ৰুহোল্লাহ খোমেইনী
ৰুহোল্লাহ খোমেইনী | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) আনুষ্ঠানিক প্ৰতিকৃতি, ১৯৮০ | |||||||||
| স্থানীয় নাম | روحالله خمینی | ||||||||
| জন্ম | ৰুহোল্লাহ মোস্তাফাভি মৌছাভি খোমেইনী ১৯০০ চনৰ ১৭ মে’ খোমেইনি, ইৰাণ | ||||||||
| মৃত্যু | ১৯৮৯ চনৰ ৩ জুন (aged 89) তেহৰাণ, ইৰাণ | ||||||||
| সমাধিস্থল | ৰুহোল্লা খোমেইনীৰ সমাধিস্থল | ||||||||
| শিক্ষা | (Qom)কম চেমিনাৰী | ||||||||
| পূৰ্বসূৰী | Himself (as Leader of the Revolution) | ||||||||
| উত্তৰসূৰী | Ali Khamenei | ||||||||
| দাম্পত্যসঙ্গী | খাদিজেহ ছাকাফী (বি. ১৯২৯) | ||||||||
| সন্তান | ৭, মোস্তাফা, জাহৰা, ফৰিদেহ, আৰু আহমদকে ধৰি | ||||||||
| আত্মীয়-স্বজন | খোমেইনি পৰিয়াল] | ||||||||
| ব্যক্তিগত | |||||||||
| ধৰ্ম | ইছলাম | ||||||||
| সংঘ | বাৰ শ্বিয়া [1] | ||||||||
| Jurisprudence | জা'ফাৰী | ||||||||
| Creed | উচুলি | ||||||||
| উল্লেখযোগ্য ধাৰণা | নিউ অ্যাডভান্স অফ গাৰ্ডিয়ানশিপ | ||||||||
| উল্লেখযোগ্য কৰ্ম |
| ||||||||
| জ্যেষ্ঠ বিষয়বাব | |||||||||
| শিক্ষক | হুছেইন বুৰুজাৰ্ডি | ||||||||
| |||||||||
| স্বাক্ষৰ | |||||||||
 | |||||||||
| ৱেবছাইট | |||||||||
| imam-khomeini | |||||||||
ৰুহোল্লাহ খোমেইনী (ইংৰাজী: Ruhollah Khomeini) ১৯৭৯ চনৰপৰা ১৯৮৯ চন অৰ্থাৎ মৃত্যুৰ আগলৈকে ইৰাণৰ এগৰাকী ছিয়া মুছলমান ধৰ্মগুৰু, বিপ্লৱী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল।
খোমেইনী ইৰাণী বিপ্লৱৰ নেতা আছিল, যিয়ে মহম্মদ ৰেজা পাহলৱীক ওফৰাই পেহলৱী যুগৰ অন্ত পেলাই দেশখনক ইছলামিক গণৰাজ্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। ইৰানৰ সৰ্বোচ্চ নেতা হিচাপে তেওঁ এনে নীতি ৰূপায়ণ কৰিছিল যিবোৰ খোমেইনবাদ নামেৰে পৰিচিত হ’ল।
বৰ্তমান ইৰাণৰ মাৰ্কাজী প্ৰদেশৰ খোমেইন চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা খোমেইনীৰ পিতৃক দুবছৰ বয়সতে হত্যা কৰা হৈছিল। তেওঁ সৰুৰেপৰা আত্মীয়ৰ সহায়ত কোৰান আৰু আৰবী ভাষা অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। খোমেইনী দ্বাদশ শ্বিয়া ধৰ্মৰ উচ্চ পদবীৰ মৌলবী, আয়াতুল্লাহ, মাৰ্জা', মুজতাহিদ, ফকিহা আৰু হাফিজ (ফিকহৰ বিশেষজ্ঞ) আৰু ৪০খনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছিল। শ্বেত বিপ্লৱৰ বিৰোধিতাৰ ফলত ১৯৬৪ চনত তেওঁক ৰাষ্ট্ৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বুৰ্ছালৈ বহিষ্কাৰ কৰা হয়। প্ৰায় এবছৰৰ পাছত তেওঁ নাজাফলৈ গুচি যায়, আৰু তাতেই তেওঁৰ ধৰ্মীয় ৰাজনৈতিক তত্ত্বৰ গাৰ্ডিয়ানশ্বিপ অৱ দ্য জুৰিষ্টৰ ৰূপৰেখা দাঙি ধৰা ভাষণসমূহ ইছলামিক গভৰ্ণমেণ্ট নামৰ কিতাপখনত সংকলিত কৰা হয়।
