কাঞ্চন (উপন্যাস)
| কাঞ্চন | |
|---|---|
| লেখক | অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী |
| প্ৰচ্ছদ শিল্পী | পদ্ম সিংহ |
| দেশ | ভাৰত |
| ভাষা | অসমীয়া |
| প্ৰকাৰ | সামাজিক উপন্যাস,কল্পকাহিনী |
| প্ৰকাশক | বনলতা |
| মিডিয়া প্ৰকাৰ | মুদ্ৰণ |
কাঞ্চন অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীয়ে ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া উপন্যাস। এই উপন্যাসৰ কাহিনী কল্পনা আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সংমিশ্ৰণৰ আলমত লিখা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০১ চনত।
লেখকৰ পৰিচয়
[সম্পাদনা কৰক]১৯৬৪ চনত যোৰহাট জিলাত অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী লেখিকা আৰু সাংবাদিক। ১৯৮৭ চনত তেখেতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজ শাস্ত্ৰ বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনত কলিকতাৰ পৰা সাংবাদিকতাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত পশ্চিমবংগ বোলছবি কেন্দ্ৰ, তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক দপ্তৰৰ অধীনত আৰ্ট এণ্ড ফিল্ম -এপ্ৰিছিয়েচন পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেখেতে কমাৰ্চিয়েল আৰ্ট এণ্ড কম্পিউটাৰ গ্ৰাফিক্সৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কলিকতাৰ একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচৰ অধীনৰ প্ৰতিষ্ঠানত কিছুদিন শিক্ষকতা কৰে। ইয়াৰ পিছত গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত আমাৰ অসম কাকতত কিছুদিন সাংবাদিকতা কৰি উঠি বৰ্তমান সাদিন[1] কাকত আৰু সাতসৰী নামৰ অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনীখনৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যৰত হৈ আছে।[2] চাহেব পুৰাৰ বৰষুণ নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে ২০০৩ চনত তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ কুমাৰ কিশোৰ সোঁৱৰণি বঁটা লাভ কৰে।
কাহিনীৰ সাৰাংশ
[সম্পাদনা কৰক]১. মূল চৰিত্ৰ আৰু কাহিনীৰ পটভূমি:
উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল কাঞ্চন, এগৰাকী সৰল, উচ্চাকাংক্ষী আৰু সপোনপ্ৰিয় যুৱতী। চৰিত্ৰটোৱে গাঁৱৰ পৰা মহানগৰলৈ (সম্ভৱতঃ গুৱাহাটী বা কোনো ডাঙৰ চহৰলৈ) আহে এখন উন্নত জীৱন আৰু ভাল চাকৰিৰ সন্ধানত।
২. জীৱনৰ সংগ্ৰাম আৰু প্ৰতাৰণা:
চহৰলৈ অহাৰ পিছত কাঞ্চনে এক কঠিন বাস্তৱৰ সন্মুখীন হয়। তাই সমাজৰ উচ্চ বৰ্গৰ পুৰুষৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শোষণ (Sexual and Social Exploitation) আৰু প্ৰতাৰণাৰ বলি হয়। কাঞ্চনৰ সৰলতাক সকলোৱে দুৰ্বলতা হিচাপে লয় আৰু নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে।[1]
