স্বৰূপ সিংহ
| মহাৰাণা স্বৰূপ সিংহ | |
|---|---|
._Udaipur,_1851,_City_Palace_Museum,_Udaipur._(cropped).jpg)
| |
| স্বৰূপ সিংহৰ প্ৰতিকৃতি পৰিচাৰকৰ সৈতে, দৰবাৰৰ চিত্ৰশিল্পী তাৰাৰ (সক্ৰিয় ১৮৩৬-১৮৭০), উইলিয়াম কাৰ্পেণ্টাৰৰ পিছত, উদয়পুৰ, ১৮৫১। | |
উদয়পুৰৰ মহাৰাণা
| |
| ৰাজত্ব | ১৮৪২-৬১ |
| পূৰ্বসূৰী | চৰ্দাৰ সিংহ |
| উত্তৰাধিকাৰী | শম্ভূ সিংহ |
| দাম্পত্য সঙ্গী | ৰাথোড়জী গুলাব কুঁৱৰজী কালাদ্বাসৰ চৌদিজী ফুল কানৱাৰজী বিকানেৰৰ বৰসালপুৰৰ ভাটিয়ানীজী চান্দ কুঁৱৰজী মেৱাৰৰ ঘানেৰাওৰ ৰাথোড়জী অভয় কানৱাৰজী |
| সন্তান | |
| নাই | |
| বাসগৃহ | ৰাণাৱত-ছিছোদিয়া বংশ |
| মাতৃ | Kachwahiji (Balbhadrotji) Ugra Kanwarji of Achrol in Jaipur |
| পিতৃ | বাগুৰৰ শিৱদান সিংহ |
মহাৰাণা স্বৰূপ সিংহ[1] (ইংৰাজী: Maharana Swarup Singh) তেওঁ পৰিয়ালটোৰ বাগুৰ শাখাৰ মহাৰাজ শিৱদন সিঙৰ জৈৱিক পুত্ৰ আছিল যদিও তেওঁক ডাঙৰ ভাতৃ মহাৰাণা চৰ্দাৰ সিংহই দত্তক লৈছিল।[2] তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহক সামৰি লৈছিল যদিও ইংলিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰে ১৮১৮ চনত হোৱা চুক্তিৰ মহাৰাজা ভীম সিঙে স্বাক্ষৰ কৰা পক্ষ হিচাপে তেওঁ পাৰ্শ্বৱৰ্তী হৈ আছিল। ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ চাৰি বছৰৰ পাছত ১৮৬১ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ ভাতৃ কুঁৱৰ শ্বেৰ সিঙৰ পুত্ৰ ভাগিন শম্ভূ সিংহই ৰাজপাটত বহে।