খোমেইনীৰ উত্তৰাধিকাৰ বিতৰ্কিত। ইৰাণত তেওঁক আইনগতভাৱে "পৱিত্ৰ" বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁক অপমান কৰিলে কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি; তেহৰানৰ বেহেষ্ট-ই জাহৰা কবৰস্থানত থকা তেওঁৰ সোণৰ গম্বুজযুক্ত সমাধিক্ষেত্ৰ তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ বাবে তীৰ্থস্থানত পৰিণত হৈছে। কিছুমানে তেওঁক ইৰাণত ইছলামিক পুনৰুজ্জীৱন, স্বাধীনতা, সাম্ৰাজ্যবাদ বিৰোধী আৰু বিদেশী প্ৰভাৱৰ প্ৰতিৰোধৰ নায়ক বুলি গণ্য কৰিলেও খোমেইনীক তেওঁৰ পশ্চিমীয়া আৰু ইহুদী বিৰোধী বক্তব্য, অগণতান্ত্ৰিক কাৰ্য্য আৰু অসংখ্য মানৱ অধিকাৰ উলংঘাৰ বাবে সমালোচনা কৰা হয়। ১৯৮১–১৯৮২ চনৰ ইৰাণী হত্যাকাণ্ড, গণহত্যা, ১৯৮৮ চনত ইৰাণৰ ৰাজনৈতিক বন্দীসকলক মৃত্যুদণ্ড দিয়া, আৰু ইৰাণ-ইৰাক যুদ্ধৰ সময়ত "মানৱ ঢৌৰ আক্ৰমণ"ৰ বাবে শিশু সৈনিকৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ আদি উল্লেশযোগ্য।[2][3][4][5]
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]পৰিয়ালৰ পটভূমি
[সম্পাদনা কৰক]
ৰুহোল্লাহ খোমেইনীৰ পূৰ্বপুৰুষ ক্ষুদ্ৰ মাটিৰ মালিক, ধৰ্মগুৰু আৰু ব্যৱসায়ী পৰিয়ালৰ লোক আছিল।[6] তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে ১৮ শতিকাৰ শেষৰফালে উত্তৰ-পূব ইৰাণৰ (তেতিয়াৰ নিশাপুৰৰ অংশ) খোৰাছান প্ৰদেশৰ নিজৰ মূল ঘৰ এৰি কিছুসময়ৰ বাবে অৱধ ৰাজ্যত বসতি স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমান ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এটা অঞ্চল অৱধৰ ৰাজধানীত পাৰ্চী মূলৰ বাৰজন ছিয়া মুছলমানে শাসন কৰিছিল।[7][8][9] তেওঁলোকৰ ৰাজত্বকালত তেওঁলোকে পাৰ্চী পণ্ডিত, কবি, আইনবিদ, স্থপতি আৰু চিত্ৰশিল্পীসকলক ব্যাপকভাৱে আমন্ত্ৰণ জনাইছিল আৰু সঘনাই আতিথ্য দিছিল। [10] অৱশেষত পৰিয়ালটোৱে আৱধৰ ৰাজধানী লক্ষ্ণৌৰ ওচৰৰ সৰু চহৰ কিন্তুৰত বসতি স্থাপন কৰে। [11][12][13][14]
খোমেইনীৰ ককাদেউতাক আহমদ হিন্দীৰ জন্ম কিন্তুৰত হৈছিল। [12][14] [11][14] ১৮৩০ চনত তেওঁ লক্ষ্ণৌ এৰি অট্টোমান ইৰাকৰ নাজাফৰ আলীৰ মন্দিৰলৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰে আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহিল।[11][14] [15] জীৱনীকাৰ বাকৰ মইনৰ মতে এই প্ৰব্ৰজন ভাৰতত ব্ৰিটিছ ক্ষমতাৰ সম্প্ৰসাৰণৰপৰা হাত সাৰিবলৈ কৰা হৈছিল। [15] ১৮৩৪ চনত চৈয়দ আহমদ মুছাভি হিন্দী ইৰাণলৈ যায় আৰু ১৮৩৯ চনত তেওঁ খোমেইনীত বসতি স্থাপন কৰে। [12] যদিও তেওঁ ইৰাণত থাকি বসতি স্থাপন কৰিলে, তথাপি তেওঁক ‘হিন্দী’ নামেৰে জনাজাত হৈ থাকিল, যিয়ে তেওঁৰ ভাৰতত থকাৰ ইংগিত দিয়ে; আৰু ৰুহোল্লাহ খোমেইনীয়ে আনকি তেওঁৰ কিছুমান গজলত 'হিন্দী'ক কলমৰ নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।[11] ধঁপাতৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত ধঁপাত সেৱন নিষিদ্ধ কৰি ফতোৱা জাৰি কৰা ধৰ্মগুৰুজনেই আছিল খোমেইনীৰ ককাদেউতাক মিৰ্জা আহমদ মুজতাহিদ-ই খোনছাৰী। [16][17]