উপন্যাসখনে দেখুৱাইছে যে কেনেকৈ এটা পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজে নাৰীৰ উচ্চাকাংক্ষাক কেৱল তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ লগত জোৰা লগাই দিয়ে। কাঞ্চনে যেতিয়া নিজৰ জীৱনটো উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেতিয়া তেওঁ সমাজৰ পৰা কোনো ধৰণৰ নৈতিক সমৰ্থন নাপায়।
৩. পতিতালৈ পৰিৱৰ্তন (The Descent):
ক্ৰমান্বয়ে প্ৰতাৰিত আৰু অসহায় হৈ কাঞ্চন গৈ গৈ অৱশেষত এক পতিতাৰ জীৱন বাছি ল'বলৈ বাধ্য হয়। এই পৰিৱৰ্তন কোনো স্বেচ্ছামূলক সিদ্ধান্ত নহয়, বৰঞ্চ পাৰিবাৰিক দুৰৱস্থা, আৰ্থিক সমস্যা আৰু পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ নিৰ্মম শোষণৰ ফল। এই অংশত লেখিকাই সমাজৰ তথাকথিত 'ভদ্ৰ' পুৰুষসকলৰ দ্বৈত চৰিত্ৰ উন্মোচন কৰিছে।
৪. মানসিক যন্ত্ৰণা আৰু পলাই যোৱা:
এই যন্ত্ৰণাময় জীৱনৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কাঞ্চনে এক গভীৰ মানসিক সংঘাতত ভোগে। তেওঁৰ মানসিক অৱস্থা ইমান বেয়ালৈ যায় যে একপ্ৰকাৰৰ স্মৃতিহীনতা (Psychogenic Amnesia) বা মনৰ পৰা সকলো পাহৰি যোৱাৰ দৰে অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়।
উপন্যাসৰ শেষৰ ফালে, কাঞ্চনে চহৰৰ এই দুৰ্বিসহ জীৱনৰ পৰা আঁতৰি পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু নিজৰ শৈশৱৰ নিৰাপদ ঠাইলৈ ঘূৰি যাবলৈ বিচাৰে।
মূল বিষয়বস্তু (Themes):
'কাঞ্চন' উপন্যাসখনে তলত দিয়া মূল বিষয়সমূহ দাঙি ধৰিছে:
নাৰীৰ শোষণ আৰু নিৰ্যাতন: আধুনিক সমাজত নাৰীয়ে কেনেকৈ কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু সামাজিক স্তৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হয়।
পিতৃতন্ত্ৰৰ দ্বৈত নীতি: সমাজৰ তথাকথিত 'ভদ্ৰতা'ৰ আচল ৰূপ উন্মোচন কৰা হৈছে।
আৰ্থিক দুৰৱস্থা আৰু নিৰুপায়তা: দাৰিদ্ৰ্যই কেনেকৈ এগৰাকী নাৰীক এক অবাঞ্চিত জীৱন বাছি ল'বলৈ বাধ্য কৰে।
মানসিক সংঘাত: জীৱনৰ নিষ্ঠুৰ বাস্তৱে চৰিত্ৰটোৰ মনত সৃষ্টি কৰা গভীৰ যন্ত্ৰণাৰ চিত্ৰণ।
মুঠতে, 'কাঞ্চন' হ'ল আধুনিক অসমীয়া সমাজৰ এক তীক্ষ্ণ সমালোচনা, যিয়ে এগৰাকী নাৰীৰ সপোন ভংগ হোৱাৰ কৰুণ কাহিনীৰ মাধ্যমেৰে সমাজৰ গভীৰ অন্তঃসাৰশূন্যতাক প্ৰকাশ কৰিছে।
চৰিত্ৰসমূহ
[সম্পাদনা কৰক]তথ্য সংগ্ৰহ
