ৰাধিয়া ইহছান
ৰাধিয়া ইহছান (ইংৰাজী: Radhia Ihsan, ১৯৩৩-২০২০), য়েমেনৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, ৰাজনীতিবিদ (য়েমেনী সমাজবাদী পাৰ্টি) আৰু লেখিকা আছিল।
ছিৰিয়াত কলেজলৈ গৈ তেওঁ বাগদাদত আইন অধ্যয়ন কৰিছিল, আৰু পাকিস্তানৰ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত ইছলামিক অধ্যয়ন কৰিছিল। শিক্ষা সমাপ্ত কৰি আদনলৈ উভতি আহি ইহছানে আল্লাহ হোটেলৰ পৰিচালক হিচাপে, আল-বাথ প্ৰিণ্টিং প্ৰেছৰ পৰিচালক হিচাপে, আদেন বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰবী ভাষা আৰু ইছলামিক আইন বিভাগৰ অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।
ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিকৰণৰ বিৰুদ্ধে মুক্তি আন্দোলনত অৰিহণা যোগাইছিল, আৰু ব্ৰিটিছে দুবাৰকৈ গ্ৰেপ্তাৰ কৰি কাৰাগাৰত ভৰাইছিল, কিন্তু অনশনৰ পিছত মুকলি কৰি দিছিল।
১৯৫০ চনত য়েমেনত নতুন মহিলা আন্দোলনৰ ইহছান এগৰাকী আগশাৰীৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰে। ১৯৫৬ চনত আদেনি মহিলা ক্লাবে ৰাধিয়া ইহছানৰ উদ্যোগত উন্মোচনৰ পক্ষত জড়িত হয়। বেছিভাগ মহিলাই এতিয়াও লিংগ পৃথকীকৰণত নিৰ্জনভাৱে বাস কৰিছিল আৰু ৰাজহুৱাভাৱে উন্মোচন কৰি উপস্থিত হ’ব পৰা নাছিল। যেতিয়া আডেনত ইজিপ্তৰ জনপ্ৰিয় গায়ক ফৰিদ আল-আট্ৰাছৰ কনচাৰ্টত মহিলাসকলক অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধা দিয়া হৈছিল, তেতিয়া ৰাধিয়া ইহছানৰ উদ্যোগত ক্লাবে এডেনত বোৰ্খাৰ বিৰুদ্ধে - আৰু এইদৰে লিংগ পৃথকীকৰণৰ বিৰুদ্ধে - বিক্ষোভৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।[1] ছয়গৰাকী উন্মুক্ত মহিলাৰ পিছত গাড়ীৰে প্ৰায় ত্ৰিশগৰাকী অনাৱৰণ কৰা মহিলাই আডেনৰ ৰাজপথেৰে বাতৰি কাকত আল-আয়্যাম আৰু ফাতাত আল-জাজিৰাৰ কাৰ্যালয়লৈ শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে, যদিহে তেওঁলোকে ৰাজহুৱা সমাজত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণৰ বিৰুদ্ধে ওৰণিখনক বাধা হিচাপে গৰিহণা দি এটা প্ৰেছ বিবৃতি প্ৰকাশ কৰে।.[1]
পিপলছ ডেম’ক্ৰেটিক ৰিপাব্লিক অৱ য়েমেনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ য়েমেন ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। য়েমেন ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্য, এডেনৰ আৰব মহিলা সংস্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা, এডেনৰ ডাইভাৰচিফাইড ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ ছিণ্ডিকেটৰ সদস্য আৰু এডেন গভৰ্ণৰেটৰ কাউন্সিলৰ সদস্য আছিল।
বঁটা আৰু সন্মান
[সম্পাদনা কৰক]ফ’ৰাম ফৰ প্ৰগ্ৰেছ এণ্ড প্ৰগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ তৃতীয় বৰ্ষপূৰ্তিৰ স্মৃতিত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়। এই মঞ্চত সেই সময়ৰ তথ্য মন্ত্ৰী হাছান আহমেদ আল-লাউজীয়ে নিষিদ্ধ কৰিছিল। সংস্কৃতিক আগুৱাই নিয়াৰ লগতে য়েমেনৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক উজ্জ্বল কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে জাতীয় সাংস্কৃতিক, কলাত্মক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰতীকসমূহক সন্মান জনোৱাৰ লক্ষ্যৰ পৰিণতিতে এই অনুষ্ঠান আৰম্ভ হৈছিল।[2]
তথ্যসূত্ৰ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ 1.0 1.1 Amel Nejib al-Ashtal, 'A Long, Quiet, and Steady Struggle: The Women's Movement in Yemen', in Pernille Arenfeldt, Nawar Al-Hassan Golley, eds., Mapping Arab Women's Movements: A Century of Transformations, p.280
- ↑ "Wayback Machine". 2018-04-05. https://www.yemeress.com/nabanews/24842। আহৰণ কৰা হৈছে: 2024-05-07.