নিৰ্বাসিত জীৱন
[সম্পাদনা কৰক]
খোমেইনীয়ে ১৪ বছৰতকৈ অধিক সময় নিৰ্বাসনত কটাইছিল, বেছিভাগেই ইৰাকৰ পৱিত্ৰ চহৰ নাজাফত। প্ৰথম অৱস্থাত ১৯৬৪ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত তেওঁক তুৰস্কলৈ পঠিওৱা হয় আৰু তাৰপৰাই তেওঁ বুৰ্ছাত তুৰ্কী সামৰিক চোৰাংচোৱাৰ কৰ্ণেল আলী চেটিনাৰৰ ঘৰত থাকে। [18] ১৯৬৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত এবছৰ নৌহওঁতেই তেওঁক ইৰাকৰ নাজাফলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে আৰু ১৯৭৮ চনলৈকে তাতেই থাকে আৰু তেতিয়াৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ছাদ্দাম হুছেইনে তেওঁক বহিষ্কাৰ কৰে।[19] এই সময়লৈকে শ্বাহৰ প্ৰতি অসন্তুষ্টি তীব্ৰতৰ হৈ পৰিছিল আৰু খোমেইনীয়ে ১৯৭৮ চনৰ ৬ অক্টোবৰত পৰ্যটন ভিছাত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল নেউফ্লে-লে-চাট’লৈ গৈছিল।[20][21]
১৯৬০ চনৰ শেষৰফালে খোমেইনী "লাখ লাখ" শ্বিয়াসকলৰ বাবে "মাৰ্জা-ই তাকলিদ" বা অনুকৰণৰ আৰ্হি হৈ পৰিছিল; সেই সময়ত শ্বিয়া জগতত এনে প্ৰায় ছয়জন আদৰ্শ আছিল।[22] ১৯৪০ চনত খোমেইনীয়ে ১৯০৬ চনৰ পাৰ্চী সংবিধানৰ অধীনত সীমিত ৰাজতন্ত্ৰৰ ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও – যাৰ প্ৰমাণ তেওঁৰ "কাছফ আল-আছৰাৰ" গ্ৰন্থখনে – ১৯৭০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ এই ধাৰণাটো সম্পূৰ্ণৰূপে নাকচ কৰিছিল। ১৯৭০ চনৰ আৰম্ভণিতে খোমেইনীয়ে নাজাফত "ইছলামিক চৰকাৰ" বিষয়ক ধাৰাবাহিক বক্তৃতা প্ৰদান কৰে, যিটো পিছলৈ কিতাপ হিচাপে প্ৰকাশ পায়; কিতাপখনৰ বিভিন্ন শিৰোনাম আছিল "ইছলামিক চৰকাৰ" বা "ইছলামিক চৰকাৰ: ন্যায়িকৰ শাসন" (হুকুমাত-ই ইছলামী: উইলাত-ই ফকিহ)। যদিও এই নীতি বিপ্লৱৰ পূৰ্বে সাধাৰণ জনতাৰ মাজত বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় নাছিল,[23][24] বিপ্লৱৰ পিছত ইয়াক ইৰাণৰ নতুন সংবিধানত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। [25][26]
ইৰাণৰ সৰ্বোচ্চ নেতা (১৯৭৯–১৯৮৯)
[সম্পাদনা কৰক]ইৰানলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন
[সম্পাদনা কৰক]
১৯৭৯ চনৰ ১৬ জানুৱাৰীত শ্বাহে চিকিৎসাৰ বাবে দেশ এৰি থৈ যায় (কথিতভাৱে "ছুটীত"), আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহিল। দুসপ্তাহৰ পাছত ১৯৭৯ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰী বৃহস্পতিবাৰে খোমেইনীয়ে গ্ৰেণ্ড ষ্টাইলত ইৰাণলৈ উভতি আহে; তেওঁক পাঁচ নিযুত লোকৰ উল্লসিত জনতাই আদৰণি জনাইছিল।[27] তেহৰাণলৈ উভতি অহাৰ সময়ত তেওঁৰ চাৰ্টাৰ্ড এয়াৰ ফ্ৰান্স বিমানখনত তেওঁৰ লগত ১২০ জন সাংবাদিক আছিল,[28] তিনিগৰাকী মহিলাও আছিল।[29] ইয়াৰে এজন সাংবাদিক পিটাৰ জেনিংছে সুধিলে: “আয়াতুল্লাহ, আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি আমাক ক’বনে যে ইৰাণলৈ ঘূৰি আহি আপোনাৰ কেনে অনুভৱ হৈছে?” তেওঁ উত্তৰ দিছিল "একো নাই।" আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰভাৱৰ বাবে ১৯৭৯ চনত টাইম আলোচনীৰ বছৰৰ পুৰুষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