[সম্পাদনা কৰক]- ↑ ১. মূল চৰিত্ৰ আৰু কাহিনীৰ পটভূমি: উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল কাঞ্চন, এগৰাকী সৰল, উচ্চাকাংক্ষী আৰু সপোনপ্ৰিয় যুৱতী। চৰিত্ৰটোৱে গাঁৱৰ পৰা মহানগৰলৈ (সম্ভৱতঃ গুৱাহাটী বা কোনো ডাঙৰ চহৰলৈ) আহে এখন উন্নত জীৱন আৰু ভাল চাকৰিৰ সন্ধানত। ২. জীৱনৰ সংগ্ৰাম আৰু প্ৰতাৰণা: চহৰলৈ অহাৰ পিছত কাঞ্চনে এক কঠিন বাস্তৱৰ সন্মুখীন হয়। তাই সমাজৰ উচ্চ বৰ্গৰ পুৰুষৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শোষণ (Sexual and Social Exploitation) আৰু প্ৰতাৰণাৰ বলি হয়। কাঞ্চনৰ সৰলতাক সকলোৱে দুৰ্বলতা হিচাপে লয় আৰু নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। উপন্যাসখনে দেখুৱাইছে যে কেনেকৈ এটা পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজে নাৰীৰ উচ্চাকাংক্ষাক কেৱল তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ লগত জোৰা লগাই দিয়ে। কাঞ্চনে যেতিয়া নিজৰ জীৱনটো উন্নত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেতিয়া তেওঁ সমাজৰ পৰা কোনো ধৰণৰ নৈতিক সমৰ্থন নাপায়। ৩. পতিতালৈ পৰিৱৰ্তন (The Descent): ক্ৰমান্বয়ে প্ৰতাৰিত আৰু অসহায় হৈ কাঞ্চন গৈ গৈ অৱশেষত এক পতিতাৰ জীৱন বাছি ল'বলৈ বাধ্য হয়। এই পৰিৱৰ্তন কোনো স্বেচ্ছামূলক সিদ্ধান্ত নহয়, বৰঞ্চ পাৰিবাৰিক দুৰৱস্থা, আৰ্থিক সমস্যা আৰু পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ নিৰ্মম শোষণৰ ফল। এই অংশত লেখিকাই সমাজৰ তথাকথিত 'ভদ্ৰ' পুৰুষসকলৰ দ্বৈত চৰিত্ৰ উন্মোচন কৰিছে। ৪. মানসিক যন্ত্ৰণা আৰু পলাই যোৱা: এই যন্ত্ৰণাময় জীৱনৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কাঞ্চনে এক গভীৰ মানসিক সংঘাতত ভোগে। তেওঁৰ মানসিক অৱস্থা ইমান বেয়ালৈ যায় যে একপ্ৰকাৰৰ স্মৃতিহীনতা (Psychogenic Amnesia) বা মনৰ পৰা সকলো পাহৰি যোৱাৰ দৰে অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়। উপন্যাসৰ শেষৰ ফালে, কাঞ্চনে চহৰৰ এই দুৰ্বিসহ জীৱনৰ পৰা আঁতৰি পলাই যাবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু নিজৰ শৈশৱৰ নিৰাপদ ঠাইলৈ ঘূৰি যাবলৈ বিচাৰে। মূল বিষয়বস্তু (Themes): 'কাঞ্চন' উপন্যাসখনে তলত দিয়া মূল বিষয়সমূহ দাঙি ধৰিছে: নাৰীৰ শোষণ আৰু নিৰ্যাতন: আধুনিক সমাজত নাৰীয়ে কেনেকৈ কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু সামাজিক স্তৰত যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হয়। পিতৃতন্ত্ৰৰ দ্বৈত নীতি: সমাজৰ তথাকথিত 'ভদ্ৰতা'ৰ আচল ৰূপ উন্মোচন কৰা হৈছে। আৰ্থিক দুৰৱস্থা আৰু নিৰুপায়তা: দাৰিদ্ৰ্যই কেনেকৈ এগৰাকী নাৰীক এক অবাঞ্চিত জীৱন বাছি ল'বলৈ বাধ্য কৰে। মানসিক সংঘাত: জীৱনৰ নিষ্ঠুৰ বাস্তৱে চৰিত্ৰটোৰ মনত সৃষ্টি কৰা গভীৰ যন্ত্ৰণাৰ চিত্ৰণ। মুঠতে, 'কাঞ্চন' হ'ল আধুনিক অসমীয়া সমাজৰ এক তীক্ষ্ণ সমালোচনা, যিয়ে এগৰাকী নাৰীৰ সপোন ভংগ হোৱাৰ কৰুণ কাহিনীৰ মাধ্যমেৰে সমাজৰ গভীৰ অন্তঃসাৰশূন্যতাক প্ৰকাশ কৰিছে।