হাফিজ শ্বিৰাজী
 |
| হাফিজ শ্বিৰাজী | |
|---|---|
 হাফিজ শ্বিৰাজীৰ কল্পচিত্ৰ | |
| জন্ম | আনুমানিক ১৩১৫ শ্বিৰাজ, ইৰান |
| মৃত্যু | আনুমানিক ১৩৯০ শ্বিৰাজ, ইৰান |
| পেচা | কবি |
| ভাষা | পাৰ্চী |
| ৰাষ্ট্ৰীয়তা | ইৰানী |
| ধৰণ | গজল, সুফী কবিতা |
| উল্লেখনীয় কৰ্মৰাজি | দিৱান-ই-হাফিজ |
হাফিজ শ্বিৰাজী (ফাৰ্চী: خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی, আনুমানিক ১৩১৫ – ১৩৯০) আছিল এজন ইৰানী ছুফী কবি, যিয়ে পাৰ্চী ভাষাত গজল লিখি অতুলনীয় খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ কাব্যৰ সংকলন "দিওয়ান-ই-হাফিজ" আজিও ইৰানী সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত অত্যন্ত প্ৰসিদ্ধ।[1]
তেওঁৰ কবিতাবোৰে দিব্য প্ৰেম, আত্মান্বেষণ, জীৱনৰ ক্ষণভঙ্গুৰতা আৰু মদ্যপানৰ ৰূপক-ভাষাৰ জৰিয়তে ছুফীবাদী চিন্তাৰ গভীৰ প্ৰতিফলন দাঙি ধৰিছে।[2]
তেওঁৰ কবিতাৰ ওপৰত ইংৰাজীত বহুবিধ অনুবাদ কৰা হৈছে। পশ্চিমা বিশ্বত হাফিজক ৰুমীৰ সমসাময়িকজন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্যাটে আদি জাৰ্মান কবিও তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল।[3]
মৃত্যু আৰু স্মৃতি
[সম্পাদনা কৰক]তেওঁৰ সমাধি ইৰানৰ শ্বিৰাজ চহৰত অৱস্থিত, যাক হাফিজীয়া (Hāfezieh) বুলি কোৱা হয়। ই ইৰানৰ অন্যতম বিখ্যাত সাংস্কৃতিক স্থান।
উৎস
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ "Hafez". Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Hafez-Persian-poet
- ↑ Lewisohn, Leonard (2000). Hafez and the Religion of Love in Classical Persian Poetry. I.B. Tauris.
- ↑ Goethe's "West-östlicher Divan", inspired by Hafez. See Britannica.