বিপ্লৱৰ নেতা
[সম্পাদনা কৰক]খোমেইনীয়ে শ্বাপৌৰ বখতিয়াৰৰ অস্থায়ী চৰকাৰক দৃঢ়ভাৱে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু নিজে চৰকাৰ গঠন কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত (বাহমান ২২), খোমেইনীয়ে নিজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী অন্তৱৰ্তীকালীন প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে মেহদী বজাৰগান নিযুক্ত কৰে আৰু এইবুলি দাবী কৰে যে “যিহেতু মই তেওঁক নিযুক্ত কৰিছোঁ, সেয়ে তেওঁৰ কথা মানিবই লাগিব।” তেওঁ এই চৰকাৰক “ঈশ্বৰৰ চৰকাৰ” বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু কৈছিল যে তেওঁৰ বা বাজাৰগানৰ আদেশ অমান্য কৰা মানে “ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ”, আৰু “ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰা নিন্দা (Blasphemy)”ৰ সমান।
খোমেইনীৰ আন্দোলনে গতি লাভ কৰাৰ লগে লগে বহু সৈনিক তেওঁৰ পক্ষলৈ আহিবলৈ আৰম্ভ কৰে।[30] আত্মসমৰ্পণ নকৰা সৈনিকসকলৰ ওপৰত খোমেইনীয়ে অমঙ্গলৰ ঘোষণা কৰিছিল। ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত বিদ্ৰোহ বিস্তাৰিত হোৱাৰ লগতে অস্ত্ৰাগাৰসমূহ বিদ্ৰোহীসকলৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ যায়। তাৰ পিছত সেনাবাহিনীয়ে নিৰপেক্ষতা ঘোষণা কৰে আৰু বাখতিয়াৰ চৰকাৰ পতন হয়।
১৯৭৯ চনৰ ৩০ আৰু ৩১ মাৰ্চত ৰাজতন্ত্ৰৰ সলনি এখন ইছলামিক গণৰাজ্য স্থাপনৰ বাবে এখন গণভোট অনুষ্ঠিত হয়। প্ৰশ্ন আছিল— “ইছলামিক চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বাৰ্থত ৰাজতন্ত্ৰ বিলোপ কৰা উচিত নেকি?” এই গণভোটত ৯৮% ভোটাৰে ইছলামিক গণৰাজ্যৰ পক্ষত ভোট দিয়ে। [31] ফলত ইৰানত ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰৰ শাসন আৰম্ভ হয়।
মৃত্যু
[সম্পাদনা কৰক]মৃত্যুৰ কেইবাবছৰ পূৰ্বে খোমেইনীৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিছিল। জামাৰান চিকিৎসালয়ত এঘাৰ দিন কটোৱাৰ পিছত ১৯৮৯ চনৰ ৩ জুনত দহ দিনত পাঁচবাৰকৈ হাৰ্ট এটেকত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ কন্যায় নিশ্চিত কৰিছিল যে সেই সময়ত তেওঁ পেটৰ কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে যুঁজি আছিল।[32][33]
খোমেইনীৰ মৃত্যুৰ দিনটো ইৰানত চৰকাৰী বন্ধৰ দিন। [34][35][36] খোমেইনীৰ স্মৃতিত মানুহে তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিনটোত ধৰ্মধ্বনি শুনিবলৈ আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ বেহেষ্ট-ই-জাহৰাত স্থাপন কৰা তেওঁৰ সমাধিস্থললৈ যায়।
