কৰক]ৰাণীয়ে মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্য সাংস্কৃতিকপুৰস্কাৰ, আৰু ২০০২ চনত সংগীত নাটক অকাডেমীৰ বঁটা লাভ কৰে।[1]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 "Classical singer Sushilarani Patel dies at 96". The Hindu. 25 July 2014. http://www.thehindu.com/entertainment/classical-singer-sushilarani-patel-dies-at-96/article6248816.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 5 November 2017.
- ↑ Majumdar, Neepa (1 October 2010) (en ভাষাত). Wanted Cultured Ladies Only!: Female Stardom and Cinema in India, 1930s–1950s. University of Illinois Press. ISBN 9780252091780. https://books.google.com/books?id=TdM2Ben3alIC&pg=PA135.
- ↑ 3.0 3.1 "Potato faces and pigeon chests". India Today. http://indiatoday.intoday.in/story/baburao-patel-filmindia-mother-india/1/451894.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 5 November 2017.
- ↑ Gupta, Manju (2 July 2014) (en ভাষাত). Madhubala: Her Real Life Story. Genera Press. ISBN 9789380914961. https://books.google.com/books?id=dZgEDAAAQBAJ&pg=PT27.
- ↑ "Iconic 8,000-square-feet Pali Hill bungalow in property dispute". The Times of India. https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/Iconic-8000-square-feet-Pali-Hill-bungalow-in-property-dispute/articleshow/39608492.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 5 November 2017.