গ্ৰন্থতালিকা
[সম্পাদনা কৰক]ৰাজনীতিবিদৰ উপৰি খোমেইনী আছিল এজন লেখক আৰু বক্তা (তেওঁৰ ২০০খন কিতাপ অনলাইনত উপলব্ধ)।[37] তেওঁ কোৰানৰ ওপৰত, ইছলামিক ন্যায়বিজ্ঞান, ইছলামিক আইনৰ বিষয়ে আৰু ইছলামিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত টীকা লিখিছিল। তেওঁ দৰ্শন, জ্ঞানবাদ, কবিতা, সাহিত্য, চৰকাৰ আৰু ৰাজনীতিৰ বিষয়েও গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।[38] তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে:
তথ্যৰ উৎস
[সম্পাদনা কৰক]- ↑
- Bowering, Gerhard; Crone, Patricia; Kadi, Wadad et al., eds (2012). The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought. Princeton University Press. পৃষ্ঠা. 518. ISBN 978-1-4008-3855-4.
- Malise Ruthven (2004). Fundamentalism: The Search for Meaning (Reprint সম্পাদনা). Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 29. ISBN 978-0-19-151738-9.
- Jebnoun, Noureddine; Kia, Mehrdad; Kirk, Mimi, eds (2013). Modern Middle East Authoritarianism: Roots, Ramifications, and Crisis. Routledge. পৃষ্ঠা. 168. ISBN 978-1-135-00731-7.
- ↑ Overton, Iain (13 April 2019). "How a 13-year-old boy became the first modern suicide bomber" (en ভাষাত). gq-magazine.co.uk. https://www.gq-magazine.co.uk/article/the-price-of-paradise-iain-overton-extract। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 December 2024.
- ↑ Fard, Erfan (16 April 2021). "Antisemitism Is Inseparable from Khomeinism" (en ভাষাত). besacenter.org. https://besacenter.org/antisemitism-is-inseparable-from-khomeinism/। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 December 2024.
- ↑ "Iran and the "Great Satan"" (en ভাষাত). theweek.com. 17 February 2024. https://theweek.com/politics/iran-and-the-usa-history। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 December 2024.
- ↑ "Iranian Revolution | Summary, Causes, Effects, & Facts" (en ভাষাত). britannica.com. 26 October 2024. https://www.britannica.com/event/Iranian-Revolution। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 December 2024.
- ↑ Abrahamian, Ervand (1989). Radical Islam: The Iranian Mojahedin. I.B. Tauris. পৃষ্ঠা. 20. ISBN 1-85043-077-2.
- ↑ Algar, Hamid (2010). "A short biography". In Koya, Abdar Rahman. Imam Khomeini: Life, Thought and Legacy. Islamic Book Trust. পৃষ্ঠা. 19. ISBN 978-9675062254.
- ↑ Sacred space and holy war: the politics, culture and history of Shi'ite Islam Archived 5 May 2023 at the Wayback Machine by Juan Ricardo Cole
- ↑ Art and culture: endeavours in interpretation Archived 12 April 2023 at the Wayback Machine by Ahsan Jan Qaisar, Som Prakash Verma, Mohammad Habib
- ↑ Encyclopædia Iranica, "Avadh" Archived 17 May 2017 at the Wayback Machine, E. Yarshater
- 1 2 3 4 Ruhollah Khomeini's brief biography by Hamid Algar
- 1 2 3 From Khomein, A biography of the Ayatollah Archived 8 February 2007 at the Wayback Machine, 14 June 1999, The Iranian
- ↑ The Columbia world dictionary of Islamism Archived 3 May 2023 at the Wayback Machine by Olivier Roy, Antoine Sfeir
- 1 2 3 4 Khomeini: life of the Ayatollah, Volume 1999 Archived 17 April 2023 at the Wayback Machine by Baqer Moin
- 1 2 Moin 2000, পৃষ্ঠা 18
- ↑ "Imam Khomeini's Biography". 21 February 2015. http://english.khamenei.ir/news/2116/Imam-Khomeini-s-Biography। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 April 2019.
- ↑ Moin, Baqer (2009). Khomeini: Life of the Ayatollah. I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-790-0. https://books.google.com/books?id=b2OL9IEXaAgC.
- ↑ Sciolino, Elaine (27 August 2000). "The People's Shah". The New York Times. https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9E06E0D9153EF934A1575BC0A9669C8B63&sec=&pagewanted=all.
- ↑ Fisk, Robert (2005). The great war for civilisation: the conquest of the Middle East. প্ৰকাশক New York: Vintage Books. পৃষ্ঠা. 162. ISBN 1-4000-7517-3.
- ↑ According to Alexandre de Marenches, chief of External Documentation and Counter-Espionage Service (now known as the DGSE), the Shah did not ask France to expel Khomeini for fear that the cleric should move to Syria or Libya. (source: Christine Ockrent et Alexandre de Marenches, Dans le secret des princes, Stock, 1986, আই.এচ.বি.এন. 2-234-01879-X, p. 254)[ Donate book to Archive.org]
- ↑ Some sources report that president Valéry Giscard d'Estaing sent Michel Poniatowski to Tehran to propose to the Shah the elimination of Khomeini. (source: Christine Ockrent et Alexandre de Marenches, Dans le secret des princes, Stock, 1986, আই.এচ.বি.এন. 2-234-01879-X, p. 156, Ms Ockrent to Mr de Marenches: "[...] for instance, the mission of Mr Poniatowski to Tehran to propose to the Shah to eliminate Khomeini, then a refugee in France".)[ Donate book to Archive.org]
- ↑ Mottahedeh, Roy; The Mantle of the Prophet: Religion and Politics in Iran, One World, Oxford, 1985, 2000, p. 246
- ↑ Abrahamian, Iran, (1982), pp. 478–479
- ↑ Hamid Algar, "Development of the Concept of velayat-i faqih since the Islamic Revolution in Iran", paper presented at London Conference on vilayat al-faqih, in June 1988, quoted in "The Rule of the Religious Jurist in Iran" by Abdulaziz Sachedina, p. 133 in Iran at the Crossroads, edited by John Esposito and R. K. Ramazani
- ↑ "NYU Law: A Guide to the Legal System of the Islamic Republic of Iran". nyulawglobal.org. http://www.nyulawglobal.org/globalex/iran.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 December 2011.
- ↑ Moin, Khomeini, (2000), p. 218
- ↑ "On This Day, 1 February 1979: Exiled Ayatollah Khomeini returns to Iran". BBC News. https://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/february/1/newsid_2521000/2521003.stm.
- ↑ My century Archived 27 November 2024 at the Wayback Machine BBC
- ↑ Jerome, Carole (1 September 1980). "Back to the Veil". New Internationalist (91). http://newint.org/features/1980/09/01/women/। আহৰণ কৰা হৈছে: 3 August 2013.
- ↑ Moin, Khomeini, (2000), pp. 205–206
- ↑ Encyclopædia Britannica Archived 15 December 2007 at the Wayback Machine.
- ↑ https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1989-06-12-mn-1458-story.html
- ↑ https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1989/06/12/kin-says-khomeini-had-cancer/8a57e272-c573-40df-91ed-fe55c20b4b0d/
- ↑ "Calendar center of Geophysics institute of Tehran University, 1395 Calendar (in Persian)". calendar.ut.ac.ir. https://calendar.ut.ac.ir/Fa/TYear/Data/Ordibehesht-Khordad1398.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 May 2019.
- ↑ Chase's Calendar of Events 2019: The Ultimate Go-to Guide for Special Days .... Bernan Press. 30 September 2018. পৃষ্ঠা. 307. ISBN 978-1-64143-263-4. https://books.google.com/books?id=JVJtDwAAQBAJ&q=public+holiday+anniversary+khomeini%27s+death&pg=PA307.
- ↑ Trawicky, Bernard (30 April 2009). Anniversaries and Holidays. American Library Association. পৃষ্ঠা. 95. ISBN 978-0-8389-1004-7. https://books.google.com/books?id=dp2TAwAAQBAJ&q=public+holiday+anniversary+khomeini%27s+death&pg=PA95.
- ↑ "World: Middle East Ayatollah Khomeini on the Web". BBC News. 1 June 1998. https://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/104312.stm.
- ↑ "The Works and Declarations of Imam Khomeini". imamreza.net. Archived from the original on 12 June 2010. https://web.archive.org/web/20100612174031/http://imamreza.net/eng/imamreza.php?id=2037। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 March 2010.
- ↑ "Forty Hadith, An Exposition, Second Revised Edition". al-islam.org. 25 February 2016. http://www.al-islam.org/fortyhadith/। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 December 2005.
- ↑ "Adab as-Salat: The Disciplines of the Prayer Second Revised Edition". al-islam.org. 12 October 2013. http://www.al-islam.org/adab/.
- ↑ "Journal Articles". al-islam.org. http://al-islam.org/al-tawhid/default.asp?url=greater_jihad.htm.
গ্ৰন্থপঞ্জী
[সম্পাদনা কৰক]- Ansari, Hamid. The Narrative of Awakening. The Institute for Compilation and publication of the work of Imam Khomeini. Archived from the original on 14 May 2015. https://web.archive.org/web/20150514145122/http://www.ghadeer.org/english/imam/n_o_a/html/fehrest.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 6 May 2026.
- Bakhash, Shaul (1984). The Reign of the Ayatollahs: Iran and the Islamic Revolution. Basic Books.
- Brumberg, Daniel (2001). Reinventing Khomeini: The Struggle for Reform in Iran. University of Chicago Press. ISBN 0-226-07758-6.
- Choksy, Jamsheed K. (2015). "Zoroastrianism ii. Historical Review: from the Arab Conquest to Modern Times". Encyclopædia Iranica.
- Dabashi, Hamid (2006). Theology of Discontent: The Ideological Foundation of the Islamic Revolution in Iran. Transaction Publishers. ISBN 1-4128-0516-3. https://books.google.com/books?id=sTFdNNQP4ewC&q=intitle:%22Islamic+revolution%22.
- Daniel, Elton L. (2001). The History of Iran. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-30731-8. https://archive.org/details/historyofiran0000dani.
- DeFronzo, James (2007). Revolutions And Revolutionary Movements. Westview Press. ISBN 978-0-8133-4354-9. https://archive.org/details/revolutionsrevol0000defr_m6p2.
- Harney, Desmond (1998). The priest and the king: an eyewitness account of the Iranian revolution. I.B. Tauris.
- Hoveyda, Fereydoun (2003). The Shah and the Ayatollah: Iranian Mythology and Islamic Revolution. Praeger/Greenwood. ISBN 0-275-97858-3. https://books.google.com/books?id=bxJgsRRtDsoC&q=intitle:%22Islamic+revolution%22.
- Karsh, Efraim (2007). Islamic Imperialism: A History. Yale University Press. ISBN 978-0-300-12263-3.
- Keddie, Nikkie R. (2003). Modern Iran: Roots and Results of Revolution. Yale University Press. ISBN 0-300-09856-1.
- Khomeini, Ruhollah; Algar, Hamid (2002). Islamic Government: Governance of the Jurist. Alhoda UK. ISBN 964-335-499-7.
- Khomeini, Ruhollah (1981). Islam and Revolution: Writing and Declarations of Imam Khomeini. Hamid Algar (translator and annotator). Mizan Press. https://archive.org/details/islamrevolutionw00khom.
- Khomeini, Ruhollah (1980). Sayings of the Ayatollah Khomeini: political, philosophical, social, and religious. Bantam.
- Lee, James (1984). The Final Word! : An American Refutes the Sayings of Ayatollah Khomeini. Philosophical Library. ISBN 0-8022-2465-2. https://books.google.com/books?id=XgoNAAAAIAAJ&q=intitle:%22khomeini%22.
- Mackey, Sandra (1996). The Iranians: Persia, Islam and the Soul of a Nation. Dutton. ISBN 0-525-94005-7.
- Milani, Mohsen M. (1994). The Making of Iran's Islamic Revolution: From Monarchy to Islamic Republic. Westview Press. ISBN 0-8133-8476-1.
- Moin, Baqer (2000). Khomeini: Life of the Ayatollah. St. Martin's Press. ISBN 0-312-26490-9. https://archive.org/details/khomeinilifeofay00moin.
- Molavi, Afshin (2005). The Soul of Iran: a Nation's Journey to Freedom. প্ৰকাশক New York: Norton paperbacks.
- Rāhnamā, 'Ali (1994). Pioneers of Islamic Revival. Macmillan. ISBN 1-85649-254-0.
- Reich, Bernard (1990). Political Leaders of the Contemporary Middle East and North Africa: A Biographical Dictionary. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-26213-6.
- Schirazi, Asghar (1997). The Constitution of Iran. I.B. Tauris.
- Taheri, Amir (1985). The Spirit of Allah. Adler & Adler.
- Willett, Edward C. (2004). Ayatollah Khomeini. Rosen Publishing. ISBN 0-8239-4465-4. https://books.google.com/books?id=4Qt-zJ7V0v8C&q=intitle:%22khomeini%22.
- Wright, Robin (1989). In the Name of God: The Khomeini Decade. Simon & Schuster. ISBN 978-0-671-67235-5. https://archive.org/details/innameofgodkhome00wrig.
- Wright, Robin (2000). The Last Revolution. Knopf.
টোকা
[সম্পাদনা কৰক]বাহ্যিক সংযোগ
[সম্পাদনা কৰক]- Imam Khomeini's Official Website Archived 27 May 2013 at the Wayback Machine
- Documentary: Imam Khomeini P1 (Free Press TV documentary)
- Imam Khomeini – Reformer of the Century (English Subtitles – Press TV Documentary)
- The New York Times article on Khomeini's poetry
- Documentary about the life of Ruhollah Khomeini ইউটিউবত
- Documentary: The man who changed the world ইউটিউবত
- Documentary: I knew Khomeini ইউটিউবত
- Rouhollah Khomeini's Website Archived 12 June 2009 at the Wayback Machine
- Who Is Imam Khomeini?
নিৰ্বাচিত গ্ৰন্থতালিকা
[সম্পাদনা কৰক]- Syed Ruhollah Moosavi Khomeini – Islamic Government (Hukumat-i Islami)
- Syed Ruhollah Moosavi Khomeini – The Last Will...
- Books by and or about Rouhollah Khomeini Archived 17 May 2021 at the Wayback Machine
- Letter by Ayatollah Khomeini to Mikhail Gorbachev, dated 1 January 1989, Kayhan
- Khomeinism: Essays on the Islamic Republic, 1993 by the Regents of the University of California
| ৰাজনৈতিক কাৰ্যালয়সমূহ | ||
|---|---|---|
| পূৰ্বৱৰ্তী New title |
ইৰাণৰ সৰ্বোচ্চ নেতা ১৯৭৯–১৯৮৯ চন |
পৰৱৰ্তী আলী খামেনেই |
| পূৰ্বৱৰ্তী আবোলহাছান বানিছাদৰ |
ইৰাণৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ ১৯৮১–১৯৮৯ চন |
পৰৱৰ্তী আলী খামেনেই |
| সাধাৰণ | |
|---|---|
| ৰাষ্ট্ৰীয় পুথিভঁৰাল | |
| বৈজ্ঞানিক ডাটাবেচ | |
| অন্যান্য |
|
